Mateus 27
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 As affaw aɣôra, immǝnay asaggawar ǝn muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ketnasan, ad taggin šinaden daɣ batu ǝn Ɣaysa y a das-tǝtǝwǝxkǝm tǝmattant.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Ǝkradan-tu, ewayan-tu s ǝnaxkim Bilatǝs.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Yahuza wa igan Ɣaysa daɣ fassan, as inay as Ɣaysa itawaxkam-as attadib ǝn tǝmattant, udanat daɣ-as tǝmǝgraz, eway-du karadat tǝmǝrwen ǝn tafelt n ǝzrǝf šin igraw y tanat-issuɣal i muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Inn-asan: «Nak ǝgeɣ abakkad. Awedan wǝr nǝɣšed wala, a ǝge daɣ fassan, y ad itǝwǝnɣu!» Mišan ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝzlay daɣ tǝdi! Batu tǝdi kay a tǝqqal!»
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Igar Yahuza azrǝf wen daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, igla, iššolay iman-net ašǝk.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Ǝkkǝmmen-du muzaran ǝn limaman azrǝf wen, ǝnnan: «Ǝššǝriɣa-nana issixǝram fall-ana igi n ǝzrǝf wa daɣ ǝssǝnduq wa iha ǝrrǝzǝɣ n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, fǝlas azrǝf wa azni a d-igmad.»
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Ǝgan šinaden, ǝzzǝnzan daɣ ǝzrǝf wen tawagost as itawannu: «Tawagost n akanaw», y a tat-agin edag ǝn zǝkwan n aytedan win wǝr ila akal.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Awen daɣ a fǝlas tawagost ten, har azalada itawann-as: «Tawagost ta n ǝzni.»
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Ǝmmǝk en daɣ as inda awal wa iga ǝnnǝbi Irmǝya, as inna: «Ǝdkalan-du karadat tǝmǝrwen ǝn tafelt, ǝmosnen ǝlqimat tas t-ǝdkadan maddanǝs n Israyil.
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 Ǝzzǝnzan sǝr-ǝsnat tawagost ta n akanaw, s ǝmmǝk was di-omar Ǝmǝli.»
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Itawasabdad Ɣaysa dat ǝnaxkim Bilatǝs. Issǝstan-tu ǝnaxkim, inn-as: «Awak kay daɣ a imosan ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud?» Inn-as Ɣaysa: «Kay iman-nak as tǝnneɣ adi.»
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Mišan wǝr inna Ɣaysa wala daɣ batu ǝn lahanan win t-ǝssǝwaran muzaran ǝn limaman ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Tǝzzar inn-as Bilatǝs: «Wǝr tǝsǝlla i lahanan aggotnen win kay-ǝssǝwaran aytedan win?»
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Mišan wǝr das-inna Ɣaysa wala tǝfert iyyadda daɣ batuten šin. Arat wen isammaklal wǝllen s ǝnaxkim.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Imos alɣadat n ǝnaxkim as id d-iɣlay ǝmud wa n Akkay ad ikkǝs amaskasaw was tara tamattay agamad.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Azzaman en, ill-ay amaskasaw a fǝl tǝga masnat, igân esǝm Ɣaysa Barɣabbas.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Tǝzzar inna Bilatǝs y aytedan win ǝddewnen den: «Ma imos daɣ meddan win was taram a dawan-t-ǝkkǝsa? Awak Barɣabbas, me Ɣaysa was itawannu Ǝlmǝsix?»
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Bilatǝs issân as aššaddat ǝn manzaɣ a fǝl ǝgan muzaran ǝn limaman Ɣaysa daɣ fassan.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Amazay wa daɣ iqqim Bilatǝs daɣ adag wa n ǝššǝriɣa den, ǝnta as sǝr-ǝs du-tǝzammazal taɣurǝs tǝnn-as: «Alǝs di oɣâd, ad wǝr tǝggǝza batu-net, fǝlas ǝndod, ǝnâya daɣ targǝt alɣazab aggen fǝl ǝddǝlil-net.»
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Ǝnkaran muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝssǝrḍan tamattay s ad tǝgmǝy ad itǝwǝkkǝs Barɣabbas, tǝwǝkkǝsan man daɣ Ɣaysa.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Iššewal ǝnaxkim, inn-asan: «Ma imos daɣ ǝššin meddan win di was tǝram ad t-ǝkkǝsa?» Ǝnnan-as: «Barɣabbas.»
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Inn-asan Bilatǝs: «Ma zʼaga za i Ɣaysa, was itawannu Ǝlmǝsix?» Ǝnnan-as ketnasan: «Itǝwǝtǝytǝyet fǝl tǝgǝttawt!»
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Mišan ya inn-asan ǝnaxkim: «Mafel za? Ma iɣšad?» Iqqal-asan awen as sahhaken imaslan-nasan wǝllen, ǝnnan: «Itǝwǝtǝytǝyet!»
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Inay Bilatǝs as wǝr d-ixǝssǝl wala daɣ awen, amaran tǝnajarwayat tǝtittǝy, idkal-du aman, iššorad sǝr-san ifassan-net dat tamattay, inna: «Nak ǝrruda daɣ ǝzni n alǝs di. Batu tǝdi kawanay a tǝqqal!»
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Tǝjajjayat tamattay kul tǝnna: «Iwǝret-ana alxaq n ǝzni-net nakkanay ǝd bararan-nana!»
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Tǝzzar ikkas-asan-du Bilatǝs Barɣabbas, Ɣaysa amaran isassag-as tenaɣay labasat s ǝlǝkkud, ikf-ay i sojitan y ad t-attaytayan.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Tǝzzar ewayan sojitan n ǝnaxkim Bilatǝs Ɣaysa, ǝkkan dǝr-ǝs ammas n aɣarɣar n aɣalla n ahan wa n ǝššǝriɣa. Ǝššedawan-du sojitan kul win ǝllanen den, ǝɣalayɣalayan-tu.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Ǝkkasan daɣ-as tabdoq-net, ǝssǝlsan-tu ǝbǝrnuz igan tǝzuɣay tǝsimaɣmaɣat zun wa lasan mǝnokalan, imos awen tǝhǝlǝlet daɣ-as.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Ǝzdăn tǝkǝbbut zun ta n mǝnokalan tǝgat daɣ šǝnnanan, ǝssǝwaran-tat y aɣaf-net, ǝgan agabal ǝn telant daɣ ǝfus-net wa n ǝɣil. Tǝzzar a dat-ǝs tigǝrǝffen, taggan daɣ-as tǝmakkakkayt, gannin-as: «Oyy-ik, ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud!»
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 A fall-as sutufan, tabazan-du agabal ǝn telant wen, ǝggatan sǝr-ǝs eɣaf-net.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Dǝffǝr as daɣ-as ǝyyǝwanan igi ǝn tǝmakkakkayt, ǝkkasan daɣ-as ǝbǝrnuz wa t-ǝssǝlsan den, ǝssoɣalan-tu isǝlsa-net, ewayan-tu y ad itǝwǝtǝytǝy.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Ǝhân tarrayt as ǝmmǝnayan ǝd Simɣon, imosan alǝs n aɣrǝm ǝn Qǝrwan, šahhaššalan-tu aggay ǝn tǝgǝttawt ta fǝl zʼitǝwǝtǝytǝy Ɣaysa.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Ewadan edag as itawannu Golgota, almaɣna n awen «Edag wa n Tǝkǝyya».
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Ǝkfan-t-in esmad n alɣanab irtâyan d eẓay. Iram-tan Ɣaysa, ugay ǝs tassay-nasan.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Dǝffǝr as t-ǝttǝytayan fǝl tǝgǝttawt, ad tuzanan šibǝddaɣ-net ǝs tǝšaɣeren.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Tǝzzar ǝqqiman ewalan-tu.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Ǝššolayan dǝnnǝg aɣaf-net ǝsǝllum, a fǝl iktâb as: «Awa Ɣaysa wa n Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud», imos awen arat isidaganan ǝddǝlil wa fǝl immut.
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Tawataytayan dagma-net ǝššin meddan ǝn jujab ǝn baydagan. Iha iyyan aɣil-net, wa hadan zalgat-net.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 A daɣ-as tajaban aytedan win tallamen den, taggin-as arak batuten,
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 gannin: «Dew! Kay wǝrgeɣ tǝnneɣ tǝfragaɣ ǝjǝbbǝrǝjji n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, tǝlasaq-qu akaras daɣ karad adan? Kud kay Barar ǝn Mǝššina tassafsaɣ iman-nak, tazzabbe-du tǝgǝttawt di!»
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Ǝmmǝk en da as daɣ-as taggan muzaran ǝn limaman, ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud tamakkakkayt ǝntanay da, gannin:
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 «Alǝs wa isafsin aytedan, wǝr ifreg ǝsǝfsi ǝn man-net! Kud ǝnta a imosan ǝmǝnokal n Israyil, azzabbatet-du tǝgǝttawt ten! Ǝddi a sǝr-ǝs nǝzzǝgzǝn.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Iga attama-net daɣ Mǝššina. Agǝzet-tu Mǝššina ǝmǝrǝdda, kud ir-ay. Fǝlas a inna: "Nak Barar ǝn Mǝššina a mosa."»
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Ijujab ǝn baydagan win dagman-ǝs ǝttǝytaynen, da ǝhân šin-net s ǝmmǝk en da.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Ǝlsanat šiyyay akal ketnet, a obazan ɣur ammasnazal, har dǝffǝr tazzar.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Ɣur attayan ǝn tazzar, idkal Ɣaysa ǝmǝsli-net wǝllen, inna: «Eli, Eli, lama sabaxtani?» Almaɣna n awen: "Ǝmǝli-nin, Ǝmǝli-nin, mafel toyyeɣ-i ǝd man-in?"
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Ǝslan-as arat daɣ aytedan win ǝbdadnen den, ǝnnan: «Awen ǝnnǝbi Ilyas a iɣarru.»
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Tarmad as ozal iyyan daɣ-san, idkal-du tǝduft, issǝlmaq-qat daɣ esmad n alɣanab ikkizbaran wǝllen, ittal-tat d ǝmi n alawag ǝn telant, izzal-t-in i Ɣaysa y ad ašǝw.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Mišan ǝnkaran win hadatnen ad gannin: Ayy-ay, ad nǝssǝn a d-asu Ilyas assafs-ay.
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Amazay wen da, a daɣ ilas Ɣaysa ikus n ǝmǝsli issohen, ǝgmadan-tu man.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Assaɣat ten da a daɣ izzǝrrat əfər wa zǝwwǝran imosan anaɣer gər adag wa zəddigan əd wa ogaran tazdak daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, issǝrrat-du anaɣer wen ɣur afalla har eres. Inagaynagay amaḍal, ad tasarratnat tǝsălăten.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Ǝnnolaman zǝkwan, ǝnkaran-du nǝmǝttan aggotnen ǝmosnen inaɣbidan ǝn Mǝššina,
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 ǝgmadan-du izǝkwan. Dǝffǝr tanakra ǝn Ɣaysa, ǝggazan aɣrǝm wa zǝddigan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud a t-imosan Yerusalam. Inǝmmǝttan win den nifalalan y aytedan aggotnen.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 As inay kabtan ǝd sojitan win ogazen Ɣaysa ǝnǝgǝynǝgǝy wa iga amaḍal, d aratan win ǝganen den, tǝggaz-tan tasa zǝwwǝrat, ǝnnan: «Illikan as Barar ǝn Mǝššina awen!»
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Ǝllanat tǝdoden aggotnen den, ǝbdadnen sǝdi, ǝswâdnat. Šidoden šin den harwa daɣ akal ǝn Galilaya ad ǝddewnat ǝd Ɣaysa ǝssânnat daɣ-as.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Tǝh-enat Maryama Madǝl, ǝd Maryama ta n anna ǝn Yaqub ǝd Yusǝf, d anna ǝn maddanǝs ǝn Zabaday.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ill-ay alǝs n ǝmǝggergǝs igân esǝm Yusǝf, n ǝɣrǝm n Arimatay, imosan iyyan daɣ mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa. Osa-du ɣur agadal ǝn tǝfuk,
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 ikka Bilatǝs, igmay daɣ-as taɣǝssa ǝn Ɣaysa. Tǝzzar omar Bilatǝs s ad itǝwǝyyu Yusǝf awǝy taɣǝssa ǝn Ɣaysa.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Idkal Yusǝf taɣǝssa ten, ig-et daɣ šifit tǝhossayat.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Eway-tat, issǝns-et daɣ ǝzǝkka aynayan imosan akazam isisaga i man-net. Tǝzzar isaɣɣararad-du tǝhunt zǝwwǝrat, ihar sǝr-ǝs imi n ǝzǝkka, igla.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Tǝlla Maryama Madǝl den, ǝd Maryama ta hadat, ǝqqimnat daɣ tǝnǝmiwǝla n ǝzǝkka wen.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 As iga ǝzǝl wa dǝffǝr awen, imosan ǝzǝl wa dǝffǝr ǝsǝmmutǝg n ǝzǝl wa n tǝsanfawt ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝglan muzaran ǝn limaman, ǝd Farisaytan, ǝkkan Bilatǝs,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 ǝnnan-as: «Ya ǝmuzar, nǝkittǝw as anasbahu en harwa da iddar ad inna y aytedan: "Dǝffǝr karad adan a du-tǝwǝsankara daɣ tǝmattant."
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Daɣ adi amǝr s ad itǝwigǝz ǝzǝkka wen har ǝzǝl wa n karad, fǝl a du-wǝr-asin nalkiman-net akǝran taɣǝssa-net, ad gannin y aytedan: "Itawasankar-du daɣ tǝmattant." Bahu wa, as iga, ad agǝr wa azzaran.»
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Inn-asan Bilatǝs: «Ǝnta ǝddi da! Idawat ǝd tǝsǝgǝrt ǝn sojitan, tǝzǝzzigǝzam-tan ǝzǝkka ǝs tǝmǝwit tas tǝram.»
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Tǝzzar ǝkkan ǝzǝkka, ǝɣfalan-tu ǝɣradan ǝzǝzzǝwi wǝllen i tǝhunt ta tu-tǝharat, zazzagazan-tu i sojitan wen den.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.