Mateus 26

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 As iɣrad Ɣaysa alfaydaten šin kul, inna i nǝttulab-net:
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 «Tǝssânam as amud wa n Akkay, ab-as-in ǝššin adan, amaran ǝddi daɣ ad za tǝwǝsǝtǝrmǝsa nak Ag Aggadǝm, y ad tǝwǝtǝytǝya fǝl tǝgǝttawt.»
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 As itaggu awen imuzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝddewan daɣ aɣarɣar n aɣaywan ǝn Kayif s ǝnta a imosan Ǝlimam wa Zǝwwǝran,
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 ǝnamardan fǝl tǝmǝrkest tas zʼabǝzan Ɣaysa, agin iman-net.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Dǝr iga awen da ya gannin: Ad wər nagu adi daɣ adan n əmud, fǝl ad wǝr ijǝnnǝjǝrwǝy awen tamattay.
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Iha Ɣaysa taɣrǝmt ǝn Betanǝy iqqim daɣ ahan ǝn Simɣon was kala a t-igraw kǝtru,
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 as du-tosa tǝntut iyyat tǝhoz-t-in daɣ amazay a daɣ isiɣamar itattu. Tantut ten teway butalay igân daɣ tǝhunt tǝknât šihussay, iha alwardi iyyan ilân almaqam wǝllen. Tǝzzar ad tǝnaqqal alwardi wen fǝl aɣaf ǝn Ɣaysa, imos awen alɣalamat ǝn saɣmar.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 As ǝnayan nǝttulab arat wen, ǝššakan-tu wǝllen, ǝnnan: «Ma infa ǝhluk n alwardi a?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Alwardi wa ilan almaqam a, ǝnnâr inazzan a din-itawagga azrǝf aggen, tǝwǝkfin nazzan-net i tǝlǝqqawen.»
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Igr-in Ɣaysa awen, inn-asan: «Mafəl təɣaššadam iman i tǝntut ta? Ǝmazal olâɣan a di-tǝga da;
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 fəlas šiləqqawen faw da əllânat ɣur-wan, nak amaran wərge faw əlleɣ ɣur-wan.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Alwardi wa, tanaɣla a tu-tǝga fǝl tǝɣǝssa-nin fǝl a di-tǝsǝmmutǝg y ǝzǝkka-nin.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as edag a daɣ ittǝmal Ǝlinjil daɣ ǝddǝnet ketnet, a daɣ-as attamal awa tǝga tǝntut a, tǝtǝwǝkta-du.»
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Ǝzǝl wen da ad inkar iyyan daɣ nǝttulab win maraw d ǝššin igân esǝm Yahuza was itawannu Isxarǝyuti, ikka imuzaran ǝn limaman,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 inn-asan: «Ma di-za-takfim a dawan-t-aga daɣ fassan nak iman-in?» Tǝzzar inamarda dǝr-san, ǝkfan-tu karadat tǝmǝrwen ǝn tafelt n ǝzrǝf.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 A obazan ɣur amazay wen da, ad iggaz šin agamay ǝn tamazayyat ta daɣ zʼagu Ɣaysa daɣ fassan.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 As d-ewad ǝzǝl wa azzaran n ǝmud wa daɣ tamatšinat tǝgǝlwen šin wǝr iha xamira, ǝhozan-in nǝttulab Ɣaysa, ǝnnan-as: «Mənid tareɣ a dak-nǝsǝmmutǝg imensewan n amud wa n Akkay?»
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Inn-asan: «Ǝggǝzat aɣrǝm, takkim awedan iyyan illan den, tannim-as: "Inn-ak Ǝššex, alwaq ǝn tǝmattant-in ihôz. Kay a ɣur za nammansaw daɣ ǝmud wa n Akkay nak ǝd nǝttulab-in."»
18 E ele lhes respondeu:
19 Ǝmmozalan nǝttulab awas tan-omar Ɣaysa, sammatagan imensewan win Akkay.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 As tuda tǝfuk, inaɣama Ɣaysa ǝd nǝttulab-net an maraw d ǝššin.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Tattin den daɣ as inna: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as, iyyan daɣ-wan a di-z-agin daɣ fassan.»
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Batu ten, teway-du sǝr-san as ǝɣšadan man-nasan wǝllen, a das-igannu akkiyyan daɣ-san: «Ǝmǝli, ǝngǝm wǝrgeɣ nak a kay-z-agin daɣ fassan?»
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Itajawwab-asan, igann-asan: «Wa di-z-agin daɣ fassan, ǝdrawa dǝr-ǝs da da daɣ ǝɣǝzu iyyanda.
23 Jesus respondeu:
24 Tidǝt as nak Ag Aggadǝm a di-iba s ǝmmǝk wa ǝmalan Ǝlkǝttaban daɣ batu-nin. Mišan ya, iket alɣazab ad t-agu wa di-igan nak Ag Aggadǝm daɣ fassan! Awedan wǝdi, a das-afu fadda a du-wǝr-iggez ǝddǝnet.»
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Tǝzzar iššewal Yahuza s ǝnta a tu-z-agin daɣ fassan, inn-as: «Ǝngǝm wǝrgeɣ nak as tǝgannaɣ ǝddi, Ǝššex?» Inn-as Ɣaysa: «Kay iman-nak as tǝnneɣ adi.»
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Amazay wen daɣ a daɣ tattin den, a daɣ d-idkal Ɣaysa tagǝlla, iga igodan i Mǝššina, irza tagǝlla ten, izun-tat i nǝttulab-net, inn-asan: «Atšiwat da. Taɣǝssa-nin adi.»
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Dǝffǝr awen, idkal-du tǝkabart, iga igodan i Mǝššina, ikf-asan-tat, inn-asan: «Ašwat daɣ-as ketnawan,
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 fǝlas azni-nin adi, isitaddan azni wa n arkawal ǝn tassaq gǝr Mǝššina ǝd tamattay-net. Azni wa ad inɣǝl fǝl ad ǝgrǝwan aytedan aggotnen tǝsureft ǝn bakkadan-nasan.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Ǝsilakanaɣ-awan as a obazan ɣur ǝmǝrǝdda wǝr zʼǝlǝsa tessay n esmad n alɣanab wa, iket wǝr d-ewed ǝzǝl wa daɣ zʼašwa wa aynayan nak dǝr-wan daɣ Taɣmar ta n Abba-nin.»
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Tǝzzar ǝssǝggadan daɣ tǝmmalen a d-ǝgmadnen Azzabur, as tanat-ǝɣradan, ǝkkan adɣaɣ wa n Eškan ǝn Zaytun.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ǝhân tarrayt den da as dasan-inna Ɣaysa: «Ahad ada, ketnawan as dawan-z-ǝqqǝlaɣ ǝssǝbab n ad iwǝliwǝl ǝzǝgzan-nawan, fǝlas ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Ad ǝwǝtaɣ amadan, iba-tu, tǝzzar wǝziwǝznat ayfad-net."
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Mišan dǝffǝr ǝtǝwǝsǝnkar-in daɣ tǝmattant, a dawan-in-izaraɣ s akal wa n Galilaya, ǝqqǝlaɣ-awan daɣ-as.»
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Iššewal Butros, inn-as: «Kud iwalawal əzəgzan-nasan ketnasan daɣ batu-nak, da wa-nin wər ilkem ad iwilawal.»
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Inn-as Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-ak as ahad ada, as zʼaɣru ǝkǝji aɣora, tǝggâdaɣ-i har karadat tăklaten.»
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Inn-as Butros: «Kud iqqal as ǝtǝwǝnɣa kǝrǝz a za nagu nak dǝr-ǝk, da wǝr kay-z-ǝggǝda.» Ǝnnan nǝttulab ketnasan awen da.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Ewad dǝr-san Ɣaysa afarag n eškan ǝn zaytun as itawannu Gatsemanay, inn-asan: «Qamiwat ǝddi da, ad akkaɣ edag en, ad aga šiwatriwen.»
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Izzǝnkaz fall-asan Ɣaysa, iddew ǝd Butros, d ǝššin meddan ǝn maddanǝs ǝn Zabaday, tǝzzar ǝssǝntan man-net aɣšud, iššəwaš.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Den daɣ a dasan-inna: «Awa əgan man-in daɣ aɣšud, əbukaɣ a di-aba. Ad wǝr tǝfǝlam da, ad nakǝy nak dǝr-wan.»
38 Então lhes disse:
39 Tǝzzar iga fall-asan arat n ǝzǝnkǝz, issǝjad, ittar, inna: «Abba-nin, kud immikkan adi tǝssǝgǝgaɣ-i tǝkabart ta n alɣazab di! Dǝr iga awen da ya, wǝrgeɣ awa areɣ nak a itaggin, kalar awa tareɣ kay a zʼagin.»
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Dǝffǝr awen iqqal-du Ɣaysa inǝttulab-net win karad en, os-en-du ǝnsân. Inna i Butros: «Daɣ adi indar-awan ad tagim alwaq iyyanda tokâyam nak dǝr-wan!
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Akǝyat, tansǝyam Məššina a kawan-oggazan daɣ jarrabatan n Iblis. Tidət as ǝṇṇǝyat n aggadəm tǝsidaran igi n awa olaɣan, mišan igdal-as rǝkkǝm ǝn tǝɣǝssa-net awen.»
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ilas əzənkəz fall-asan, ad itaggu šiwatriwen, inna: «Ya Abba-nin, kud wǝr t-illa ǝmmǝk as di-tǝɣlay tǝkabart ta n alɣazab di, kud ilzâm-i a tat-ašwa, wǝdi tagiwet tara-nak!»
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Ilas iqqal-in inǝttulab-net win karad, ogaz-tan-in ǝqqâlan etǝs, fǝlas awa dasan-iga etǝs daɣ iguz ab-as ǝfragan arra ǝn šittawen-nasan.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Ilas ifal-tan, ikka den, iga tǝwatray-net ta n karadat, a daɣ inna arat wa inna dat awen.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Dǝffǝr awen iqqal-du inǝttulab-net, inn-asan: «Kawanay harwa da tǝnsâm, tǝsanfim! Ǝnǝyat! Alwaq ihoz-du wa daɣ za tǝwǝgga daɣ fassan ǝn nasbakkadan nak Ag Aggadǝm.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Ǝnkǝrat-in ǝndawat! Ǝnǝyat! Wa di-z-agin daɣ fassan, ewad-du.»
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Iššêwal harwa da, as d-ewad Yahuza, imosan iyyan daɣ nǝttulab-net win maraw d ǝššin, iddew ǝd tǝmmattay tagget a d-ǝssiglan muzaran ǝn limaman ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud. Tamattay ten tewây šikabiwen ǝd tǝburǝgen.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Wa tu-z-agin daɣ fassan, imâl-asan alɣalamat tas zʼitǝwǝssǝn, inn-asan: «Wa zalamme daɣ meddan en, ǝssǝnat as ǝnta, tabǝzam-tu.»
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Osa-du Yahuza ɣas, ihoz-in Ɣaysa, inn-as: «Ma tǝxlakaɣ Ǝššex?» Tǝzzar izalammat-tu.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Inn-as Ɣaysa: «Ǝmidi-nin, arat wa kay d-ewayan, ag-ay.» Tǝzzar ewadan-du, obazan Ɣaysa.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Amazay wen da a daɣ d-ilbay iyyan daɣ nǝttulab ǝn Ɣaysa takoba-net, iwat sǝr-ǝs akli n Ǝlimam wa Zǝwwǝran, ifras-du tǝmǝzzuk-net.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Tǝzzar inn-as Ɣaysa: «Suɣǝl takoba-nak tǝtǝrut, fǝlas aytedan kul win šaqqalnen ǝs takoba, takoba as zʼammatin.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Wǝr tordeɣ as ǝfrâgaɣ ad ǝgmǝya tilalt daɣ abba-nin assagl-i-du ǝmǝrǝdda a ogaran maraw gǝnan n angalosan d ǝššin?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Mišan as iga adi, mas zʼandu awa ǝnnan Ǝlkǝttaban, a ǝmalnen as awa kul ilzâm ad andu s ǝmmǝk wa da?»
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Tǝzzar inna Ɣaysa i tamattay: «Mafel tosam-i-du tewâyam šikabiwen, ǝd tǝburǝgen y a di-tabǝzam, zun as tǝgmâyam ǝjajǝb iyyan n abaydag? Nak wǝrgeɣ ǝzǝl kul niɣama dǝr-wan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, sasaɣra daɣ-as, amaran wǝr di-tobezam.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Mišan ǝssǝnat as awa igan da ketnet iga fǝl ad andu awa ǝnnan Ǝlkǝttaban.» Den daɣ a t-ǝfalan nǝttulab-net ketnasan, ǝddǝggagan.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Aytedan win obaznen Ɣaysa, ewayan-tu ǝs Kayif s ǝnta a imosan Ǝlimam wa Zǝwwǝran. Ǝnta a ɣur ǝmmǝnayan musanan n Ǝttawret, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Iga Butros i Ɣaysa lǝkkum zagren, har ewad aɣalla n aɣaywan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran, iggaz-tu, inaɣama ǝd maššaɣalan, iswad y ad inǝy awa zʼagin.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Ǝnkaran muzaran ǝn limaman, d Asaggawar wa Zǝwwǝran ketnet, ad gammayan awedan iqqalan tǝgǝyya ǝn bahu fǝl Ɣaysa, fǝl ad ǝgrǝwan tarrayt n igi ǝn man-net.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Mišan šigǝyyawen aggotnen ǝn bahu šin fall-as taggin da, ab-asan-du daɣ-asnat ǝddǝlil issohen a fǝl itawanɣa. Xasil osanat-du tǝgǝyyawen šiyyad sanatat,
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 ǝnnanat: «Awedan wa a inna: "Ǝfrâgaɣ ǝjǝbbǝrǝjji n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada ǝn Mǝššina, ǝlǝsaq-qu akaras daɣ karad adan."»
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Tǝzzar ibdad Ǝlimam wa Zǝwwǝran, inna i Ɣaysa: «Kay wǝr tǝganna wala daɣ tǝɣǝttas šin dak-tawagginen da?»
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Mišan igla Ɣaysa iffista. Ilas Ǝlimam wa Zǝwwǝran inn-as: «Ǝgmâya daɣ-ak dat Mǝššina di Iddaran, a danaɣ-tǝmǝla kud kay a imosan Ǝlmǝsix, Barar ǝn Mǝššina wala.»
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Inn-as Ɣaysa: «Awalla kay iman-nak a innan adi. Amaran ǝmâlaɣ-awan as, a obazan ɣur ǝmǝrǝdda, a di-tǝnǝyam nak Ag Aggadǝm, ǝqqima daɣ ǝɣil n Ǝmǝli ǝn Tarna, tǝnǝyam-i deɣ ǝzaya-du, ǝwâra šigaraken a n jǝnnawan.»
64 Jesus respondeu:
65 Tǝzzar izazzarrat Ǝlimam wa Zǝwwǝran takatkat-net fǝl awa ǝgan man-net daɣ aɣšud, inna: «Alǝs wa amadraw a iga i Mǝššina. Awak ma nəkka i tǝgǝyyawen šiyyad? Wǝr tǝsǝllim y ǝmadraw wa iga da?
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Ma tǝnnam?» Ǝnnan-as ketnasan: «Alǝs wa, ǝššǝriɣa-net tǝmattant.»
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Tǝzzar ad sutufan fǝl udǝm-net, ǝggâtan-tu, taqqasan-as,
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 gannin-as: «Ǝlmǝsix, dad zamas kay ǝnnǝbi, ǝmǝl-ana wa kay-iggatan!»
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 As itaggu awen, Butros iqqim dat ahan, daɣ aɣalla n aɣaywan wen. Tǝhoz-t-in tǝmaššaɣalt iyyat n aɣaywan en da, tǝnn-as: «Kay da, tǝtidawaɣ ǝd Ɣaysa wa n akal ǝn Galilaya.»
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Mišan iggad Butros awen dat aytedan kul, inna: «Wǝr ǝssenaɣ almaɣna ǝn batu-nam.»
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Tǝzzar idag Butros sa sǝr ǝmi n aɣaywan, tǝnay-tu tǝmaššaɣalt iyyat, tǝnna y aytedan win ǝllanen den: «Alǝs wen, itidaw ǝd Ɣaysa wa n aɣrǝm ǝn Nazaret.»
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ilas iggad-tu ihad inna: «Wǝr ǝzdayaɣ alǝs wen.»
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 As iga arat n amazay dǝffǝr awen, ǝhozan-du meddan wiyyad ǝbdâdnen den, ǝnnan i Butros: «Illikan as kay da iyyan daɣ aytedan win daɣ den a tǝmosa, fǝlas awal-nak da immûn.»
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Tǝzzar ad ihhad Butros igannu: «Mǝššina ya tǝlɣânaɣ-i kud bahu a ǝgeɣ as wǝr ǝzdayaɣ alǝs wen.» Amazay wen daɣ ad iɣra ǝkǝji aɣora.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Ikta-du Butros tǝnna ta das-iga Ɣaysa: «Dat taɣaray n ǝkǝji aɣora, a di-tunkara har karadat taklaten.» Tǝzzar igmad sǝdi, ad ihallu fǝl awa iga daɣ tǝmǝgraz.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.