Mateus 26
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC
1 As iɣrad Ɣaysa alfaydaten šin kul, inna i nǝttulab-net:
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos esses discursos, disse aos seus discípulos:
2 «Tǝssânam as amud wa n Akkay, ab-as-in ǝššin adan, amaran ǝddi daɣ ad za tǝwǝsǝtǝrmǝsa nak Ag Aggadǝm, y ad tǝwǝtǝytǝya fǝl tǝgǝttawt.»
2 Bem sabeis que, daqui a dois dias, é a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 As itaggu awen imuzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝddewan daɣ aɣarɣar n aɣaywan ǝn Kayif s ǝnta a imosan Ǝlimam wa Zǝwwǝran,
3 Depois, os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 ǝnamardan fǝl tǝmǝrkest tas zʼabǝzan Ɣaysa, agin iman-net.
4 e consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Dǝr iga awen da ya gannin: Ad wər nagu adi daɣ adan n əmud, fǝl ad wǝr ijǝnnǝjǝrwǝy awen tamattay.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Iha Ɣaysa taɣrǝmt ǝn Betanǝy iqqim daɣ ahan ǝn Simɣon was kala a t-igraw kǝtru,
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 as du-tosa tǝntut iyyat tǝhoz-t-in daɣ amazay a daɣ isiɣamar itattu. Tantut ten teway butalay igân daɣ tǝhunt tǝknât šihussay, iha alwardi iyyan ilân almaqam wǝllen. Tǝzzar ad tǝnaqqal alwardi wen fǝl aɣaf ǝn Ɣaysa, imos awen alɣalamat ǝn saɣmar.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com unguento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 As ǝnayan nǝttulab arat wen, ǝššakan-tu wǝllen, ǝnnan: «Ma infa ǝhluk n alwardi a?
8 E os seus discípulos, vendo isso, indignaram-se, dizendo: Por que este desperdício?
9 Alwardi wa ilan almaqam a, ǝnnâr inazzan a din-itawagga azrǝf aggen, tǝwǝkfin nazzan-net i tǝlǝqqawen.»
9 Pois este unguento podia vender-se por grande preço e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Igr-in Ɣaysa awen, inn-asan: «Mafəl təɣaššadam iman i tǝntut ta? Ǝmazal olâɣan a di-tǝga da;
10 Jesus, porém, conhecendo isso, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? Pois praticou
11 fəlas šiləqqawen faw da əllânat ɣur-wan, nak amaran wərge faw əlleɣ ɣur-wan.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Alwardi wa, tanaɣla a tu-tǝga fǝl tǝɣǝssa-nin fǝl a di-tǝsǝmmutǝg y ǝzǝkka-nin.
12 Ora, derramando ela este unguento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as edag a daɣ ittǝmal Ǝlinjil daɣ ǝddǝnet ketnet, a daɣ-as attamal awa tǝga tǝntut a, tǝtǝwǝkta-du.»
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado, em todo o mundo, também será referido o que ela fez para memória sua.
14 Ǝzǝl wen da ad inkar iyyan daɣ nǝttulab win maraw d ǝššin igân esǝm Yahuza was itawannu Isxarǝyuti, ikka imuzaran ǝn limaman,
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes
15 inn-asan: «Ma di-za-takfim a dawan-t-aga daɣ fassan nak iman-in?» Tǝzzar inamarda dǝr-san, ǝkfan-tu karadat tǝmǝrwen ǝn tafelt n ǝzrǝf.
15 e disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 A obazan ɣur amazay wen da, ad iggaz šin agamay ǝn tamazayyat ta daɣ zʼagu Ɣaysa daɣ fassan.
16 E, desde então, buscava oportunidade para o entregar.
17 As d-ewad ǝzǝl wa azzaran n ǝmud wa daɣ tamatšinat tǝgǝlwen šin wǝr iha xamira, ǝhozan-in nǝttulab Ɣaysa, ǝnnan-as: «Mənid tareɣ a dak-nǝsǝmmutǝg imensewan n amud wa n Akkay?»
17 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos a comida da Páscoa?
18 Inn-asan: «Ǝggǝzat aɣrǝm, takkim awedan iyyan illan den, tannim-as: "Inn-ak Ǝššex, alwaq ǝn tǝmattant-in ihôz. Kay a ɣur za nammansaw daɣ ǝmud wa n Akkay nak ǝd nǝttulab-in."»
18 E ele disse: Ide à cidade a
19 Ǝmmozalan nǝttulab awas tan-omar Ɣaysa, sammatagan imensewan win Akkay.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 As tuda tǝfuk, inaɣama Ɣaysa ǝd nǝttulab-net an maraw d ǝššin.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Tattin den daɣ as inna: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as, iyyan daɣ-wan a di-z-agin daɣ fassan.»
21 E, enquanto eles comiam, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Batu ten, teway-du sǝr-san as ǝɣšadan man-nasan wǝllen, a das-igannu akkiyyan daɣ-san: «Ǝmǝli, ǝngǝm wǝrgeɣ nak a kay-z-agin daɣ fassan?»
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram um por um a dizer-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Itajawwab-asan, igann-asan: «Wa di-z-agin daɣ fassan, ǝdrawa dǝr-ǝs da da daɣ ǝɣǝzu iyyanda.
23 E ele, respondendo, disse: O que mete comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Tidǝt as nak Ag Aggadǝm a di-iba s ǝmmǝk wa ǝmalan Ǝlkǝttaban daɣ batu-nin. Mišan ya, iket alɣazab ad t-agu wa di-igan nak Ag Aggadǝm daɣ fassan! Awedan wǝdi, a das-afu fadda a du-wǝr-iggez ǝddǝnet.»
24 Em verdade o Filho do Homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Tǝzzar iššewal Yahuza s ǝnta a tu-z-agin daɣ fassan, inn-as: «Ǝngǝm wǝrgeɣ nak as tǝgannaɣ ǝddi, Ǝššex?» Inn-as Ɣaysa: «Kay iman-nak as tǝnneɣ adi.»
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura, sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Amazay wen daɣ a daɣ tattin den, a daɣ d-idkal Ɣaysa tagǝlla, iga igodan i Mǝššina, irza tagǝlla ten, izun-tat i nǝttulab-net, inn-asan: «Atšiwat da. Taɣǝssa-nin adi.»
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e, abençoando- o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Dǝffǝr awen, idkal-du tǝkabart, iga igodan i Mǝššina, ikf-asan-tat, inn-asan: «Ašwat daɣ-as ketnawan,
27 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos.
28 fǝlas azni-nin adi, isitaddan azni wa n arkawal ǝn tassaq gǝr Mǝššina ǝd tamattay-net. Azni wa ad inɣǝl fǝl ad ǝgrǝwan aytedan aggotnen tǝsureft ǝn bakkadan-nasan.
28 Porque isto é o meu sangue, o Novo Testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Ǝsilakanaɣ-awan as a obazan ɣur ǝmǝrǝdda wǝr zʼǝlǝsa tessay n esmad n alɣanab wa, iket wǝr d-ewed ǝzǝl wa daɣ zʼašwa wa aynayan nak dǝr-wan daɣ Taɣmar ta n Abba-nin.»
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide até àquele Dia em que o beba de novo convosco no Reino de meu Pai.
30 Tǝzzar ǝssǝggadan daɣ tǝmmalen a d-ǝgmadnen Azzabur, as tanat-ǝɣradan, ǝkkan adɣaɣ wa n Eškan ǝn Zaytun.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ǝhân tarrayt den da as dasan-inna Ɣaysa: «Ahad ada, ketnawan as dawan-z-ǝqqǝlaɣ ǝssǝbab n ad iwǝliwǝl ǝzǝgzan-nawan, fǝlas ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Ad ǝwǝtaɣ amadan, iba-tu, tǝzzar wǝziwǝznat ayfad-net."
31 Então, Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Mišan dǝffǝr ǝtǝwǝsǝnkar-in daɣ tǝmattant, a dawan-in-izaraɣ s akal wa n Galilaya, ǝqqǝlaɣ-awan daɣ-as.»
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Iššewal Butros, inn-as: «Kud iwalawal əzəgzan-nasan ketnasan daɣ batu-nak, da wa-nin wər ilkem ad iwilawal.»
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Inn-as Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-ak as ahad ada, as zʼaɣru ǝkǝji aɣora, tǝggâdaɣ-i har karadat tăklaten.»
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Inn-as Butros: «Kud iqqal as ǝtǝwǝnɣa kǝrǝz a za nagu nak dǝr-ǝk, da wǝr kay-z-ǝggǝda.» Ǝnnan nǝttulab ketnasan awen da.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Ewad dǝr-san Ɣaysa afarag n eškan ǝn zaytun as itawannu Gatsemanay, inn-asan: «Qamiwat ǝddi da, ad akkaɣ edag en, ad aga šiwatriwen.»
36 Então, chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Izzǝnkaz fall-asan Ɣaysa, iddew ǝd Butros, d ǝššin meddan ǝn maddanǝs ǝn Zabaday, tǝzzar ǝssǝntan man-net aɣšud, iššəwaš.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Den daɣ a dasan-inna: «Awa əgan man-in daɣ aɣšud, əbukaɣ a di-aba. Ad wǝr tǝfǝlam da, ad nakǝy nak dǝr-wan.»
38 Então, lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Tǝzzar iga fall-asan arat n ǝzǝnkǝz, issǝjad, ittar, inna: «Abba-nin, kud immikkan adi tǝssǝgǝgaɣ-i tǝkabart ta n alɣazab di! Dǝr iga awen da ya, wǝrgeɣ awa areɣ nak a itaggin, kalar awa tareɣ kay a zʼagin.»
39 E, indo um pouco adiante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu
40 Dǝffǝr awen iqqal-du Ɣaysa inǝttulab-net win karad en, os-en-du ǝnsân. Inna i Butros: «Daɣ adi indar-awan ad tagim alwaq iyyanda tokâyam nak dǝr-wan!
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudeste vigiar comigo?
41 Akǝyat, tansǝyam Məššina a kawan-oggazan daɣ jarrabatan n Iblis. Tidət as ǝṇṇǝyat n aggadəm tǝsidaran igi n awa olaɣan, mišan igdal-as rǝkkǝm ǝn tǝɣǝssa-net awen.»
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito
42 Ilas əzənkəz fall-asan, ad itaggu šiwatriwen, inna: «Ya Abba-nin, kud wǝr t-illa ǝmmǝk as di-tǝɣlay tǝkabart ta n alɣazab di, kud ilzâm-i a tat-ašwa, wǝdi tagiwet tara-nak!»
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Ilas iqqal-in inǝttulab-net win karad, ogaz-tan-in ǝqqâlan etǝs, fǝlas awa dasan-iga etǝs daɣ iguz ab-as ǝfragan arra ǝn šittawen-nasan.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos, porque os seus olhos estavam carregados.
44 Ilas ifal-tan, ikka den, iga tǝwatray-net ta n karadat, a daɣ inna arat wa inna dat awen.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Dǝffǝr awen iqqal-du inǝttulab-net, inn-asan: «Kawanay harwa da tǝnsâm, tǝsanfim! Ǝnǝyat! Alwaq ihoz-du wa daɣ za tǝwǝgga daɣ fassan ǝn nasbakkadan nak Ag Aggadǝm.
45 Então, chegou junto dos seus discípulos e disse-lhes: Dormi, agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Ǝnkǝrat-in ǝndawat! Ǝnǝyat! Wa di-z-agin daɣ fassan, ewad-du.»
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Iššêwal harwa da, as d-ewad Yahuza, imosan iyyan daɣ nǝttulab-net win maraw d ǝššin, iddew ǝd tǝmmattay tagget a d-ǝssiglan muzaran ǝn limaman ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud. Tamattay ten tewây šikabiwen ǝd tǝburǝgen.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Wa tu-z-agin daɣ fassan, imâl-asan alɣalamat tas zʼitǝwǝssǝn, inn-asan: «Wa zalamme daɣ meddan en, ǝssǝnat as ǝnta, tabǝzam-tu.»
48 E o traidor tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Osa-du Yahuza ɣas, ihoz-in Ɣaysa, inn-as: «Ma tǝxlakaɣ Ǝššex?» Tǝzzar izalammat-tu.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi. E beijou-o.
50 Inn-as Ɣaysa: «Ǝmidi-nin, arat wa kay d-ewayan, ag-ay.» Tǝzzar ewadan-du, obazan Ɣaysa.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus e o prenderam.
51 Amazay wen da a daɣ d-ilbay iyyan daɣ nǝttulab ǝn Ɣaysa takoba-net, iwat sǝr-ǝs akli n Ǝlimam wa Zǝwwǝran, ifras-du tǝmǝzzuk-net.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Tǝzzar inn-as Ɣaysa: «Suɣǝl takoba-nak tǝtǝrut, fǝlas aytedan kul win šaqqalnen ǝs takoba, takoba as zʼammatin.
52 Então, Jesus disse-lhe: Mete no seu lugar a tua espada, porque todos os que lançarem mão da espada à espada morrerão.
53 Wǝr tordeɣ as ǝfrâgaɣ ad ǝgmǝya tilalt daɣ abba-nin assagl-i-du ǝmǝrǝdda a ogaran maraw gǝnan n angalosan d ǝššin?
53 Ou pensas tu que eu não poderia, agora, orar a meu Pai e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Mišan as iga adi, mas zʼandu awa ǝnnan Ǝlkǝttaban, a ǝmalnen as awa kul ilzâm ad andu s ǝmmǝk wa da?»
54 Como,
55 Tǝzzar inna Ɣaysa i tamattay: «Mafel tosam-i-du tewâyam šikabiwen, ǝd tǝburǝgen y a di-tabǝzam, zun as tǝgmâyam ǝjajǝb iyyan n abaydag? Nak wǝrgeɣ ǝzǝl kul niɣama dǝr-wan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, sasaɣra daɣ-as, amaran wǝr di-tobezam.
55 Então, disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e porretes, para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Mišan ǝssǝnat as awa igan da ketnet iga fǝl ad andu awa ǝnnan Ǝlkǝttaban.» Den daɣ a t-ǝfalan nǝttulab-net ketnasan, ǝddǝggagan.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumpram as Escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Aytedan win obaznen Ɣaysa, ewayan-tu ǝs Kayif s ǝnta a imosan Ǝlimam wa Zǝwwǝran. Ǝnta a ɣur ǝmmǝnayan musanan n Ǝttawret, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
57 E os que prenderam Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Iga Butros i Ɣaysa lǝkkum zagren, har ewad aɣalla n aɣaywan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran, iggaz-tu, inaɣama ǝd maššaɣalan, iswad y ad inǝy awa zʼagin.
58 E Pedro o seguiu de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Ǝnkaran muzaran ǝn limaman, d Asaggawar wa Zǝwwǝran ketnet, ad gammayan awedan iqqalan tǝgǝyya ǝn bahu fǝl Ɣaysa, fǝl ad ǝgrǝwan tarrayt n igi ǝn man-net.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte,
60 Mišan šigǝyyawen aggotnen ǝn bahu šin fall-as taggin da, ab-asan-du daɣ-asnat ǝddǝlil issohen a fǝl itawanɣa. Xasil osanat-du tǝgǝyyawen šiyyad sanatat,
60 e não o achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, mas, por fim, chegaram duas
61 ǝnnanat: «Awedan wa a inna: "Ǝfrâgaɣ ǝjǝbbǝrǝjji n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada ǝn Mǝššina, ǝlǝsaq-qu akaras daɣ karad adan."»
61 e disseram: Este disse: Eu posso derribar o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Tǝzzar ibdad Ǝlimam wa Zǝwwǝran, inna i Ɣaysa: «Kay wǝr tǝganna wala daɣ tǝɣǝttas šin dak-tawagginen da?»
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Mišan igla Ɣaysa iffista. Ilas Ǝlimam wa Zǝwwǝran inn-as: «Ǝgmâya daɣ-ak dat Mǝššina di Iddaran, a danaɣ-tǝmǝla kud kay a imosan Ǝlmǝsix, Barar ǝn Mǝššina wala.»
63 E Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Inn-as Ɣaysa: «Awalla kay iman-nak a innan adi. Amaran ǝmâlaɣ-awan as, a obazan ɣur ǝmǝrǝdda, a di-tǝnǝyam nak Ag Aggadǝm, ǝqqima daɣ ǝɣil n Ǝmǝli ǝn Tarna, tǝnǝyam-i deɣ ǝzaya-du, ǝwâra šigaraken a n jǝnnawan.»
64 Disse-lhes Jesus: Tu em breve o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Tǝzzar izazzarrat Ǝlimam wa Zǝwwǝran takatkat-net fǝl awa ǝgan man-net daɣ aɣšud, inna: «Alǝs wa amadraw a iga i Mǝššina. Awak ma nəkka i tǝgǝyyawen šiyyad? Wǝr tǝsǝllim y ǝmadraw wa iga da?
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes, agora, a sua blasfêmia.
66 Ma tǝnnam?» Ǝnnan-as ketnasan: «Alǝs wa, ǝššǝriɣa-net tǝmattant.»
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Tǝzzar ad sutufan fǝl udǝm-net, ǝggâtan-tu, taqqasan-as,
67 Então, cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam,
68 gannin-as: «Ǝlmǝsix, dad zamas kay ǝnnǝbi, ǝmǝl-ana wa kay-iggatan!»
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 As itaggu awen, Butros iqqim dat ahan, daɣ aɣalla n aɣaywan wen. Tǝhoz-t-in tǝmaššaɣalt iyyat n aɣaywan en da, tǝnn-as: «Kay da, tǝtidawaɣ ǝd Ɣaysa wa n akal ǝn Galilaya.»
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Mišan iggad Butros awen dat aytedan kul, inna: «Wǝr ǝssenaɣ almaɣna ǝn batu-nam.»
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Tǝzzar idag Butros sa sǝr ǝmi n aɣaywan, tǝnay-tu tǝmaššaɣalt iyyat, tǝnna y aytedan win ǝllanen den: «Alǝs wen, itidaw ǝd Ɣaysa wa n aɣrǝm ǝn Nazaret.»
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ilas iggad-tu ihad inna: «Wǝr ǝzdayaɣ alǝs wen.»
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 As iga arat n amazay dǝffǝr awen, ǝhozan-du meddan wiyyad ǝbdâdnen den, ǝnnan i Butros: «Illikan as kay da iyyan daɣ aytedan win daɣ den a tǝmosa, fǝlas awal-nak da immûn.»
73 E, logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Tǝzzar ad ihhad Butros igannu: «Mǝššina ya tǝlɣânaɣ-i kud bahu a ǝgeɣ as wǝr ǝzdayaɣ alǝs wen.» Amazay wen daɣ ad iɣra ǝkǝji aɣora.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Ikta-du Butros tǝnna ta das-iga Ɣaysa: «Dat taɣaray n ǝkǝji aɣora, a di-tunkara har karadat taklaten.» Tǝzzar igmad sǝdi, ad ihallu fǝl awa iga daɣ tǝmǝgraz.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.