Mateus 22
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 Ilas Ɣaysa ig-asan ǝlqissat iyyat tǝmosat ǝlmital, inn-asan:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 «Taɣmar ta n jǝnnawan, tǝha ǝlmital n ǝmǝnokal iyyan isassagan saksas daɣ tǝkrǝst ǝn barar-net.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Izammazal eklan-net y ad ǝmǝlan y aytedan win as ira a d-ǝggǝzan saksas wen, mišan ugayan s a d-asin.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Ilas ǝzǝmmizǝl n eklan-net wiyyad y ad annin y aytedan win den: "Nak sammatagaɣ imǝgura-nin, ǝgzamaɣ izǝgran-in, ǝd haran-in win ǝddǝratnen, arat kul immotag ǝmǝrǝdda, agliwat-du amaran ad nassantu saksas."
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Mišan ǝgmadan batu-net, wiyyad ǝkkan šiwǝgas-nasan, wiyyad ǝkkan idaggan win daɣ satagan,
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 tǝzzar obazan win hadatnen inammazalan win den, ǝgan-asan taršǝxšad, ǝnɣan-tan kǝrǝz.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Iggaz alham labasan ǝmǝnokal, issǝgla sojitan-net, ǝɣradan tenaɣay ǝn maggan ǝn man win den, ǝɣradan ǝsǝqqǝd n ǝɣrǝm-nasan ketnet.»
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 «Tǝzzar inna y eklan-net: "Imutag za win saksas ǝgân, mišan meddan win den, wǝr ǝhoran ǝd mǝgura win.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Daɣ adi, agliwat takkim idaggan win daɣ ǝmmǝnaynat tarrayen, taɣrim-du aytedan kul win tǝnayam, a d-akkin saksas."
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Tǝzzar ǝglan eklan win den, ǝɣran-du aytedan kul win ǝnayan, gǝr za win olaɣnen, wala win ǝmosnen imaksanan, har iɣrad adag wa n saksas en adanay n aytedan.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 Igla-du ǝmǝnokal y ad inǝy ǝljǝmaɣat ta du-tǝddewat den i tǝkrǝst. Inay daɣ meddan win ǝllanen den iyyan wǝr nǝlsa tabdoq tas ihor a du-tǝtǝwǝqqǝn ǝs tǝkrǝst.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Inn-as ǝmǝnokal: "Obaz, kay ak mas du-tǝggazaɣ edag a wǝr tǝqqena tabdoq tas ihor a du-tǝtǝwǝqqǝn ǝs tǝkrǝst?" Wǝr du-tǝgmed tefert waliyyat imi n alǝs wen.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Den daɣ ad inna ǝmǝnokal i maššaɣalan-net: "Abǝzat-tu, tǝɣrǝdam kerrad ǝn daran-net ǝd fassan-net, tǝgǝram-t-in sǝdi daɣ šiyyay, daɣ adag wa daɣ hallin aytedan, ǝddâdan idǝdwan-nasan fǝl tǝmagraz."»
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Inna Ɣaysa: «Aytedan aggotnen a du-tawaɣranen, mišan wǝr daɣ-san ǝggǝtan win tawasanafrannen.»
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Dǝffǝr awen mašawwaran Farisaytan, ad gammayan ǝmmǝk as ǝgan i Ɣaysa taftaw, ǝrân a tu-sǝssugin batu a tu-za-tagit daɣ ɣunan.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Zammazalan-du arat daɣ nalkiman-nasan, d aytedan wiyyad ǝwarnen aganna n ǝmǝnokal Herod y ad annin i Ɣaysa: «Ǝššex, nǝssân as ǝməggi ən tidət a təmosa, amaran tǝsasaɣra ǝs tidǝt awas dana-iwar igi-net daɣ tarrayt ta n Mǝššina. Wǝr t-illa i tǝksuda daɣ awa tǝganna, fǝlas wǝr tǝzlaya daɣ almaqam n aytedan.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Daɣ adi, nǝra daɣ-ak a dana-tǝmǝla: Awak xalal arazam n amana y ǝmǝnokal wa zǝwwǝran Qaysara, me wǝr xalal?»
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Mišân igra Ɣaysa ǝššur-nasan, inn-asan: «Mafel tǝtajjarrabam-i, ǝlmunafiqan win?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Sakniwat-i tefelt n ǝzrǝf tas itawarzam amana.» Tǝzzar tǝmmeway-as-du tafelt.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Inn-asan Ɣaysa: «Ma ilan eɣaf d esǝm win ǝwarnen tefelt ta?»
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ǝnnan-as: «In Qaysara.» Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Ǝnǝyat za, agiwat i Qaysara awa kawan-issǝwar, tagim i Mǝššina awa kawan-issǝwar.»
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Isammaklal sǝr-san aljawab wen, oyyan Ɣaysa ǝglan.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Ǝzǝl wen daɣ a d-osan Sadusaytan, ǝmosnen aytedan ǝganen iduf n as wǝr tu-tǝlla tanakra dǝffǝr tǝmattant. Ǝhozan-in Ɣaysa, ǝssǝstanan-tu,
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 ǝnnan-as: «Ǝššex, ǝnnǝbi Musa inna: "As aba awedan wǝr igrew barar, wǝdi amadray-net a iwar ad izlǝf tantut ta d-oyya den, fǝl ad agu ǝzzurrǝyya y ǝmidi-net wa aba den."»
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 «Ǝnta nakkanay, ǝhân-anaɣ ǝssa mǝdrayan. Izlaf wa dasan-waššaran ketnasan, aba-tu da wǝr ila barar, oyya-du tantut-net y amadray-net.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Iga awen da fǝl amadray-net wen, igraw wa n karad, xasil a tat-zallafan itiba-tan da wǝr dǝr-ǝs ǝlen bararan, har ǝɣradan fǝl ǝssa-essan.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Dǝffǝr as tan-aba ketnasan, aba tantut ten.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Daɣ adi ǝzǝl wa n tabadday, ma imos daɣ ǝssa mǝdrayan win den was za tǝqqǝl tǝntut ten taɣurǝs, dad zamas ketnasan ǝzlâfan-tat.»
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Inn-asan Ɣaysa: «Iket n alxata təttâfam-tu, fəlas wərmad təssanam awa ǝnnan Ǝlkǝttaban, wala deɣ təssanam awa dər togda tarna ən Məššina.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Ǝssǝnat âs əzəl wa n tabadday, wər t-illa azalaf i meddan wala šidoden. Kalar tǝmǝddurt a zʼagin šilat ən ta əgan angalosan daɣ jənnawan.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Daɣ batu amaran ta tǝqqalat tanakra ǝn nǝmmǝttan, awak edes a kawan-wǝr-iga as tǝɣrâm awa a dawan-inna Mǝššina daɣ Ǝlkǝttaban? Wǝrgeɣ a inna:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 "Nak a imosan Ǝmǝli n Ibrahim, Ǝmǝli n Isǝhaq, Ǝmǝli ǝn Yaqub?" Mǝššina wər imos Ǝməli ən təməxsa, kalar Ǝmǝli ǝn win ǝddarnen a imos.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Tamattay ta tǝslat y aljawaban win den, isimaklal sǝr-ǝs wǝllen ǝsǝssǝɣri wa iga Ɣaysa den.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 As ǝslan Farisaytan as Ɣaysa iga aljawab isifastan Sadusaytan, ǝmmǝnayan.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Inkar iyyan daɣ-san imosan ǝmusan n ǝššǝriɣa, ira ad agu tǝnagmayt i Ɣaysa. Issǝstan Ɣaysa inn-as:
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 «Ǝššex, ma imos alwajib wa ogaran daɣ Ǝttawret?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Inn-as Ɣaysa: «Ǝnta da alwajib wa ogaran: "Iru Ǝmǝli-nak Mǝššina s ǝwǝl iyyanda, ǝd man ǝrdânen, tireq-qu deɣ ǝs tayttay-nak kul."
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Ǝnta da da alwajib wa ogaran alwajiban kul, imos deɣ wa azzaran.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Amaran alwajib da wa ilkaman i wen, a dǝr-ǝs olân: "Agu y ǝšǝqqaɣ-nak tara ta tǝgeɣ i man-nak."
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Alwajiban win ǝššin a, ǝntanay a daɣ iqqan arat kul wa ihan Ǝlkǝttaban.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ǝglan Farisaytan win den ǝllân den da, ǝmminayan. Issǝstan-tan Ɣaysa amaran,
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 inn-asan: «Ma imos iduf-nawan daɣ Ǝlmǝsix? Ma tǝnnam ma imos abba-net?» Ǝnnan-as: «Adi za Ag ǝmǝnokal ǝnnǝbi Dawǝd!»
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Inn-asan Ɣaysa: «Daɣ adi, manǝmmǝk as t-iɣra ǝnnǝbi Dawǝd ǝs tilalt n Infas wa n Mǝššina s esǝm wa n: "Ǝmǝli"? Fǝlas a inna:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 "Inna Ǝmǝli y Ǝmǝli-nin: 'iyyaw qamu daɣ ǝɣil-in, har ǝɣrǝdaɣ ǝsǝrǝs ǝn zǝnga-nak, agaq-qan daw daran-nak.'"
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Dad zamas iɣr-ay Dawǝd s esǝm wa n Ǝmǝli, daɣ adi manǝmmǝk as zʼiqqǝl barar-net?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Wǝr t-illa awedan waliyyan ilfâdan i Ɣaysa wala tǝfert iyyadda n aljawab y ǝsǝstan wa iga den. Amaran a obazan ɣur ǝzǝl wen, abʼas t-illa awedan ihalan a das-agu ǝsǝstan waliyyan.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.