Mateus 21

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 As din-ihoz Ɣaysa ǝd nǝttulab-net Yerusalam, daɣ ǝnǝmihaz ǝn taɣrǝmt ta n Betfajay, dagma n ǝdɣaɣ was itawannu wa n "Eškan ǝn Zaytun", izammazal Ɣaysa ǝššin nǝttulab,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 inn-asan: «Akkiwat taɣrǝmt ten dat-wan den. Tosâm-tat-in ɣas, tǝnâyam tajat tǝqqanat tǝlât ǝhulel. Ariwat-tan-du tǝlwǝyam-i-tan-du.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 As dawan-inna awedan arat, tannim-as: "Ǝmǝli a sǝr-san iddǝraran." Ǝddi a kawan-ayyu taglim dǝr-san amazay wen da.»
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Arat wa iga fǝl ad andu awal wa d-imal Mǝššina ǝs tarrayt n ǝnnǝbi as inna:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 «Anniwat y ǝɣrǝm wa n Sǝyon: Ǝnǝy! Ǝmǝnokal-nak izây-kay-du. Ikna ǝsǝrǝs ǝn man-net. Iwân tâjat, ǝhulel fadda, imosan ara n ǝmudar a fǝl itamaway ǝzuk.»
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Ǝglan nǝttulab ǝmmozalan awa as tan-omar Ɣaysa.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Ǝlwayan tajat d ǝhulel-net i Ɣaysa. Ǝdfaran fall-asan isǝlsa-nasan, iwan Ɣaysa ǝhulel.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Tǝgla-du tamattay tǝgget wǝllen ad tǝtissǝw i Ɣaysa isǝlsa-net fǝl tarrayt, wiyyad farrasan-du ilǝdlad tissǝwan-as-tan fǝl tarrayt.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Tamattay ta tǝlkamat i Ɣaysa, ǝd ta das-tazzarat, tǝtkâl ǝmǝsli-net tǝgannu:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 As d-iggaz Ɣaysa Yerusalam, aytedan n ǝɣrǝm ketnasan nijarwayan gannin: «Ma imos alǝs en?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Ad tǝgannu tamattay: «Adi za ǝnnǝbi Ɣaysa imosan ag ǝɣrǝm ǝn Nazaret ta n akal ǝn Galilaya.»
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Iggaz Ɣaysa aɣalla wa iɣlayan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Iɣrad daɣ-as asataɣ n aytedan kul win massatagan, harkid win mazanzan. Isabbanbay tebǝren šin fǝl sansin kǝl sanji izǝrfan-nasan, isabbanbay deɣ šisǝqqima ǝn massatagan ǝn tǝdǝbren.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Tǝzzar inn-asan: «Iktâb as: "Ehan-in a das-itǝwǝggu esǝm ehan n ǝlɣibada." Kawanay amaran tǝgâm-tu "ǝsǝlɣǝs ǝn baydagan".»
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Ǝhozan-in mǝddǝrɣal, ǝd mǝggudal Ɣaysa daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada en da, izzozay-tan.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Mišan ǝnkaran muzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret ǝššakan wǝllen aratan simaklalnen win iga Ɣaysa den. Ǝššakan deɣ šiɣaraten šin taggin bararan daɣ Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada gannin: «Ozana! Tǝmmal y ahaya n ǝmǝnokal Dawǝd!»
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Awen a fǝl ǝnnan i Ɣaysa: «Tǝsâlla y awa gannin da?» Amaran inn-asan Ɣaysa: «Awalla. Awak teɣaray a wǝr tǝgem daɣ Ǝlkǝttaban batu ta tǝnnat: "Kay a d-ewayan ǝs bararan, ǝd janɣayan a dak-agin tǝmmalen!"»
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Dǝffǝr awen ifal-tan Ɣaysa, igmad Yerusalam, edwa taɣrǝmt ta n Betanǝy insa daɣ-as.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 As affaw iqqal-du Yerusalam harwa aɣôra, ifray i gǝlǝk daɣ tarrayt.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Inay ašǝk ǝn fig immar-t-in mišan wǝr daɣ-as in-ogez ar ifǝrkak ɣas. Tǝzzar inna y ašǝk wen: "Tammazzaɣet d igi n aratan har faw daɣ ǝddǝnet!" Amazay wen daɣ ad iqqur ašǝk en.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 As ǝnayan nǝttulab-net awen, isammaklal sǝr-san, ad gannin: «Manǝmmǝk as iqqur ašǝk ǝn fig wen imi iyyanda?»
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan âs as tǝzzǝgzanam, wǝr tǝgem a imosan aššak, wǝrgeɣ awa ǝgeɣ y ašǝk a ɣas as za tǝfrǝgam igi-net. Kalar ad tǝfrǝgam ad tannim y adɣaɣ wa: "Ǝgmǝd adag di tǝfǝtǝqqe daɣ agarew", agu deɣ awen da.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Arat kul wa tonsayam Mǝššina s ǝzǝgzan, a tu-tǝgrǝwam.»
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Ikka Ɣaysa Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, a daɣ-as isasaɣru. Ǝhozan-t-in muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝnnan-as: «Awak ma tǝmos tarna tas tǝtaggaɣ aratan win? Ma kay-ikfan tarna ta?»
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Inn-asan Ɣaysa: «Nak da a dawan-agaɣ ǝsǝstan iyyanda. As tǝjjǝwwabam y ǝsǝstan-in, a dawan-ǝmǝla da d-ǝgrawaɣ tarna n igi n aratan win tagga da.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Ǝnta da ǝsǝstan-in: "Awak ǝsǝlmǝɣ wa iga Yaxya aytedan daɣ aman Mǝššina a ɣur d-ifal awen meɣ aggadǝm?"» Tǝzzar ad tinǝmǝnnin gar-essan: «As nǝnna: "Mǝššina a ɣur d-igraw turagat n awen", a danaɣ-annu: "Mafel za wǝr sǝr-ǝs tǝzzǝgzanam?"
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 As das-nǝnna amaran: "Aggadǝm a ɣur d-igraw Yaxya tarna ten", wǝdi a dana-tǝššǝk tamattay, fǝlas ketnet tǝkkâs aššak as Yaxya ǝnnǝbi a imos.»
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Tǝzzar ǝnnan i Ɣaysa: «Wǝr nǝssen.» Inn-asan Ɣaysa: «Nak da za wǝr dawan-z-ǝmǝla wa di-ikfan tarna n igi n aratan win.»
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Igla Ɣaysa iššewal inn-asan: «Ma tǝnnam s ǝlqissat ta? Alǝs iyyan a ilan ǝššin bararan. Ihoz-in barar-net wa azzaran, inn-as: "Aglu barar-in tǝšɣǝla daɣ afarag-nana wa n alɣanab azala."
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Inn-as barar-net wen: "Wǝr di-iha adi." Mišan ya dǝffǝr awen, immǝgraz barar en tugǝyt ta iga y abba-net, tǝzzar igla ikka afarag-nasan.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Ihoz-in alǝs wen barar-net wa n ǝššin igmay daɣ-as arat wa igmay daɣ wa azzaran. Ig-as barar-net wen aljawab igân ǝs saɣmar, inn-as: "Awalla Abba-nin, ad akkaɣ afarag-nana!" Mišan iqqim da wǝr t-ikka.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Awak ma imos daɣ bararan en wa immozalan tara n abba-nasan?» Ǝnnan-as: «Adi za barar wa azzaran!» Ǝddi a dasan-inna Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan za as, inabazan ǝn takǝsen ǝd tǝkarwaten, da a dawan-izaran ǝtǝwǝqbal daɣ Taɣmar ta n Mǝššina.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Ǝnneɣ-awan adi fǝlas Yaxya, os-iwan-du, issǝkn-iwan awa kawan-iwaran ǝmǝrǝdda gar-ewwan ǝd Mǝššina, mišan wǝr sǝr-ǝs tǝzzǝgzanam. Amaran inabazan ǝn takǝsen, ǝd tǝkarwaten, ǝzzîgzanan sǝr-ǝs. Kawanay iman-nawan tǝnâyam awen, mišan wǝr sǝr-wan d-eway tǝmagrist waliyyat n arak mazalan-nawan ǝngǝm za tǝzzǝgzǝnam sǝr-ǝs.»
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Sǝsǝmat y ǝlqissat iyyat tǝmosat ǝlmital: «Mǝššis n aɣaywan iyyan a inbalan alɣanab daɣ amaḍal-net, issǝɣlay-tu afarag, izzǝɣaz daɣ-as tagdayt ta daɣ itawazmu alɣanab. Issǝkras ogga ihhoken as zʼiggâr awedan wa ogazan afarag en. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 As du-tahoz tamert ta n ǝmilǝy n alɣanab, izammazal eklan-net ǝs magyakan win ǝɣfarnen afarag-net, y a das-d-awǝyan adagar-net daɣ alɣanab.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Mišan obazan magyakan win eklan win, ǝgan y iyyan daɣ-san šiwwit, ǝgan iman ǝn wa hadan, ad ǝggaran wa n karad ǝs tǝhun har t-aba.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ilas mǝššis n afarag izammazal sǝr-san eklan wiyyad ogarnen win den igǝt, mišan ǝgan-asan meddan win ǝɣfarnen afarag en awa daɣ ǝgan i win din-izammazal dat awen.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Tǝzǝrǝst n awen, as sǝr-san izammazal barar-net, fǝlas inna daɣ man-net: "Dad zamas barar-in awa immikkan as ad t-ǝssǝɣmǝran!"
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Mišan as ǝnayan magyakan win barar-net namannan gar-essan: "Ǝnta ǝddi amakkasu n afarag. Ǝndawat a tu-nanɣu kǝrǝz, ad nǝkkusǝt afarag."
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Tǝzzar obazan-tu, ǝkkasan-tu daɣ afarag, ǝnɣan-tu kǝrǝz.»
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Inn-asan Ɣaysa: «Awak as d-osa mǝššis n afarag n alɣanab wen, ma zʼagu i magyakan n alɣanab win den?»
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Jajjayen aytedan ǝnnan-as: «As d-osa za, ad iɣrǝd tenaɣay ǝn maksanan win di, issǝɣfar afarag-net i magyakan wiyyad a das-du-za-tawaynen tǝnfa daɣ tamert-net.»
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Inn-asan Ɣaysa: «Awak teɣaray a wǝr tǝgem daɣ Ǝlkǝttaban as: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan, arat wen Ǝmǝli a d-ifal, amaran isimaklal sǝr-na"?»
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 «Awen daɣ a fǝlas ǝmâlaɣ-awan as Taɣmar ta n Mǝššina a daɣ-wan tattarmas, tǝtǝwǝkfu i tamattay ta daɣ-as du-za-tawǝyat tǝnfa.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Awedan wa udan fǝl tǝhunt ten, ad addagdag, wa fǝl tuda deɣ a tu-tǝlkǝš.»
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 As ǝslan muzaran ǝn limaman ǝd Farisaytan y ǝlmitalan win iga Ɣaysa den, ǝgran as ǝntanay a fǝl immǝgrad.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Ad gammayan ǝmmǝk was tu-za-sǝttǝrmǝsan, mišan ǝksudan tamattay, fǝlas tǝga i Ɣaysa iduf n as ǝnnǝbi a imos.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.