Mateus 21
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 As din-ihoz Ɣaysa ǝd nǝttulab-net Yerusalam, daɣ ǝnǝmihaz ǝn taɣrǝmt ta n Betfajay, dagma n ǝdɣaɣ was itawannu wa n "Eškan ǝn Zaytun", izammazal Ɣaysa ǝššin nǝttulab,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 inn-asan: «Akkiwat taɣrǝmt ten dat-wan den. Tosâm-tat-in ɣas, tǝnâyam tajat tǝqqanat tǝlât ǝhulel. Ariwat-tan-du tǝlwǝyam-i-tan-du.
2 dizendo-lhes:
3 As dawan-inna awedan arat, tannim-as: "Ǝmǝli a sǝr-san iddǝraran." Ǝddi a kawan-ayyu taglim dǝr-san amazay wen da.»
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Arat wa iga fǝl ad andu awal wa d-imal Mǝššina ǝs tarrayt n ǝnnǝbi as inna:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 «Anniwat y ǝɣrǝm wa n Sǝyon: Ǝnǝy! Ǝmǝnokal-nak izây-kay-du. Ikna ǝsǝrǝs ǝn man-net. Iwân tâjat, ǝhulel fadda, imosan ara n ǝmudar a fǝl itamaway ǝzuk.»
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Ǝglan nǝttulab ǝmmozalan awa as tan-omar Ɣaysa.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Ǝlwayan tajat d ǝhulel-net i Ɣaysa. Ǝdfaran fall-asan isǝlsa-nasan, iwan Ɣaysa ǝhulel.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Tǝgla-du tamattay tǝgget wǝllen ad tǝtissǝw i Ɣaysa isǝlsa-net fǝl tarrayt, wiyyad farrasan-du ilǝdlad tissǝwan-as-tan fǝl tarrayt.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Tamattay ta tǝlkamat i Ɣaysa, ǝd ta das-tazzarat, tǝtkâl ǝmǝsli-net tǝgannu:
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 As d-iggaz Ɣaysa Yerusalam, aytedan n ǝɣrǝm ketnasan nijarwayan gannin: «Ma imos alǝs en?»
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Ad tǝgannu tamattay: «Adi za ǝnnǝbi Ɣaysa imosan ag ǝɣrǝm ǝn Nazaret ta n akal ǝn Galilaya.»
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Iggaz Ɣaysa aɣalla wa iɣlayan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Iɣrad daɣ-as asataɣ n aytedan kul win massatagan, harkid win mazanzan. Isabbanbay tebǝren šin fǝl sansin kǝl sanji izǝrfan-nasan, isabbanbay deɣ šisǝqqima ǝn massatagan ǝn tǝdǝbren.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Tǝzzar inn-asan: «Iktâb as: "Ehan-in a das-itǝwǝggu esǝm ehan n ǝlɣibada." Kawanay amaran tǝgâm-tu "ǝsǝlɣǝs ǝn baydagan".»
13 E disse-lhes:
14 Ǝhozan-in mǝddǝrɣal, ǝd mǝggudal Ɣaysa daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada en da, izzozay-tan.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Mišan ǝnkaran muzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret ǝššakan wǝllen aratan simaklalnen win iga Ɣaysa den. Ǝššakan deɣ šiɣaraten šin taggin bararan daɣ Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada gannin: «Ozana! Tǝmmal y ahaya n ǝmǝnokal Dawǝd!»
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Awen a fǝl ǝnnan i Ɣaysa: «Tǝsâlla y awa gannin da?» Amaran inn-asan Ɣaysa: «Awalla. Awak teɣaray a wǝr tǝgem daɣ Ǝlkǝttaban batu ta tǝnnat: "Kay a d-ewayan ǝs bararan, ǝd janɣayan a dak-agin tǝmmalen!"»
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Dǝffǝr awen ifal-tan Ɣaysa, igmad Yerusalam, edwa taɣrǝmt ta n Betanǝy insa daɣ-as.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 As affaw iqqal-du Yerusalam harwa aɣôra, ifray i gǝlǝk daɣ tarrayt.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Inay ašǝk ǝn fig immar-t-in mišan wǝr daɣ-as in-ogez ar ifǝrkak ɣas. Tǝzzar inna y ašǝk wen: "Tammazzaɣet d igi n aratan har faw daɣ ǝddǝnet!" Amazay wen daɣ ad iqqur ašǝk en.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 As ǝnayan nǝttulab-net awen, isammaklal sǝr-san, ad gannin: «Manǝmmǝk as iqqur ašǝk ǝn fig wen imi iyyanda?»
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan âs as tǝzzǝgzanam, wǝr tǝgem a imosan aššak, wǝrgeɣ awa ǝgeɣ y ašǝk a ɣas as za tǝfrǝgam igi-net. Kalar ad tǝfrǝgam ad tannim y adɣaɣ wa: "Ǝgmǝd adag di tǝfǝtǝqqe daɣ agarew", agu deɣ awen da.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Arat kul wa tonsayam Mǝššina s ǝzǝgzan, a tu-tǝgrǝwam.»
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Ikka Ɣaysa Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, a daɣ-as isasaɣru. Ǝhozan-t-in muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝnnan-as: «Awak ma tǝmos tarna tas tǝtaggaɣ aratan win? Ma kay-ikfan tarna ta?»
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Inn-asan Ɣaysa: «Nak da a dawan-agaɣ ǝsǝstan iyyanda. As tǝjjǝwwabam y ǝsǝstan-in, a dawan-ǝmǝla da d-ǝgrawaɣ tarna n igi n aratan win tagga da.
24 Jesus respondeu:
25 Ǝnta da ǝsǝstan-in: "Awak ǝsǝlmǝɣ wa iga Yaxya aytedan daɣ aman Mǝššina a ɣur d-ifal awen meɣ aggadǝm?"» Tǝzzar ad tinǝmǝnnin gar-essan: «As nǝnna: "Mǝššina a ɣur d-igraw turagat n awen", a danaɣ-annu: "Mafel za wǝr sǝr-ǝs tǝzzǝgzanam?"
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 As das-nǝnna amaran: "Aggadǝm a ɣur d-igraw Yaxya tarna ten", wǝdi a dana-tǝššǝk tamattay, fǝlas ketnet tǝkkâs aššak as Yaxya ǝnnǝbi a imos.»
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Tǝzzar ǝnnan i Ɣaysa: «Wǝr nǝssen.» Inn-asan Ɣaysa: «Nak da za wǝr dawan-z-ǝmǝla wa di-ikfan tarna n igi n aratan win.»
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Igla Ɣaysa iššewal inn-asan: «Ma tǝnnam s ǝlqissat ta? Alǝs iyyan a ilan ǝššin bararan. Ihoz-in barar-net wa azzaran, inn-as: "Aglu barar-in tǝšɣǝla daɣ afarag-nana wa n alɣanab azala."
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Inn-as barar-net wen: "Wǝr di-iha adi." Mišan ya dǝffǝr awen, immǝgraz barar en tugǝyt ta iga y abba-net, tǝzzar igla ikka afarag-nasan.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Ihoz-in alǝs wen barar-net wa n ǝššin igmay daɣ-as arat wa igmay daɣ wa azzaran. Ig-as barar-net wen aljawab igân ǝs saɣmar, inn-as: "Awalla Abba-nin, ad akkaɣ afarag-nana!" Mišan iqqim da wǝr t-ikka.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Awak ma imos daɣ bararan en wa immozalan tara n abba-nasan?» Ǝnnan-as: «Adi za barar wa azzaran!» Ǝddi a dasan-inna Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan za as, inabazan ǝn takǝsen ǝd tǝkarwaten, da a dawan-izaran ǝtǝwǝqbal daɣ Taɣmar ta n Mǝššina.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Ǝnneɣ-awan adi fǝlas Yaxya, os-iwan-du, issǝkn-iwan awa kawan-iwaran ǝmǝrǝdda gar-ewwan ǝd Mǝššina, mišan wǝr sǝr-ǝs tǝzzǝgzanam. Amaran inabazan ǝn takǝsen, ǝd tǝkarwaten, ǝzzîgzanan sǝr-ǝs. Kawanay iman-nawan tǝnâyam awen, mišan wǝr sǝr-wan d-eway tǝmagrist waliyyat n arak mazalan-nawan ǝngǝm za tǝzzǝgzǝnam sǝr-ǝs.»
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Sǝsǝmat y ǝlqissat iyyat tǝmosat ǝlmital: «Mǝššis n aɣaywan iyyan a inbalan alɣanab daɣ amaḍal-net, issǝɣlay-tu afarag, izzǝɣaz daɣ-as tagdayt ta daɣ itawazmu alɣanab. Issǝkras ogga ihhoken as zʼiggâr awedan wa ogazan afarag en. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 As du-tahoz tamert ta n ǝmilǝy n alɣanab, izammazal eklan-net ǝs magyakan win ǝɣfarnen afarag-net, y a das-d-awǝyan adagar-net daɣ alɣanab.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Mišan obazan magyakan win eklan win, ǝgan y iyyan daɣ-san šiwwit, ǝgan iman ǝn wa hadan, ad ǝggaran wa n karad ǝs tǝhun har t-aba.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Ilas mǝššis n afarag izammazal sǝr-san eklan wiyyad ogarnen win den igǝt, mišan ǝgan-asan meddan win ǝɣfarnen afarag en awa daɣ ǝgan i win din-izammazal dat awen.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Tǝzǝrǝst n awen, as sǝr-san izammazal barar-net, fǝlas inna daɣ man-net: "Dad zamas barar-in awa immikkan as ad t-ǝssǝɣmǝran!"
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Mišan as ǝnayan magyakan win barar-net namannan gar-essan: "Ǝnta ǝddi amakkasu n afarag. Ǝndawat a tu-nanɣu kǝrǝz, ad nǝkkusǝt afarag."
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Tǝzzar obazan-tu, ǝkkasan-tu daɣ afarag, ǝnɣan-tu kǝrǝz.»
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Inn-asan Ɣaysa: «Awak as d-osa mǝššis n afarag n alɣanab wen, ma zʼagu i magyakan n alɣanab win den?»
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Jajjayen aytedan ǝnnan-as: «As d-osa za, ad iɣrǝd tenaɣay ǝn maksanan win di, issǝɣfar afarag-net i magyakan wiyyad a das-du-za-tawaynen tǝnfa daɣ tamert-net.»
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Inn-asan Ɣaysa: «Awak teɣaray a wǝr tǝgem daɣ Ǝlkǝttaban as: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan, arat wen Ǝmǝli a d-ifal, amaran isimaklal sǝr-na"?»
42 Então Jesus perguntou:
43 «Awen daɣ a fǝlas ǝmâlaɣ-awan as Taɣmar ta n Mǝššina a daɣ-wan tattarmas, tǝtǝwǝkfu i tamattay ta daɣ-as du-za-tawǝyat tǝnfa.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Awedan wa udan fǝl tǝhunt ten, ad addagdag, wa fǝl tuda deɣ a tu-tǝlkǝš.»
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 As ǝslan muzaran ǝn limaman ǝd Farisaytan y ǝlmitalan win iga Ɣaysa den, ǝgran as ǝntanay a fǝl immǝgrad.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Ad gammayan ǝmmǝk was tu-za-sǝttǝrmǝsan, mišan ǝksudan tamattay, fǝlas tǝga i Ɣaysa iduf n as ǝnnǝbi a imos.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.