Mateus 21
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 As din-ihoz Ɣaysa ǝd nǝttulab-net Yerusalam, daɣ ǝnǝmihaz ǝn taɣrǝmt ta n Betfajay, dagma n ǝdɣaɣ was itawannu wa n "Eškan ǝn Zaytun", izammazal Ɣaysa ǝššin nǝttulab,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 inn-asan: «Akkiwat taɣrǝmt ten dat-wan den. Tosâm-tat-in ɣas, tǝnâyam tajat tǝqqanat tǝlât ǝhulel. Ariwat-tan-du tǝlwǝyam-i-tan-du.
2 com a seguinte ordem:
3 As dawan-inna awedan arat, tannim-as: "Ǝmǝli a sǝr-san iddǝraran." Ǝddi a kawan-ayyu taglim dǝr-san amazay wen da.»
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Arat wa iga fǝl ad andu awal wa d-imal Mǝššina ǝs tarrayt n ǝnnǝbi as inna:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 «Anniwat y ǝɣrǝm wa n Sǝyon: Ǝnǝy! Ǝmǝnokal-nak izây-kay-du. Ikna ǝsǝrǝs ǝn man-net. Iwân tâjat, ǝhulel fadda, imosan ara n ǝmudar a fǝl itamaway ǝzuk.»
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Ǝglan nǝttulab ǝmmozalan awa as tan-omar Ɣaysa.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Ǝlwayan tajat d ǝhulel-net i Ɣaysa. Ǝdfaran fall-asan isǝlsa-nasan, iwan Ɣaysa ǝhulel.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Tǝgla-du tamattay tǝgget wǝllen ad tǝtissǝw i Ɣaysa isǝlsa-net fǝl tarrayt, wiyyad farrasan-du ilǝdlad tissǝwan-as-tan fǝl tarrayt.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Tamattay ta tǝlkamat i Ɣaysa, ǝd ta das-tazzarat, tǝtkâl ǝmǝsli-net tǝgannu:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 As d-iggaz Ɣaysa Yerusalam, aytedan n ǝɣrǝm ketnasan nijarwayan gannin: «Ma imos alǝs en?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Ad tǝgannu tamattay: «Adi za ǝnnǝbi Ɣaysa imosan ag ǝɣrǝm ǝn Nazaret ta n akal ǝn Galilaya.»
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Iggaz Ɣaysa aɣalla wa iɣlayan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Iɣrad daɣ-as asataɣ n aytedan kul win massatagan, harkid win mazanzan. Isabbanbay tebǝren šin fǝl sansin kǝl sanji izǝrfan-nasan, isabbanbay deɣ šisǝqqima ǝn massatagan ǝn tǝdǝbren.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Tǝzzar inn-asan: «Iktâb as: "Ehan-in a das-itǝwǝggu esǝm ehan n ǝlɣibada." Kawanay amaran tǝgâm-tu "ǝsǝlɣǝs ǝn baydagan".»
13 Ele lhes disse:
14 Ǝhozan-in mǝddǝrɣal, ǝd mǝggudal Ɣaysa daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada en da, izzozay-tan.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Mišan ǝnkaran muzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret ǝššakan wǝllen aratan simaklalnen win iga Ɣaysa den. Ǝššakan deɣ šiɣaraten šin taggin bararan daɣ Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada gannin: «Ozana! Tǝmmal y ahaya n ǝmǝnokal Dawǝd!»
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Awen a fǝl ǝnnan i Ɣaysa: «Tǝsâlla y awa gannin da?» Amaran inn-asan Ɣaysa: «Awalla. Awak teɣaray a wǝr tǝgem daɣ Ǝlkǝttaban batu ta tǝnnat: "Kay a d-ewayan ǝs bararan, ǝd janɣayan a dak-agin tǝmmalen!"»
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Dǝffǝr awen ifal-tan Ɣaysa, igmad Yerusalam, edwa taɣrǝmt ta n Betanǝy insa daɣ-as.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 As affaw iqqal-du Yerusalam harwa aɣôra, ifray i gǝlǝk daɣ tarrayt.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Inay ašǝk ǝn fig immar-t-in mišan wǝr daɣ-as in-ogez ar ifǝrkak ɣas. Tǝzzar inna y ašǝk wen: "Tammazzaɣet d igi n aratan har faw daɣ ǝddǝnet!" Amazay wen daɣ ad iqqur ašǝk en.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 As ǝnayan nǝttulab-net awen, isammaklal sǝr-san, ad gannin: «Manǝmmǝk as iqqur ašǝk ǝn fig wen imi iyyanda?»
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan âs as tǝzzǝgzanam, wǝr tǝgem a imosan aššak, wǝrgeɣ awa ǝgeɣ y ašǝk a ɣas as za tǝfrǝgam igi-net. Kalar ad tǝfrǝgam ad tannim y adɣaɣ wa: "Ǝgmǝd adag di tǝfǝtǝqqe daɣ agarew", agu deɣ awen da.
21 Então Jesus disse:
22 Arat kul wa tonsayam Mǝššina s ǝzǝgzan, a tu-tǝgrǝwam.»
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Ikka Ɣaysa Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, a daɣ-as isasaɣru. Ǝhozan-t-in muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝnnan-as: «Awak ma tǝmos tarna tas tǝtaggaɣ aratan win? Ma kay-ikfan tarna ta?»
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Inn-asan Ɣaysa: «Nak da a dawan-agaɣ ǝsǝstan iyyanda. As tǝjjǝwwabam y ǝsǝstan-in, a dawan-ǝmǝla da d-ǝgrawaɣ tarna n igi n aratan win tagga da.
24 Jesus respondeu:
25 Ǝnta da ǝsǝstan-in: "Awak ǝsǝlmǝɣ wa iga Yaxya aytedan daɣ aman Mǝššina a ɣur d-ifal awen meɣ aggadǝm?"» Tǝzzar ad tinǝmǝnnin gar-essan: «As nǝnna: "Mǝššina a ɣur d-igraw turagat n awen", a danaɣ-annu: "Mafel za wǝr sǝr-ǝs tǝzzǝgzanam?"
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 As das-nǝnna amaran: "Aggadǝm a ɣur d-igraw Yaxya tarna ten", wǝdi a dana-tǝššǝk tamattay, fǝlas ketnet tǝkkâs aššak as Yaxya ǝnnǝbi a imos.»
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Tǝzzar ǝnnan i Ɣaysa: «Wǝr nǝssen.» Inn-asan Ɣaysa: «Nak da za wǝr dawan-z-ǝmǝla wa di-ikfan tarna n igi n aratan win.»
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Igla Ɣaysa iššewal inn-asan: «Ma tǝnnam s ǝlqissat ta? Alǝs iyyan a ilan ǝššin bararan. Ihoz-in barar-net wa azzaran, inn-as: "Aglu barar-in tǝšɣǝla daɣ afarag-nana wa n alɣanab azala."
28 Jesus continuou:
29 Inn-as barar-net wen: "Wǝr di-iha adi." Mišan ya dǝffǝr awen, immǝgraz barar en tugǝyt ta iga y abba-net, tǝzzar igla ikka afarag-nasan.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Ihoz-in alǝs wen barar-net wa n ǝššin igmay daɣ-as arat wa igmay daɣ wa azzaran. Ig-as barar-net wen aljawab igân ǝs saɣmar, inn-as: "Awalla Abba-nin, ad akkaɣ afarag-nana!" Mišan iqqim da wǝr t-ikka.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Awak ma imos daɣ bararan en wa immozalan tara n abba-nasan?» Ǝnnan-as: «Adi za barar wa azzaran!» Ǝddi a dasan-inna Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan za as, inabazan ǝn takǝsen ǝd tǝkarwaten, da a dawan-izaran ǝtǝwǝqbal daɣ Taɣmar ta n Mǝššina.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Ǝnneɣ-awan adi fǝlas Yaxya, os-iwan-du, issǝkn-iwan awa kawan-iwaran ǝmǝrǝdda gar-ewwan ǝd Mǝššina, mišan wǝr sǝr-ǝs tǝzzǝgzanam. Amaran inabazan ǝn takǝsen, ǝd tǝkarwaten, ǝzzîgzanan sǝr-ǝs. Kawanay iman-nawan tǝnâyam awen, mišan wǝr sǝr-wan d-eway tǝmagrist waliyyat n arak mazalan-nawan ǝngǝm za tǝzzǝgzǝnam sǝr-ǝs.»
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Sǝsǝmat y ǝlqissat iyyat tǝmosat ǝlmital: «Mǝššis n aɣaywan iyyan a inbalan alɣanab daɣ amaḍal-net, issǝɣlay-tu afarag, izzǝɣaz daɣ-as tagdayt ta daɣ itawazmu alɣanab. Issǝkras ogga ihhoken as zʼiggâr awedan wa ogazan afarag en. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal.
33 Jesus disse:
34 As du-tahoz tamert ta n ǝmilǝy n alɣanab, izammazal eklan-net ǝs magyakan win ǝɣfarnen afarag-net, y a das-d-awǝyan adagar-net daɣ alɣanab.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Mišan obazan magyakan win eklan win, ǝgan y iyyan daɣ-san šiwwit, ǝgan iman ǝn wa hadan, ad ǝggaran wa n karad ǝs tǝhun har t-aba.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Ilas mǝššis n afarag izammazal sǝr-san eklan wiyyad ogarnen win den igǝt, mišan ǝgan-asan meddan win ǝɣfarnen afarag en awa daɣ ǝgan i win din-izammazal dat awen.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Tǝzǝrǝst n awen, as sǝr-san izammazal barar-net, fǝlas inna daɣ man-net: "Dad zamas barar-in awa immikkan as ad t-ǝssǝɣmǝran!"
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Mišan as ǝnayan magyakan win barar-net namannan gar-essan: "Ǝnta ǝddi amakkasu n afarag. Ǝndawat a tu-nanɣu kǝrǝz, ad nǝkkusǝt afarag."
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Tǝzzar obazan-tu, ǝkkasan-tu daɣ afarag, ǝnɣan-tu kǝrǝz.»
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Inn-asan Ɣaysa: «Awak as d-osa mǝššis n afarag n alɣanab wen, ma zʼagu i magyakan n alɣanab win den?»
40 Aí Jesus perguntou:
41 Jajjayen aytedan ǝnnan-as: «As d-osa za, ad iɣrǝd tenaɣay ǝn maksanan win di, issǝɣfar afarag-net i magyakan wiyyad a das-du-za-tawaynen tǝnfa daɣ tamert-net.»
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Inn-asan Ɣaysa: «Awak teɣaray a wǝr tǝgem daɣ Ǝlkǝttaban as: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan, arat wen Ǝmǝli a d-ifal, amaran isimaklal sǝr-na"?»
42 Jesus então perguntou:
43 «Awen daɣ a fǝlas ǝmâlaɣ-awan as Taɣmar ta n Mǝššina a daɣ-wan tattarmas, tǝtǝwǝkfu i tamattay ta daɣ-as du-za-tawǝyat tǝnfa.
43 E Jesus terminou:
44 Awedan wa udan fǝl tǝhunt ten, ad addagdag, wa fǝl tuda deɣ a tu-tǝlkǝš.»
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 As ǝslan muzaran ǝn limaman ǝd Farisaytan y ǝlmitalan win iga Ɣaysa den, ǝgran as ǝntanay a fǝl immǝgrad.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Ad gammayan ǝmmǝk was tu-za-sǝttǝrmǝsan, mišan ǝksudan tamattay, fǝlas tǝga i Ɣaysa iduf n as ǝnnǝbi a imos.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.