Mateus 13
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Ǝzǝl wen, igmad Ɣaysa ehan, igla, iqqim daɣ tǝgadamayt n agaraw.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Tǝddew-du fall-as tamattay tagget, har as iggaz aɣlal n aman iqqim daɣ-as, tǝbdad tamattay ketnet daɣ tǝgadamayt n agaraw.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Immǝgrad-asan daɣ aratan aggotnen s ǝlmitalan. Inn-asan: «Kala ad ikka ǝmagyak iyyan tawagost-net, y a tat-inbǝl.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Daɣ anabal wa itaggu den imosan anabas n amasa, ǝrtaknat tǝblalen šiyyad fǝl tama ǝn tarrayt, osan-du gǝḍad, ǝtšan-tanat.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Šiyyad ǝrtaknat daɣ adag ǝhanat tǝhun, amaran wǝr t-iha amaḍal igdân. Idwal-du amasa wen tarmad, fǝlas wǝr daw-ǝs illa amaḍal aggen.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 As tǝggǝzzay tǝfuk, tǝssǝqqad awa d-idwalan daɣ amasa wen. Iqqur fǝlas ikewan-net a wǝr nǝggug daɣ amaḍal.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Šiblalen šiyyad ǝrtaknat daɣ tǝfǝssaɣ. Ǝdwalnat tǝfǝssaɣ šin, ǝlmaznat amasa wa d-idwalan den.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Mišan ya arat daɣ təblalen en irtak daɣ amaḍal olaɣan. Igmad-du, idwal, iga šiɣaɣanen. Šiblalen šin den akkiyyat teraw temeday ǝn tablalt, šiyyad sǝdisat tǝmǝrwen, šiyyad karadat tǝmǝrwen.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Wa isallin, isǝsǝmet!»
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Dǝffǝr awen ǝhozan-t-in nǝttulab-net ǝnnan-as: «Mafǝl tǝtamagrada y aytedan win s ǝlmitalan?»
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Ijjawwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Taggaɣ-asan ǝlmitalan win, id kawanay tǝgrâwam masnat daɣ ǝssiran ǝn Taɣmar ta n jǝnnawan, ǝntanay amaran wǝr tat-ǝgrewan.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Fǝlas wa ilan, a das-itǝwǝšitu awa ila, annaflay. Wa wǝr nǝla amaran, arat n awa ila da a daɣ-as attarmas.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Awen da a fǝl dasan-tamagrada s ǝlmitalan, id ǝswâdan mišan wǝr hǝnnǝyan, ǝssisaman mišan wǝr sallin, za wǝr gǝrrin.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Ǝntanay a fǝl tǝnda batu ta iga ǝnnǝbi Isayas assaɣa wad inna: "Ad taknim ǝsǝsǝm, mišan wǝr za tagrim wala. Taknim asawad mišan wǝr za tǝnǝyam wala.
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Fǝlas iwallan ǝn tamattay ta abʼas ǝlan tafrǝyt, ǝngǝm agrin. Ǝgan iman-nasan imzagan, šittawen-nasan deɣ ǝɣmasan-tanat, fǝl ad ibʼas hannayan ǝs šittawen-nasan, ib-as sallin ǝs tǝmǝzzugen-nasan, ibʼas garrin ǝs wallan-nasan. Ugayan ǝs tǝtubt, ǝngǝm ǝzzuzǝyaq-qan."»
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 «Kawanay amaran tǝbbilalam id šittawen-nawan ǝhannaynat, tǝbbilalam id šimǝzzugen-nawan sallinat.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as sidaranan ǝnnǝbitan aggotnen d aytedan win oɣadnen aggotnen anay n awa tǝhannayam, mišan wǝr t-ǝnayan, sidaranan deɣ tesalay y awas tǝsallim, mišan wǝr das-ǝslen.»
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 «Daɣ adi kawanay sǝsǝmat y almaɣna n ǝlmital wa n ǝnabal n amasa.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Amasa wa irtakan fǝl tama ǝn tarrayt, ǝlmital a imos n awedan wa islan i salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina wǝr tan-igra, asa-du Iblis ikkǝs awa itawanbalan daɣ ǝwǝl-net.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Amasa wa irtakan daɣ amaḍal ǝhânat tǝhun, ǝlmital a imos n awedan wa islan y awal ǝn Mǝššina, iqbal-tu ǝddi da ǝs man filawasnen,
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 mišan wǝr ila awen ekay. Awedan wa wǝr imos ar mǝššis ǝn tǝmazayen. Igda ɣas a tu-tǝmǝl tǝssust, madeɣ tǝddǝguzt tǝgât fǝl ǝddǝlil n Awal ǝn Mǝššina, ad ayyu ǝzǝgzan ǝddi da.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Amasa wa irtakan daɣ tǝfǝssaɣ, ǝlmital a imos n awedan wa islan y Awal ǝn Mǝššina, mišan aššawašatan n ǝddǝnet, d adakal wa tǝga tǝgǝrgist n ǝddǝnet tayttay-net, ǝssǝfalan-du dǝnnǝg Awal wen, igdal-as awen a d-awǝy tǝnfa.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Amasa amaran wa irtakan daɣ amaḍal olaɣan, ǝlmital a imos n awedan wa islan y Awal ǝn Mǝššina, igr-ay. Awedan wǝdi a d-awǝy tǝnfa tǝmosat temeday n ǝnǝtfus, iyyat tǝqqǝl sǝdisat tǝmǝrwen, iyyat amaran tǝqqǝl karadat tǝmǝrwen.»
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Iga Ɣaysa i tamattay ǝlmital iyyan. Inna: «Taɣmar ta n jǝnnawan tǝha ǝlmital n alǝs inbalan amasa olaɣan daɣ tawagost-net.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 As ǝnsan aytedan osa-du azangaw-net, inbas ark amasa daɣ tǝwagost ten, ijawankat.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 As tǝdwal tawagost, tǝga šiɣaɣanen, inafalal-du ǝnta da ark amasa wanad.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Osan-du eklan n alǝs wa ilan tawagost ten, ǝnnan-as: "Mǝššikkana, wǝrgeɣ amasa wa olaɣan a tǝnbala daɣ tawagost-nak? Ǝnnǝs za taɣara n arak yel wa daɣ-as d-idwalan den?"
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Inn-asan alǝs wen: "Adi azangaw-nin iyyan a t-igan." Ǝnnan-as eklan: "Meqqal tareɣ ad naglu nǝɣrǝd-du alabay ǝn yel wa wǝr noleɣ en?"
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Inn-asan: "Kala! Fǝlas tǝksǝda a ǝgeɣ a tu-tǝnakkadam har ammarsal alkama iman-net.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Ayyiwat-tan ad ǝdwǝlan kul har du-tawǝd ɣarat. As inta ǝmilǝy ǝn tǝwǝgas, ad annaɣ i maššaɣalan win talaynen, ad izaran s arak yel wa, har t-ǝɣrǝdan tewaɣnay iqqǝl šibolasen, itǝwǝsǝqqǝd, alkama amaran agin-tu daɣ tǝdangawt-in."»
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Ig-asan Ɣaysa ǝlmital iyyan, inn-asan: «Taɣmar ta n jǝnnawan tola d amasa n annabat igân esǝm mutard inbal awedan daɣ tawagost-net.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Amasa wa n mutard ǝnta a ogaran imasan kul tǝmmǝdrǝyt. Mišan as idwal, ad agǝr annabatan kul win fǝrgan, iqqǝl ašǝk, har as a d-asin gǝḍad ad taggin šisǝllula daɣ zǝlan-net.»
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Ig-asan ǝlmital iyyan, inn-asan: «Taɣmar ta n jǝnnawan tola ǝd xamira tǝrway tǝntut daɣ karadat annafaɣaten n agel n alkama har ikuf agel ketnet.»
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Aratan win den kul igann-en Ɣaysa i tamattay s ǝlmitalan. Wǝr dasan-inna arat waliyyan wǝr nǝmos ǝlmital,
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 fǝl ad andu awal ǝn Mǝššina wa imal ǝnnǝbi assaɣa wad inna: «Ad araɣ imi-nin, ǝššiwǝla s ǝlmitalan, ǝmǝlaɣ aratan win ǝɣbarnen harwa ɣur ǝnǝtti n ǝddǝnet.»
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Dǝffǝr awen ifal Ɣaysa tamattay, igla ikka ehan. Ǝhozan-t-in nǝttulab-net ǝnnan-as: «Sassagr-anaɣ ǝlmital wa n arak yel wa d-idwalan daɣ tawagost.»
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Inn-asan: «Wa inbalan amasa wa olaɣan, adi Ag Aggadǝm.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Tawagost, adi ǝddǝnet, amasa wa olaɣan amaran immittal aytedan win ǝbbǝrdagnen i Taɣmar ta n Mǝššina, arak yel immittal aytedan win ǝlkamnen i tarrayt ta n Iblis.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Azangaw wa inbalan ark amasa, adi Iblis, ɣarat amaran adi ǝzǝl wa n tabadday. Aytedan win talaynen, adi angalosan.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Ǝnta ǝmmǝk wa daɣ as d-itawankad arak yel daɣ tawagost, itǝwǝsǝqqǝd, ǝmmǝk wǝdi daɣ a zʼitǝwǝggin ǝzǝl wa tabadday y aytedan.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 A d-assagla nak Ag Aggadǝm angalosan-in a zʼǝkkǝsnen daɣ Taɣmar-in aratan kul win takkasnen ǝzǝgzan daɣ aytedan, d aytedan win nǝmmǝzray ǝn Mǝššina.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Tǝzzar ǝgǝran-tan daɣ amahander ǝn tǝmsay, ad hallin ǝddadan idǝdwan-nasan fǝl tǝmagraz.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ǝddi daɣ ad zʼagin aytedan win oɣadnen ǝmǝlǝwlǝw wa n tǝfuk, daɣ Taɣmar ta n Mǝššina di n Abba-nasan. I isallin aslet!»
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da d ǝrrǝzǝɣ iɣbâran daɣ tawagost, isaffagg-ay d awedan iyyan, ilas-tu aɣabar. Awa iga daɣ tǝfalawist, igla izzǝnz-in awa ila kul, izzǝnza tawagost ten.»
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da d amassatag igammayan ǝljuhǝr wa ihossayan.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 As igraw ǝljuhǝr iyyan ihossayan, wa n ǝlǝsǝl, igla izzǝnz-in awa ila kul izzǝnz-ay.»
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da ǝd sangay zǝwwǝran n abbaz ǝn kifitan itiwagaran daɣ agaraw, obaz-du kifitan ǝmosnen ǝzzǝnǝfan.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 As idnay, ǝrkaban-t-idu nabazan ǝn kifitan ǝs tǝgadamayt, ǝqqiman, ǝdkalan-du izmaman a daɣ-san taggin kifitan win olaɣnen, ǝggaran-in win wǝr nǝnfa wala.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Awen daɣ a zʼagin ǝzǝl wa n tabadday. A d-asin angalosan, ǝskǝtan-in inǝmmǝzray ǝn Mǝššina, zǝmmǝzǝyan-tan d aytedan win oɣadnen,
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 ǝgǝran-tan daɣ amahander ǝn tǝmsay, ad hallin ǝddadan idǝdwan-nasan fǝl tǝmagraz.»
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Igla Ɣaysa iššêwal inn-asan: «Ak tǝgrâm awa ǝnne da kul?» Ǝnnan-as: «Awalla.»
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Tǝzzar inn-asan: «Daɣ adi, ǝmusan n Ǝttawret kul wa itawasasaɣran y ad iqqǝl ǝnalkim ǝn Taɣmar ta n jǝnnawan, ola ǝd mǝššis n aɣaywan, a d-itakkasan daɣ tǝla-net aratan win aynaynen ǝd win waššarnen isataɣmal-tan.»
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 As iɣrad Ɣaysa ǝsǝssǝɣri wa igan s ǝlmitalan en, igmad akal wa ihozan agaraw, igla.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 As d-osa aɣrǝm wa daɣ idwal ad isasaɣru aytedan daɣ ahan-nasan wa n ǝlɣibada. Awa sǝr-san iga awen daɣ ǝsǝmmǝklǝl, har ǝqqiman gannin: «Mǝnis t-idu-tǝggaz masnat togdat d awa, ǝd tǝlmǝɣjujaten šin itaggu da?»
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 «Ak awa wǝrgeɣ ag alǝs wa ikarrasan inan? Wǝrgeɣ anna-net esǝm-net Maryama, imǝdrayan-net iyyan Yaqub, iyyan Yusǝf, iyyan Simɣon, iyyan Yahuza?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Wǝrgeɣ šimǝdrayen-net kul ǝllanat ɣur-na? Daɣ adi mǝni iguz wa das-d-ǝgan aratan win da kul?»
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Awen daɣ a dasan-igdalan ǝzǝgzan sǝr-ǝs. Mišan inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnǝbi wǝr itǝwǝlku ar daɣ aɣrǝm wa daɣ idwal d aɣaywan-nasan.»
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Amaran iqqim da wǝr iga tǝlmǝɣjujaten aggotnen daɣ adag wen, fǝlas ǝzǝgzan a sǝr-ǝs wǝr ǝgen aytedan win den.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.