Mateus 13

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ǝzǝl wen, igmad Ɣaysa ehan, igla, iqqim daɣ tǝgadamayt n agaraw.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Tǝddew-du fall-as tamattay tagget, har as iggaz aɣlal n aman iqqim daɣ-as, tǝbdad tamattay ketnet daɣ tǝgadamayt n agaraw.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Immǝgrad-asan daɣ aratan aggotnen s ǝlmitalan. Inn-asan: «Kala ad ikka ǝmagyak iyyan tawagost-net, y a tat-inbǝl.
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Daɣ anabal wa itaggu den imosan anabas n amasa, ǝrtaknat tǝblalen šiyyad fǝl tama ǝn tarrayt, osan-du gǝḍad, ǝtšan-tanat.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Šiyyad ǝrtaknat daɣ adag ǝhanat tǝhun, amaran wǝr t-iha amaḍal igdân. Idwal-du amasa wen tarmad, fǝlas wǝr daw-ǝs illa amaḍal aggen.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 As tǝggǝzzay tǝfuk, tǝssǝqqad awa d-idwalan daɣ amasa wen. Iqqur fǝlas ikewan-net a wǝr nǝggug daɣ amaḍal.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Šiblalen šiyyad ǝrtaknat daɣ tǝfǝssaɣ. Ǝdwalnat tǝfǝssaɣ šin, ǝlmaznat amasa wa d-idwalan den.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Mišan ya arat daɣ təblalen en irtak daɣ amaḍal olaɣan. Igmad-du, idwal, iga šiɣaɣanen. Šiblalen šin den akkiyyat teraw temeday ǝn tablalt, šiyyad sǝdisat tǝmǝrwen, šiyyad karadat tǝmǝrwen.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Wa isallin, isǝsǝmet!»
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Dǝffǝr awen ǝhozan-t-in nǝttulab-net ǝnnan-as: «Mafǝl tǝtamagrada y aytedan win s ǝlmitalan?»
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Ijjawwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Taggaɣ-asan ǝlmitalan win, id kawanay tǝgrâwam masnat daɣ ǝssiran ǝn Taɣmar ta n jǝnnawan, ǝntanay amaran wǝr tat-ǝgrewan.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Fǝlas wa ilan, a das-itǝwǝšitu awa ila, annaflay. Wa wǝr nǝla amaran, arat n awa ila da a daɣ-as attarmas.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Awen da a fǝl dasan-tamagrada s ǝlmitalan, id ǝswâdan mišan wǝr hǝnnǝyan, ǝssisaman mišan wǝr sallin, za wǝr gǝrrin.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Ǝntanay a fǝl tǝnda batu ta iga ǝnnǝbi Isayas assaɣa wad inna: "Ad taknim ǝsǝsǝm, mišan wǝr za tagrim wala. Taknim asawad mišan wǝr za tǝnǝyam wala.
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Fǝlas iwallan ǝn tamattay ta abʼas ǝlan tafrǝyt, ǝngǝm agrin. Ǝgan iman-nasan imzagan, šittawen-nasan deɣ ǝɣmasan-tanat, fǝl ad ibʼas hannayan ǝs šittawen-nasan, ib-as sallin ǝs tǝmǝzzugen-nasan, ibʼas garrin ǝs wallan-nasan. Ugayan ǝs tǝtubt, ǝngǝm ǝzzuzǝyaq-qan."»
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 «Kawanay amaran tǝbbilalam id šittawen-nawan ǝhannaynat, tǝbbilalam id šimǝzzugen-nawan sallinat.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as sidaranan ǝnnǝbitan aggotnen d aytedan win oɣadnen aggotnen anay n awa tǝhannayam, mišan wǝr t-ǝnayan, sidaranan deɣ tesalay y awas tǝsallim, mišan wǝr das-ǝslen.»
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 «Daɣ adi kawanay sǝsǝmat y almaɣna n ǝlmital wa n ǝnabal n amasa.
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Amasa wa irtakan fǝl tama ǝn tarrayt, ǝlmital a imos n awedan wa islan i salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina wǝr tan-igra, asa-du Iblis ikkǝs awa itawanbalan daɣ ǝwǝl-net.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Amasa wa irtakan daɣ amaḍal ǝhânat tǝhun, ǝlmital a imos n awedan wa islan y awal ǝn Mǝššina, iqbal-tu ǝddi da ǝs man filawasnen,
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 mišan wǝr ila awen ekay. Awedan wa wǝr imos ar mǝššis ǝn tǝmazayen. Igda ɣas a tu-tǝmǝl tǝssust, madeɣ tǝddǝguzt tǝgât fǝl ǝddǝlil n Awal ǝn Mǝššina, ad ayyu ǝzǝgzan ǝddi da.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Amasa wa irtakan daɣ tǝfǝssaɣ, ǝlmital a imos n awedan wa islan y Awal ǝn Mǝššina, mišan aššawašatan n ǝddǝnet, d adakal wa tǝga tǝgǝrgist n ǝddǝnet tayttay-net, ǝssǝfalan-du dǝnnǝg Awal wen, igdal-as awen a d-awǝy tǝnfa.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Amasa amaran wa irtakan daɣ amaḍal olaɣan, ǝlmital a imos n awedan wa islan y Awal ǝn Mǝššina, igr-ay. Awedan wǝdi a d-awǝy tǝnfa tǝmosat temeday n ǝnǝtfus, iyyat tǝqqǝl sǝdisat tǝmǝrwen, iyyat amaran tǝqqǝl karadat tǝmǝrwen.»
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Iga Ɣaysa i tamattay ǝlmital iyyan. Inna: «Taɣmar ta n jǝnnawan tǝha ǝlmital n alǝs inbalan amasa olaɣan daɣ tawagost-net.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 As ǝnsan aytedan osa-du azangaw-net, inbas ark amasa daɣ tǝwagost ten, ijawankat.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 As tǝdwal tawagost, tǝga šiɣaɣanen, inafalal-du ǝnta da ark amasa wanad.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Osan-du eklan n alǝs wa ilan tawagost ten, ǝnnan-as: "Mǝššikkana, wǝrgeɣ amasa wa olaɣan a tǝnbala daɣ tawagost-nak? Ǝnnǝs za taɣara n arak yel wa daɣ-as d-idwalan den?"
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 Inn-asan alǝs wen: "Adi azangaw-nin iyyan a t-igan." Ǝnnan-as eklan: "Meqqal tareɣ ad naglu nǝɣrǝd-du alabay ǝn yel wa wǝr noleɣ en?"
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 Inn-asan: "Kala! Fǝlas tǝksǝda a ǝgeɣ a tu-tǝnakkadam har ammarsal alkama iman-net.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Ayyiwat-tan ad ǝdwǝlan kul har du-tawǝd ɣarat. As inta ǝmilǝy ǝn tǝwǝgas, ad annaɣ i maššaɣalan win talaynen, ad izaran s arak yel wa, har t-ǝɣrǝdan tewaɣnay iqqǝl šibolasen, itǝwǝsǝqqǝd, alkama amaran agin-tu daɣ tǝdangawt-in."»
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Ig-asan Ɣaysa ǝlmital iyyan, inn-asan: «Taɣmar ta n jǝnnawan tola d amasa n annabat igân esǝm mutard inbal awedan daɣ tawagost-net.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Amasa wa n mutard ǝnta a ogaran imasan kul tǝmmǝdrǝyt. Mišan as idwal, ad agǝr annabatan kul win fǝrgan, iqqǝl ašǝk, har as a d-asin gǝḍad ad taggin šisǝllula daɣ zǝlan-net.»
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Ig-asan ǝlmital iyyan, inn-asan: «Taɣmar ta n jǝnnawan tola ǝd xamira tǝrway tǝntut daɣ karadat annafaɣaten n agel n alkama har ikuf agel ketnet.»
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Aratan win den kul igann-en Ɣaysa i tamattay s ǝlmitalan. Wǝr dasan-inna arat waliyyan wǝr nǝmos ǝlmital,
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 fǝl ad andu awal ǝn Mǝššina wa imal ǝnnǝbi assaɣa wad inna: «Ad araɣ imi-nin, ǝššiwǝla s ǝlmitalan, ǝmǝlaɣ aratan win ǝɣbarnen harwa ɣur ǝnǝtti n ǝddǝnet.»
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Dǝffǝr awen ifal Ɣaysa tamattay, igla ikka ehan. Ǝhozan-t-in nǝttulab-net ǝnnan-as: «Sassagr-anaɣ ǝlmital wa n arak yel wa d-idwalan daɣ tawagost.»
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Inn-asan: «Wa inbalan amasa wa olaɣan, adi Ag Aggadǝm.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Tawagost, adi ǝddǝnet, amasa wa olaɣan amaran immittal aytedan win ǝbbǝrdagnen i Taɣmar ta n Mǝššina, arak yel immittal aytedan win ǝlkamnen i tarrayt ta n Iblis.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Azangaw wa inbalan ark amasa, adi Iblis, ɣarat amaran adi ǝzǝl wa n tabadday. Aytedan win talaynen, adi angalosan.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Ǝnta ǝmmǝk wa daɣ as d-itawankad arak yel daɣ tawagost, itǝwǝsǝqqǝd, ǝmmǝk wǝdi daɣ a zʼitǝwǝggin ǝzǝl wa tabadday y aytedan.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 A d-assagla nak Ag Aggadǝm angalosan-in a zʼǝkkǝsnen daɣ Taɣmar-in aratan kul win takkasnen ǝzǝgzan daɣ aytedan, d aytedan win nǝmmǝzray ǝn Mǝššina.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Tǝzzar ǝgǝran-tan daɣ amahander ǝn tǝmsay, ad hallin ǝddadan idǝdwan-nasan fǝl tǝmagraz.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ǝddi daɣ ad zʼagin aytedan win oɣadnen ǝmǝlǝwlǝw wa n tǝfuk, daɣ Taɣmar ta n Mǝššina di n Abba-nasan. I isallin aslet!»
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da d ǝrrǝzǝɣ iɣbâran daɣ tawagost, isaffagg-ay d awedan iyyan, ilas-tu aɣabar. Awa iga daɣ tǝfalawist, igla izzǝnz-in awa ila kul, izzǝnza tawagost ten.»
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da d amassatag igammayan ǝljuhǝr wa ihossayan.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 As igraw ǝljuhǝr iyyan ihossayan, wa n ǝlǝsǝl, igla izzǝnz-in awa ila kul izzǝnz-ay.»
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da ǝd sangay zǝwwǝran n abbaz ǝn kifitan itiwagaran daɣ agaraw, obaz-du kifitan ǝmosnen ǝzzǝnǝfan.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 As idnay, ǝrkaban-t-idu nabazan ǝn kifitan ǝs tǝgadamayt, ǝqqiman, ǝdkalan-du izmaman a daɣ-san taggin kifitan win olaɣnen, ǝggaran-in win wǝr nǝnfa wala.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Awen daɣ a zʼagin ǝzǝl wa n tabadday. A d-asin angalosan, ǝskǝtan-in inǝmmǝzray ǝn Mǝššina, zǝmmǝzǝyan-tan d aytedan win oɣadnen,
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 ǝgǝran-tan daɣ amahander ǝn tǝmsay, ad hallin ǝddadan idǝdwan-nasan fǝl tǝmagraz.»
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Igla Ɣaysa iššêwal inn-asan: «Ak tǝgrâm awa ǝnne da kul?» Ǝnnan-as: «Awalla.»
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Tǝzzar inn-asan: «Daɣ adi, ǝmusan n Ǝttawret kul wa itawasasaɣran y ad iqqǝl ǝnalkim ǝn Taɣmar ta n jǝnnawan, ola ǝd mǝššis n aɣaywan, a d-itakkasan daɣ tǝla-net aratan win aynaynen ǝd win waššarnen isataɣmal-tan.»
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 As iɣrad Ɣaysa ǝsǝssǝɣri wa igan s ǝlmitalan en, igmad akal wa ihozan agaraw, igla.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 As d-osa aɣrǝm wa daɣ idwal ad isasaɣru aytedan daɣ ahan-nasan wa n ǝlɣibada. Awa sǝr-san iga awen daɣ ǝsǝmmǝklǝl, har ǝqqiman gannin: «Mǝnis t-idu-tǝggaz masnat togdat d awa, ǝd tǝlmǝɣjujaten šin itaggu da?»
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 «Ak awa wǝrgeɣ ag alǝs wa ikarrasan inan? Wǝrgeɣ anna-net esǝm-net Maryama, imǝdrayan-net iyyan Yaqub, iyyan Yusǝf, iyyan Simɣon, iyyan Yahuza?
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Wǝrgeɣ šimǝdrayen-net kul ǝllanat ɣur-na? Daɣ adi mǝni iguz wa das-d-ǝgan aratan win da kul?»
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Awen daɣ a dasan-igdalan ǝzǝgzan sǝr-ǝs. Mišan inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnǝbi wǝr itǝwǝlku ar daɣ aɣrǝm wa daɣ idwal d aɣaywan-nasan.»
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Amaran iqqim da wǝr iga tǝlmǝɣjujaten aggotnen daɣ adag wen, fǝlas ǝzǝgzan a sǝr-ǝs wǝr ǝgen aytedan win den.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.