Mateus 13

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ǝzǝl wen, igmad Ɣaysa ehan, igla, iqqim daɣ tǝgadamayt n agaraw.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Tǝddew-du fall-as tamattay tagget, har as iggaz aɣlal n aman iqqim daɣ-as, tǝbdad tamattay ketnet daɣ tǝgadamayt n agaraw.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Immǝgrad-asan daɣ aratan aggotnen s ǝlmitalan. Inn-asan: «Kala ad ikka ǝmagyak iyyan tawagost-net, y a tat-inbǝl.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Daɣ anabal wa itaggu den imosan anabas n amasa, ǝrtaknat tǝblalen šiyyad fǝl tama ǝn tarrayt, osan-du gǝḍad, ǝtšan-tanat.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Šiyyad ǝrtaknat daɣ adag ǝhanat tǝhun, amaran wǝr t-iha amaḍal igdân. Idwal-du amasa wen tarmad, fǝlas wǝr daw-ǝs illa amaḍal aggen.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 As tǝggǝzzay tǝfuk, tǝssǝqqad awa d-idwalan daɣ amasa wen. Iqqur fǝlas ikewan-net a wǝr nǝggug daɣ amaḍal.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Šiblalen šiyyad ǝrtaknat daɣ tǝfǝssaɣ. Ǝdwalnat tǝfǝssaɣ šin, ǝlmaznat amasa wa d-idwalan den.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Mišan ya arat daɣ təblalen en irtak daɣ amaḍal olaɣan. Igmad-du, idwal, iga šiɣaɣanen. Šiblalen šin den akkiyyat teraw temeday ǝn tablalt, šiyyad sǝdisat tǝmǝrwen, šiyyad karadat tǝmǝrwen.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Wa isallin, isǝsǝmet!»
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Dǝffǝr awen ǝhozan-t-in nǝttulab-net ǝnnan-as: «Mafǝl tǝtamagrada y aytedan win s ǝlmitalan?»
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Ijjawwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Taggaɣ-asan ǝlmitalan win, id kawanay tǝgrâwam masnat daɣ ǝssiran ǝn Taɣmar ta n jǝnnawan, ǝntanay amaran wǝr tat-ǝgrewan.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Fǝlas wa ilan, a das-itǝwǝšitu awa ila, annaflay. Wa wǝr nǝla amaran, arat n awa ila da a daɣ-as attarmas.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Awen da a fǝl dasan-tamagrada s ǝlmitalan, id ǝswâdan mišan wǝr hǝnnǝyan, ǝssisaman mišan wǝr sallin, za wǝr gǝrrin.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Ǝntanay a fǝl tǝnda batu ta iga ǝnnǝbi Isayas assaɣa wad inna: "Ad taknim ǝsǝsǝm, mišan wǝr za tagrim wala. Taknim asawad mišan wǝr za tǝnǝyam wala.
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Fǝlas iwallan ǝn tamattay ta abʼas ǝlan tafrǝyt, ǝngǝm agrin. Ǝgan iman-nasan imzagan, šittawen-nasan deɣ ǝɣmasan-tanat, fǝl ad ibʼas hannayan ǝs šittawen-nasan, ib-as sallin ǝs tǝmǝzzugen-nasan, ibʼas garrin ǝs wallan-nasan. Ugayan ǝs tǝtubt, ǝngǝm ǝzzuzǝyaq-qan."»
15 Porque o coração deste povo
16 «Kawanay amaran tǝbbilalam id šittawen-nawan ǝhannaynat, tǝbbilalam id šimǝzzugen-nawan sallinat.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as sidaranan ǝnnǝbitan aggotnen d aytedan win oɣadnen aggotnen anay n awa tǝhannayam, mišan wǝr t-ǝnayan, sidaranan deɣ tesalay y awas tǝsallim, mišan wǝr das-ǝslen.»
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 «Daɣ adi kawanay sǝsǝmat y almaɣna n ǝlmital wa n ǝnabal n amasa.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Amasa wa irtakan fǝl tama ǝn tarrayt, ǝlmital a imos n awedan wa islan i salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina wǝr tan-igra, asa-du Iblis ikkǝs awa itawanbalan daɣ ǝwǝl-net.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Amasa wa irtakan daɣ amaḍal ǝhânat tǝhun, ǝlmital a imos n awedan wa islan y awal ǝn Mǝššina, iqbal-tu ǝddi da ǝs man filawasnen,
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 mišan wǝr ila awen ekay. Awedan wa wǝr imos ar mǝššis ǝn tǝmazayen. Igda ɣas a tu-tǝmǝl tǝssust, madeɣ tǝddǝguzt tǝgât fǝl ǝddǝlil n Awal ǝn Mǝššina, ad ayyu ǝzǝgzan ǝddi da.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Amasa wa irtakan daɣ tǝfǝssaɣ, ǝlmital a imos n awedan wa islan y Awal ǝn Mǝššina, mišan aššawašatan n ǝddǝnet, d adakal wa tǝga tǝgǝrgist n ǝddǝnet tayttay-net, ǝssǝfalan-du dǝnnǝg Awal wen, igdal-as awen a d-awǝy tǝnfa.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Amasa amaran wa irtakan daɣ amaḍal olaɣan, ǝlmital a imos n awedan wa islan y Awal ǝn Mǝššina, igr-ay. Awedan wǝdi a d-awǝy tǝnfa tǝmosat temeday n ǝnǝtfus, iyyat tǝqqǝl sǝdisat tǝmǝrwen, iyyat amaran tǝqqǝl karadat tǝmǝrwen.»
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Iga Ɣaysa i tamattay ǝlmital iyyan. Inna: «Taɣmar ta n jǝnnawan tǝha ǝlmital n alǝs inbalan amasa olaɣan daɣ tawagost-net.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 As ǝnsan aytedan osa-du azangaw-net, inbas ark amasa daɣ tǝwagost ten, ijawankat.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 As tǝdwal tawagost, tǝga šiɣaɣanen, inafalal-du ǝnta da ark amasa wanad.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Osan-du eklan n alǝs wa ilan tawagost ten, ǝnnan-as: "Mǝššikkana, wǝrgeɣ amasa wa olaɣan a tǝnbala daɣ tawagost-nak? Ǝnnǝs za taɣara n arak yel wa daɣ-as d-idwalan den?"
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Inn-asan alǝs wen: "Adi azangaw-nin iyyan a t-igan." Ǝnnan-as eklan: "Meqqal tareɣ ad naglu nǝɣrǝd-du alabay ǝn yel wa wǝr noleɣ en?"
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Inn-asan: "Kala! Fǝlas tǝksǝda a ǝgeɣ a tu-tǝnakkadam har ammarsal alkama iman-net.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Ayyiwat-tan ad ǝdwǝlan kul har du-tawǝd ɣarat. As inta ǝmilǝy ǝn tǝwǝgas, ad annaɣ i maššaɣalan win talaynen, ad izaran s arak yel wa, har t-ǝɣrǝdan tewaɣnay iqqǝl šibolasen, itǝwǝsǝqqǝd, alkama amaran agin-tu daɣ tǝdangawt-in."»
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Ig-asan Ɣaysa ǝlmital iyyan, inn-asan: «Taɣmar ta n jǝnnawan tola d amasa n annabat igân esǝm mutard inbal awedan daɣ tawagost-net.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Amasa wa n mutard ǝnta a ogaran imasan kul tǝmmǝdrǝyt. Mišan as idwal, ad agǝr annabatan kul win fǝrgan, iqqǝl ašǝk, har as a d-asin gǝḍad ad taggin šisǝllula daɣ zǝlan-net.»
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Ig-asan ǝlmital iyyan, inn-asan: «Taɣmar ta n jǝnnawan tola ǝd xamira tǝrway tǝntut daɣ karadat annafaɣaten n agel n alkama har ikuf agel ketnet.»
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Aratan win den kul igann-en Ɣaysa i tamattay s ǝlmitalan. Wǝr dasan-inna arat waliyyan wǝr nǝmos ǝlmital,
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 fǝl ad andu awal ǝn Mǝššina wa imal ǝnnǝbi assaɣa wad inna: «Ad araɣ imi-nin, ǝššiwǝla s ǝlmitalan, ǝmǝlaɣ aratan win ǝɣbarnen harwa ɣur ǝnǝtti n ǝddǝnet.»
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Dǝffǝr awen ifal Ɣaysa tamattay, igla ikka ehan. Ǝhozan-t-in nǝttulab-net ǝnnan-as: «Sassagr-anaɣ ǝlmital wa n arak yel wa d-idwalan daɣ tawagost.»
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Inn-asan: «Wa inbalan amasa wa olaɣan, adi Ag Aggadǝm.
37 E Jesus respondeu:
38 Tawagost, adi ǝddǝnet, amasa wa olaɣan amaran immittal aytedan win ǝbbǝrdagnen i Taɣmar ta n Mǝššina, arak yel immittal aytedan win ǝlkamnen i tarrayt ta n Iblis.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Azangaw wa inbalan ark amasa, adi Iblis, ɣarat amaran adi ǝzǝl wa n tabadday. Aytedan win talaynen, adi angalosan.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Ǝnta ǝmmǝk wa daɣ as d-itawankad arak yel daɣ tawagost, itǝwǝsǝqqǝd, ǝmmǝk wǝdi daɣ a zʼitǝwǝggin ǝzǝl wa tabadday y aytedan.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 A d-assagla nak Ag Aggadǝm angalosan-in a zʼǝkkǝsnen daɣ Taɣmar-in aratan kul win takkasnen ǝzǝgzan daɣ aytedan, d aytedan win nǝmmǝzray ǝn Mǝššina.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Tǝzzar ǝgǝran-tan daɣ amahander ǝn tǝmsay, ad hallin ǝddadan idǝdwan-nasan fǝl tǝmagraz.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ǝddi daɣ ad zʼagin aytedan win oɣadnen ǝmǝlǝwlǝw wa n tǝfuk, daɣ Taɣmar ta n Mǝššina di n Abba-nasan. I isallin aslet!»
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da d ǝrrǝzǝɣ iɣbâran daɣ tawagost, isaffagg-ay d awedan iyyan, ilas-tu aɣabar. Awa iga daɣ tǝfalawist, igla izzǝnz-in awa ila kul, izzǝnza tawagost ten.»
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da d amassatag igammayan ǝljuhǝr wa ihossayan.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 As igraw ǝljuhǝr iyyan ihossayan, wa n ǝlǝsǝl, igla izzǝnz-in awa ila kul izzǝnz-ay.»
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da ǝd sangay zǝwwǝran n abbaz ǝn kifitan itiwagaran daɣ agaraw, obaz-du kifitan ǝmosnen ǝzzǝnǝfan.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 As idnay, ǝrkaban-t-idu nabazan ǝn kifitan ǝs tǝgadamayt, ǝqqiman, ǝdkalan-du izmaman a daɣ-san taggin kifitan win olaɣnen, ǝggaran-in win wǝr nǝnfa wala.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Awen daɣ a zʼagin ǝzǝl wa n tabadday. A d-asin angalosan, ǝskǝtan-in inǝmmǝzray ǝn Mǝššina, zǝmmǝzǝyan-tan d aytedan win oɣadnen,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 ǝgǝran-tan daɣ amahander ǝn tǝmsay, ad hallin ǝddadan idǝdwan-nasan fǝl tǝmagraz.»
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Igla Ɣaysa iššêwal inn-asan: «Ak tǝgrâm awa ǝnne da kul?» Ǝnnan-as: «Awalla.»
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Tǝzzar inn-asan: «Daɣ adi, ǝmusan n Ǝttawret kul wa itawasasaɣran y ad iqqǝl ǝnalkim ǝn Taɣmar ta n jǝnnawan, ola ǝd mǝššis n aɣaywan, a d-itakkasan daɣ tǝla-net aratan win aynaynen ǝd win waššarnen isataɣmal-tan.»
52 Então Jesus lhes disse:
53 As iɣrad Ɣaysa ǝsǝssǝɣri wa igan s ǝlmitalan en, igmad akal wa ihozan agaraw, igla.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 As d-osa aɣrǝm wa daɣ idwal ad isasaɣru aytedan daɣ ahan-nasan wa n ǝlɣibada. Awa sǝr-san iga awen daɣ ǝsǝmmǝklǝl, har ǝqqiman gannin: «Mǝnis t-idu-tǝggaz masnat togdat d awa, ǝd tǝlmǝɣjujaten šin itaggu da?»
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 «Ak awa wǝrgeɣ ag alǝs wa ikarrasan inan? Wǝrgeɣ anna-net esǝm-net Maryama, imǝdrayan-net iyyan Yaqub, iyyan Yusǝf, iyyan Simɣon, iyyan Yahuza?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Wǝrgeɣ šimǝdrayen-net kul ǝllanat ɣur-na? Daɣ adi mǝni iguz wa das-d-ǝgan aratan win da kul?»
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Awen daɣ a dasan-igdalan ǝzǝgzan sǝr-ǝs. Mišan inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnǝbi wǝr itǝwǝlku ar daɣ aɣrǝm wa daɣ idwal d aɣaywan-nasan.»
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Amaran iqqim da wǝr iga tǝlmǝɣjujaten aggotnen daɣ adag wen, fǝlas ǝzǝgzan a sǝr-ǝs wǝr ǝgen aytedan win den.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.