Mateus 13
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVI
1 Ǝzǝl wen, igmad Ɣaysa ehan, igla, iqqim daɣ tǝgadamayt n agaraw.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa e assentou-se à beira-mar.
2 Tǝddew-du fall-as tamattay tagget, har as iggaz aɣlal n aman iqqim daɣ-as, tǝbdad tamattay ketnet daɣ tǝgadamayt n agaraw.
2 Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele, enquanto todo o povo ficou na praia.
3 Immǝgrad-asan daɣ aratan aggotnen s ǝlmitalan. Inn-asan: «Kala ad ikka ǝmagyak iyyan tawagost-net, y a tat-inbǝl.
3 Então lhes falou muitas coisas por parábolas, dizendo: "O semeador saiu a semear.
4 Daɣ anabal wa itaggu den imosan anabas n amasa, ǝrtaknat tǝblalen šiyyad fǝl tama ǝn tarrayt, osan-du gǝḍad, ǝtšan-tanat.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Šiyyad ǝrtaknat daɣ adag ǝhanat tǝhun, amaran wǝr t-iha amaḍal igdân. Idwal-du amasa wen tarmad, fǝlas wǝr daw-ǝs illa amaḍal aggen.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 As tǝggǝzzay tǝfuk, tǝssǝqqad awa d-idwalan daɣ amasa wen. Iqqur fǝlas ikewan-net a wǝr nǝggug daɣ amaḍal.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Šiblalen šiyyad ǝrtaknat daɣ tǝfǝssaɣ. Ǝdwalnat tǝfǝssaɣ šin, ǝlmaznat amasa wa d-idwalan den.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Mišan ya arat daɣ təblalen en irtak daɣ amaḍal olaɣan. Igmad-du, idwal, iga šiɣaɣanen. Šiblalen šin den akkiyyat teraw temeday ǝn tablalt, šiyyad sǝdisat tǝmǝrwen, šiyyad karadat tǝmǝrwen.
8 Outra ainda caiu em boa terra, deu boa colheita, a cem, sessenta e trinta por um.
9 Wa isallin, isǝsǝmet!»
9 Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Dǝffǝr awen ǝhozan-t-in nǝttulab-net ǝnnan-as: «Mafǝl tǝtamagrada y aytedan win s ǝlmitalan?»
10 Os discípulos aproximaram-se dele e perguntaram: "Por que falas ao povo por parábolas? "
11 Ijjawwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Taggaɣ-asan ǝlmitalan win, id kawanay tǝgrâwam masnat daɣ ǝssiran ǝn Taɣmar ta n jǝnnawan, ǝntanay amaran wǝr tat-ǝgrewan.
11 Ele respondeu: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Fǝlas wa ilan, a das-itǝwǝšitu awa ila, annaflay. Wa wǝr nǝla amaran, arat n awa ila da a daɣ-as attarmas.
12 A quem tem será dado, e este terá em grande quantidade. De quem não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Awen da a fǝl dasan-tamagrada s ǝlmitalan, id ǝswâdan mišan wǝr hǝnnǝyan, ǝssisaman mišan wǝr sallin, za wǝr gǝrrin.
13 Por essa razão eu lhes falo por parábolas: ‘Porque vendo, eles não vêem e, ouvindo, não ouvem nem entendem’.
14 Ǝntanay a fǝl tǝnda batu ta iga ǝnnǝbi Isayas assaɣa wad inna: "Ad taknim ǝsǝsǝm, mišan wǝr za tagrim wala. Taknim asawad mišan wǝr za tǝnǝyam wala.
14 Neles se cumpre a profecia de Isaías: ‘Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão.
15 Fǝlas iwallan ǝn tamattay ta abʼas ǝlan tafrǝyt, ǝngǝm agrin. Ǝgan iman-nasan imzagan, šittawen-nasan deɣ ǝɣmasan-tanat, fǝl ad ibʼas hannayan ǝs šittawen-nasan, ib-as sallin ǝs tǝmǝzzugen-nasan, ibʼas garrin ǝs wallan-nasan. Ugayan ǝs tǝtubt, ǝngǝm ǝzzuzǝyaq-qan."»
15 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
16 «Kawanay amaran tǝbbilalam id šittawen-nawan ǝhannaynat, tǝbbilalam id šimǝzzugen-nawan sallinat.
16 Mas, felizes são os olhos de vocês, porque vêem; e os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as sidaranan ǝnnǝbitan aggotnen d aytedan win oɣadnen aggotnen anay n awa tǝhannayam, mišan wǝr t-ǝnayan, sidaranan deɣ tesalay y awas tǝsallim, mišan wǝr das-ǝslen.»
17 Pois eu lhes digo a verdade: Muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram, e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 «Daɣ adi kawanay sǝsǝmat y almaɣna n ǝlmital wa n ǝnabal n amasa.
18 "Portanto, ouçam o que significa a parábola do semeador:
19 Amasa wa irtakan fǝl tama ǝn tarrayt, ǝlmital a imos n awedan wa islan i salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina wǝr tan-igra, asa-du Iblis ikkǝs awa itawanbalan daɣ ǝwǝl-net.
19 Quando alguém ouve a mensagem do Reino e não a entende, o Maligno vem e lhe arranca o que foi semeado em seu coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Amasa wa irtakan daɣ amaḍal ǝhânat tǝhun, ǝlmital a imos n awedan wa islan y awal ǝn Mǝššina, iqbal-tu ǝddi da ǝs man filawasnen,
20 Quanto ao que foi semeado em terreno pedregoso, este é aquele que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 mišan wǝr ila awen ekay. Awedan wa wǝr imos ar mǝššis ǝn tǝmazayen. Igda ɣas a tu-tǝmǝl tǝssust, madeɣ tǝddǝguzt tǝgât fǝl ǝddǝlil n Awal ǝn Mǝššina, ad ayyu ǝzǝgzan ǝddi da.
21 Todavia, visto que não tem raiz em si mesmo, permanece por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandona.
22 Amasa wa irtakan daɣ tǝfǝssaɣ, ǝlmital a imos n awedan wa islan y Awal ǝn Mǝššina, mišan aššawašatan n ǝddǝnet, d adakal wa tǝga tǝgǝrgist n ǝddǝnet tayttay-net, ǝssǝfalan-du dǝnnǝg Awal wen, igdal-as awen a d-awǝy tǝnfa.
22 Quanto ao que foi semeado entre os espinhos, este é aquele que ouve a palavra, mas a preocupação desta vida e o engano das riquezas a sufocam, tornando-a infrutífera.
23 Amasa amaran wa irtakan daɣ amaḍal olaɣan, ǝlmital a imos n awedan wa islan y Awal ǝn Mǝššina, igr-ay. Awedan wǝdi a d-awǝy tǝnfa tǝmosat temeday n ǝnǝtfus, iyyat tǝqqǝl sǝdisat tǝmǝrwen, iyyat amaran tǝqqǝl karadat tǝmǝrwen.»
23 E, finalmente, o que foi semeado em boa terra: este é aquele que ouve a palavra e a entende, e dá uma colheita de cem, sessenta e trinta por um".
24 Iga Ɣaysa i tamattay ǝlmital iyyan. Inna: «Taɣmar ta n jǝnnawan tǝha ǝlmital n alǝs inbalan amasa olaɣan daɣ tawagost-net.
24 Jesus lhes contou outra parábola, dizendo: "O Reino dos céus é como um homem que semeou boa semente em seu campo.
25 As ǝnsan aytedan osa-du azangaw-net, inbas ark amasa daɣ tǝwagost ten, ijawankat.
25 Mas enquanto todos dormiam, veio o seu inimigo e semeou o joio no meio do trigo e se foi.
26 As tǝdwal tawagost, tǝga šiɣaɣanen, inafalal-du ǝnta da ark amasa wanad.
26 Quando o trigo brotou e formou espigas, o joio também apareceu.
27 Osan-du eklan n alǝs wa ilan tawagost ten, ǝnnan-as: "Mǝššikkana, wǝrgeɣ amasa wa olaɣan a tǝnbala daɣ tawagost-nak? Ǝnnǝs za taɣara n arak yel wa daɣ-as d-idwalan den?"
27 "Os servos do dono do campo dirigiram-se a ele e disseram: ‘O senhor não semeou boa semente em seu campo? Então, de onde veio o joio? ’
28 Inn-asan alǝs wen: "Adi azangaw-nin iyyan a t-igan." Ǝnnan-as eklan: "Meqqal tareɣ ad naglu nǝɣrǝd-du alabay ǝn yel wa wǝr noleɣ en?"
28 " ‘Um inimigo fez isso’, respondeu ele. "Os servos lhe perguntaram: ‘O senhor quer que vamos tirá-lo? ’
29 Inn-asan: "Kala! Fǝlas tǝksǝda a ǝgeɣ a tu-tǝnakkadam har ammarsal alkama iman-net.
29 "Ele respondeu: ‘Não, porque, ao tirar o joio, vocês poderão arrancar com ele o trigo.
30 Ayyiwat-tan ad ǝdwǝlan kul har du-tawǝd ɣarat. As inta ǝmilǝy ǝn tǝwǝgas, ad annaɣ i maššaɣalan win talaynen, ad izaran s arak yel wa, har t-ǝɣrǝdan tewaɣnay iqqǝl šibolasen, itǝwǝsǝqqǝd, alkama amaran agin-tu daɣ tǝdangawt-in."»
30 Deixem que cresçam juntos até à colheita. Então direi aos encarregados da colheita: Juntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; depois juntem o trigo e guardem-no no meu celeiro’ ".
31 Ig-asan Ɣaysa ǝlmital iyyan, inn-asan: «Taɣmar ta n jǝnnawan tola d amasa n annabat igân esǝm mutard inbal awedan daɣ tawagost-net.
31 E contou-lhes outra parábola: "O Reino dos céus é como um grão de mostarda que um homem plantou em seu campo.
32 Amasa wa n mutard ǝnta a ogaran imasan kul tǝmmǝdrǝyt. Mišan as idwal, ad agǝr annabatan kul win fǝrgan, iqqǝl ašǝk, har as a d-asin gǝḍad ad taggin šisǝllula daɣ zǝlan-net.»
32 Embora seja a menor dentre todas as sementes, quando cresce torna-se a maior das hortaliças e se transforma numa árvore, de modo que as aves do céu vêm fazer os seus ninhos em seus ramos".
33 Ig-asan ǝlmital iyyan, inn-asan: «Taɣmar ta n jǝnnawan tola ǝd xamira tǝrway tǝntut daɣ karadat annafaɣaten n agel n alkama har ikuf agel ketnet.»
33 E contou-lhes ainda outra parábola: "O Reino dos céus é como o fermento que uma mulher tomou e misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
34 Aratan win den kul igann-en Ɣaysa i tamattay s ǝlmitalan. Wǝr dasan-inna arat waliyyan wǝr nǝmos ǝlmital,
34 Jesus falou todas estas coisas à multidão por parábolas. Nada lhes dizia sem usar alguma parábola,
35 fǝl ad andu awal ǝn Mǝššina wa imal ǝnnǝbi assaɣa wad inna: «Ad araɣ imi-nin, ǝššiwǝla s ǝlmitalan, ǝmǝlaɣ aratan win ǝɣbarnen harwa ɣur ǝnǝtti n ǝddǝnet.»
35 cumprindo-se, assim, o que fora dito pelo profeta: "Abrirei minha boca em parábolas, Proclamarei coisas ocultas Desde a criação do mundo".
36 Dǝffǝr awen ifal Ɣaysa tamattay, igla ikka ehan. Ǝhozan-t-in nǝttulab-net ǝnnan-as: «Sassagr-anaɣ ǝlmital wa n arak yel wa d-idwalan daɣ tawagost.»
36 Então ele deixou a multidão e foi para casa. Seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Explica-nos a parábola do joio no campo".
37 Inn-asan: «Wa inbalan amasa wa olaɣan, adi Ag Aggadǝm.
37 Ele respondeu: "Aquele que semeou a boa semente é o Filho do homem.
38 Tawagost, adi ǝddǝnet, amasa wa olaɣan amaran immittal aytedan win ǝbbǝrdagnen i Taɣmar ta n Mǝššina, arak yel immittal aytedan win ǝlkamnen i tarrayt ta n Iblis.
38 O campo é o mundo, e a boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno,
39 Azangaw wa inbalan ark amasa, adi Iblis, ɣarat amaran adi ǝzǝl wa n tabadday. Aytedan win talaynen, adi angalosan.
39 e o inimigo que o semeia é o diabo. A colheita é o fim desta era, e os encarregados da colheita são anjos.
40 Ǝnta ǝmmǝk wa daɣ as d-itawankad arak yel daɣ tawagost, itǝwǝsǝqqǝd, ǝmmǝk wǝdi daɣ a zʼitǝwǝggin ǝzǝl wa tabadday y aytedan.
40 "Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim também acontecerá no fim desta era.
41 A d-assagla nak Ag Aggadǝm angalosan-in a zʼǝkkǝsnen daɣ Taɣmar-in aratan kul win takkasnen ǝzǝgzan daɣ aytedan, d aytedan win nǝmmǝzray ǝn Mǝššina.
41 O Filho do homem enviará os seus anjos, e eles tirarão do seu Reino tudo o que faz tropeçar e todos os que praticam o mal.
42 Tǝzzar ǝgǝran-tan daɣ amahander ǝn tǝmsay, ad hallin ǝddadan idǝdwan-nasan fǝl tǝmagraz.
42 Eles os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ǝddi daɣ ad zʼagin aytedan win oɣadnen ǝmǝlǝwlǝw wa n tǝfuk, daɣ Taɣmar ta n Mǝššina di n Abba-nasan. I isallin aslet!»
43 Então os justos brilharão como o sol no Reino do seu Pai. Aquele que tem ouvidos, ouça".
44 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da d ǝrrǝzǝɣ iɣbâran daɣ tawagost, isaffagg-ay d awedan iyyan, ilas-tu aɣabar. Awa iga daɣ tǝfalawist, igla izzǝnz-in awa ila kul, izzǝnza tawagost ten.»
44 "O Reino dos céus é como um tesouro escondido num campo. Certo homem, tendo-o encontrado, escondeu-o de novo e, então, cheio de alegria, foi, vendeu tudo o que tinha e comprou aquele campo.
45 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da d amassatag igammayan ǝljuhǝr wa ihossayan.
45 "O Reino dos céus também é como um negociante que procura pérolas preciosas.
46 As igraw ǝljuhǝr iyyan ihossayan, wa n ǝlǝsǝl, igla izzǝnz-in awa ila kul izzǝnz-ay.»
46 Encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo o que tinha e a comprou".
47 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da ǝd sangay zǝwwǝran n abbaz ǝn kifitan itiwagaran daɣ agaraw, obaz-du kifitan ǝmosnen ǝzzǝnǝfan.
47 "O Reino dos céus é ainda como uma rede que é lançada ao mar e apanha toda sorte de peixes.
48 As idnay, ǝrkaban-t-idu nabazan ǝn kifitan ǝs tǝgadamayt, ǝqqiman, ǝdkalan-du izmaman a daɣ-san taggin kifitan win olaɣnen, ǝggaran-in win wǝr nǝnfa wala.
48 Quando está cheia, os pescadores a puxam para a praia. Então se assentam e juntam os peixes bons em cestos, mas jogam fora os ruins.
49 Awen daɣ a zʼagin ǝzǝl wa n tabadday. A d-asin angalosan, ǝskǝtan-in inǝmmǝzray ǝn Mǝššina, zǝmmǝzǝyan-tan d aytedan win oɣadnen,
49 Assim acontecerá no fim desta era. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 ǝgǝran-tan daɣ amahander ǝn tǝmsay, ad hallin ǝddadan idǝdwan-nasan fǝl tǝmagraz.»
50 e lançarão aqueles na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes".
51 Igla Ɣaysa iššêwal inn-asan: «Ak tǝgrâm awa ǝnne da kul?» Ǝnnan-as: «Awalla.»
51 Então perguntou Jesus: "Vocês entenderam todas essas coisas? " "Sim", responderam eles.
52 Tǝzzar inn-asan: «Daɣ adi, ǝmusan n Ǝttawret kul wa itawasasaɣran y ad iqqǝl ǝnalkim ǝn Taɣmar ta n jǝnnawan, ola ǝd mǝššis n aɣaywan, a d-itakkasan daɣ tǝla-net aratan win aynaynen ǝd win waššarnen isataɣmal-tan.»
52 Ele lhes disse: "Por isso, todo mestre da lei instruído quanto ao Reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro coisas novas e coisas velhas".
53 As iɣrad Ɣaysa ǝsǝssǝɣri wa igan s ǝlmitalan en, igmad akal wa ihozan agaraw, igla.
53 Tendo terminado de contar estas parábolas, Jesus saiu dali.
54 As d-osa aɣrǝm wa daɣ idwal ad isasaɣru aytedan daɣ ahan-nasan wa n ǝlɣibada. Awa sǝr-san iga awen daɣ ǝsǝmmǝklǝl, har ǝqqiman gannin: «Mǝnis t-idu-tǝggaz masnat togdat d awa, ǝd tǝlmǝɣjujaten šin itaggu da?»
54 Chegando à sua cidade, começou a ensinar o povo na sinagoga. Todos ficaram admirados e perguntavam: "De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 «Ak awa wǝrgeɣ ag alǝs wa ikarrasan inan? Wǝrgeɣ anna-net esǝm-net Maryama, imǝdrayan-net iyyan Yaqub, iyyan Yusǝf, iyyan Simɣon, iyyan Yahuza?
55 Não é este o filho do carpinteiro? O nome de sua mãe não é Maria, e não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Wǝrgeɣ šimǝdrayen-net kul ǝllanat ɣur-na? Daɣ adi mǝni iguz wa das-d-ǝgan aratan win da kul?»
56 Não estão conosco todas as suas irmãs? De onde, pois, ele obteve todas essas coisas? "
57 Awen daɣ a dasan-igdalan ǝzǝgzan sǝr-ǝs. Mišan inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnǝbi wǝr itǝwǝlku ar daɣ aɣrǝm wa daɣ idwal d aɣaywan-nasan.»
57 E ficavam escandalizados por causa dele. Mas Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra e em sua própria casa é que um profeta não tem honra".
58 Amaran iqqim da wǝr iga tǝlmǝɣjujaten aggotnen daɣ adag wen, fǝlas ǝzǝgzan a sǝr-ǝs wǝr ǝgen aytedan win den.
58 E não realizou muitos milagres ali, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.