Mateus 13

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ǝzǝl wen, igmad Ɣaysa ehan, igla, iqqim daɣ tǝgadamayt n agaraw.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Tǝddew-du fall-as tamattay tagget, har as iggaz aɣlal n aman iqqim daɣ-as, tǝbdad tamattay ketnet daɣ tǝgadamayt n agaraw.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Immǝgrad-asan daɣ aratan aggotnen s ǝlmitalan. Inn-asan: «Kala ad ikka ǝmagyak iyyan tawagost-net, y a tat-inbǝl.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Daɣ anabal wa itaggu den imosan anabas n amasa, ǝrtaknat tǝblalen šiyyad fǝl tama ǝn tarrayt, osan-du gǝḍad, ǝtšan-tanat.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Šiyyad ǝrtaknat daɣ adag ǝhanat tǝhun, amaran wǝr t-iha amaḍal igdân. Idwal-du amasa wen tarmad, fǝlas wǝr daw-ǝs illa amaḍal aggen.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 As tǝggǝzzay tǝfuk, tǝssǝqqad awa d-idwalan daɣ amasa wen. Iqqur fǝlas ikewan-net a wǝr nǝggug daɣ amaḍal.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Šiblalen šiyyad ǝrtaknat daɣ tǝfǝssaɣ. Ǝdwalnat tǝfǝssaɣ šin, ǝlmaznat amasa wa d-idwalan den.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Mišan ya arat daɣ təblalen en irtak daɣ amaḍal olaɣan. Igmad-du, idwal, iga šiɣaɣanen. Šiblalen šin den akkiyyat teraw temeday ǝn tablalt, šiyyad sǝdisat tǝmǝrwen, šiyyad karadat tǝmǝrwen.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Wa isallin, isǝsǝmet!»
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Dǝffǝr awen ǝhozan-t-in nǝttulab-net ǝnnan-as: «Mafǝl tǝtamagrada y aytedan win s ǝlmitalan?»
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Ijjawwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Taggaɣ-asan ǝlmitalan win, id kawanay tǝgrâwam masnat daɣ ǝssiran ǝn Taɣmar ta n jǝnnawan, ǝntanay amaran wǝr tat-ǝgrewan.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Fǝlas wa ilan, a das-itǝwǝšitu awa ila, annaflay. Wa wǝr nǝla amaran, arat n awa ila da a daɣ-as attarmas.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Awen da a fǝl dasan-tamagrada s ǝlmitalan, id ǝswâdan mišan wǝr hǝnnǝyan, ǝssisaman mišan wǝr sallin, za wǝr gǝrrin.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Ǝntanay a fǝl tǝnda batu ta iga ǝnnǝbi Isayas assaɣa wad inna: "Ad taknim ǝsǝsǝm, mišan wǝr za tagrim wala. Taknim asawad mišan wǝr za tǝnǝyam wala.
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Fǝlas iwallan ǝn tamattay ta abʼas ǝlan tafrǝyt, ǝngǝm agrin. Ǝgan iman-nasan imzagan, šittawen-nasan deɣ ǝɣmasan-tanat, fǝl ad ibʼas hannayan ǝs šittawen-nasan, ib-as sallin ǝs tǝmǝzzugen-nasan, ibʼas garrin ǝs wallan-nasan. Ugayan ǝs tǝtubt, ǝngǝm ǝzzuzǝyaq-qan."»
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 «Kawanay amaran tǝbbilalam id šittawen-nawan ǝhannaynat, tǝbbilalam id šimǝzzugen-nawan sallinat.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as sidaranan ǝnnǝbitan aggotnen d aytedan win oɣadnen aggotnen anay n awa tǝhannayam, mišan wǝr t-ǝnayan, sidaranan deɣ tesalay y awas tǝsallim, mišan wǝr das-ǝslen.»
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 «Daɣ adi kawanay sǝsǝmat y almaɣna n ǝlmital wa n ǝnabal n amasa.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Amasa wa irtakan fǝl tama ǝn tarrayt, ǝlmital a imos n awedan wa islan i salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina wǝr tan-igra, asa-du Iblis ikkǝs awa itawanbalan daɣ ǝwǝl-net.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Amasa wa irtakan daɣ amaḍal ǝhânat tǝhun, ǝlmital a imos n awedan wa islan y awal ǝn Mǝššina, iqbal-tu ǝddi da ǝs man filawasnen,
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 mišan wǝr ila awen ekay. Awedan wa wǝr imos ar mǝššis ǝn tǝmazayen. Igda ɣas a tu-tǝmǝl tǝssust, madeɣ tǝddǝguzt tǝgât fǝl ǝddǝlil n Awal ǝn Mǝššina, ad ayyu ǝzǝgzan ǝddi da.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Amasa wa irtakan daɣ tǝfǝssaɣ, ǝlmital a imos n awedan wa islan y Awal ǝn Mǝššina, mišan aššawašatan n ǝddǝnet, d adakal wa tǝga tǝgǝrgist n ǝddǝnet tayttay-net, ǝssǝfalan-du dǝnnǝg Awal wen, igdal-as awen a d-awǝy tǝnfa.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Amasa amaran wa irtakan daɣ amaḍal olaɣan, ǝlmital a imos n awedan wa islan y Awal ǝn Mǝššina, igr-ay. Awedan wǝdi a d-awǝy tǝnfa tǝmosat temeday n ǝnǝtfus, iyyat tǝqqǝl sǝdisat tǝmǝrwen, iyyat amaran tǝqqǝl karadat tǝmǝrwen.»
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Iga Ɣaysa i tamattay ǝlmital iyyan. Inna: «Taɣmar ta n jǝnnawan tǝha ǝlmital n alǝs inbalan amasa olaɣan daɣ tawagost-net.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 As ǝnsan aytedan osa-du azangaw-net, inbas ark amasa daɣ tǝwagost ten, ijawankat.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 As tǝdwal tawagost, tǝga šiɣaɣanen, inafalal-du ǝnta da ark amasa wanad.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Osan-du eklan n alǝs wa ilan tawagost ten, ǝnnan-as: "Mǝššikkana, wǝrgeɣ amasa wa olaɣan a tǝnbala daɣ tawagost-nak? Ǝnnǝs za taɣara n arak yel wa daɣ-as d-idwalan den?"
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Inn-asan alǝs wen: "Adi azangaw-nin iyyan a t-igan." Ǝnnan-as eklan: "Meqqal tareɣ ad naglu nǝɣrǝd-du alabay ǝn yel wa wǝr noleɣ en?"
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 Inn-asan: "Kala! Fǝlas tǝksǝda a ǝgeɣ a tu-tǝnakkadam har ammarsal alkama iman-net.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Ayyiwat-tan ad ǝdwǝlan kul har du-tawǝd ɣarat. As inta ǝmilǝy ǝn tǝwǝgas, ad annaɣ i maššaɣalan win talaynen, ad izaran s arak yel wa, har t-ǝɣrǝdan tewaɣnay iqqǝl šibolasen, itǝwǝsǝqqǝd, alkama amaran agin-tu daɣ tǝdangawt-in."»
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Ig-asan Ɣaysa ǝlmital iyyan, inn-asan: «Taɣmar ta n jǝnnawan tola d amasa n annabat igân esǝm mutard inbal awedan daɣ tawagost-net.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Amasa wa n mutard ǝnta a ogaran imasan kul tǝmmǝdrǝyt. Mišan as idwal, ad agǝr annabatan kul win fǝrgan, iqqǝl ašǝk, har as a d-asin gǝḍad ad taggin šisǝllula daɣ zǝlan-net.»
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Ig-asan ǝlmital iyyan, inn-asan: «Taɣmar ta n jǝnnawan tola ǝd xamira tǝrway tǝntut daɣ karadat annafaɣaten n agel n alkama har ikuf agel ketnet.»
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Aratan win den kul igann-en Ɣaysa i tamattay s ǝlmitalan. Wǝr dasan-inna arat waliyyan wǝr nǝmos ǝlmital,
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 fǝl ad andu awal ǝn Mǝššina wa imal ǝnnǝbi assaɣa wad inna: «Ad araɣ imi-nin, ǝššiwǝla s ǝlmitalan, ǝmǝlaɣ aratan win ǝɣbarnen harwa ɣur ǝnǝtti n ǝddǝnet.»
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Dǝffǝr awen ifal Ɣaysa tamattay, igla ikka ehan. Ǝhozan-t-in nǝttulab-net ǝnnan-as: «Sassagr-anaɣ ǝlmital wa n arak yel wa d-idwalan daɣ tawagost.»
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Inn-asan: «Wa inbalan amasa wa olaɣan, adi Ag Aggadǝm.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Tawagost, adi ǝddǝnet, amasa wa olaɣan amaran immittal aytedan win ǝbbǝrdagnen i Taɣmar ta n Mǝššina, arak yel immittal aytedan win ǝlkamnen i tarrayt ta n Iblis.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Azangaw wa inbalan ark amasa, adi Iblis, ɣarat amaran adi ǝzǝl wa n tabadday. Aytedan win talaynen, adi angalosan.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Ǝnta ǝmmǝk wa daɣ as d-itawankad arak yel daɣ tawagost, itǝwǝsǝqqǝd, ǝmmǝk wǝdi daɣ a zʼitǝwǝggin ǝzǝl wa tabadday y aytedan.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 A d-assagla nak Ag Aggadǝm angalosan-in a zʼǝkkǝsnen daɣ Taɣmar-in aratan kul win takkasnen ǝzǝgzan daɣ aytedan, d aytedan win nǝmmǝzray ǝn Mǝššina.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Tǝzzar ǝgǝran-tan daɣ amahander ǝn tǝmsay, ad hallin ǝddadan idǝdwan-nasan fǝl tǝmagraz.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Ǝddi daɣ ad zʼagin aytedan win oɣadnen ǝmǝlǝwlǝw wa n tǝfuk, daɣ Taɣmar ta n Mǝššina di n Abba-nasan. I isallin aslet!»
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da d ǝrrǝzǝɣ iɣbâran daɣ tawagost, isaffagg-ay d awedan iyyan, ilas-tu aɣabar. Awa iga daɣ tǝfalawist, igla izzǝnz-in awa ila kul, izzǝnza tawagost ten.»
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da d amassatag igammayan ǝljuhǝr wa ihossayan.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 As igraw ǝljuhǝr iyyan ihossayan, wa n ǝlǝsǝl, igla izzǝnz-in awa ila kul izzǝnz-ay.»
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 «Taɣmar ta n jǝnnawan tola harwa da ǝd sangay zǝwwǝran n abbaz ǝn kifitan itiwagaran daɣ agaraw, obaz-du kifitan ǝmosnen ǝzzǝnǝfan.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 As idnay, ǝrkaban-t-idu nabazan ǝn kifitan ǝs tǝgadamayt, ǝqqiman, ǝdkalan-du izmaman a daɣ-san taggin kifitan win olaɣnen, ǝggaran-in win wǝr nǝnfa wala.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Awen daɣ a zʼagin ǝzǝl wa n tabadday. A d-asin angalosan, ǝskǝtan-in inǝmmǝzray ǝn Mǝššina, zǝmmǝzǝyan-tan d aytedan win oɣadnen,
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 ǝgǝran-tan daɣ amahander ǝn tǝmsay, ad hallin ǝddadan idǝdwan-nasan fǝl tǝmagraz.»
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Igla Ɣaysa iššêwal inn-asan: «Ak tǝgrâm awa ǝnne da kul?» Ǝnnan-as: «Awalla.»
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Tǝzzar inn-asan: «Daɣ adi, ǝmusan n Ǝttawret kul wa itawasasaɣran y ad iqqǝl ǝnalkim ǝn Taɣmar ta n jǝnnawan, ola ǝd mǝššis n aɣaywan, a d-itakkasan daɣ tǝla-net aratan win aynaynen ǝd win waššarnen isataɣmal-tan.»
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 As iɣrad Ɣaysa ǝsǝssǝɣri wa igan s ǝlmitalan en, igmad akal wa ihozan agaraw, igla.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 As d-osa aɣrǝm wa daɣ idwal ad isasaɣru aytedan daɣ ahan-nasan wa n ǝlɣibada. Awa sǝr-san iga awen daɣ ǝsǝmmǝklǝl, har ǝqqiman gannin: «Mǝnis t-idu-tǝggaz masnat togdat d awa, ǝd tǝlmǝɣjujaten šin itaggu da?»
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 «Ak awa wǝrgeɣ ag alǝs wa ikarrasan inan? Wǝrgeɣ anna-net esǝm-net Maryama, imǝdrayan-net iyyan Yaqub, iyyan Yusǝf, iyyan Simɣon, iyyan Yahuza?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Wǝrgeɣ šimǝdrayen-net kul ǝllanat ɣur-na? Daɣ adi mǝni iguz wa das-d-ǝgan aratan win da kul?»
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Awen daɣ a dasan-igdalan ǝzǝgzan sǝr-ǝs. Mišan inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnǝbi wǝr itǝwǝlku ar daɣ aɣrǝm wa daɣ idwal d aɣaywan-nasan.»
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Amaran iqqim da wǝr iga tǝlmǝɣjujaten aggotnen daɣ adag wen, fǝlas ǝzǝgzan a sǝr-ǝs wǝr ǝgen aytedan win den.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.