Marcos 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, wiyyad daɣ-wan əbdâdnen da, wər tan-z-iba wər ənayan assa ən Taɣmar ta n Məššina igân əs tarna.»
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Sədis adan dəffər awen, iɣra-du Ɣaysa Butros əd Yaqub əd Yaxya, iddew dər-san əntanay ɣas s ədɣaɣ iyyan zagren. Ǝllân den da, as imməttay azzahir ən Ɣaysa dat-san.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Malawlawan səlsa-net. Ǝgan təməllay təsiraqqet wəllen əs kala wər tətawanay šilat-net daɣ əddənet.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Təzzar oggan ənnəbi Ilyas d ənnəbi Musa, mišawalan əd Ɣaysa.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Iggad-du Butros inna i Ɣaysa: «Ǝššex, olâɣ as nəlla da! Ad nəkrəs karad hǝktan. Iyyan i-nak, iyyan in Musa, iyyan in Ilyas.»
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Wər din-igra Butros axaras wa iga den fəl awa iga daɣ tərəmmeq ənta əd nəttulab win hadatnen.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Tamazayt ten da a dənnəg-san du-tənafalal təgarak, təls-en telay-net; təzzar iga-du awal daɣ tagarak en da, inna: «Awa Barar-in wa əkneɣ tara, səsəmat-as.»
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Wala a ihogan, waraɣwaraɣan nəttulab, wər hənnəyan awedan waliyyan a ɣur-san illân ar Ɣaysa.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Tazabben-du adɣaɣ en da as dasan-inna Ɣaysa: «Ad wər təməlam awa tənayam da y awedan waliyyan iket wər d-ənkera nak Ag Aggadəm daɣ təmattant.»
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Ǝttafan tarɣǝmt ta dasan-iga den, mišan tinəməsəstinan gər-essan d awa issoka Ɣaysa əs «tanakra daɣ təmattant» ta imal den.
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Ǝssəstanan-tu, ənnan-as: «Mafǝl gannin musanan n Ǝttawret: "Kundaba osa-du Ilyas tǝzzar as du-z-asu Ǝlmǝsix?"»
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Inn-asan: «Tidət-nasan as kundaba osa-du ənnəbi Ilyas təzzar, annazzam aratan kul; mišan ya, mafel iktâb as Ag Aggadəm kundaba inay alɣazab aggen, itəwəsəknu məlka?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 A kawan-əssusənaɣ âs ənnəbi Ilyas osâ-du, amaran əgân-as aytedan arat kul wa əran, imos as awen da a iktaban daɣ batu-net.»
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 As d-iqqal Ɣaysa əd nəttulab-net win karad ogga inəttulab-net win hadatnen təɣilayɣalay-tan tamattay tagget, tǝnkâr tamazaq gar-essan ǝd musanan n Ǝttawret.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Togga tamattay Ɣaysa ɣas, isammaklal sər-san awen, ozalan sər-əs a tu-saslaman.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ma dər-san təmməzaɣam?»
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Inn-as aləs iyyan daɣ tamattay en: «Ǝlfəqqi, ewâya-du sər-ək barar-in iha aggǝsuf labasan, indâyan iləs-net.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 As daɣ-as d-inkar, a t-aggadlu, ad isakafkaf isamakyak, təzzar issəf. Ǝgmâya daɣ nəttulab-nak a daɣ-as t-əkkəsan, mišan indar-asan»
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Inn-asan Ɣaysa: «Xa! Iket iba n ǝzǝgzan daɣ aytedan n azzaman a! Awak har əmmay əddewa dər-wan, zizaydar dər-wan? Awəyat-i-du barar.»
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Təzzar ewayan-as-t-id. Da da ɣas ad inay aggǝsuf Ɣaysa, ənta ad izazzakarkar barar, ifataqqat, ad itizəbərdil, isakafkaf.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Issəstan Ɣaysa abba ǝn barar, inn-as: «Ǝmmay du-t-igaz awa šin agaraw?» Inn-as: «Harwa mədrəy.
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Ǝyyəwan-tu aggǝsuf təməgirt daɣ təmsay madeɣ aman y ad t-anɣu. Kud təfrâgaɣ a təkneɣ daɣ awa, təhənətteɣ-ana, tilalaɣ-ana.»
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Inn-as Ɣaysa: «Kud təfrâga ya? Arat kul əfragaɣ igi-net i wa sər-i izzəgzanan.»
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Idkal abba ən barar əməsli-net daɣ tamazayt ten da, inna: «Ǝzzigzanaɣ, agəz-i daɣ iba n ǝzǝgzan.»
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 As inay Ɣaysa uzzal ən tamattay iggâd-du sər-əs, iharaššat aggǝsuf, inn-as: «Aljayn wa igaddalan awal, izamazag, omaraq-qay s ad təgməda barar di; amaran a tu-wər-tələsaɣ iguz!»
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Izyak aggǝsuf, iga i barar en əzəzzəkərkər labasan, amaran igmad-tu. Wər iha adag barar en itimətəkwəyan, zun t-aba, har ənnan aytedan aggotnen: «Aba-tu».
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Mišan ibaz-t-id Ɣaysa s əfus, issənkar-t-id, ibdad barar.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 As iggaz Ɣaysa ehan iyyan, əssəstanan-tu nəttulab-net wər iqqim awedan waliyyan, ənnan-as: «Aljayn wa n ihogan, mafel indâr-anaɣ ikus-net daɣ barar en?»
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Inn-asan: «Ǝzzənəf n aggǝsuf wen, wər t-itəkkəs ar šiwatriwen.»
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Igmad Ɣaysa edag wen ənta əd nəttulab-net, ərzagan akal ən Galilaya, mišan wər ira ad issən awedan waliyyan dad illa,
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 fəlas əsəssəɣri a itag inəttulab-net. Igann-asan: «Nak Ag Aggadəm ǝjwâra ad ǝggâzaɣ ifassan n aytedan, agin iman-in, mišan karad adan dəffər iba-nin, a d-ənkəra daɣ təmattant.»
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Mišan wər əgren nəttulab-net batu ta dasan-iga den, amaran tah-en tasa n əsəstan-net.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Ewad-in Ɣaysa ənta əd nəttulab-net aɣrǝm ən Kafarnahum. Ǝggazan-in ehan ɣas issəstan-tan, inn-asan: «Ma təmməzaɣam daɣ tarrayt?»
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Wər das-ənnen arat, fəlas tamazaq a əgan gər-essan daɣ tarrayt, ərân ad əssənan wa daɣ-san ogaran.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Iqqim Ɣaysa, inna i nəttulab-net win maraw d əššin a t-id-ihazan, inn-asan: «Wa daɣ-wan iran tizart, iwâr-tu ad agu iman-net daw aytedan kul, aget iman-net akli-nasan.»
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Ibaz-du Ɣaysa əfus n arat ən barar iyyan ilân den, issǝbdad-tu gar-essan, ibaz-t-id izalammat-tu, inn-asan:
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 «I iqbalan barar šilan wa fəl əddəlil-in, wǝdi nak iman-nin as di-iqbal; wa di-iqbalan deɣ, wərge nak a iqbal, wa di-d-izammazalan a iqbal.»
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Inn-as Yaxya: «Ǝššex, nənây aləs iyyan itakkasan kǝlǝsuf daɣ aytedan s esəm-nak, nǝnn-as a wǝr ilǝs igi n awen, fǝlas wǝr danaɣ-iha ǝs lǝkkum y-ak.»
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Inn-as Ɣaysa: «A das-wər-təgdəlam igi n adi, fəlas wər t-illa awedan as zʼagin təlməɣjujat s esəm-in, annu sər-i a labasan dəffər adi.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 I wər nəgəmməy təkma-nana, wədi əmidi-nana.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Amaran ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, i kawan-iššəšwan wala ablu n aman fəlas a kawan-iwar esǝm n Ǝlməsix, wədi illikan as ad igrǝw arozan-net.»
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 «I iqqalan ǝssǝbab n abakkad y iyyan daɣ aytedan win sǝr-i ǝzzǝgzannen, ǝmosnen zun bararan madrornen, wədi of-as ad itəwəqqən ǝzǝzǝd zǝwwǝran ǝn tǝhunt daɣ iri-net itəwəgər-in daɣ agaraw əmazal wa iga əddi.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 — ausente —
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 — ausente —
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Amaran kud šat-nak a təbukat a dak-təqqəl əssəbab n igi n abakkad, təkəkkəreq-qat-du; id of-ak ad təggəza Taɣmar ta n Məššina təgeɣ šat y ad təleɣ sanatat šittawen, tǝtəwǝgǝra dǝr-ǝsnat daɣ təmsay an Jahannama,
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 təmosat edag as wərmad tamattatnat təwəkkawen-net, wala deɣ temsay-net.»
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 «Awedan kul ad itəwəzəzdəg əs təmsay, zun d əmmək as tǝtaggaz tesǝmt imensewan fǝl a tan-tǝggǝz tenbay.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Tesǝmt arat olâɣan a tǝmos, mišan as tat-təgmad tenbay-net, awak ma imos arat wa daɣ-as zʼitəwəggin təqqəl-tat-du? Təqqəlet təməddurt-nawan a ilân tenbay zun tesǝmt, amaran iməlet alxer gar-ewwan.»
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.