Marcos 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, wiyyad daɣ-wan əbdâdnen da, wər tan-z-iba wər ənayan assa ən Taɣmar ta n Məššina igân əs tarna.»
1 Dizia-lhes ainda:
2 Sədis adan dəffər awen, iɣra-du Ɣaysa Butros əd Yaqub əd Yaxya, iddew dər-san əntanay ɣas s ədɣaɣ iyyan zagren. Ǝllân den da, as imməttay azzahir ən Ɣaysa dat-san.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Malawlawan səlsa-net. Ǝgan təməllay təsiraqqet wəllen əs kala wər tətawanay šilat-net daɣ əddənet.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Təzzar oggan ənnəbi Ilyas d ənnəbi Musa, mišawalan əd Ɣaysa.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Iggad-du Butros inna i Ɣaysa: «Ǝššex, olâɣ as nəlla da! Ad nəkrəs karad hǝktan. Iyyan i-nak, iyyan in Musa, iyyan in Ilyas.»
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Wər din-igra Butros axaras wa iga den fəl awa iga daɣ tərəmmeq ənta əd nəttulab win hadatnen.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Tamazayt ten da a dənnəg-san du-tənafalal təgarak, təls-en telay-net; təzzar iga-du awal daɣ tagarak en da, inna: «Awa Barar-in wa əkneɣ tara, səsəmat-as.»
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Wala a ihogan, waraɣwaraɣan nəttulab, wər hənnəyan awedan waliyyan a ɣur-san illân ar Ɣaysa.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Tazabben-du adɣaɣ en da as dasan-inna Ɣaysa: «Ad wər təməlam awa tənayam da y awedan waliyyan iket wər d-ənkera nak Ag Aggadəm daɣ təmattant.»
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ǝttafan tarɣǝmt ta dasan-iga den, mišan tinəməsəstinan gər-essan d awa issoka Ɣaysa əs «tanakra daɣ təmattant» ta imal den.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Ǝssəstanan-tu, ənnan-as: «Mafǝl gannin musanan n Ǝttawret: "Kundaba osa-du Ilyas tǝzzar as du-z-asu Ǝlmǝsix?"»
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Inn-asan: «Tidət-nasan as kundaba osa-du ənnəbi Ilyas təzzar, annazzam aratan kul; mišan ya, mafel iktâb as Ag Aggadəm kundaba inay alɣazab aggen, itəwəsəknu məlka?
12 Jesus respondeu:
13 A kawan-əssusənaɣ âs ənnəbi Ilyas osâ-du, amaran əgân-as aytedan arat kul wa əran, imos as awen da a iktaban daɣ batu-net.»
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 As d-iqqal Ɣaysa əd nəttulab-net win karad ogga inəttulab-net win hadatnen təɣilayɣalay-tan tamattay tagget, tǝnkâr tamazaq gar-essan ǝd musanan n Ǝttawret.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Togga tamattay Ɣaysa ɣas, isammaklal sər-san awen, ozalan sər-əs a tu-saslaman.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ma dər-san təmməzaɣam?»
16 Então Jesus perguntou:
17 Inn-as aləs iyyan daɣ tamattay en: «Ǝlfəqqi, ewâya-du sər-ək barar-in iha aggǝsuf labasan, indâyan iləs-net.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 As daɣ-as d-inkar, a t-aggadlu, ad isakafkaf isamakyak, təzzar issəf. Ǝgmâya daɣ nəttulab-nak a daɣ-as t-əkkəsan, mišan indar-asan»
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Inn-asan Ɣaysa: «Xa! Iket iba n ǝzǝgzan daɣ aytedan n azzaman a! Awak har əmmay əddewa dər-wan, zizaydar dər-wan? Awəyat-i-du barar.»
19 Então Jesus exclamou:
20 Təzzar ewayan-as-t-id. Da da ɣas ad inay aggǝsuf Ɣaysa, ənta ad izazzakarkar barar, ifataqqat, ad itizəbərdil, isakafkaf.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Issəstan Ɣaysa abba ǝn barar, inn-as: «Ǝmmay du-t-igaz awa šin agaraw?» Inn-as: «Harwa mədrəy.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Ǝyyəwan-tu aggǝsuf təməgirt daɣ təmsay madeɣ aman y ad t-anɣu. Kud təfrâgaɣ a təkneɣ daɣ awa, təhənətteɣ-ana, tilalaɣ-ana.»
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Inn-as Ɣaysa: «Kud təfrâga ya? Arat kul əfragaɣ igi-net i wa sər-i izzəgzanan.»
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Idkal abba ən barar əməsli-net daɣ tamazayt ten da, inna: «Ǝzzigzanaɣ, agəz-i daɣ iba n ǝzǝgzan.»
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 As inay Ɣaysa uzzal ən tamattay iggâd-du sər-əs, iharaššat aggǝsuf, inn-as: «Aljayn wa igaddalan awal, izamazag, omaraq-qay s ad təgməda barar di; amaran a tu-wər-tələsaɣ iguz!»
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Izyak aggǝsuf, iga i barar en əzəzzəkərkər labasan, amaran igmad-tu. Wər iha adag barar en itimətəkwəyan, zun t-aba, har ənnan aytedan aggotnen: «Aba-tu».
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Mišan ibaz-t-id Ɣaysa s əfus, issənkar-t-id, ibdad barar.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 As iggaz Ɣaysa ehan iyyan, əssəstanan-tu nəttulab-net wər iqqim awedan waliyyan, ənnan-as: «Aljayn wa n ihogan, mafel indâr-anaɣ ikus-net daɣ barar en?»
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Inn-asan: «Ǝzzənəf n aggǝsuf wen, wər t-itəkkəs ar šiwatriwen.»
29 Jesus respondeu:
30 Igmad Ɣaysa edag wen ənta əd nəttulab-net, ərzagan akal ən Galilaya, mišan wər ira ad issən awedan waliyyan dad illa,
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 fəlas əsəssəɣri a itag inəttulab-net. Igann-asan: «Nak Ag Aggadəm ǝjwâra ad ǝggâzaɣ ifassan n aytedan, agin iman-in, mišan karad adan dəffər iba-nin, a d-ənkəra daɣ təmattant.»
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Mišan wər əgren nəttulab-net batu ta dasan-iga den, amaran tah-en tasa n əsəstan-net.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Ewad-in Ɣaysa ənta əd nəttulab-net aɣrǝm ən Kafarnahum. Ǝggazan-in ehan ɣas issəstan-tan, inn-asan: «Ma təmməzaɣam daɣ tarrayt?»
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Wər das-ənnen arat, fəlas tamazaq a əgan gər-essan daɣ tarrayt, ərân ad əssənan wa daɣ-san ogaran.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Iqqim Ɣaysa, inna i nəttulab-net win maraw d əššin a t-id-ihazan, inn-asan: «Wa daɣ-wan iran tizart, iwâr-tu ad agu iman-net daw aytedan kul, aget iman-net akli-nasan.»
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Ibaz-du Ɣaysa əfus n arat ən barar iyyan ilân den, issǝbdad-tu gar-essan, ibaz-t-id izalammat-tu, inn-asan:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 «I iqbalan barar šilan wa fəl əddəlil-in, wǝdi nak iman-nin as di-iqbal; wa di-iqbalan deɣ, wərge nak a iqbal, wa di-d-izammazalan a iqbal.»
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Inn-as Yaxya: «Ǝššex, nənây aləs iyyan itakkasan kǝlǝsuf daɣ aytedan s esəm-nak, nǝnn-as a wǝr ilǝs igi n awen, fǝlas wǝr danaɣ-iha ǝs lǝkkum y-ak.»
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Inn-as Ɣaysa: «A das-wər-təgdəlam igi n adi, fəlas wər t-illa awedan as zʼagin təlməɣjujat s esəm-in, annu sər-i a labasan dəffər adi.
39 Mas Jesus respondeu:
40 I wər nəgəmməy təkma-nana, wədi əmidi-nana.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Amaran ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, i kawan-iššəšwan wala ablu n aman fəlas a kawan-iwar esǝm n Ǝlməsix, wədi illikan as ad igrǝw arozan-net.»
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 «I iqqalan ǝssǝbab n abakkad y iyyan daɣ aytedan win sǝr-i ǝzzǝgzannen, ǝmosnen zun bararan madrornen, wədi of-as ad itəwəqqən ǝzǝzǝd zǝwwǝran ǝn tǝhunt daɣ iri-net itəwəgər-in daɣ agaraw əmazal wa iga əddi.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Amaran kud šat-nak a təbukat a dak-təqqəl əssəbab n igi n abakkad, təkəkkəreq-qat-du; id of-ak ad təggəza Taɣmar ta n Məššina təgeɣ šat y ad təleɣ sanatat šittawen, tǝtəwǝgǝra dǝr-ǝsnat daɣ təmsay an Jahannama,
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 təmosat edag as wərmad tamattatnat təwəkkawen-net, wala deɣ temsay-net.»
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 «Awedan kul ad itəwəzəzdəg əs təmsay, zun d əmmək as tǝtaggaz tesǝmt imensewan fǝl a tan-tǝggǝz tenbay.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Tesǝmt arat olâɣan a tǝmos, mišan as tat-təgmad tenbay-net, awak ma imos arat wa daɣ-as zʼitəwəggin təqqəl-tat-du? Təqqəlet təməddurt-nawan a ilân tenbay zun tesǝmt, amaran iməlet alxer gar-ewwan.»
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.