Marcos 9

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, wiyyad daɣ-wan əbdâdnen da, wər tan-z-iba wər ənayan assa ən Taɣmar ta n Məššina igân əs tarna.»
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Sədis adan dəffər awen, iɣra-du Ɣaysa Butros əd Yaqub əd Yaxya, iddew dər-san əntanay ɣas s ədɣaɣ iyyan zagren. Ǝllân den da, as imməttay azzahir ən Ɣaysa dat-san.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Malawlawan səlsa-net. Ǝgan təməllay təsiraqqet wəllen əs kala wər tətawanay šilat-net daɣ əddənet.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Təzzar oggan ənnəbi Ilyas d ənnəbi Musa, mišawalan əd Ɣaysa.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Iggad-du Butros inna i Ɣaysa: «Ǝššex, olâɣ as nəlla da! Ad nəkrəs karad hǝktan. Iyyan i-nak, iyyan in Musa, iyyan in Ilyas.»
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Wər din-igra Butros axaras wa iga den fəl awa iga daɣ tərəmmeq ənta əd nəttulab win hadatnen.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Tamazayt ten da a dənnəg-san du-tənafalal təgarak, təls-en telay-net; təzzar iga-du awal daɣ tagarak en da, inna: «Awa Barar-in wa əkneɣ tara, səsəmat-as.»
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Wala a ihogan, waraɣwaraɣan nəttulab, wər hənnəyan awedan waliyyan a ɣur-san illân ar Ɣaysa.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Tazabben-du adɣaɣ en da as dasan-inna Ɣaysa: «Ad wər təməlam awa tənayam da y awedan waliyyan iket wər d-ənkera nak Ag Aggadəm daɣ təmattant.»
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ǝttafan tarɣǝmt ta dasan-iga den, mišan tinəməsəstinan gər-essan d awa issoka Ɣaysa əs «tanakra daɣ təmattant» ta imal den.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Ǝssəstanan-tu, ənnan-as: «Mafǝl gannin musanan n Ǝttawret: "Kundaba osa-du Ilyas tǝzzar as du-z-asu Ǝlmǝsix?"»
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Inn-asan: «Tidət-nasan as kundaba osa-du ənnəbi Ilyas təzzar, annazzam aratan kul; mišan ya, mafel iktâb as Ag Aggadəm kundaba inay alɣazab aggen, itəwəsəknu məlka?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 A kawan-əssusənaɣ âs ənnəbi Ilyas osâ-du, amaran əgân-as aytedan arat kul wa əran, imos as awen da a iktaban daɣ batu-net.»
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 As d-iqqal Ɣaysa əd nəttulab-net win karad ogga inəttulab-net win hadatnen təɣilayɣalay-tan tamattay tagget, tǝnkâr tamazaq gar-essan ǝd musanan n Ǝttawret.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Togga tamattay Ɣaysa ɣas, isammaklal sər-san awen, ozalan sər-əs a tu-saslaman.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ma dər-san təmməzaɣam?»
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Inn-as aləs iyyan daɣ tamattay en: «Ǝlfəqqi, ewâya-du sər-ək barar-in iha aggǝsuf labasan, indâyan iləs-net.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 As daɣ-as d-inkar, a t-aggadlu, ad isakafkaf isamakyak, təzzar issəf. Ǝgmâya daɣ nəttulab-nak a daɣ-as t-əkkəsan, mišan indar-asan»
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Inn-asan Ɣaysa: «Xa! Iket iba n ǝzǝgzan daɣ aytedan n azzaman a! Awak har əmmay əddewa dər-wan, zizaydar dər-wan? Awəyat-i-du barar.»
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Təzzar ewayan-as-t-id. Da da ɣas ad inay aggǝsuf Ɣaysa, ənta ad izazzakarkar barar, ifataqqat, ad itizəbərdil, isakafkaf.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Issəstan Ɣaysa abba ǝn barar, inn-as: «Ǝmmay du-t-igaz awa šin agaraw?» Inn-as: «Harwa mədrəy.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Ǝyyəwan-tu aggǝsuf təməgirt daɣ təmsay madeɣ aman y ad t-anɣu. Kud təfrâgaɣ a təkneɣ daɣ awa, təhənətteɣ-ana, tilalaɣ-ana.»
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Inn-as Ɣaysa: «Kud təfrâga ya? Arat kul əfragaɣ igi-net i wa sər-i izzəgzanan.»
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Idkal abba ən barar əməsli-net daɣ tamazayt ten da, inna: «Ǝzzigzanaɣ, agəz-i daɣ iba n ǝzǝgzan.»
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 As inay Ɣaysa uzzal ən tamattay iggâd-du sər-əs, iharaššat aggǝsuf, inn-as: «Aljayn wa igaddalan awal, izamazag, omaraq-qay s ad təgməda barar di; amaran a tu-wər-tələsaɣ iguz!»
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Izyak aggǝsuf, iga i barar en əzəzzəkərkər labasan, amaran igmad-tu. Wər iha adag barar en itimətəkwəyan, zun t-aba, har ənnan aytedan aggotnen: «Aba-tu».
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Mišan ibaz-t-id Ɣaysa s əfus, issənkar-t-id, ibdad barar.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 As iggaz Ɣaysa ehan iyyan, əssəstanan-tu nəttulab-net wər iqqim awedan waliyyan, ənnan-as: «Aljayn wa n ihogan, mafel indâr-anaɣ ikus-net daɣ barar en?»
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Inn-asan: «Ǝzzənəf n aggǝsuf wen, wər t-itəkkəs ar šiwatriwen.»
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Igmad Ɣaysa edag wen ənta əd nəttulab-net, ərzagan akal ən Galilaya, mišan wər ira ad issən awedan waliyyan dad illa,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 fəlas əsəssəɣri a itag inəttulab-net. Igann-asan: «Nak Ag Aggadəm ǝjwâra ad ǝggâzaɣ ifassan n aytedan, agin iman-in, mišan karad adan dəffər iba-nin, a d-ənkəra daɣ təmattant.»
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Mišan wər əgren nəttulab-net batu ta dasan-iga den, amaran tah-en tasa n əsəstan-net.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Ewad-in Ɣaysa ənta əd nəttulab-net aɣrǝm ən Kafarnahum. Ǝggazan-in ehan ɣas issəstan-tan, inn-asan: «Ma təmməzaɣam daɣ tarrayt?»
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Wər das-ənnen arat, fəlas tamazaq a əgan gər-essan daɣ tarrayt, ərân ad əssənan wa daɣ-san ogaran.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Iqqim Ɣaysa, inna i nəttulab-net win maraw d əššin a t-id-ihazan, inn-asan: «Wa daɣ-wan iran tizart, iwâr-tu ad agu iman-net daw aytedan kul, aget iman-net akli-nasan.»
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Ibaz-du Ɣaysa əfus n arat ən barar iyyan ilân den, issǝbdad-tu gar-essan, ibaz-t-id izalammat-tu, inn-asan:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 «I iqbalan barar šilan wa fəl əddəlil-in, wǝdi nak iman-nin as di-iqbal; wa di-iqbalan deɣ, wərge nak a iqbal, wa di-d-izammazalan a iqbal.»
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Inn-as Yaxya: «Ǝššex, nənây aləs iyyan itakkasan kǝlǝsuf daɣ aytedan s esəm-nak, nǝnn-as a wǝr ilǝs igi n awen, fǝlas wǝr danaɣ-iha ǝs lǝkkum y-ak.»
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Inn-as Ɣaysa: «A das-wər-təgdəlam igi n adi, fəlas wər t-illa awedan as zʼagin təlməɣjujat s esəm-in, annu sər-i a labasan dəffər adi.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 I wər nəgəmməy təkma-nana, wədi əmidi-nana.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Amaran ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, i kawan-iššəšwan wala ablu n aman fəlas a kawan-iwar esǝm n Ǝlməsix, wədi illikan as ad igrǝw arozan-net.»
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 «I iqqalan ǝssǝbab n abakkad y iyyan daɣ aytedan win sǝr-i ǝzzǝgzannen, ǝmosnen zun bararan madrornen, wədi of-as ad itəwəqqən ǝzǝzǝd zǝwwǝran ǝn tǝhunt daɣ iri-net itəwəgər-in daɣ agaraw əmazal wa iga əddi.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 — ausente —
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Amaran kud šat-nak a təbukat a dak-təqqəl əssəbab n igi n abakkad, təkəkkəreq-qat-du; id of-ak ad təggəza Taɣmar ta n Məššina təgeɣ šat y ad təleɣ sanatat šittawen, tǝtəwǝgǝra dǝr-ǝsnat daɣ təmsay an Jahannama,
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 təmosat edag as wərmad tamattatnat təwəkkawen-net, wala deɣ temsay-net.»
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 «Awedan kul ad itəwəzəzdəg əs təmsay, zun d əmmək as tǝtaggaz tesǝmt imensewan fǝl a tan-tǝggǝz tenbay.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Tesǝmt arat olâɣan a tǝmos, mišan as tat-təgmad tenbay-net, awak ma imos arat wa daɣ-as zʼitəwəggin təqqəl-tat-du? Təqqəlet təməddurt-nawan a ilân tenbay zun tesǝmt, amaran iməlet alxer gar-ewwan.»
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.