Marcos 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF
1 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, wiyyad daɣ-wan əbdâdnen da, wər tan-z-iba wər ənayan assa ən Taɣmar ta n Məššina igân əs tarna.»
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o reino de Deus com poder.
2 Sədis adan dəffər awen, iɣra-du Ɣaysa Butros əd Yaqub əd Yaxya, iddew dər-san əntanay ɣas s ədɣaɣ iyyan zagren. Ǝllân den da, as imməttay azzahir ən Ɣaysa dat-san.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte; e transfigurou-se diante deles;
3 Malawlawan səlsa-net. Ǝgan təməllay təsiraqqet wəllen əs kala wər tətawanay šilat-net daɣ əddənet.
3 E as suas vestes tornaram- se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Təzzar oggan ənnəbi Ilyas d ənnəbi Musa, mišawalan əd Ɣaysa.
4 E apareceu-lhes Elias, com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Iggad-du Butros inna i Ɣaysa: «Ǝššex, olâɣ as nəlla da! Ad nəkrəs karad hǝktan. Iyyan i-nak, iyyan in Musa, iyyan in Ilyas.»
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, é bom que estejamos aqui; e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Wər din-igra Butros axaras wa iga den fəl awa iga daɣ tərəmmeq ənta əd nəttulab win hadatnen.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Tamazayt ten da a dənnəg-san du-tənafalal təgarak, təls-en telay-net; təzzar iga-du awal daɣ tagarak en da, inna: «Awa Barar-in wa əkneɣ tara, səsəmat-as.»
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu filho amado; a ele ouvi.
8 Wala a ihogan, waraɣwaraɣan nəttulab, wər hənnəyan awedan waliyyan a ɣur-san illân ar Ɣaysa.
8 E, tendo olhado em redor, ninguém mais viram, senão só Jesus com eles.
9 Tazabben-du adɣaɣ en da as dasan-inna Ɣaysa: «Ad wər təməlam awa tənayam da y awedan waliyyan iket wər d-ənkera nak Ag Aggadəm daɣ təmattant.»
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ǝttafan tarɣǝmt ta dasan-iga den, mišan tinəməsəstinan gər-essan d awa issoka Ɣaysa əs «tanakra daɣ təmattant» ta imal den.
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dentre os mortos.
11 Ǝssəstanan-tu, ənnan-as: «Mafǝl gannin musanan n Ǝttawret: "Kundaba osa-du Ilyas tǝzzar as du-z-asu Ǝlmǝsix?"»
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Inn-asan: «Tidət-nasan as kundaba osa-du ənnəbi Ilyas təzzar, annazzam aratan kul; mišan ya, mafel iktâb as Ag Aggadəm kundaba inay alɣazab aggen, itəwəsəknu məlka?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e todas as coisas restaurará; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 A kawan-əssusənaɣ âs ənnəbi Ilyas osâ-du, amaran əgân-as aytedan arat kul wa əran, imos as awen da a iktaban daɣ batu-net.»
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 As d-iqqal Ɣaysa əd nəttulab-net win karad ogga inəttulab-net win hadatnen təɣilayɣalay-tan tamattay tagget, tǝnkâr tamazaq gar-essan ǝd musanan n Ǝttawret.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Togga tamattay Ɣaysa ɣas, isammaklal sər-san awen, ozalan sər-əs a tu-saslaman.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada e, correndo para ele, o saudaram.
16 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ma dər-san təmməzaɣam?»
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Inn-as aləs iyyan daɣ tamattay en: «Ǝlfəqqi, ewâya-du sər-ək barar-in iha aggǝsuf labasan, indâyan iləs-net.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 As daɣ-as d-inkar, a t-aggadlu, ad isakafkaf isamakyak, təzzar issəf. Ǝgmâya daɣ nəttulab-nak a daɣ-as t-əkkəsan, mišan indar-asan»
18 E este, onde quer que o apanhe, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Inn-asan Ɣaysa: «Xa! Iket iba n ǝzǝgzan daɣ aytedan n azzaman a! Awak har əmmay əddewa dər-wan, zizaydar dər-wan? Awəyat-i-du barar.»
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Təzzar ewayan-as-t-id. Da da ɣas ad inay aggǝsuf Ɣaysa, ənta ad izazzakarkar barar, ifataqqat, ad itizəbərdil, isakafkaf.
20 E trouxeram-lho; e quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência, e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, escumando.
21 Issəstan Ɣaysa abba ǝn barar, inn-as: «Ǝmmay du-t-igaz awa šin agaraw?» Inn-as: «Harwa mədrəy.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Ǝyyəwan-tu aggǝsuf təməgirt daɣ təmsay madeɣ aman y ad t-anɣu. Kud təfrâgaɣ a təkneɣ daɣ awa, təhənətteɣ-ana, tilalaɣ-ana.»
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Inn-as Ɣaysa: «Kud təfrâga ya? Arat kul əfragaɣ igi-net i wa sər-i izzəgzanan.»
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, tudo é possível ao que crê.
24 Idkal abba ən barar əməsli-net daɣ tamazayt ten da, inna: «Ǝzzigzanaɣ, agəz-i daɣ iba n ǝzǝgzan.»
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! ajuda a minha incredulidade.
25 As inay Ɣaysa uzzal ən tamattay iggâd-du sər-əs, iharaššat aggǝsuf, inn-as: «Aljayn wa igaddalan awal, izamazag, omaraq-qay s ad təgməda barar di; amaran a tu-wər-tələsaɣ iguz!»
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e não entres mais nele.
26 Izyak aggǝsuf, iga i barar en əzəzzəkərkər labasan, amaran igmad-tu. Wər iha adag barar en itimətəkwəyan, zun t-aba, har ənnan aytedan aggotnen: «Aba-tu».
26 E ele, clamando, e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Mišan ibaz-t-id Ɣaysa s əfus, issənkar-t-id, ibdad barar.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 As iggaz Ɣaysa ehan iyyan, əssəstanan-tu nəttulab-net wər iqqim awedan waliyyan, ənnan-as: «Aljayn wa n ihogan, mafel indâr-anaɣ ikus-net daɣ barar en?»
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Inn-asan: «Ǝzzənəf n aggǝsuf wen, wər t-itəkkəs ar šiwatriwen.»
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Igmad Ɣaysa edag wen ənta əd nəttulab-net, ərzagan akal ən Galilaya, mišan wər ira ad issən awedan waliyyan dad illa,
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galiléia, e não queria que alguém o soubesse;
31 fəlas əsəssəɣri a itag inəttulab-net. Igann-asan: «Nak Ag Aggadəm ǝjwâra ad ǝggâzaɣ ifassan n aytedan, agin iman-in, mišan karad adan dəffər iba-nin, a d-ənkəra daɣ təmattant.»
31 Porque ensinava os seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, morto ele, ressuscitará ao terceiro dia.
32 Mišan wər əgren nəttulab-net batu ta dasan-iga den, amaran tah-en tasa n əsəstan-net.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e receavam interrogá-lo.
33 Ewad-in Ɣaysa ənta əd nəttulab-net aɣrǝm ən Kafarnahum. Ǝggazan-in ehan ɣas issəstan-tan, inn-asan: «Ma təmməzaɣam daɣ tarrayt?»
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Wər das-ənnen arat, fəlas tamazaq a əgan gər-essan daɣ tarrayt, ərân ad əssənan wa daɣ-san ogaran.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Iqqim Ɣaysa, inna i nəttulab-net win maraw d əššin a t-id-ihazan, inn-asan: «Wa daɣ-wan iran tizart, iwâr-tu ad agu iman-net daw aytedan kul, aget iman-net akli-nasan.»
35 E ele, assentando-se, chamou os doze, e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Ibaz-du Ɣaysa əfus n arat ən barar iyyan ilân den, issǝbdad-tu gar-essan, ibaz-t-id izalammat-tu, inn-asan:
36 E, lançando mão de um menino, pô-lo no meio deles e, tomando-o nos seus braços, disse-lhes:
37 «I iqbalan barar šilan wa fəl əddəlil-in, wǝdi nak iman-nin as di-iqbal; wa di-iqbalan deɣ, wərge nak a iqbal, wa di-d-izammazalan a iqbal.»
37 Qualquer que receber um destes meninos em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, recebe, não a mim, mas ao que me enviou.
38 Inn-as Yaxya: «Ǝššex, nənây aləs iyyan itakkasan kǝlǝsuf daɣ aytedan s esəm-nak, nǝnn-as a wǝr ilǝs igi n awen, fǝlas wǝr danaɣ-iha ǝs lǝkkum y-ak.»
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Inn-as Ɣaysa: «A das-wər-təgdəlam igi n adi, fəlas wər t-illa awedan as zʼagin təlməɣjujat s esəm-in, annu sər-i a labasan dəffər adi.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 I wər nəgəmməy təkma-nana, wədi əmidi-nana.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Amaran ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, i kawan-iššəšwan wala ablu n aman fəlas a kawan-iwar esǝm n Ǝlməsix, wədi illikan as ad igrǝw arozan-net.»
41 Porquanto, qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois discípulos de Cristo, em verdade vos digo que não perderá o seu galardão.
42 «I iqqalan ǝssǝbab n abakkad y iyyan daɣ aytedan win sǝr-i ǝzzǝgzannen, ǝmosnen zun bararan madrornen, wədi of-as ad itəwəqqən ǝzǝzǝd zǝwwǝran ǝn tǝhunt daɣ iri-net itəwəgər-in daɣ agaraw əmazal wa iga əddi.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma mó de atafona, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 — ausente —
44 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 — ausente —
46 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Amaran kud šat-nak a təbukat a dak-təqqəl əssəbab n igi n abakkad, təkəkkəreq-qat-du; id of-ak ad təggəza Taɣmar ta n Məššina təgeɣ šat y ad təleɣ sanatat šittawen, tǝtəwǝgǝra dǝr-ǝsnat daɣ təmsay an Jahannama,
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno,
48 təmosat edag as wərmad tamattatnat təwəkkawen-net, wala deɣ temsay-net.»
48 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 «Awedan kul ad itəwəzəzdəg əs təmsay, zun d əmmək as tǝtaggaz tesǝmt imensewan fǝl a tan-tǝggǝz tenbay.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Tesǝmt arat olâɣan a tǝmos, mišan as tat-təgmad tenbay-net, awak ma imos arat wa daɣ-as zʼitəwəggin təqqəl-tat-du? Təqqəlet təməddurt-nawan a ilân tenbay zun tesǝmt, amaran iməlet alxer gar-ewwan.»
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.