Marcos 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, wiyyad daɣ-wan əbdâdnen da, wər tan-z-iba wər ənayan assa ən Taɣmar ta n Məššina igân əs tarna.»
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Sədis adan dəffər awen, iɣra-du Ɣaysa Butros əd Yaqub əd Yaxya, iddew dər-san əntanay ɣas s ədɣaɣ iyyan zagren. Ǝllân den da, as imməttay azzahir ən Ɣaysa dat-san.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Malawlawan səlsa-net. Ǝgan təməllay təsiraqqet wəllen əs kala wər tətawanay šilat-net daɣ əddənet.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Təzzar oggan ənnəbi Ilyas d ənnəbi Musa, mišawalan əd Ɣaysa.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Iggad-du Butros inna i Ɣaysa: «Ǝššex, olâɣ as nəlla da! Ad nəkrəs karad hǝktan. Iyyan i-nak, iyyan in Musa, iyyan in Ilyas.»
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Wər din-igra Butros axaras wa iga den fəl awa iga daɣ tərəmmeq ənta əd nəttulab win hadatnen.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Tamazayt ten da a dənnəg-san du-tənafalal təgarak, təls-en telay-net; təzzar iga-du awal daɣ tagarak en da, inna: «Awa Barar-in wa əkneɣ tara, səsəmat-as.»
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Wala a ihogan, waraɣwaraɣan nəttulab, wər hənnəyan awedan waliyyan a ɣur-san illân ar Ɣaysa.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Tazabben-du adɣaɣ en da as dasan-inna Ɣaysa: «Ad wər təməlam awa tənayam da y awedan waliyyan iket wər d-ənkera nak Ag Aggadəm daɣ təmattant.»
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Ǝttafan tarɣǝmt ta dasan-iga den, mišan tinəməsəstinan gər-essan d awa issoka Ɣaysa əs «tanakra daɣ təmattant» ta imal den.
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Ǝssəstanan-tu, ənnan-as: «Mafǝl gannin musanan n Ǝttawret: "Kundaba osa-du Ilyas tǝzzar as du-z-asu Ǝlmǝsix?"»
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Inn-asan: «Tidət-nasan as kundaba osa-du ənnəbi Ilyas təzzar, annazzam aratan kul; mišan ya, mafel iktâb as Ag Aggadəm kundaba inay alɣazab aggen, itəwəsəknu məlka?
12 Ele respondeu:
13 A kawan-əssusənaɣ âs ənnəbi Ilyas osâ-du, amaran əgân-as aytedan arat kul wa əran, imos as awen da a iktaban daɣ batu-net.»
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 As d-iqqal Ɣaysa əd nəttulab-net win karad ogga inəttulab-net win hadatnen təɣilayɣalay-tan tamattay tagget, tǝnkâr tamazaq gar-essan ǝd musanan n Ǝttawret.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Togga tamattay Ɣaysa ɣas, isammaklal sər-san awen, ozalan sər-əs a tu-saslaman.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ma dər-san təmməzaɣam?»
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Inn-as aləs iyyan daɣ tamattay en: «Ǝlfəqqi, ewâya-du sər-ək barar-in iha aggǝsuf labasan, indâyan iləs-net.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 As daɣ-as d-inkar, a t-aggadlu, ad isakafkaf isamakyak, təzzar issəf. Ǝgmâya daɣ nəttulab-nak a daɣ-as t-əkkəsan, mišan indar-asan»
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Inn-asan Ɣaysa: «Xa! Iket iba n ǝzǝgzan daɣ aytedan n azzaman a! Awak har əmmay əddewa dər-wan, zizaydar dər-wan? Awəyat-i-du barar.»
19 Jesus disse:
20 Təzzar ewayan-as-t-id. Da da ɣas ad inay aggǝsuf Ɣaysa, ənta ad izazzakarkar barar, ifataqqat, ad itizəbərdil, isakafkaf.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Issəstan Ɣaysa abba ǝn barar, inn-as: «Ǝmmay du-t-igaz awa šin agaraw?» Inn-as: «Harwa mədrəy.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Ǝyyəwan-tu aggǝsuf təməgirt daɣ təmsay madeɣ aman y ad t-anɣu. Kud təfrâgaɣ a təkneɣ daɣ awa, təhənətteɣ-ana, tilalaɣ-ana.»
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Inn-as Ɣaysa: «Kud təfrâga ya? Arat kul əfragaɣ igi-net i wa sər-i izzəgzanan.»
23 Jesus respondeu:
24 Idkal abba ən barar əməsli-net daɣ tamazayt ten da, inna: «Ǝzzigzanaɣ, agəz-i daɣ iba n ǝzǝgzan.»
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 As inay Ɣaysa uzzal ən tamattay iggâd-du sər-əs, iharaššat aggǝsuf, inn-as: «Aljayn wa igaddalan awal, izamazag, omaraq-qay s ad təgməda barar di; amaran a tu-wər-tələsaɣ iguz!»
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Izyak aggǝsuf, iga i barar en əzəzzəkərkər labasan, amaran igmad-tu. Wər iha adag barar en itimətəkwəyan, zun t-aba, har ənnan aytedan aggotnen: «Aba-tu».
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Mišan ibaz-t-id Ɣaysa s əfus, issənkar-t-id, ibdad barar.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 As iggaz Ɣaysa ehan iyyan, əssəstanan-tu nəttulab-net wər iqqim awedan waliyyan, ənnan-as: «Aljayn wa n ihogan, mafel indâr-anaɣ ikus-net daɣ barar en?»
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Inn-asan: «Ǝzzənəf n aggǝsuf wen, wər t-itəkkəs ar šiwatriwen.»
29 Jesus respondeu:
30 Igmad Ɣaysa edag wen ənta əd nəttulab-net, ərzagan akal ən Galilaya, mišan wər ira ad issən awedan waliyyan dad illa,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 fəlas əsəssəɣri a itag inəttulab-net. Igann-asan: «Nak Ag Aggadəm ǝjwâra ad ǝggâzaɣ ifassan n aytedan, agin iman-in, mišan karad adan dəffər iba-nin, a d-ənkəra daɣ təmattant.»
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Mišan wər əgren nəttulab-net batu ta dasan-iga den, amaran tah-en tasa n əsəstan-net.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Ewad-in Ɣaysa ənta əd nəttulab-net aɣrǝm ən Kafarnahum. Ǝggazan-in ehan ɣas issəstan-tan, inn-asan: «Ma təmməzaɣam daɣ tarrayt?»
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Wər das-ənnen arat, fəlas tamazaq a əgan gər-essan daɣ tarrayt, ərân ad əssənan wa daɣ-san ogaran.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Iqqim Ɣaysa, inna i nəttulab-net win maraw d əššin a t-id-ihazan, inn-asan: «Wa daɣ-wan iran tizart, iwâr-tu ad agu iman-net daw aytedan kul, aget iman-net akli-nasan.»
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Ibaz-du Ɣaysa əfus n arat ən barar iyyan ilân den, issǝbdad-tu gar-essan, ibaz-t-id izalammat-tu, inn-asan:
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 «I iqbalan barar šilan wa fəl əddəlil-in, wǝdi nak iman-nin as di-iqbal; wa di-iqbalan deɣ, wərge nak a iqbal, wa di-d-izammazalan a iqbal.»
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Inn-as Yaxya: «Ǝššex, nənây aləs iyyan itakkasan kǝlǝsuf daɣ aytedan s esəm-nak, nǝnn-as a wǝr ilǝs igi n awen, fǝlas wǝr danaɣ-iha ǝs lǝkkum y-ak.»
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Inn-as Ɣaysa: «A das-wər-təgdəlam igi n adi, fəlas wər t-illa awedan as zʼagin təlməɣjujat s esəm-in, annu sər-i a labasan dəffər adi.
39 Jesus respondeu:
40 I wər nəgəmməy təkma-nana, wədi əmidi-nana.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Amaran ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, i kawan-iššəšwan wala ablu n aman fəlas a kawan-iwar esǝm n Ǝlməsix, wədi illikan as ad igrǝw arozan-net.»
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 «I iqqalan ǝssǝbab n abakkad y iyyan daɣ aytedan win sǝr-i ǝzzǝgzannen, ǝmosnen zun bararan madrornen, wədi of-as ad itəwəqqən ǝzǝzǝd zǝwwǝran ǝn tǝhunt daɣ iri-net itəwəgər-in daɣ agaraw əmazal wa iga əddi.
42 Jesus continuou:
43 — ausente —
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 — ausente —
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 — ausente —
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 — ausente —
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Amaran kud šat-nak a təbukat a dak-təqqəl əssəbab n igi n abakkad, təkəkkəreq-qat-du; id of-ak ad təggəza Taɣmar ta n Məššina təgeɣ šat y ad təleɣ sanatat šittawen, tǝtəwǝgǝra dǝr-ǝsnat daɣ təmsay an Jahannama,
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 təmosat edag as wərmad tamattatnat təwəkkawen-net, wala deɣ temsay-net.»
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 «Awedan kul ad itəwəzəzdəg əs təmsay, zun d əmmək as tǝtaggaz tesǝmt imensewan fǝl a tan-tǝggǝz tenbay.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Tesǝmt arat olâɣan a tǝmos, mišan as tat-təgmad tenbay-net, awak ma imos arat wa daɣ-as zʼitəwəggin təqqəl-tat-du? Təqqəlet təməddurt-nawan a ilân tenbay zun tesǝmt, amaran iməlet alxer gar-ewwan.»
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.