Marcos 6
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Igmad Ɣaysa edag wen, iddew əd nəttulab-net, ikka aɣrǝm wa daɣ idwal.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 As əzəl wa n təsanfawt, iggaz Ɣaysa ehan n əlɣibada ən Kəl-Ǝlyəhud a daɣ-as isasaɣru. Isammaklal awen s aytedan aggotnen win das-əssəsamnen, har ǝqqiman gannin: «Mənid d-issan wa daɣ awedan aratan win? Ma təmos masnat ta tu-tətawakfat da, as itaggu təlməɣjujaten?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Awak awa wərgeɣ ǝmakras ǝn nan wa n ag Maryama, əməqqar ən Yaqub əd Yosas əd Yahuda əd Simɣon? Wərgeɣ šimədrayen-net da da əxsarnen gər-ena da!» Awen daɣ a dasan-igdalan a sǝr-ǝs ǝzzǝgzǝnan.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnəbi wər itəwəlku ar daɣ aɣrǝm wa daɣ idwal, əd šəqqaɣan-net d aɣaywan-nasan.»
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Igdal-as awen a ɣur-san agu təlməɣjujaten. Imiranan wər nəggət ɣas a issəwar ifassan-net, izzozay-tan.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ǝzəl iyyan iɣra-du Ɣaysa inəttulab-net win maraw d əššin, ikf-en tarna fəl kǝlǝsuf, a tan-izamazal s əššin əššin.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Omar-tan, inn-asan: «Ad wər tawəyam arat waliyyan daɣ ǝšikǝl-nawan, ar tallaq. Ad wər tawəyam allaw, wala aɣrəg, wala tefelt daɣ nǝfdan-nawan.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Ǝsəlat iɣateman-nawan, amaran ad wər tawəyam sanatat tǝkadkaden.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ehan was tənnəftaɣam, a tu-wər-təgmədam s iyyan iket təhâm aɣrǝm wədi.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 As wǝr tǝtawaqbalam, wǝr itawasasam deɣ i batu-nawan daɣ adag wǝdi, as tu-təgammadam təbbikbakam-in ǝgodrar-net wa iwaran idaran-nawan, ilkâm ad aggayyat awen fall-asan.»
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ǝglan nəttulab ad taggin təlxutbat y aytedan fəl ad utaban.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Takkasan deɣ kǝlǝsuf aggotnen daɣ aytedan, ill-ay widi zaggayan i miranan aggotnen, zuzəyan-tan.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Isla əmənokal Herod isalan ən Ɣaysa, fəlas sallat-net a tewadat edag kul, amaran gannin sər-əs aytedan: «Awen Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman a d-inkaran daɣ tǝmattant! Adi a fəl ila tarna n igi ən tǝlmǝɣjujaten.»
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Gannin wiyyad: «Awen ənnəbi Ilyas.» Wiyyad deɣ gannin: «Awen iyyan daɣ ənnəbitan win ərǝwnen.»
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 As isla Herod y aratan win tawanninen den əs Ɣaysa inna: «Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman was d-ǝssǝfrasaɣ eɣaf-net, ənta a d-inkaran daɣ tǝmattant.»
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Herod iman-net a omaran s ad attarmas Yaxya, issəkrad-tu, isassag-ay daɣ kasaw. Igâ Herod awen fəl əddəlil n azalaf-net Herodəyas təmosat taɣur Filibus, amaran Filibus amadray ən Herod en daɣ a imos.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Ǝnta Yaxya iyyəwan tənna i Herod: «Xaram fall-ak ad tərkəba daɣ amadray-nak taɣurəs.»
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Təzzar təgzar Herodəyas Yaxya fəl awen da, ad təgammay d a daɣ-as təkkəs iman, mišan wər təgrew təməwit n awen,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 fəlas Herod a iksudan Yaxya. Issân as aləs n alɣadil a imos n əmizdag, adi a fəl t-ogaz. Ira ad isasam i batuten-net, mišan ya, i dasnat-isla, ad t-iššəwəš wəllen awa igannu Yaxya.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Awen daɣ a igan, har sər-əs təgraw Herodəyas tarrayt ɣur aɣalay n əzəl wa daɣ ihəw Herod. Ǝzəl wen isassaga daɣ-as Herod saksas zəwwəran, migaren-as-du muzaran n ǝlxǝkum-net, əd muzaran ən sojitan-net, d aytedan win əlanen tenbay daɣ akal wa n Galilaya.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Təggaz-du elles ən Herodəyas ad təggaɣ. Oggăm Herod əd naftaɣan-net eweɣ-net, təzzar inn-as: «Ǝgməy daɣ-i awa tareɣ kul, a dam-t-akfa.»
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Igla har das-ihad, inn-as: «Arat kul wa daɣ-i təgmaya, a dam-t-akfa kuddeɣ iqqal a dər-əm uzana akal-in daɣ ammas.»
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Təgmad, tənna y anna-net «Ma daɣ-as zʼəgməya?» Tənn-as anna-net: «Ǝgməy daɣ-as eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman.»
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Tarmad as du-təqqal təmawat ten əmənokal Herod, tənn-as: «Eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman as əreɣ a di-tu-takfa əmərədda insâ daɣ attabla.»
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Arat wen iɣšad iman n əmənokal wəllen, mišan wər ira a das-ugəy fəl əddəlil ən təhuday ta das-iga d əddəlil ən naftaɣan-net.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Issəgla daɣ tamazayt ten da iyyan daɣ sojitan-net win tu-tagaznen, inn-as a das-d-awəy eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman. Igla soji, ifras-du eɣaf ǝn Yaxya daɣ kasaw.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Eway-t-id daɣ attabla, ikf-ay i təmawat ten. Tabarart deɣ təkf-ay y anna-net.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 As əslan nalkiman ən Yaxya awen, əglan, ədkalan taɣǝssa-net, ənbalan-t-in.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Ǝqqalan-du nəmmuzal winad izammazal Ɣaysa da, əssoɣalan-as isalan n arat kul wa əgan, d awa sassaɣran aytedan.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ayewat, akkiwat-anaɣ edag issufan fəl ad tassanfim a əndərran.» Arat wen inn-asan-tu fǝlas aytedan win tan-du-tasinen əd win gallinen, a əganen igət, was arat n amazay daɣ ətšan nǝttulab-net, da wər t-əgrewan.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Təzzar əggazan aɣlal n aman, əglan, əkkan edag issufan a din-ikitayyen.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Oggan-tan aytedan aggotnen as əglan, əzdayan-tan. Iga-du uzzal n aytedan daɣ ɣərman kul win əhoznen den, azzaran-in i Ɣaysa əd nəttulab-net s adag wa əkkan.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 As d-izzəbbat Ɣaysa aɣlal n aman, inay tamattay tagget, təggaz-tu təhanint-nasan, fəlas ǝmosan zun ayfǝd wər nəla amadan. Təzzar a tan-isasaɣru aratan aggotnen.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 As gəzzul əzəl, əhozan-t-idu nəttulab-net, ənnan-as: «Edag issufan awa, amaran əzəl igla;
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 suɣǝl tamattay a, ad tǝgmǝy id tǝzzǝnza a tǝtša daɣ ɣawnatan əd taɣarmaten win əhoznen.»
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Inn-asan Ɣaysa: «Šatšat-tan kawanay iman-nawan da!» Ǝnnan-as: «Awak a tareɣ ad nədkəl sanatat təmad n ərrǝyal n əzrəf wa mallan nazzanza-du šigəlwen ətšan aytedan win?»
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Inn-asan: «Ǝssənat-du mənəket təgəlwen təlam.» As d-əssanan awa t-illan əqqalan-t-id ənnan-as: «Səmmosat təgəlwen d əššin kifitan.»
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Təzzar omar-tan s ad agin aytedan təzunen, səɣɣimin-tan den da daɣ yel.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ǝqqiman aytedan əmosan tǝzunen. Tǝzunen en šiyyad ǝmosnat temeday temeday n awedan, šiyyad ǝmosnat səmmosat səmmosat təmərwen.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Amaran idkal Ɣaysa sǝmmosat tǝgǝlwen šin den d ǝššin kifitan win, iggəzzay ijənnawan, iga igodan i Məššina, ikaramkaram šigǝlwen šin den, ikf-enat i nəttulab-net y a tanat-uzanan i tamattay. Ǝzunan-asan deɣ kifitan winad n əššin a.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ǝtšan aytedan en ketnasan har əyyəwanan.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ǝššedawan-du nəttulab ən Ɣaysa awa d-iqqiman daɣ təgəlwen əd kifitan, ədkaran daɣ-as maraw əzmaman d əššin.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Ǝddukad ən səmmos gim n aləs a əhanen tamattay ta tətšat den.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Wala a ihogan omar Ɣaysa inəttulab-net s ad əggəzan aɣlal n aman, izaran-as-in ǝs tǝgadamayt ta hadat n agaraw əs təɣrəmt ta n Betsayda, iket di ad itasallam tamattay.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Issəgla tamattay ɣas, ikka adɣaɣ iyyan y a fall-as agu šiwatriwen.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 As iga ahad, aɣlal n aman wa əhan nəttulab ən Ɣaysa isigaraygaray daɣ agaraw, Ɣaysa amaran ənta iwâr adɣaɣ ɣas-net itattar.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ogg-en əbbillanan d əsəgli n əɣlal fəl aman, fəlas aḍu a dər d-əmməqqasan. As tǝga tilkamat n ahad ikk-en-du Ɣaysa ijiwankat fəl aman. As zama tan-okây,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 oggan-tu ijiwankat fəl aman, əɣilan aggǝsuf, sakkarayan.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Ketnasan issirmaq-qan anay wa t-əgan. Mišan tamazayt ten da a dasan-iššewal Ɣaysa inn-asan: «Ad wǝr tǝɣšǝdam, nak awa! Tǝgmǝdet-kawan tasa!»
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Iggaz-du fall-asan aɣlal ɣas, idrar aḍu. Iga sər-san awen əsəmməkləl labasan,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 fəlas wər əgren almaɣna ən təməɣjujat ta iga Ɣaysa əs təgəlwen id iwallan-nasan a garmomnen.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 As ǝɣrasan agaraw, ewadan akal ǝn Ganazaret, ǝndayan aɣlal n aman daɣ təšəšwit.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Ǝgmadan aɣlal n aman ɣas, əssanan aytedan as Ɣaysa awen.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Təzzar ozalan daɣ akal ketnet, edag as əslan as ih-ay a sər-əs du-tawəyan imiranan daɣ tǝssǝwen.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Edag osa Ɣaysa, gər za aɣrǝm wala taɣrəmt wala iɣawnatan n əsuf, a d-awəyan aytedan imiranan s adag wa imosan asammanay, ansəyan Ɣaysa ad ayyu aytedan ədəsan kuddeɣ tǝbǝnik ən tǝkadkat-net. I tat-idasan deɣ ad izzəy.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.