Marcos 6

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Igmad Ɣaysa edag wen, iddew əd nəttulab-net, ikka aɣrǝm wa daɣ idwal.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 As əzəl wa n təsanfawt, iggaz Ɣaysa ehan n əlɣibada ən Kəl-Ǝlyəhud a daɣ-as isasaɣru. Isammaklal awen s aytedan aggotnen win das-əssəsamnen, har ǝqqiman gannin: «Mənid d-issan wa daɣ awedan aratan win? Ma təmos masnat ta tu-tətawakfat da, as itaggu təlməɣjujaten?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Awak awa wərgeɣ ǝmakras ǝn nan wa n ag Maryama, əməqqar ən Yaqub əd Yosas əd Yahuda əd Simɣon? Wərgeɣ šimədrayen-net da da əxsarnen gər-ena da!» Awen daɣ a dasan-igdalan a sǝr-ǝs ǝzzǝgzǝnan.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnəbi wər itəwəlku ar daɣ aɣrǝm wa daɣ idwal, əd šəqqaɣan-net d aɣaywan-nasan.»
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Igdal-as awen a ɣur-san agu təlməɣjujaten. Imiranan wər nəggət ɣas a issəwar ifassan-net, izzozay-tan.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Ǝzəl iyyan iɣra-du Ɣaysa inəttulab-net win maraw d əššin, ikf-en tarna fəl kǝlǝsuf, a tan-izamazal s əššin əššin.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Omar-tan, inn-asan: «Ad wər tawəyam arat waliyyan daɣ ǝšikǝl-nawan, ar tallaq. Ad wər tawəyam allaw, wala aɣrəg, wala tefelt daɣ nǝfdan-nawan.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Ǝsəlat iɣateman-nawan, amaran ad wər tawəyam sanatat tǝkadkaden.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ehan was tənnəftaɣam, a tu-wər-təgmədam s iyyan iket təhâm aɣrǝm wədi.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 As wǝr tǝtawaqbalam, wǝr itawasasam deɣ i batu-nawan daɣ adag wǝdi, as tu-təgammadam təbbikbakam-in ǝgodrar-net wa iwaran idaran-nawan, ilkâm ad aggayyat awen fall-asan.»
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ǝglan nəttulab ad taggin təlxutbat y aytedan fəl ad utaban.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Takkasan deɣ kǝlǝsuf aggotnen daɣ aytedan, ill-ay widi zaggayan i miranan aggotnen, zuzəyan-tan.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Isla əmənokal Herod isalan ən Ɣaysa, fəlas sallat-net a tewadat edag kul, amaran gannin sər-əs aytedan: «Awen Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman a d-inkaran daɣ tǝmattant! Adi a fəl ila tarna n igi ən tǝlmǝɣjujaten.»
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Gannin wiyyad: «Awen ənnəbi Ilyas.» Wiyyad deɣ gannin: «Awen iyyan daɣ ənnəbitan win ərǝwnen.»
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 As isla Herod y aratan win tawanninen den əs Ɣaysa inna: «Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman was d-ǝssǝfrasaɣ eɣaf-net, ənta a d-inkaran daɣ tǝmattant.»
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Herod iman-net a omaran s ad attarmas Yaxya, issəkrad-tu, isassag-ay daɣ kasaw. Igâ Herod awen fəl əddəlil n azalaf-net Herodəyas təmosat taɣur Filibus, amaran Filibus amadray ən Herod en daɣ a imos.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Ǝnta Yaxya iyyəwan tənna i Herod: «Xaram fall-ak ad tərkəba daɣ amadray-nak taɣurəs.»
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Təzzar təgzar Herodəyas Yaxya fəl awen da, ad təgammay d a daɣ-as təkkəs iman, mišan wər təgrew təməwit n awen,
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 fəlas Herod a iksudan Yaxya. Issân as aləs n alɣadil a imos n əmizdag, adi a fəl t-ogaz. Ira ad isasam i batuten-net, mišan ya, i dasnat-isla, ad t-iššəwəš wəllen awa igannu Yaxya.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Awen daɣ a igan, har sər-əs təgraw Herodəyas tarrayt ɣur aɣalay n əzəl wa daɣ ihəw Herod. Ǝzəl wen isassaga daɣ-as Herod saksas zəwwəran, migaren-as-du muzaran n ǝlxǝkum-net, əd muzaran ən sojitan-net, d aytedan win əlanen tenbay daɣ akal wa n Galilaya.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Təggaz-du elles ən Herodəyas ad təggaɣ. Oggăm Herod əd naftaɣan-net eweɣ-net, təzzar inn-as: «Ǝgməy daɣ-i awa tareɣ kul, a dam-t-akfa.»
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Igla har das-ihad, inn-as: «Arat kul wa daɣ-i təgmaya, a dam-t-akfa kuddeɣ iqqal a dər-əm uzana akal-in daɣ ammas.»
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Təgmad, tənna y anna-net «Ma daɣ-as zʼəgməya?» Tənn-as anna-net: «Ǝgməy daɣ-as eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman.»
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Tarmad as du-təqqal təmawat ten əmənokal Herod, tənn-as: «Eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman as əreɣ a di-tu-takfa əmərədda insâ daɣ attabla.»
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Arat wen iɣšad iman n əmənokal wəllen, mišan wər ira a das-ugəy fəl əddəlil ən təhuday ta das-iga d əddəlil ən naftaɣan-net.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Issəgla daɣ tamazayt ten da iyyan daɣ sojitan-net win tu-tagaznen, inn-as a das-d-awəy eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman. Igla soji, ifras-du eɣaf ǝn Yaxya daɣ kasaw.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Eway-t-id daɣ attabla, ikf-ay i təmawat ten. Tabarart deɣ təkf-ay y anna-net.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 As əslan nalkiman ən Yaxya awen, əglan, ədkalan taɣǝssa-net, ənbalan-t-in.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Ǝqqalan-du nəmmuzal winad izammazal Ɣaysa da, əssoɣalan-as isalan n arat kul wa əgan, d awa sassaɣran aytedan.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ayewat, akkiwat-anaɣ edag issufan fəl ad tassanfim a əndərran.» Arat wen inn-asan-tu fǝlas aytedan win tan-du-tasinen əd win gallinen, a əganen igət, was arat n amazay daɣ ətšan nǝttulab-net, da wər t-əgrewan.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Təzzar əggazan aɣlal n aman, əglan, əkkan edag issufan a din-ikitayyen.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Oggan-tan aytedan aggotnen as əglan, əzdayan-tan. Iga-du uzzal n aytedan daɣ ɣərman kul win əhoznen den, azzaran-in i Ɣaysa əd nəttulab-net s adag wa əkkan.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 As d-izzəbbat Ɣaysa aɣlal n aman, inay tamattay tagget, təggaz-tu təhanint-nasan, fəlas ǝmosan zun ayfǝd wər nəla amadan. Təzzar a tan-isasaɣru aratan aggotnen.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 As gəzzul əzəl, əhozan-t-idu nəttulab-net, ənnan-as: «Edag issufan awa, amaran əzəl igla;
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 suɣǝl tamattay a, ad tǝgmǝy id tǝzzǝnza a tǝtša daɣ ɣawnatan əd taɣarmaten win əhoznen.»
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Inn-asan Ɣaysa: «Šatšat-tan kawanay iman-nawan da!» Ǝnnan-as: «Awak a tareɣ ad nədkəl sanatat təmad n ərrǝyal n əzrəf wa mallan nazzanza-du šigəlwen ətšan aytedan win?»
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Inn-asan: «Ǝssənat-du mənəket təgəlwen təlam.» As d-əssanan awa t-illan əqqalan-t-id ənnan-as: «Səmmosat təgəlwen d əššin kifitan.»
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Təzzar omar-tan s ad agin aytedan təzunen, səɣɣimin-tan den da daɣ yel.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ǝqqiman aytedan əmosan tǝzunen. Tǝzunen en šiyyad ǝmosnat temeday temeday n awedan, šiyyad ǝmosnat səmmosat səmmosat təmərwen.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Amaran idkal Ɣaysa sǝmmosat tǝgǝlwen šin den d ǝššin kifitan win, iggəzzay ijənnawan, iga igodan i Məššina, ikaramkaram šigǝlwen šin den, ikf-enat i nəttulab-net y a tanat-uzanan i tamattay. Ǝzunan-asan deɣ kifitan winad n əššin a.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ǝtšan aytedan en ketnasan har əyyəwanan.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Ǝššedawan-du nəttulab ən Ɣaysa awa d-iqqiman daɣ təgəlwen əd kifitan, ədkaran daɣ-as maraw əzmaman d əššin.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ǝddukad ən səmmos gim n aləs a əhanen tamattay ta tətšat den.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Wala a ihogan omar Ɣaysa inəttulab-net s ad əggəzan aɣlal n aman, izaran-as-in ǝs tǝgadamayt ta hadat n agaraw əs təɣrəmt ta n Betsayda, iket di ad itasallam tamattay.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Issəgla tamattay ɣas, ikka adɣaɣ iyyan y a fall-as agu šiwatriwen.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 As iga ahad, aɣlal n aman wa əhan nəttulab ən Ɣaysa isigaraygaray daɣ agaraw, Ɣaysa amaran ənta iwâr adɣaɣ ɣas-net itattar.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Ogg-en əbbillanan d əsəgli n əɣlal fəl aman, fəlas aḍu a dər d-əmməqqasan. As tǝga tilkamat n ahad ikk-en-du Ɣaysa ijiwankat fəl aman. As zama tan-okây,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 oggan-tu ijiwankat fəl aman, əɣilan aggǝsuf, sakkarayan.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Ketnasan issirmaq-qan anay wa t-əgan. Mišan tamazayt ten da a dasan-iššewal Ɣaysa inn-asan: «Ad wǝr tǝɣšǝdam, nak awa! Tǝgmǝdet-kawan tasa!»
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Iggaz-du fall-asan aɣlal ɣas, idrar aḍu. Iga sər-san awen əsəmməkləl labasan,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 fəlas wər əgren almaɣna ən təməɣjujat ta iga Ɣaysa əs təgəlwen id iwallan-nasan a garmomnen.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 As ǝɣrasan agaraw, ewadan akal ǝn Ganazaret, ǝndayan aɣlal n aman daɣ təšəšwit.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Ǝgmadan aɣlal n aman ɣas, əssanan aytedan as Ɣaysa awen.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Təzzar ozalan daɣ akal ketnet, edag as əslan as ih-ay a sər-əs du-tawəyan imiranan daɣ tǝssǝwen.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Edag osa Ɣaysa, gər za aɣrǝm wala taɣrəmt wala iɣawnatan n əsuf, a d-awəyan aytedan imiranan s adag wa imosan asammanay, ansəyan Ɣaysa ad ayyu aytedan ədəsan kuddeɣ tǝbǝnik ən tǝkadkat-net. I tat-idasan deɣ ad izzəy.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.