Marcos 6
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Igmad Ɣaysa edag wen, iddew əd nəttulab-net, ikka aɣrǝm wa daɣ idwal.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 As əzəl wa n təsanfawt, iggaz Ɣaysa ehan n əlɣibada ən Kəl-Ǝlyəhud a daɣ-as isasaɣru. Isammaklal awen s aytedan aggotnen win das-əssəsamnen, har ǝqqiman gannin: «Mənid d-issan wa daɣ awedan aratan win? Ma təmos masnat ta tu-tətawakfat da, as itaggu təlməɣjujaten?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Awak awa wərgeɣ ǝmakras ǝn nan wa n ag Maryama, əməqqar ən Yaqub əd Yosas əd Yahuda əd Simɣon? Wərgeɣ šimədrayen-net da da əxsarnen gər-ena da!» Awen daɣ a dasan-igdalan a sǝr-ǝs ǝzzǝgzǝnan.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnəbi wər itəwəlku ar daɣ aɣrǝm wa daɣ idwal, əd šəqqaɣan-net d aɣaywan-nasan.»
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Igdal-as awen a ɣur-san agu təlməɣjujaten. Imiranan wər nəggət ɣas a issəwar ifassan-net, izzozay-tan.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 — ausente —
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Ǝzəl iyyan iɣra-du Ɣaysa inəttulab-net win maraw d əššin, ikf-en tarna fəl kǝlǝsuf, a tan-izamazal s əššin əššin.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Omar-tan, inn-asan: «Ad wər tawəyam arat waliyyan daɣ ǝšikǝl-nawan, ar tallaq. Ad wər tawəyam allaw, wala aɣrəg, wala tefelt daɣ nǝfdan-nawan.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Ǝsəlat iɣateman-nawan, amaran ad wər tawəyam sanatat tǝkadkaden.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Ehan was tənnəftaɣam, a tu-wər-təgmədam s iyyan iket təhâm aɣrǝm wədi.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 As wǝr tǝtawaqbalam, wǝr itawasasam deɣ i batu-nawan daɣ adag wǝdi, as tu-təgammadam təbbikbakam-in ǝgodrar-net wa iwaran idaran-nawan, ilkâm ad aggayyat awen fall-asan.»
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Ǝglan nəttulab ad taggin təlxutbat y aytedan fəl ad utaban.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Takkasan deɣ kǝlǝsuf aggotnen daɣ aytedan, ill-ay widi zaggayan i miranan aggotnen, zuzəyan-tan.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Isla əmənokal Herod isalan ən Ɣaysa, fəlas sallat-net a tewadat edag kul, amaran gannin sər-əs aytedan: «Awen Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman a d-inkaran daɣ tǝmattant! Adi a fəl ila tarna n igi ən tǝlmǝɣjujaten.»
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Gannin wiyyad: «Awen ənnəbi Ilyas.» Wiyyad deɣ gannin: «Awen iyyan daɣ ənnəbitan win ərǝwnen.»
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 As isla Herod y aratan win tawanninen den əs Ɣaysa inna: «Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman was d-ǝssǝfrasaɣ eɣaf-net, ənta a d-inkaran daɣ tǝmattant.»
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Herod iman-net a omaran s ad attarmas Yaxya, issəkrad-tu, isassag-ay daɣ kasaw. Igâ Herod awen fəl əddəlil n azalaf-net Herodəyas təmosat taɣur Filibus, amaran Filibus amadray ən Herod en daɣ a imos.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Ǝnta Yaxya iyyəwan tənna i Herod: «Xaram fall-ak ad tərkəba daɣ amadray-nak taɣurəs.»
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Təzzar təgzar Herodəyas Yaxya fəl awen da, ad təgammay d a daɣ-as təkkəs iman, mišan wər təgrew təməwit n awen,
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 fəlas Herod a iksudan Yaxya. Issân as aləs n alɣadil a imos n əmizdag, adi a fəl t-ogaz. Ira ad isasam i batuten-net, mišan ya, i dasnat-isla, ad t-iššəwəš wəllen awa igannu Yaxya.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Awen daɣ a igan, har sər-əs təgraw Herodəyas tarrayt ɣur aɣalay n əzəl wa daɣ ihəw Herod. Ǝzəl wen isassaga daɣ-as Herod saksas zəwwəran, migaren-as-du muzaran n ǝlxǝkum-net, əd muzaran ən sojitan-net, d aytedan win əlanen tenbay daɣ akal wa n Galilaya.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Təggaz-du elles ən Herodəyas ad təggaɣ. Oggăm Herod əd naftaɣan-net eweɣ-net, təzzar inn-as: «Ǝgməy daɣ-i awa tareɣ kul, a dam-t-akfa.»
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Igla har das-ihad, inn-as: «Arat kul wa daɣ-i təgmaya, a dam-t-akfa kuddeɣ iqqal a dər-əm uzana akal-in daɣ ammas.»
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Təgmad, tənna y anna-net «Ma daɣ-as zʼəgməya?» Tənn-as anna-net: «Ǝgməy daɣ-as eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman.»
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Tarmad as du-təqqal təmawat ten əmənokal Herod, tənn-as: «Eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman as əreɣ a di-tu-takfa əmərədda insâ daɣ attabla.»
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Arat wen iɣšad iman n əmənokal wəllen, mišan wər ira a das-ugəy fəl əddəlil ən təhuday ta das-iga d əddəlil ən naftaɣan-net.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Issəgla daɣ tamazayt ten da iyyan daɣ sojitan-net win tu-tagaznen, inn-as a das-d-awəy eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman. Igla soji, ifras-du eɣaf ǝn Yaxya daɣ kasaw.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Eway-t-id daɣ attabla, ikf-ay i təmawat ten. Tabarart deɣ təkf-ay y anna-net.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 As əslan nalkiman ən Yaxya awen, əglan, ədkalan taɣǝssa-net, ənbalan-t-in.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Ǝqqalan-du nəmmuzal winad izammazal Ɣaysa da, əssoɣalan-as isalan n arat kul wa əgan, d awa sassaɣran aytedan.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ayewat, akkiwat-anaɣ edag issufan fəl ad tassanfim a əndərran.» Arat wen inn-asan-tu fǝlas aytedan win tan-du-tasinen əd win gallinen, a əganen igət, was arat n amazay daɣ ətšan nǝttulab-net, da wər t-əgrewan.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Təzzar əggazan aɣlal n aman, əglan, əkkan edag issufan a din-ikitayyen.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Oggan-tan aytedan aggotnen as əglan, əzdayan-tan. Iga-du uzzal n aytedan daɣ ɣərman kul win əhoznen den, azzaran-in i Ɣaysa əd nəttulab-net s adag wa əkkan.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 As d-izzəbbat Ɣaysa aɣlal n aman, inay tamattay tagget, təggaz-tu təhanint-nasan, fəlas ǝmosan zun ayfǝd wər nəla amadan. Təzzar a tan-isasaɣru aratan aggotnen.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 As gəzzul əzəl, əhozan-t-idu nəttulab-net, ənnan-as: «Edag issufan awa, amaran əzəl igla;
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 suɣǝl tamattay a, ad tǝgmǝy id tǝzzǝnza a tǝtša daɣ ɣawnatan əd taɣarmaten win əhoznen.»
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Inn-asan Ɣaysa: «Šatšat-tan kawanay iman-nawan da!» Ǝnnan-as: «Awak a tareɣ ad nədkəl sanatat təmad n ərrǝyal n əzrəf wa mallan nazzanza-du šigəlwen ətšan aytedan win?»
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Inn-asan: «Ǝssənat-du mənəket təgəlwen təlam.» As d-əssanan awa t-illan əqqalan-t-id ənnan-as: «Səmmosat təgəlwen d əššin kifitan.»
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Təzzar omar-tan s ad agin aytedan təzunen, səɣɣimin-tan den da daɣ yel.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ǝqqiman aytedan əmosan tǝzunen. Tǝzunen en šiyyad ǝmosnat temeday temeday n awedan, šiyyad ǝmosnat səmmosat səmmosat təmərwen.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Amaran idkal Ɣaysa sǝmmosat tǝgǝlwen šin den d ǝššin kifitan win, iggəzzay ijənnawan, iga igodan i Məššina, ikaramkaram šigǝlwen šin den, ikf-enat i nəttulab-net y a tanat-uzanan i tamattay. Ǝzunan-asan deɣ kifitan winad n əššin a.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Ǝtšan aytedan en ketnasan har əyyəwanan.
42 Todos comeram à vontade,
43 Ǝššedawan-du nəttulab ən Ɣaysa awa d-iqqiman daɣ təgəlwen əd kifitan, ədkaran daɣ-as maraw əzmaman d əššin.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Ǝddukad ən səmmos gim n aləs a əhanen tamattay ta tətšat den.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Wala a ihogan omar Ɣaysa inəttulab-net s ad əggəzan aɣlal n aman, izaran-as-in ǝs tǝgadamayt ta hadat n agaraw əs təɣrəmt ta n Betsayda, iket di ad itasallam tamattay.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Issəgla tamattay ɣas, ikka adɣaɣ iyyan y a fall-as agu šiwatriwen.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 As iga ahad, aɣlal n aman wa əhan nəttulab ən Ɣaysa isigaraygaray daɣ agaraw, Ɣaysa amaran ənta iwâr adɣaɣ ɣas-net itattar.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Ogg-en əbbillanan d əsəgli n əɣlal fəl aman, fəlas aḍu a dər d-əmməqqasan. As tǝga tilkamat n ahad ikk-en-du Ɣaysa ijiwankat fəl aman. As zama tan-okây,
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 oggan-tu ijiwankat fəl aman, əɣilan aggǝsuf, sakkarayan.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Ketnasan issirmaq-qan anay wa t-əgan. Mišan tamazayt ten da a dasan-iššewal Ɣaysa inn-asan: «Ad wǝr tǝɣšǝdam, nak awa! Tǝgmǝdet-kawan tasa!»
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Iggaz-du fall-asan aɣlal ɣas, idrar aḍu. Iga sər-san awen əsəmməkləl labasan,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 fəlas wər əgren almaɣna ən təməɣjujat ta iga Ɣaysa əs təgəlwen id iwallan-nasan a garmomnen.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 As ǝɣrasan agaraw, ewadan akal ǝn Ganazaret, ǝndayan aɣlal n aman daɣ təšəšwit.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Ǝgmadan aɣlal n aman ɣas, əssanan aytedan as Ɣaysa awen.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Təzzar ozalan daɣ akal ketnet, edag as əslan as ih-ay a sər-əs du-tawəyan imiranan daɣ tǝssǝwen.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Edag osa Ɣaysa, gər za aɣrǝm wala taɣrəmt wala iɣawnatan n əsuf, a d-awəyan aytedan imiranan s adag wa imosan asammanay, ansəyan Ɣaysa ad ayyu aytedan ədəsan kuddeɣ tǝbǝnik ən tǝkadkat-net. I tat-idasan deɣ ad izzəy.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.