Marcos 6

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Igmad Ɣaysa edag wen, iddew əd nəttulab-net, ikka aɣrǝm wa daɣ idwal.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 As əzəl wa n təsanfawt, iggaz Ɣaysa ehan n əlɣibada ən Kəl-Ǝlyəhud a daɣ-as isasaɣru. Isammaklal awen s aytedan aggotnen win das-əssəsamnen, har ǝqqiman gannin: «Mənid d-issan wa daɣ awedan aratan win? Ma təmos masnat ta tu-tətawakfat da, as itaggu təlməɣjujaten?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Awak awa wərgeɣ ǝmakras ǝn nan wa n ag Maryama, əməqqar ən Yaqub əd Yosas əd Yahuda əd Simɣon? Wərgeɣ šimədrayen-net da da əxsarnen gər-ena da!» Awen daɣ a dasan-igdalan a sǝr-ǝs ǝzzǝgzǝnan.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnəbi wər itəwəlku ar daɣ aɣrǝm wa daɣ idwal, əd šəqqaɣan-net d aɣaywan-nasan.»
4 Mas Jesus disse:
5 Igdal-as awen a ɣur-san agu təlməɣjujaten. Imiranan wər nəggət ɣas a issəwar ifassan-net, izzozay-tan.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 — ausente —
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Ǝzəl iyyan iɣra-du Ɣaysa inəttulab-net win maraw d əššin, ikf-en tarna fəl kǝlǝsuf, a tan-izamazal s əššin əššin.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Omar-tan, inn-asan: «Ad wər tawəyam arat waliyyan daɣ ǝšikǝl-nawan, ar tallaq. Ad wər tawəyam allaw, wala aɣrəg, wala tefelt daɣ nǝfdan-nawan.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Ǝsəlat iɣateman-nawan, amaran ad wər tawəyam sanatat tǝkadkaden.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Ehan was tənnəftaɣam, a tu-wər-təgmədam s iyyan iket təhâm aɣrǝm wədi.
10 Disse ainda:
11 As wǝr tǝtawaqbalam, wǝr itawasasam deɣ i batu-nawan daɣ adag wǝdi, as tu-təgammadam təbbikbakam-in ǝgodrar-net wa iwaran idaran-nawan, ilkâm ad aggayyat awen fall-asan.»
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Ǝglan nəttulab ad taggin təlxutbat y aytedan fəl ad utaban.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Takkasan deɣ kǝlǝsuf aggotnen daɣ aytedan, ill-ay widi zaggayan i miranan aggotnen, zuzəyan-tan.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Isla əmənokal Herod isalan ən Ɣaysa, fəlas sallat-net a tewadat edag kul, amaran gannin sər-əs aytedan: «Awen Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman a d-inkaran daɣ tǝmattant! Adi a fəl ila tarna n igi ən tǝlmǝɣjujaten.»
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Gannin wiyyad: «Awen ənnəbi Ilyas.» Wiyyad deɣ gannin: «Awen iyyan daɣ ənnəbitan win ərǝwnen.»
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 As isla Herod y aratan win tawanninen den əs Ɣaysa inna: «Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman was d-ǝssǝfrasaɣ eɣaf-net, ənta a d-inkaran daɣ tǝmattant.»
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Herod iman-net a omaran s ad attarmas Yaxya, issəkrad-tu, isassag-ay daɣ kasaw. Igâ Herod awen fəl əddəlil n azalaf-net Herodəyas təmosat taɣur Filibus, amaran Filibus amadray ən Herod en daɣ a imos.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Ǝnta Yaxya iyyəwan tənna i Herod: «Xaram fall-ak ad tərkəba daɣ amadray-nak taɣurəs.»
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Təzzar təgzar Herodəyas Yaxya fəl awen da, ad təgammay d a daɣ-as təkkəs iman, mišan wər təgrew təməwit n awen,
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 fəlas Herod a iksudan Yaxya. Issân as aləs n alɣadil a imos n əmizdag, adi a fəl t-ogaz. Ira ad isasam i batuten-net, mišan ya, i dasnat-isla, ad t-iššəwəš wəllen awa igannu Yaxya.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Awen daɣ a igan, har sər-əs təgraw Herodəyas tarrayt ɣur aɣalay n əzəl wa daɣ ihəw Herod. Ǝzəl wen isassaga daɣ-as Herod saksas zəwwəran, migaren-as-du muzaran n ǝlxǝkum-net, əd muzaran ən sojitan-net, d aytedan win əlanen tenbay daɣ akal wa n Galilaya.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Təggaz-du elles ən Herodəyas ad təggaɣ. Oggăm Herod əd naftaɣan-net eweɣ-net, təzzar inn-as: «Ǝgməy daɣ-i awa tareɣ kul, a dam-t-akfa.»
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Igla har das-ihad, inn-as: «Arat kul wa daɣ-i təgmaya, a dam-t-akfa kuddeɣ iqqal a dər-əm uzana akal-in daɣ ammas.»
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Təgmad, tənna y anna-net «Ma daɣ-as zʼəgməya?» Tənn-as anna-net: «Ǝgməy daɣ-as eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman.»
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Tarmad as du-təqqal təmawat ten əmənokal Herod, tənn-as: «Eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman as əreɣ a di-tu-takfa əmərədda insâ daɣ attabla.»
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Arat wen iɣšad iman n əmənokal wəllen, mišan wər ira a das-ugəy fəl əddəlil ən təhuday ta das-iga d əddəlil ən naftaɣan-net.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Issəgla daɣ tamazayt ten da iyyan daɣ sojitan-net win tu-tagaznen, inn-as a das-d-awəy eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman. Igla soji, ifras-du eɣaf ǝn Yaxya daɣ kasaw.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Eway-t-id daɣ attabla, ikf-ay i təmawat ten. Tabarart deɣ təkf-ay y anna-net.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 As əslan nalkiman ən Yaxya awen, əglan, ədkalan taɣǝssa-net, ənbalan-t-in.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Ǝqqalan-du nəmmuzal winad izammazal Ɣaysa da, əssoɣalan-as isalan n arat kul wa əgan, d awa sassaɣran aytedan.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ayewat, akkiwat-anaɣ edag issufan fəl ad tassanfim a əndərran.» Arat wen inn-asan-tu fǝlas aytedan win tan-du-tasinen əd win gallinen, a əganen igət, was arat n amazay daɣ ətšan nǝttulab-net, da wər t-əgrewan.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Təzzar əggazan aɣlal n aman, əglan, əkkan edag issufan a din-ikitayyen.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Oggan-tan aytedan aggotnen as əglan, əzdayan-tan. Iga-du uzzal n aytedan daɣ ɣərman kul win əhoznen den, azzaran-in i Ɣaysa əd nəttulab-net s adag wa əkkan.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 As d-izzəbbat Ɣaysa aɣlal n aman, inay tamattay tagget, təggaz-tu təhanint-nasan, fəlas ǝmosan zun ayfǝd wər nəla amadan. Təzzar a tan-isasaɣru aratan aggotnen.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 As gəzzul əzəl, əhozan-t-idu nəttulab-net, ənnan-as: «Edag issufan awa, amaran əzəl igla;
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 suɣǝl tamattay a, ad tǝgmǝy id tǝzzǝnza a tǝtša daɣ ɣawnatan əd taɣarmaten win əhoznen.»
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Inn-asan Ɣaysa: «Šatšat-tan kawanay iman-nawan da!» Ǝnnan-as: «Awak a tareɣ ad nədkəl sanatat təmad n ərrǝyal n əzrəf wa mallan nazzanza-du šigəlwen ətšan aytedan win?»
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Inn-asan: «Ǝssənat-du mənəket təgəlwen təlam.» As d-əssanan awa t-illan əqqalan-t-id ənnan-as: «Səmmosat təgəlwen d əššin kifitan.»
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Təzzar omar-tan s ad agin aytedan təzunen, səɣɣimin-tan den da daɣ yel.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ǝqqiman aytedan əmosan tǝzunen. Tǝzunen en šiyyad ǝmosnat temeday temeday n awedan, šiyyad ǝmosnat səmmosat səmmosat təmərwen.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Amaran idkal Ɣaysa sǝmmosat tǝgǝlwen šin den d ǝššin kifitan win, iggəzzay ijənnawan, iga igodan i Məššina, ikaramkaram šigǝlwen šin den, ikf-enat i nəttulab-net y a tanat-uzanan i tamattay. Ǝzunan-asan deɣ kifitan winad n əššin a.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ǝtšan aytedan en ketnasan har əyyəwanan.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Ǝššedawan-du nəttulab ən Ɣaysa awa d-iqqiman daɣ təgəlwen əd kifitan, ədkaran daɣ-as maraw əzmaman d əššin.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ǝddukad ən səmmos gim n aləs a əhanen tamattay ta tətšat den.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Wala a ihogan omar Ɣaysa inəttulab-net s ad əggəzan aɣlal n aman, izaran-as-in ǝs tǝgadamayt ta hadat n agaraw əs təɣrəmt ta n Betsayda, iket di ad itasallam tamattay.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Issəgla tamattay ɣas, ikka adɣaɣ iyyan y a fall-as agu šiwatriwen.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 As iga ahad, aɣlal n aman wa əhan nəttulab ən Ɣaysa isigaraygaray daɣ agaraw, Ɣaysa amaran ənta iwâr adɣaɣ ɣas-net itattar.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Ogg-en əbbillanan d əsəgli n əɣlal fəl aman, fəlas aḍu a dər d-əmməqqasan. As tǝga tilkamat n ahad ikk-en-du Ɣaysa ijiwankat fəl aman. As zama tan-okây,
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 oggan-tu ijiwankat fəl aman, əɣilan aggǝsuf, sakkarayan.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Ketnasan issirmaq-qan anay wa t-əgan. Mišan tamazayt ten da a dasan-iššewal Ɣaysa inn-asan: «Ad wǝr tǝɣšǝdam, nak awa! Tǝgmǝdet-kawan tasa!»
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Iggaz-du fall-asan aɣlal ɣas, idrar aḍu. Iga sər-san awen əsəmməkləl labasan,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 fəlas wər əgren almaɣna ən təməɣjujat ta iga Ɣaysa əs təgəlwen id iwallan-nasan a garmomnen.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 As ǝɣrasan agaraw, ewadan akal ǝn Ganazaret, ǝndayan aɣlal n aman daɣ təšəšwit.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Ǝgmadan aɣlal n aman ɣas, əssanan aytedan as Ɣaysa awen.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Təzzar ozalan daɣ akal ketnet, edag as əslan as ih-ay a sər-əs du-tawəyan imiranan daɣ tǝssǝwen.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Edag osa Ɣaysa, gər za aɣrǝm wala taɣrəmt wala iɣawnatan n əsuf, a d-awəyan aytedan imiranan s adag wa imosan asammanay, ansəyan Ɣaysa ad ayyu aytedan ədəsan kuddeɣ tǝbǝnik ən tǝkadkat-net. I tat-idasan deɣ ad izzəy.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.