Marcos 6

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Igmad Ɣaysa edag wen, iddew əd nəttulab-net, ikka aɣrǝm wa daɣ idwal.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 As əzəl wa n təsanfawt, iggaz Ɣaysa ehan n əlɣibada ən Kəl-Ǝlyəhud a daɣ-as isasaɣru. Isammaklal awen s aytedan aggotnen win das-əssəsamnen, har ǝqqiman gannin: «Mənid d-issan wa daɣ awedan aratan win? Ma təmos masnat ta tu-tətawakfat da, as itaggu təlməɣjujaten?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Awak awa wərgeɣ ǝmakras ǝn nan wa n ag Maryama, əməqqar ən Yaqub əd Yosas əd Yahuda əd Simɣon? Wərgeɣ šimədrayen-net da da əxsarnen gər-ena da!» Awen daɣ a dasan-igdalan a sǝr-ǝs ǝzzǝgzǝnan.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnəbi wər itəwəlku ar daɣ aɣrǝm wa daɣ idwal, əd šəqqaɣan-net d aɣaywan-nasan.»
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Igdal-as awen a ɣur-san agu təlməɣjujaten. Imiranan wər nəggət ɣas a issəwar ifassan-net, izzozay-tan.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ǝzəl iyyan iɣra-du Ɣaysa inəttulab-net win maraw d əššin, ikf-en tarna fəl kǝlǝsuf, a tan-izamazal s əššin əššin.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Omar-tan, inn-asan: «Ad wər tawəyam arat waliyyan daɣ ǝšikǝl-nawan, ar tallaq. Ad wər tawəyam allaw, wala aɣrəg, wala tefelt daɣ nǝfdan-nawan.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Ǝsəlat iɣateman-nawan, amaran ad wər tawəyam sanatat tǝkadkaden.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ehan was tənnəftaɣam, a tu-wər-təgmədam s iyyan iket təhâm aɣrǝm wədi.
10 E recomendou-lhes:
11 As wǝr tǝtawaqbalam, wǝr itawasasam deɣ i batu-nawan daɣ adag wǝdi, as tu-təgammadam təbbikbakam-in ǝgodrar-net wa iwaran idaran-nawan, ilkâm ad aggayyat awen fall-asan.»
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ǝglan nəttulab ad taggin təlxutbat y aytedan fəl ad utaban.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Takkasan deɣ kǝlǝsuf aggotnen daɣ aytedan, ill-ay widi zaggayan i miranan aggotnen, zuzəyan-tan.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Isla əmənokal Herod isalan ən Ɣaysa, fəlas sallat-net a tewadat edag kul, amaran gannin sər-əs aytedan: «Awen Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman a d-inkaran daɣ tǝmattant! Adi a fəl ila tarna n igi ən tǝlmǝɣjujaten.»
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Gannin wiyyad: «Awen ənnəbi Ilyas.» Wiyyad deɣ gannin: «Awen iyyan daɣ ənnəbitan win ərǝwnen.»
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 As isla Herod y aratan win tawanninen den əs Ɣaysa inna: «Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman was d-ǝssǝfrasaɣ eɣaf-net, ənta a d-inkaran daɣ tǝmattant.»
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Herod iman-net a omaran s ad attarmas Yaxya, issəkrad-tu, isassag-ay daɣ kasaw. Igâ Herod awen fəl əddəlil n azalaf-net Herodəyas təmosat taɣur Filibus, amaran Filibus amadray ən Herod en daɣ a imos.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Ǝnta Yaxya iyyəwan tənna i Herod: «Xaram fall-ak ad tərkəba daɣ amadray-nak taɣurəs.»
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Təzzar təgzar Herodəyas Yaxya fəl awen da, ad təgammay d a daɣ-as təkkəs iman, mišan wər təgrew təməwit n awen,
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 fəlas Herod a iksudan Yaxya. Issân as aləs n alɣadil a imos n əmizdag, adi a fəl t-ogaz. Ira ad isasam i batuten-net, mišan ya, i dasnat-isla, ad t-iššəwəš wəllen awa igannu Yaxya.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Awen daɣ a igan, har sər-əs təgraw Herodəyas tarrayt ɣur aɣalay n əzəl wa daɣ ihəw Herod. Ǝzəl wen isassaga daɣ-as Herod saksas zəwwəran, migaren-as-du muzaran n ǝlxǝkum-net, əd muzaran ən sojitan-net, d aytedan win əlanen tenbay daɣ akal wa n Galilaya.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Təggaz-du elles ən Herodəyas ad təggaɣ. Oggăm Herod əd naftaɣan-net eweɣ-net, təzzar inn-as: «Ǝgməy daɣ-i awa tareɣ kul, a dam-t-akfa.»
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Igla har das-ihad, inn-as: «Arat kul wa daɣ-i təgmaya, a dam-t-akfa kuddeɣ iqqal a dər-əm uzana akal-in daɣ ammas.»
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Təgmad, tənna y anna-net «Ma daɣ-as zʼəgməya?» Tənn-as anna-net: «Ǝgməy daɣ-as eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman.»
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Tarmad as du-təqqal təmawat ten əmənokal Herod, tənn-as: «Eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman as əreɣ a di-tu-takfa əmərədda insâ daɣ attabla.»
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Arat wen iɣšad iman n əmənokal wəllen, mišan wər ira a das-ugəy fəl əddəlil ən təhuday ta das-iga d əddəlil ən naftaɣan-net.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Issəgla daɣ tamazayt ten da iyyan daɣ sojitan-net win tu-tagaznen, inn-as a das-d-awəy eɣaf ən Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman. Igla soji, ifras-du eɣaf ǝn Yaxya daɣ kasaw.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Eway-t-id daɣ attabla, ikf-ay i təmawat ten. Tabarart deɣ təkf-ay y anna-net.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 As əslan nalkiman ən Yaxya awen, əglan, ədkalan taɣǝssa-net, ənbalan-t-in.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Ǝqqalan-du nəmmuzal winad izammazal Ɣaysa da, əssoɣalan-as isalan n arat kul wa əgan, d awa sassaɣran aytedan.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ayewat, akkiwat-anaɣ edag issufan fəl ad tassanfim a əndərran.» Arat wen inn-asan-tu fǝlas aytedan win tan-du-tasinen əd win gallinen, a əganen igət, was arat n amazay daɣ ətšan nǝttulab-net, da wər t-əgrewan.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Təzzar əggazan aɣlal n aman, əglan, əkkan edag issufan a din-ikitayyen.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Oggan-tan aytedan aggotnen as əglan, əzdayan-tan. Iga-du uzzal n aytedan daɣ ɣərman kul win əhoznen den, azzaran-in i Ɣaysa əd nəttulab-net s adag wa əkkan.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 As d-izzəbbat Ɣaysa aɣlal n aman, inay tamattay tagget, təggaz-tu təhanint-nasan, fəlas ǝmosan zun ayfǝd wər nəla amadan. Təzzar a tan-isasaɣru aratan aggotnen.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 As gəzzul əzəl, əhozan-t-idu nəttulab-net, ənnan-as: «Edag issufan awa, amaran əzəl igla;
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 suɣǝl tamattay a, ad tǝgmǝy id tǝzzǝnza a tǝtša daɣ ɣawnatan əd taɣarmaten win əhoznen.»
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Inn-asan Ɣaysa: «Šatšat-tan kawanay iman-nawan da!» Ǝnnan-as: «Awak a tareɣ ad nədkəl sanatat təmad n ərrǝyal n əzrəf wa mallan nazzanza-du šigəlwen ətšan aytedan win?»
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Inn-asan: «Ǝssənat-du mənəket təgəlwen təlam.» As d-əssanan awa t-illan əqqalan-t-id ənnan-as: «Səmmosat təgəlwen d əššin kifitan.»
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Təzzar omar-tan s ad agin aytedan təzunen, səɣɣimin-tan den da daɣ yel.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ǝqqiman aytedan əmosan tǝzunen. Tǝzunen en šiyyad ǝmosnat temeday temeday n awedan, šiyyad ǝmosnat səmmosat səmmosat təmərwen.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Amaran idkal Ɣaysa sǝmmosat tǝgǝlwen šin den d ǝššin kifitan win, iggəzzay ijənnawan, iga igodan i Məššina, ikaramkaram šigǝlwen šin den, ikf-enat i nəttulab-net y a tanat-uzanan i tamattay. Ǝzunan-asan deɣ kifitan winad n əššin a.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Ǝtšan aytedan en ketnasan har əyyəwanan.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Ǝššedawan-du nəttulab ən Ɣaysa awa d-iqqiman daɣ təgəlwen əd kifitan, ədkaran daɣ-as maraw əzmaman d əššin.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ǝddukad ən səmmos gim n aləs a əhanen tamattay ta tətšat den.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Wala a ihogan omar Ɣaysa inəttulab-net s ad əggəzan aɣlal n aman, izaran-as-in ǝs tǝgadamayt ta hadat n agaraw əs təɣrəmt ta n Betsayda, iket di ad itasallam tamattay.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Issəgla tamattay ɣas, ikka adɣaɣ iyyan y a fall-as agu šiwatriwen.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 As iga ahad, aɣlal n aman wa əhan nəttulab ən Ɣaysa isigaraygaray daɣ agaraw, Ɣaysa amaran ənta iwâr adɣaɣ ɣas-net itattar.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Ogg-en əbbillanan d əsəgli n əɣlal fəl aman, fəlas aḍu a dər d-əmməqqasan. As tǝga tilkamat n ahad ikk-en-du Ɣaysa ijiwankat fəl aman. As zama tan-okây,
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 oggan-tu ijiwankat fəl aman, əɣilan aggǝsuf, sakkarayan.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Ketnasan issirmaq-qan anay wa t-əgan. Mišan tamazayt ten da a dasan-iššewal Ɣaysa inn-asan: «Ad wǝr tǝɣšǝdam, nak awa! Tǝgmǝdet-kawan tasa!»
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Iggaz-du fall-asan aɣlal ɣas, idrar aḍu. Iga sər-san awen əsəmməkləl labasan,
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 fəlas wər əgren almaɣna ən təməɣjujat ta iga Ɣaysa əs təgəlwen id iwallan-nasan a garmomnen.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 As ǝɣrasan agaraw, ewadan akal ǝn Ganazaret, ǝndayan aɣlal n aman daɣ təšəšwit.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Ǝgmadan aɣlal n aman ɣas, əssanan aytedan as Ɣaysa awen.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Təzzar ozalan daɣ akal ketnet, edag as əslan as ih-ay a sər-əs du-tawəyan imiranan daɣ tǝssǝwen.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Edag osa Ɣaysa, gər za aɣrǝm wala taɣrəmt wala iɣawnatan n əsuf, a d-awəyan aytedan imiranan s adag wa imosan asammanay, ansəyan Ɣaysa ad ayyu aytedan ədəsan kuddeɣ tǝbǝnik ən tǝkadkat-net. I tat-idasan deɣ ad izzəy.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.