Marcos 5
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Ewad-in Ɣaysa əd nəttulab-net əsəlim n agaraw wen sen, daɣ akal ǝn Garassenatan.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Izzəbbat-du Ɣaysa aɣlal n aman ɣas, igmad-du sər-əs əmeskel iyyan izəkwan.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Izəkwan en da a daɣ ixsar, amaran indâr y aytedan kerrad-net, əs wala isassaran.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Ǝyəwanan kerrad ən fassan-net əs sassaran, asəɣan idaran-net əs təzabagawen, mišan ad iɣtəs awen kul.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Iha izəkwan en da d ədɣaɣan ehad-ezal, izayyak, italay iman-net əs təhun.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Mišan, as ogga Ɣaysa daɣ igəg, ozal-du sər-əs, issəjad-as.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Idkal aggǝsuf wa ihan aləs wa əməsli-net wəllen inna: «Ma daɣ-i tareɣ Ɣaysa, Barar ən Məššina di n Amadkol? Ǝgmaya daɣ-ak fəl Məššina, a di-wər-təzəɣɣəzzəba.»
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Innâ awen, fəlas das-inna Ɣaysa: «Aljayn wa labasan, əgməd d aləs di!»
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Təzzar issəstan-tu Ɣaysa, inn-as: «Ma esəm-nak?» Inn-as aggǝsuf: «Esəm-in Egan, fəlas igət a nəga.»
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ad itansay aggǝsuf wen Ɣaysa fəl a tu-wər-ikkes daɣ akal en.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 As itaggu awen, idân əsəgən aggen ən ladayan fəl tasaga ən təkašwart təhozat den.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Ad tansayan kǝlǝsuf en Ɣaysa gannin-as: «Sukanaɣ iladayan en, a tan-nəggəz.»
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ird-asan Ɣaysa s awen. Ǝgmadan kǝlǝsuf aləs wen, əggazan iladayan. Ǝddəggagan-du ladayan en fəl azadaga ən təkašwart, ad titərəggen daɣ agaraw. Ǝtšan-tan aman, əmosan edag n əššin gim.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Tǝzzar ozalan madanan ən ladayan win, əgan isalan y əɣrəm wen əd ɣəlǝyɣəlayan-net. Ǝglan-du aytedan y ad ənəyan awa igan den.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Osan-du Ɣaysa, ənayan aləs was kala ad t-əhan kǝlǝsuf; iqqim, ilsâ, təqqâl-t-idu tayttay-net, təzzar təggaz-tan tasa.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Ǝgan daɣ-san aytedan win əggǝyyatnen y awen, isalan kul n awa itawaggan y aləs en, d awa igrawan iladayan,
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 təzzar ad tansayan Ɣaysa a dasan-igməd akal-nasan.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Itaggaz Ɣaysa aɣlal n aman as d-inkar aləs wa əgmadan kǝlǝsuf, a t-itansay ad t-ayyu a dǝr-ǝs idaw.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Wər das-irḍa Ɣaysa s awen, eges ya inn-as: «Aglu əqqəl ehan-nawan d aytedan-nak, tǝmǝlaɣ-asan arat kul wa dak-iga Ǝməli s əhənətta-net.»
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Təzzar igla aləs en, ikka akal igân esəm «Wa-n-Maraw-Ɣǝrman» ad immal arat kul wa das-iga Ɣaysa. Aytedan kul win das-əslanen isannahal sər-san awen əsəmməkləl.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Iqqal Ɣaysa, iɣras agaraw s əsəlim-net wa hadan. Təlas fall-as tamattay tagget tiddawt.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Təzzar osa-du aləs igân esəm Jayɣus, imosan iyyan daɣ muzaran n ahan n əlɣibada ən Kəl-Ǝlyəhud. Inay Ɣaysa ɣas, issəjad dat-ǝs.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Onsay Ɣaysa, inn-as: «Tabarart-in a ɣur təlla tǝmattant, areɣ daɣ-ak a sər-əs nidaw təssəwəraq-qat ifassan-nak ad təzzəy.»
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Igla Ɣaysa, iddew dər-əs. Təlkâm-as tamattay tagget, tətanabdaɣ fall-as.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Tamattay en, tah-et təntut təgât maraw elan d əššin igammad-tat əzni.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Tənây alɣazab aggen daɣ fassan ən nasmagalan aggotnen. Awa təla kul as daɣ-san tu-tənɣa. Mišan edag n ad təggudəy, təttəyt fadda a fall-as təga təwərna-net.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Tantut ten kala da təslâ y awa gannin aytedan əs Ɣaysa. Təggaz-in tamattay ta təhat šiɣərden ən Ɣaysa, tədas takadkat-net,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 fǝlas tənna daɣ man-net: «As ədasa kuddeɣ isəlsa-net, ad əzzəya.»
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Da da ad tədas təkadkat-net ənta daɣ-as izzəkkat əzni wa daɣ-as inaqqalan, təfray i təɣəssa-net as təzzay daɣ təwərna ten.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Tamazayt ten da a daɣ ifray Ɣaysa i tarna iyyat as t-in-təgmad. Imalallay-du tamattay, inna: «Ma idasan isəlsa-nin.»
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ǝnnan-as nəttulab-net: «Tahannaya tamattay ta fall-ak tətanabdaɣat, eges təganna "Ma di-idasan?"»
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Dər iga awen da ya issəlal Ɣaysa tamattay asawad-net y ad inəy wa t-idasan.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Təzzar tərmaɣ təntut, təndaw-tat taysǝst, fəlas təssân daɣ təməzzəyt ta təga den. Təkka-du Ɣaysa, təssǝjad dat-əs, təmal-as tidət ketnet.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Inn-as: «Tabarart-in əzəgzan-nam sər-i a kam-izzozayan. Aglu daɣ alxer, təzzaya daɣ təwərna-nam.»
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Harwada iššewal Ɣaysa as d-osan aytedan a d-əfalnen aɣaywan ən Jayɣus wa n ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ənnan-as: «Tabarart-nak wər tədder, igd-ak tədgâzaɣ Ǝššex.»
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Mišan wər-in-iger Ɣaysa tenbay daɣ awa itawannan den, inna y ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ad wər tərməɣa, əttəf ɣas əzəgzan-nak.»
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Igdal Ɣaysa i tamattay a dər-əs tidaw. Igla, wər iddew ar əd Butros əd Yaqub əd Yaxya wa n amadray ǝn Yaqub.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ǝddewan əd Jayɣus wa n abba ən tabarart s aɣaywan-net. As din-osan inay Ɣaysa tanajarwayat n aytedan hallinen, sikalalan.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Iggaz-in fall-asan, inn-asan: «Mafel tənijarwayam təhallim? Tǝbarart-nawan wər tat-aba, etəs ɣas a təga.»
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Təzzar əgan-tu ajjab. Issərdaq-qan ketnasan, wər d-iqqim ar imarwan ən tabarart əd nəttulab-net win dər d-iddew, təzzar iggaz dər-san edag wa daɣ tǝnsa tǝɣǝssa ən tabarart.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ibaz əfus-net, inn-as: «Talita qum!» Almaɣna n awen: «Tabarart ənneɣ-am, ənkər-du!»
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Tənkar-du tabarart daɣ tamazayt tenda, təjawankat. Tabarart ten, maraw elan-net d əššin. Awa sər-san iga awen daɣ əsəmməkləl, əhagan.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Irɣam-asan Ɣaysa wəllen fəl amel n awen y awedan waliyyan, dəffər adi inn-asan a tat-akfin a tətša.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.