Marcos 5

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ewad-in Ɣaysa əd nəttulab-net əsəlim n agaraw wen sen, daɣ akal ǝn Garassenatan.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Izzəbbat-du Ɣaysa aɣlal n aman ɣas, igmad-du sər-əs əmeskel iyyan izəkwan.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Izəkwan en da a daɣ ixsar, amaran indâr y aytedan kerrad-net, əs wala isassaran.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Ǝyəwanan kerrad ən fassan-net əs sassaran, asəɣan idaran-net əs təzabagawen, mišan ad iɣtəs awen kul.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Iha izəkwan en da d ədɣaɣan ehad-ezal, izayyak, italay iman-net əs təhun.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Mišan, as ogga Ɣaysa daɣ igəg, ozal-du sər-əs, issəjad-as.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Idkal aggǝsuf wa ihan aləs wa əməsli-net wəllen inna: «Ma daɣ-i tareɣ Ɣaysa, Barar ən Məššina di n Amadkol? Ǝgmaya daɣ-ak fəl Məššina, a di-wər-təzəɣɣəzzəba.»
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Innâ awen, fəlas das-inna Ɣaysa: «Aljayn wa labasan, əgməd d aləs di!»
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Təzzar issəstan-tu Ɣaysa, inn-as: «Ma esəm-nak?» Inn-as aggǝsuf: «Esəm-in Egan, fəlas igət a nəga.»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ad itansay aggǝsuf wen Ɣaysa fəl a tu-wər-ikkes daɣ akal en.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 As itaggu awen, idân əsəgən aggen ən ladayan fəl tasaga ən təkašwart təhozat den.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ad tansayan kǝlǝsuf en Ɣaysa gannin-as: «Sukanaɣ iladayan en, a tan-nəggəz.»
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ird-asan Ɣaysa s awen. Ǝgmadan kǝlǝsuf aləs wen, əggazan iladayan. Ǝddəggagan-du ladayan en fəl azadaga ən təkašwart, ad titərəggen daɣ agaraw. Ǝtšan-tan aman, əmosan edag n əššin gim.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Tǝzzar ozalan madanan ən ladayan win, əgan isalan y əɣrəm wen əd ɣəlǝyɣəlayan-net. Ǝglan-du aytedan y ad ənəyan awa igan den.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Osan-du Ɣaysa, ənayan aləs was kala ad t-əhan kǝlǝsuf; iqqim, ilsâ, təqqâl-t-idu tayttay-net, təzzar təggaz-tan tasa.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Ǝgan daɣ-san aytedan win əggǝyyatnen y awen, isalan kul n awa itawaggan y aləs en, d awa igrawan iladayan,
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 təzzar ad tansayan Ɣaysa a dasan-igməd akal-nasan.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Itaggaz Ɣaysa aɣlal n aman as d-inkar aləs wa əgmadan kǝlǝsuf, a t-itansay ad t-ayyu a dǝr-ǝs idaw.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Wər das-irḍa Ɣaysa s awen, eges ya inn-as: «Aglu əqqəl ehan-nawan d aytedan-nak, tǝmǝlaɣ-asan arat kul wa dak-iga Ǝməli s əhənətta-net.»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Təzzar igla aləs en, ikka akal igân esəm «Wa-n-Maraw-Ɣǝrman» ad immal arat kul wa das-iga Ɣaysa. Aytedan kul win das-əslanen isannahal sər-san awen əsəmməkləl.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Iqqal Ɣaysa, iɣras agaraw s əsəlim-net wa hadan. Təlas fall-as tamattay tagget tiddawt.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Təzzar osa-du aləs igân esəm Jayɣus, imosan iyyan daɣ muzaran n ahan n əlɣibada ən Kəl-Ǝlyəhud. Inay Ɣaysa ɣas, issəjad dat-ǝs.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Onsay Ɣaysa, inn-as: «Tabarart-in a ɣur təlla tǝmattant, areɣ daɣ-ak a sər-əs nidaw təssəwəraq-qat ifassan-nak ad təzzəy.»
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Igla Ɣaysa, iddew dər-əs. Təlkâm-as tamattay tagget, tətanabdaɣ fall-as.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Tamattay en, tah-et təntut təgât maraw elan d əššin igammad-tat əzni.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Tənây alɣazab aggen daɣ fassan ən nasmagalan aggotnen. Awa təla kul as daɣ-san tu-tənɣa. Mišan edag n ad təggudəy, təttəyt fadda a fall-as təga təwərna-net.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Tantut ten kala da təslâ y awa gannin aytedan əs Ɣaysa. Təggaz-in tamattay ta təhat šiɣərden ən Ɣaysa, tədas takadkat-net,
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 fǝlas tənna daɣ man-net: «As ədasa kuddeɣ isəlsa-net, ad əzzəya.»
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Da da ad tədas təkadkat-net ənta daɣ-as izzəkkat əzni wa daɣ-as inaqqalan, təfray i təɣəssa-net as təzzay daɣ təwərna ten.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Tamazayt ten da a daɣ ifray Ɣaysa i tarna iyyat as t-in-təgmad. Imalallay-du tamattay, inna: «Ma idasan isəlsa-nin.»
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ǝnnan-as nəttulab-net: «Tahannaya tamattay ta fall-ak tətanabdaɣat, eges təganna "Ma di-idasan?"»
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Dər iga awen da ya issəlal Ɣaysa tamattay asawad-net y ad inəy wa t-idasan.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Təzzar tərmaɣ təntut, təndaw-tat taysǝst, fəlas təssân daɣ təməzzəyt ta təga den. Təkka-du Ɣaysa, təssǝjad dat-əs, təmal-as tidət ketnet.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Inn-as: «Tabarart-in əzəgzan-nam sər-i a kam-izzozayan. Aglu daɣ alxer, təzzaya daɣ təwərna-nam.»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Harwada iššewal Ɣaysa as d-osan aytedan a d-əfalnen aɣaywan ən Jayɣus wa n ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ənnan-as: «Tabarart-nak wər tədder, igd-ak tədgâzaɣ Ǝššex.»
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Mišan wər-in-iger Ɣaysa tenbay daɣ awa itawannan den, inna y ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ad wər tərməɣa, əttəf ɣas əzəgzan-nak.»
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Igdal Ɣaysa i tamattay a dər-əs tidaw. Igla, wər iddew ar əd Butros əd Yaqub əd Yaxya wa n amadray ǝn Yaqub.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ǝddewan əd Jayɣus wa n abba ən tabarart s aɣaywan-net. As din-osan inay Ɣaysa tanajarwayat n aytedan hallinen, sikalalan.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Iggaz-in fall-asan, inn-asan: «Mafel tənijarwayam təhallim? Tǝbarart-nawan wər tat-aba, etəs ɣas a təga.»
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Təzzar əgan-tu ajjab. Issərdaq-qan ketnasan, wər d-iqqim ar imarwan ən tabarart əd nəttulab-net win dər d-iddew, təzzar iggaz dər-san edag wa daɣ tǝnsa tǝɣǝssa ən tabarart.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ibaz əfus-net, inn-as: «Talita qum!» Almaɣna n awen: «Tabarart ənneɣ-am, ənkər-du!»
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Tənkar-du tabarart daɣ tamazayt tenda, təjawankat. Tabarart ten, maraw elan-net d əššin. Awa sər-san iga awen daɣ əsəmməkləl, əhagan.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Irɣam-asan Ɣaysa wəllen fəl amel n awen y awedan waliyyan, dəffər adi inn-asan a tat-akfin a tətša.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.