Marcos 5
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Ewad-in Ɣaysa əd nəttulab-net əsəlim n agaraw wen sen, daɣ akal ǝn Garassenatan.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Izzəbbat-du Ɣaysa aɣlal n aman ɣas, igmad-du sər-əs əmeskel iyyan izəkwan.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Izəkwan en da a daɣ ixsar, amaran indâr y aytedan kerrad-net, əs wala isassaran.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Ǝyəwanan kerrad ən fassan-net əs sassaran, asəɣan idaran-net əs təzabagawen, mišan ad iɣtəs awen kul.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Iha izəkwan en da d ədɣaɣan ehad-ezal, izayyak, italay iman-net əs təhun.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Mišan, as ogga Ɣaysa daɣ igəg, ozal-du sər-əs, issəjad-as.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Idkal aggǝsuf wa ihan aləs wa əməsli-net wəllen inna: «Ma daɣ-i tareɣ Ɣaysa, Barar ən Məššina di n Amadkol? Ǝgmaya daɣ-ak fəl Məššina, a di-wər-təzəɣɣəzzəba.»
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Innâ awen, fəlas das-inna Ɣaysa: «Aljayn wa labasan, əgməd d aləs di!»
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Təzzar issəstan-tu Ɣaysa, inn-as: «Ma esəm-nak?» Inn-as aggǝsuf: «Esəm-in Egan, fəlas igət a nəga.»
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Ad itansay aggǝsuf wen Ɣaysa fəl a tu-wər-ikkes daɣ akal en.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 As itaggu awen, idân əsəgən aggen ən ladayan fəl tasaga ən təkašwart təhozat den.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Ad tansayan kǝlǝsuf en Ɣaysa gannin-as: «Sukanaɣ iladayan en, a tan-nəggəz.»
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Ird-asan Ɣaysa s awen. Ǝgmadan kǝlǝsuf aləs wen, əggazan iladayan. Ǝddəggagan-du ladayan en fəl azadaga ən təkašwart, ad titərəggen daɣ agaraw. Ǝtšan-tan aman, əmosan edag n əššin gim.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Tǝzzar ozalan madanan ən ladayan win, əgan isalan y əɣrəm wen əd ɣəlǝyɣəlayan-net. Ǝglan-du aytedan y ad ənəyan awa igan den.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Osan-du Ɣaysa, ənayan aləs was kala ad t-əhan kǝlǝsuf; iqqim, ilsâ, təqqâl-t-idu tayttay-net, təzzar təggaz-tan tasa.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Ǝgan daɣ-san aytedan win əggǝyyatnen y awen, isalan kul n awa itawaggan y aləs en, d awa igrawan iladayan,
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 təzzar ad tansayan Ɣaysa a dasan-igməd akal-nasan.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Itaggaz Ɣaysa aɣlal n aman as d-inkar aləs wa əgmadan kǝlǝsuf, a t-itansay ad t-ayyu a dǝr-ǝs idaw.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Wər das-irḍa Ɣaysa s awen, eges ya inn-as: «Aglu əqqəl ehan-nawan d aytedan-nak, tǝmǝlaɣ-asan arat kul wa dak-iga Ǝməli s əhənətta-net.»
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Təzzar igla aləs en, ikka akal igân esəm «Wa-n-Maraw-Ɣǝrman» ad immal arat kul wa das-iga Ɣaysa. Aytedan kul win das-əslanen isannahal sər-san awen əsəmməkləl.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Iqqal Ɣaysa, iɣras agaraw s əsəlim-net wa hadan. Təlas fall-as tamattay tagget tiddawt.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Təzzar osa-du aləs igân esəm Jayɣus, imosan iyyan daɣ muzaran n ahan n əlɣibada ən Kəl-Ǝlyəhud. Inay Ɣaysa ɣas, issəjad dat-ǝs.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 Onsay Ɣaysa, inn-as: «Tabarart-in a ɣur təlla tǝmattant, areɣ daɣ-ak a sər-əs nidaw təssəwəraq-qat ifassan-nak ad təzzəy.»
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Igla Ɣaysa, iddew dər-əs. Təlkâm-as tamattay tagget, tətanabdaɣ fall-as.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Tamattay en, tah-et təntut təgât maraw elan d əššin igammad-tat əzni.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Tənây alɣazab aggen daɣ fassan ən nasmagalan aggotnen. Awa təla kul as daɣ-san tu-tənɣa. Mišan edag n ad təggudəy, təttəyt fadda a fall-as təga təwərna-net.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Tantut ten kala da təslâ y awa gannin aytedan əs Ɣaysa. Təggaz-in tamattay ta təhat šiɣərden ən Ɣaysa, tədas takadkat-net,
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 fǝlas tənna daɣ man-net: «As ədasa kuddeɣ isəlsa-net, ad əzzəya.»
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Da da ad tədas təkadkat-net ənta daɣ-as izzəkkat əzni wa daɣ-as inaqqalan, təfray i təɣəssa-net as təzzay daɣ təwərna ten.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Tamazayt ten da a daɣ ifray Ɣaysa i tarna iyyat as t-in-təgmad. Imalallay-du tamattay, inna: «Ma idasan isəlsa-nin.»
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Ǝnnan-as nəttulab-net: «Tahannaya tamattay ta fall-ak tətanabdaɣat, eges təganna "Ma di-idasan?"»
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Dər iga awen da ya issəlal Ɣaysa tamattay asawad-net y ad inəy wa t-idasan.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Təzzar tərmaɣ təntut, təndaw-tat taysǝst, fəlas təssân daɣ təməzzəyt ta təga den. Təkka-du Ɣaysa, təssǝjad dat-əs, təmal-as tidət ketnet.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Inn-as: «Tabarart-in əzəgzan-nam sər-i a kam-izzozayan. Aglu daɣ alxer, təzzaya daɣ təwərna-nam.»
34 E Jesus disse:
35 Harwada iššewal Ɣaysa as d-osan aytedan a d-əfalnen aɣaywan ən Jayɣus wa n ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ənnan-as: «Tabarart-nak wər tədder, igd-ak tədgâzaɣ Ǝššex.»
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Mišan wər-in-iger Ɣaysa tenbay daɣ awa itawannan den, inna y ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ad wər tərməɣa, əttəf ɣas əzəgzan-nak.»
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Igdal Ɣaysa i tamattay a dər-əs tidaw. Igla, wər iddew ar əd Butros əd Yaqub əd Yaxya wa n amadray ǝn Yaqub.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Ǝddewan əd Jayɣus wa n abba ən tabarart s aɣaywan-net. As din-osan inay Ɣaysa tanajarwayat n aytedan hallinen, sikalalan.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Iggaz-in fall-asan, inn-asan: «Mafel tənijarwayam təhallim? Tǝbarart-nawan wər tat-aba, etəs ɣas a təga.»
39 Então ele disse:
40 Təzzar əgan-tu ajjab. Issərdaq-qan ketnasan, wər d-iqqim ar imarwan ən tabarart əd nəttulab-net win dər d-iddew, təzzar iggaz dər-san edag wa daɣ tǝnsa tǝɣǝssa ən tabarart.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Ibaz əfus-net, inn-as: «Talita qum!» Almaɣna n awen: «Tabarart ənneɣ-am, ənkər-du!»
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Tənkar-du tabarart daɣ tamazayt tenda, təjawankat. Tabarart ten, maraw elan-net d əššin. Awa sər-san iga awen daɣ əsəmməkləl, əhagan.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Irɣam-asan Ɣaysa wəllen fəl amel n awen y awedan waliyyan, dəffər adi inn-asan a tat-akfin a tətša.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.