Marcos 5

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ewad-in Ɣaysa əd nəttulab-net əsəlim n agaraw wen sen, daɣ akal ǝn Garassenatan.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Izzəbbat-du Ɣaysa aɣlal n aman ɣas, igmad-du sər-əs əmeskel iyyan izəkwan.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Izəkwan en da a daɣ ixsar, amaran indâr y aytedan kerrad-net, əs wala isassaran.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ǝyəwanan kerrad ən fassan-net əs sassaran, asəɣan idaran-net əs təzabagawen, mišan ad iɣtəs awen kul.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Iha izəkwan en da d ədɣaɣan ehad-ezal, izayyak, italay iman-net əs təhun.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Mišan, as ogga Ɣaysa daɣ igəg, ozal-du sər-əs, issəjad-as.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Idkal aggǝsuf wa ihan aləs wa əməsli-net wəllen inna: «Ma daɣ-i tareɣ Ɣaysa, Barar ən Məššina di n Amadkol? Ǝgmaya daɣ-ak fəl Məššina, a di-wər-təzəɣɣəzzəba.»
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Innâ awen, fəlas das-inna Ɣaysa: «Aljayn wa labasan, əgməd d aləs di!»
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Təzzar issəstan-tu Ɣaysa, inn-as: «Ma esəm-nak?» Inn-as aggǝsuf: «Esəm-in Egan, fəlas igət a nəga.»
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ad itansay aggǝsuf wen Ɣaysa fəl a tu-wər-ikkes daɣ akal en.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 As itaggu awen, idân əsəgən aggen ən ladayan fəl tasaga ən təkašwart təhozat den.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Ad tansayan kǝlǝsuf en Ɣaysa gannin-as: «Sukanaɣ iladayan en, a tan-nəggəz.»
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Ird-asan Ɣaysa s awen. Ǝgmadan kǝlǝsuf aləs wen, əggazan iladayan. Ǝddəggagan-du ladayan en fəl azadaga ən təkašwart, ad titərəggen daɣ agaraw. Ǝtšan-tan aman, əmosan edag n əššin gim.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Tǝzzar ozalan madanan ən ladayan win, əgan isalan y əɣrəm wen əd ɣəlǝyɣəlayan-net. Ǝglan-du aytedan y ad ənəyan awa igan den.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Osan-du Ɣaysa, ənayan aləs was kala ad t-əhan kǝlǝsuf; iqqim, ilsâ, təqqâl-t-idu tayttay-net, təzzar təggaz-tan tasa.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Ǝgan daɣ-san aytedan win əggǝyyatnen y awen, isalan kul n awa itawaggan y aləs en, d awa igrawan iladayan,
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 təzzar ad tansayan Ɣaysa a dasan-igməd akal-nasan.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Itaggaz Ɣaysa aɣlal n aman as d-inkar aləs wa əgmadan kǝlǝsuf, a t-itansay ad t-ayyu a dǝr-ǝs idaw.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Wər das-irḍa Ɣaysa s awen, eges ya inn-as: «Aglu əqqəl ehan-nawan d aytedan-nak, tǝmǝlaɣ-asan arat kul wa dak-iga Ǝməli s əhənətta-net.»
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Təzzar igla aləs en, ikka akal igân esəm «Wa-n-Maraw-Ɣǝrman» ad immal arat kul wa das-iga Ɣaysa. Aytedan kul win das-əslanen isannahal sər-san awen əsəmməkləl.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Iqqal Ɣaysa, iɣras agaraw s əsəlim-net wa hadan. Təlas fall-as tamattay tagget tiddawt.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Təzzar osa-du aləs igân esəm Jayɣus, imosan iyyan daɣ muzaran n ahan n əlɣibada ən Kəl-Ǝlyəhud. Inay Ɣaysa ɣas, issəjad dat-ǝs.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Onsay Ɣaysa, inn-as: «Tabarart-in a ɣur təlla tǝmattant, areɣ daɣ-ak a sər-əs nidaw təssəwəraq-qat ifassan-nak ad təzzəy.»
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Igla Ɣaysa, iddew dər-əs. Təlkâm-as tamattay tagget, tətanabdaɣ fall-as.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Tamattay en, tah-et təntut təgât maraw elan d əššin igammad-tat əzni.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Tənây alɣazab aggen daɣ fassan ən nasmagalan aggotnen. Awa təla kul as daɣ-san tu-tənɣa. Mišan edag n ad təggudəy, təttəyt fadda a fall-as təga təwərna-net.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Tantut ten kala da təslâ y awa gannin aytedan əs Ɣaysa. Təggaz-in tamattay ta təhat šiɣərden ən Ɣaysa, tədas takadkat-net,
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 fǝlas tənna daɣ man-net: «As ədasa kuddeɣ isəlsa-net, ad əzzəya.»
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Da da ad tədas təkadkat-net ənta daɣ-as izzəkkat əzni wa daɣ-as inaqqalan, təfray i təɣəssa-net as təzzay daɣ təwərna ten.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Tamazayt ten da a daɣ ifray Ɣaysa i tarna iyyat as t-in-təgmad. Imalallay-du tamattay, inna: «Ma idasan isəlsa-nin.»
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Ǝnnan-as nəttulab-net: «Tahannaya tamattay ta fall-ak tətanabdaɣat, eges təganna "Ma di-idasan?"»
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Dər iga awen da ya issəlal Ɣaysa tamattay asawad-net y ad inəy wa t-idasan.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Təzzar tərmaɣ təntut, təndaw-tat taysǝst, fəlas təssân daɣ təməzzəyt ta təga den. Təkka-du Ɣaysa, təssǝjad dat-əs, təmal-as tidət ketnet.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Inn-as: «Tabarart-in əzəgzan-nam sər-i a kam-izzozayan. Aglu daɣ alxer, təzzaya daɣ təwərna-nam.»
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Harwada iššewal Ɣaysa as d-osan aytedan a d-əfalnen aɣaywan ən Jayɣus wa n ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ənnan-as: «Tabarart-nak wər tədder, igd-ak tədgâzaɣ Ǝššex.»
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Mišan wər-in-iger Ɣaysa tenbay daɣ awa itawannan den, inna y ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ad wər tərməɣa, əttəf ɣas əzəgzan-nak.»
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Igdal Ɣaysa i tamattay a dər-əs tidaw. Igla, wər iddew ar əd Butros əd Yaqub əd Yaxya wa n amadray ǝn Yaqub.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ǝddewan əd Jayɣus wa n abba ən tabarart s aɣaywan-net. As din-osan inay Ɣaysa tanajarwayat n aytedan hallinen, sikalalan.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Iggaz-in fall-asan, inn-asan: «Mafel tənijarwayam təhallim? Tǝbarart-nawan wər tat-aba, etəs ɣas a təga.»
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Təzzar əgan-tu ajjab. Issərdaq-qan ketnasan, wər d-iqqim ar imarwan ən tabarart əd nəttulab-net win dər d-iddew, təzzar iggaz dər-san edag wa daɣ tǝnsa tǝɣǝssa ən tabarart.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ibaz əfus-net, inn-as: «Talita qum!» Almaɣna n awen: «Tabarart ənneɣ-am, ənkər-du!»
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Tənkar-du tabarart daɣ tamazayt tenda, təjawankat. Tabarart ten, maraw elan-net d əššin. Awa sər-san iga awen daɣ əsəmməkləl, əhagan.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Irɣam-asan Ɣaysa wəllen fəl amel n awen y awedan waliyyan, dəffər adi inn-asan a tat-akfin a tətša.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.