Marcos 5
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 Ewad-in Ɣaysa əd nəttulab-net əsəlim n agaraw wen sen, daɣ akal ǝn Garassenatan.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Izzəbbat-du Ɣaysa aɣlal n aman ɣas, igmad-du sər-əs əmeskel iyyan izəkwan.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Izəkwan en da a daɣ ixsar, amaran indâr y aytedan kerrad-net, əs wala isassaran.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ǝyəwanan kerrad ən fassan-net əs sassaran, asəɣan idaran-net əs təzabagawen, mišan ad iɣtəs awen kul.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Iha izəkwan en da d ədɣaɣan ehad-ezal, izayyak, italay iman-net əs təhun.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Mišan, as ogga Ɣaysa daɣ igəg, ozal-du sər-əs, issəjad-as.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Idkal aggǝsuf wa ihan aləs wa əməsli-net wəllen inna: «Ma daɣ-i tareɣ Ɣaysa, Barar ən Məššina di n Amadkol? Ǝgmaya daɣ-ak fəl Məššina, a di-wər-təzəɣɣəzzəba.»
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Innâ awen, fəlas das-inna Ɣaysa: «Aljayn wa labasan, əgməd d aləs di!»
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Təzzar issəstan-tu Ɣaysa, inn-as: «Ma esəm-nak?» Inn-as aggǝsuf: «Esəm-in Egan, fəlas igət a nəga.»
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ad itansay aggǝsuf wen Ɣaysa fəl a tu-wər-ikkes daɣ akal en.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 As itaggu awen, idân əsəgən aggen ən ladayan fəl tasaga ən təkašwart təhozat den.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Ad tansayan kǝlǝsuf en Ɣaysa gannin-as: «Sukanaɣ iladayan en, a tan-nəggəz.»
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ird-asan Ɣaysa s awen. Ǝgmadan kǝlǝsuf aləs wen, əggazan iladayan. Ǝddəggagan-du ladayan en fəl azadaga ən təkašwart, ad titərəggen daɣ agaraw. Ǝtšan-tan aman, əmosan edag n əššin gim.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Tǝzzar ozalan madanan ən ladayan win, əgan isalan y əɣrəm wen əd ɣəlǝyɣəlayan-net. Ǝglan-du aytedan y ad ənəyan awa igan den.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Osan-du Ɣaysa, ənayan aləs was kala ad t-əhan kǝlǝsuf; iqqim, ilsâ, təqqâl-t-idu tayttay-net, təzzar təggaz-tan tasa.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ǝgan daɣ-san aytedan win əggǝyyatnen y awen, isalan kul n awa itawaggan y aləs en, d awa igrawan iladayan,
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 təzzar ad tansayan Ɣaysa a dasan-igməd akal-nasan.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Itaggaz Ɣaysa aɣlal n aman as d-inkar aləs wa əgmadan kǝlǝsuf, a t-itansay ad t-ayyu a dǝr-ǝs idaw.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Wər das-irḍa Ɣaysa s awen, eges ya inn-as: «Aglu əqqəl ehan-nawan d aytedan-nak, tǝmǝlaɣ-asan arat kul wa dak-iga Ǝməli s əhənətta-net.»
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Təzzar igla aləs en, ikka akal igân esəm «Wa-n-Maraw-Ɣǝrman» ad immal arat kul wa das-iga Ɣaysa. Aytedan kul win das-əslanen isannahal sər-san awen əsəmməkləl.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Iqqal Ɣaysa, iɣras agaraw s əsəlim-net wa hadan. Təlas fall-as tamattay tagget tiddawt.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Təzzar osa-du aləs igân esəm Jayɣus, imosan iyyan daɣ muzaran n ahan n əlɣibada ən Kəl-Ǝlyəhud. Inay Ɣaysa ɣas, issəjad dat-ǝs.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Onsay Ɣaysa, inn-as: «Tabarart-in a ɣur təlla tǝmattant, areɣ daɣ-ak a sər-əs nidaw təssəwəraq-qat ifassan-nak ad təzzəy.»
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Igla Ɣaysa, iddew dər-əs. Təlkâm-as tamattay tagget, tətanabdaɣ fall-as.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Tamattay en, tah-et təntut təgât maraw elan d əššin igammad-tat əzni.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Tənây alɣazab aggen daɣ fassan ən nasmagalan aggotnen. Awa təla kul as daɣ-san tu-tənɣa. Mišan edag n ad təggudəy, təttəyt fadda a fall-as təga təwərna-net.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Tantut ten kala da təslâ y awa gannin aytedan əs Ɣaysa. Təggaz-in tamattay ta təhat šiɣərden ən Ɣaysa, tədas takadkat-net,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 fǝlas tənna daɣ man-net: «As ədasa kuddeɣ isəlsa-net, ad əzzəya.»
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Da da ad tədas təkadkat-net ənta daɣ-as izzəkkat əzni wa daɣ-as inaqqalan, təfray i təɣəssa-net as təzzay daɣ təwərna ten.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Tamazayt ten da a daɣ ifray Ɣaysa i tarna iyyat as t-in-təgmad. Imalallay-du tamattay, inna: «Ma idasan isəlsa-nin.»
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ǝnnan-as nəttulab-net: «Tahannaya tamattay ta fall-ak tətanabdaɣat, eges təganna "Ma di-idasan?"»
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Dər iga awen da ya issəlal Ɣaysa tamattay asawad-net y ad inəy wa t-idasan.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Təzzar tərmaɣ təntut, təndaw-tat taysǝst, fəlas təssân daɣ təməzzəyt ta təga den. Təkka-du Ɣaysa, təssǝjad dat-əs, təmal-as tidət ketnet.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Inn-as: «Tabarart-in əzəgzan-nam sər-i a kam-izzozayan. Aglu daɣ alxer, təzzaya daɣ təwərna-nam.»
34 Então Jesus lhe disse:
35 Harwada iššewal Ɣaysa as d-osan aytedan a d-əfalnen aɣaywan ən Jayɣus wa n ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ənnan-as: «Tabarart-nak wər tədder, igd-ak tədgâzaɣ Ǝššex.»
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Mišan wər-in-iger Ɣaysa tenbay daɣ awa itawannan den, inna y ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ad wər tərməɣa, əttəf ɣas əzəgzan-nak.»
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Igdal Ɣaysa i tamattay a dər-əs tidaw. Igla, wər iddew ar əd Butros əd Yaqub əd Yaxya wa n amadray ǝn Yaqub.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ǝddewan əd Jayɣus wa n abba ən tabarart s aɣaywan-net. As din-osan inay Ɣaysa tanajarwayat n aytedan hallinen, sikalalan.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Iggaz-in fall-asan, inn-asan: «Mafel tənijarwayam təhallim? Tǝbarart-nawan wər tat-aba, etəs ɣas a təga.»
39 Ao entrar, disse:
40 Təzzar əgan-tu ajjab. Issərdaq-qan ketnasan, wər d-iqqim ar imarwan ən tabarart əd nəttulab-net win dər d-iddew, təzzar iggaz dər-san edag wa daɣ tǝnsa tǝɣǝssa ən tabarart.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ibaz əfus-net, inn-as: «Talita qum!» Almaɣna n awen: «Tabarart ənneɣ-am, ənkər-du!»
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Tənkar-du tabarart daɣ tamazayt tenda, təjawankat. Tabarart ten, maraw elan-net d əššin. Awa sər-san iga awen daɣ əsəmməkləl, əhagan.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Irɣam-asan Ɣaysa wəllen fəl amel n awen y awedan waliyyan, dəffər adi inn-asan a tat-akfin a tətša.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.