Marcos 10
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Ifal Ɣaysa edag wen ikka akal ən Yahudǝyya ihân aganna wa hadan n agarew wa n Yordan. Təlas fall-as tamattay tiddawt, a tat-isasaɣru imos awen arat itaggu faw da.
1 Saindo dali, ele foi para a região da Judéia, além do Jordão. As multidões voltaram a segui-lo pelo caminho e de novo ele pôs-se a ensiná-las, como era seu costume.
2 Ǝhozan-t-in Farisaytan ǝgan-as ǝsǝstan imosan tǝnagmayt, ənnan-as: «Awak xalal y aləs ad izəmməzzəy tantut-net meɣ wər xalal?»
2 Chegaram os fariseus e perguntaram-lhe, para o pôr à prova, se era permitido ao homem repudiar sua mulher.
3 Inn-asan Ɣaysa: «Mas imos alwajib wa dawan-d-oyya Ǝnnəbi Musa daɣ batu tədi?»
3 Ele respondeu-lhes: "Que vos ordenou Moisés?"
4 Ǝnnan-as: «Ǝnnəbi Musa ikfâ turagat n ad tǝtǝwǝktəb širawt n əməzzəy i tǝntut, tǝtǝwǝzǝmǝzzǝy.»
4 Eles responderam: "Moisés permitiu escrever carta de divórcio e despedir a mulher."
5 Inn-asan Ɣaysa: «Aššaddat ən taggarmamt ən wallan-nawan a fəl dawan-d-oyya Musa alwajib wədi.
5 Continuou Jesus: "Foi devido à dureza do vosso coração que ele vos deu essa lei;
6 Dər iga awen da ya,
6 mas, no princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Adi da a fəl iffâl aləs
7 Por isso, deixará o homem pai e mãe e se unirá à sua mulher;
8 əqqəlan fəl əššinessan arat iyyanda.
8 e os dois não serão senão uma só carne. Assim, já não são dois, mas uma só carne.
9 Daɣ adi, awa issərtay Məššina a tu-wər-izəmməzzǝy awedan.»
9 Não separe, pois, o homem o que Deus uniu."
10 As iggaz Ɣaysa ehan, əssəstanan-tu nəttulab-net əntanay da əd batu ten.
10 Em casa, os discípulos fizeram-lhe perguntas sobre o mesmo assunto.
11 Inn-asan: «I izammazzayan tantut-net, izlaf iyyat, wədi ǝzzəna a iga əddi.
11 E ele disse-lhes: "Quem repudia sua mulher e se casa com outra, comete adultério contra a primeira.
12 Tantut deɣ ta təmməzzayat d aləs-net, izlaf-tat iyyan, ənta da ǝzzǝna a təga di.»
12 E se a mulher repudia o marido e se casa com outro, comete adultério."
13 A du-tawayan aytedan bararan əs Ɣaysa fəl a tan-issəwər ifassan-net ittər-asan, mišan ǝššewalan nǝttulab fǝl aytedan win den.
13 Apresentaram-lhe então crianças para que as tocasse; mas os discípulos repreendiam os que as apresentavam.
14 Inay Ɣaysa awen ɣas iššak-ku, inn-asan: «Ayyiwat bararan a di-d-akkin. A tan-in-wər-təwəɣam fall-i, fəlas Taɣmar ta n Məššina šin aytedan win šilaten-nasan.
14 Vendo-o, Jesus indignou-se e disse-lhes: "Deixai vir a mim os pequequinos e não os impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se lhes assemelham.
15 Ǝggəyyeɣ əsilakanaɣ-awan as, i wər nəga i Taɣmar ta n Məššina əlqəbulat šilat ən ta das-iga barar, wədi wər das-ilkem a tat-iggaz.»
15 Em verdade vos digo: todo o que não receber o Reino de Deus com a mentalidade de uma criança, nele não entrará."
16 Təzzar ad itizələmmit Ɣaysa bararan win den, isawar-tan ifassan-net, itattar-asan.
16 Em seguida, ele as abraçou e as abençoou, impondo-lhes as mãos.
17 As zama imitakway Ɣaysa daɣ adag wen iraz-du sər-əs aləs iyyan sər-əs d-ozâlan, igaraffat dat-əs, inn-as: «Ǝššex olâɣan, mas di-iwar igi-net y ad əgrəwa təməddurt ta təɣlalat?»
17 Tendo ele saído para se pôr a caminho, veio alguém correndo e, dobrando os joelhos diante dele, suplicou-lhe: "Bom Mestre, que farei para alcançara vida eterna?"
18 Inn-as Ɣaysa: «Mafel as di-təgannaɣ Ǝššex olaɣan? Wər t-illa i olâɣan ar Məššina.
18 Jesus disse-lhe: "Por que me chamas bom? Só Deus é bom.
19 Alwajiban-net təssânaq-qan, ih-en as: "Ad wər tagaɣ iman, ad wər tagaɣ ǝzzǝna, ad wər takəra, ad wər taggayyeɣ əs bahu, ad wər taga tǝkma y awedan, səɣmər abba-nak d anna-nak."»
19 Conheces os mandamentos: não mates; não cometas adultério; não furtes; não digas falso testemunho; não cometas fraudes; honra pai e mãe."
20 Inn-as aləs wen: «Ǝlfəqqi, aratan win di kul harwa da mədrəya as tan-əssəbdada.»
20 Ele respondeu-lhe: "Mestre, tudo isto tenho observado desde a minha mocidade."
21 Təzzar idak-ku Ɣaysa s asawad təha tara, inn-as: «Arat iyyanda a dak-in-iqqiman ǝmǝrǝdda: Aglu zanz-in təla-nak kul, takfaɣ inazzan-net i tələqqawen, ad təgrəwaɣ ərrəzəɣ a dak-z-ansin daɣ alaxirat. Dǝffǝr adi amaran tagla-du təlkəmaɣ-i.»
21 Jesus fixou nele o olhar, amou-o e disse-lhe: "Uma só coisa te falta; vai, vende tudo o que tens e dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu. Depois, vem e segue-me.
22 Isla aləs en i batu ten ɣas, izakkanzar. Inkar, igla əɣšâdan man-net fəlas ǝrrǝzǝɣ aggen a ila.
22 Ele entristeceu-se com estas palavras e foi-se todo abatido, porque possuía muitos bens.
23 Issəlal Ɣaysa asawad-net tamattay ta tu-təɣalayɣalayat den, amaran inna i nəttulab-net: «Iket əzzəwi ig-ay iguz ən Taɣmar ta n Məššina fəl win əggərgasnen.»
23 E, olhando Jesus em derredor, disse a seus discípulos: "Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os ricos!"
24 Batu ten, təqqan iɣafawan ən nəttulab-net, ilas Ɣaysa inn-asan: «Bararan-in, iket əzzəwi ig-ay iguz ən Taɣmar ta n Məššina!
24 Os discípulos ficaram assombrados com suas palavras. Mas Jesus replicou: "Filhinhos, quão difícil é entrarem no Reino de Deus os que põem a sua confiança nas riquezas!
25 Ogar tərɣasay ta iga fəl aḷam aradaɣ daɣ təbuday n ənazmay, i ta iga fǝl ǝmǝggergǝs iguz ǝn Taɣmar ta n Mǝššina.»
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar o rico no Reino de Deus."
26 Batu ta təsammaklal wǝllen ǝs nəttulab, təzzar ad tinəmənnin: «Adi za ma ifragan ad iɣləs daɣ təmsay?»
26 Eles ainda mais se admiravam, dizendo a si próprios: "Quem pode então salvar-se?"
27 Iswad daɣ-san Ɣaysa inna: «Muxal a imos adi ɣur aytedan, mišan Məššina wər sər-əs t-imos, fəlas arat kul ifrâk-ku.»
27 Olhando Jesus para eles, disse: "Aos homens isto é impossível, mas não a Deus; pois a Deus tudo é possível.
28 Təzzar inn-as Butros: «Nakkanay za? Awak wərgeɣ noyya arat kul nəlkam-ak?»
28 Pedro começou a dizer-lhe: "Eis que deixamos tudo e te seguimos."
29 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggəyyeɣ silakanaɣ-awan as, awedan kul wa ifalan fəl əddəlil-in d əddəlil n Ǝlinjil ehan-net madeɣ imədrayan-net madeɣ šimədrayen-net madeɣ anna-net madeɣ abba-net madeɣ bararan-net madeɣ šiwəgas-net,
29 Respondeu-lhe Jesus. "Em verdade vos digo: ninguém há que tenha deixado casa ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou filhos, ou terras por causa de mim e por causa do Evangelho
30 wədi awedan ad igrəw harwa da əmərədda, temeday n ənətfus ən nan madeɣ imədrayan madeɣ šimədrayen madeɣ annaten madeɣ bararan madeɣ šiwǝgas. Amaran adi ketnet ad t-igrəw iddew-as d alɣazab, igrəw deɣ təməddurt təɣlâlat daɣ alaxirat.
30 que não receba, já neste século, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e terras, com perseguições e no século vindouro a vida eterna.
31 Amaran a aggen daɣ win ǝhanen eɣaf ǝmǝrǝdda, ilkâm ad əggəzan ələqqam, win ǝhanen ǝlǝqqam deɣ ǝmǝrǝdda, ilkâm a ǝggǝzan eɣaf.»
31 Muitos dos primeiros serão os últimos, e dos últimos serão os primeiros."
32 Iha Ɣaysa tarrayt ənta əd nəttulab-net, azzar-asan, taggazzayan ǝs Yerusalam. As itaggu awen ǝššiwašan nəttulab-net, taha deɣ tasa aytedan win das-əlkamnen. Ilas Ɣaysa ikus ən nəttulab-net win maraw d əššin daɣ aytedan y a dasan-iməl arat a fall-as zʼagin daɣ alwaq wər nəggug.
32 Estavam a caminho de Jerusalém e Jesus ia adiante deles. Estavam perturbados e o seguiam com medo. E tomando novamente a si os Doze, começou a predizer-lhes as coisas que lhe haviam de acontecer:
33 Inn-asan: «Sǝsǝmat: Nakkanay da ǝggǝzzaynen ǝs Yerusalam da. Den da ad za tǝwǝgga nak Ag Aggadǝm daɣ fassan ǝn muzaran ǝn limaman, ǝd musanan n Ǝttawret. Aytedan win a di-ǝxkǝman tǝmattant, agin-i daɣ fassan n aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud,
33 "Eis que subimos a Jerusalém e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e entregá-lo-ão aos gentios.
34 a daɣ-i tajaban, əssutəfan fall-i, ayyawanan-i šiwwit, agin iman-in, mišan a d-ənkəra daɣ təmattant əzəl wa n karad.»
34 Escarnecerão dele, cuspirão nele, açoitá-lo-ão, e hão de matá-lo; mas ao terceiro dia ele ressurgirá.
35 Ǝnkaran nəttulab əššin win maddanəs ən Zabaday əmosnen Yaqub əd Yaxya, ǝhozan-du Ɣaysa, ənnan-as: «Ǝššex, a daɣ-ak nəgməy arat as nəra a danaq-qu-taga.»
35 Aproximaram-se de; Jesus Tiago e João, filhos de Zebedeu, e disseram-lhe: "Mestre, queremos que nos concedas tudo o que te pedirmos."
36 Inn-asan: «Mas təram a dawan-t-aga?»
36 "Que quereis que vos faça?"
37 Ǝnnan-as: «Nəra daɣ-ak ad aqqam iyyan daɣ-na daɣ əɣil-nak, aqqam wa hadan daɣ zalgat-nak alwaq wad za təggəza tanaya-nak.»
37 "Concede-nos que nos sentemos na tua glória, um à tua direita e outro à tua esquerda."
38 Inn-asan Ɣaysa: «Wǝr tǝssenam almaɣna n arat wa tǝgmayam ǝddi. Awak tǝfragam a dǝr-i tǝdrǝwam alɣazab wa zʼaga daɣ alwaq wǝr nǝggug?»
38 "Não sabeis o que pedis, retorquiu Jesus. Podeis vós beber o cálice que eu vou beber, ou ser batizados no batismo em que eu vou ser batizado?"
39 Ǝnnan-as: «Awalla, nǝfrâg a dǝr-ǝk tu-nǝdrǝw.» Inn-asan: «Tidət a imos as tǝfrâgam a dǝr-i tǝdrǝwam alɣazab wa, tagim deɣ təmattant ta zʼaga.
39 "Podemos", asseguraram eles. Jesus prosseguiu: "Vós bebereis o cálice que eu devo beber e sereis batizados no batismo em que eu devo ser batizado.
40 Amaran daɣ batu ta təqqalat wa zʼaqqamin daɣ əɣil-in wala zalgat-in, wərgeɣ nak a t-ihakkin. Kalar idaggan win in win as tawasammatagan.»
40 Mas, quanto ao assentardes à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim: o lugar compete àqueles a quem está destinado."
41 Ǝslan maraw nəttulab win hadatnen y awen, ǝššakkan Yaqub əd Yaxya.
41 Ouvindo isto, os outros dez começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Təzzar iɣr-en-du Ɣaysa inn-asan ketnasan: «Təssânam as aytedan win tawattafnen daɣ tišit ǝn muzaran ən tǝmattiwen saknin tarna y aytedan win as azzaran, amaran aytedan win daɣ-san attafnen ǝlxǝkum saknin aytedan win as azzaran taɣmar.
42 Jesus chamou-os e deu-lhes esta lição: "Sabeis que os que são considerados chefes das nações dominam sobre elas e os seus intendentes exercem poder sobre elas.
43 Mišan kawanay ad wər tagim adi gar-ewwan. Kalar as ira iyyan daɣ-wan ad ilu almaqam, wǝdi iqqǝlet zun amaššaɣal-nawan.
43 Entre vós, porém, não será assim: todo o que quiser tornar-se grande entre vós, seja o vosso servo;
44 Amaran wa daɣ-wan iran tizart, wǝdi iqqǝlet zun akli n awedan kul,
44 e todo o que entre vós quiser ser o primeiro, seja escravo de todos.
45 fəlas nak Ag Aggadǝm wǝr d-oseɣ ǝddǝnet y a di-ǝšɣǝlan aytedan. Kalar assa a d-ǝge y ad ǝšɣǝla y aytedan, akfa iman-nin fǝl ad sǝddǝrfeɣ ǝs tǝmattant-in aytedan aggotnen daɣ bakkadan-nasan.»
45 Porque o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em redenção por muitos."
46 Igla Ɣaysa əd nəttulab-net har din-ewadan aɣrǝm wa n Yerikaw. As iggaz Ɣaysa šin agamad n əɣrəm wen ənta əd nəttulab-net əd tamattay tagget, ill-ay əmədderɣəl iyyan igân esəm Bartimay ag Timay iqqiman fəl afay ən tarrayt itansay.
46 Chegaram a Jericó. Ao sair dali Jesus, seus discípulos e numerosa multidão, estava sentado à beira do caminho, mendigando, Bartimeu, que era cego, filho de Timeu.
47 Da da ɣas ad isla as Ɣaysa wa n əɣrəm ǝn Nazaret awen, ənta ad idkal əməsli-net ad igannu: «Ya Ɣaysa, Ag ǝnnǝbi Dawǝd, hənəttət-i.»
47 Sabendo que era Jesus de Nazaré, começou a gritar: "Jesus, filho de Davi, em compaixão de mim!"
48 Ǝrɣaman-as aytedan aggotnen y ad affastu, mišan isahhakat əməsli-net wəllen, igannu: «Ya Ɣaysa, Ag Dawǝd, hənəttət-i.»
48 Muitos o repreendiam, para que se calasse, mas ele gritava ainda mais alto: "Filho de Davi, tem compaixão de mim!"
49 Izzəkkat Ɣaysa, inna: «Aɣriwat-i-t-id». Itawaɣra əmədderɣəl, itawann-as: «Dawat, təbdəda, iɣarr-ik.»
49 Jesus parou e disse: "Chamai-o" Chamaram o cego, dizendo-lhe: "Coragem! Levanta-te, ele te chama."
50 Igar-in əmədderɣəl asalsaw-net wa n afalla, iggad, innəmad Ɣaysa.
50 Lançando fora a capa, o cego ergueu-se dum salto e foi ter com ele.
51 Issəstan-tu Ɣaysa inn-as: «Mas tareɣ a dak-k-aga?» Inn-as əmədderɣəl: «Ǝššex, a əreɣ a di-d-iqqǝl asawad-in.»
51 Jesus, tomando a palavra, perguntou-lhe: "Que queres que te faça? Rabôni, respondeu-lhe o cego, que eu veja!
52 Təzzar inn-as Ɣaysa: «Aglu, izzozay-kay əzəgzan-nak sər-i.» Iqqal-t-id asawad-net daɣ tamazayt ten da, obaz tarrayt, iggaz tamattay ta təlkamat i Ɣaysa.
52 Jesus disse-lhe: Vai, a tua fé te salvou." No mesmo instante, ele recuperou a vista e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.