Marcos 10
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Ifal Ɣaysa edag wen ikka akal ən Yahudǝyya ihân aganna wa hadan n agarew wa n Yordan. Təlas fall-as tamattay tiddawt, a tat-isasaɣru imos awen arat itaggu faw da.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Ǝhozan-t-in Farisaytan ǝgan-as ǝsǝstan imosan tǝnagmayt, ənnan-as: «Awak xalal y aləs ad izəmməzzəy tantut-net meɣ wər xalal?»
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Inn-asan Ɣaysa: «Mas imos alwajib wa dawan-d-oyya Ǝnnəbi Musa daɣ batu tədi?»
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Ǝnnan-as: «Ǝnnəbi Musa ikfâ turagat n ad tǝtǝwǝktəb širawt n əməzzəy i tǝntut, tǝtǝwǝzǝmǝzzǝy.»
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Inn-asan Ɣaysa: «Aššaddat ən taggarmamt ən wallan-nawan a fəl dawan-d-oyya Musa alwajib wədi.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Dər iga awen da ya,
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Adi da a fəl iffâl aləs
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 əqqəlan fəl əššinessan arat iyyanda.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Daɣ adi, awa issərtay Məššina a tu-wər-izəmməzzǝy awedan.»
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 As iggaz Ɣaysa ehan, əssəstanan-tu nəttulab-net əntanay da əd batu ten.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Inn-asan: «I izammazzayan tantut-net, izlaf iyyat, wədi ǝzzəna a iga əddi.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Tantut deɣ ta təmməzzayat d aləs-net, izlaf-tat iyyan, ənta da ǝzzǝna a təga di.»
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 A du-tawayan aytedan bararan əs Ɣaysa fəl a tan-issəwər ifassan-net ittər-asan, mišan ǝššewalan nǝttulab fǝl aytedan win den.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Inay Ɣaysa awen ɣas iššak-ku, inn-asan: «Ayyiwat bararan a di-d-akkin. A tan-in-wər-təwəɣam fall-i, fəlas Taɣmar ta n Məššina šin aytedan win šilaten-nasan.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Ǝggəyyeɣ əsilakanaɣ-awan as, i wər nəga i Taɣmar ta n Məššina əlqəbulat šilat ən ta das-iga barar, wədi wər das-ilkem a tat-iggaz.»
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Təzzar ad itizələmmit Ɣaysa bararan win den, isawar-tan ifassan-net, itattar-asan.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 As zama imitakway Ɣaysa daɣ adag wen iraz-du sər-əs aləs iyyan sər-əs d-ozâlan, igaraffat dat-əs, inn-as: «Ǝššex olâɣan, mas di-iwar igi-net y ad əgrəwa təməddurt ta təɣlalat?»
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Inn-as Ɣaysa: «Mafel as di-təgannaɣ Ǝššex olaɣan? Wər t-illa i olâɣan ar Məššina.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Alwajiban-net təssânaq-qan, ih-en as: "Ad wər tagaɣ iman, ad wər tagaɣ ǝzzǝna, ad wər takəra, ad wər taggayyeɣ əs bahu, ad wər taga tǝkma y awedan, səɣmər abba-nak d anna-nak."»
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Inn-as aləs wen: «Ǝlfəqqi, aratan win di kul harwa da mədrəya as tan-əssəbdada.»
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Təzzar idak-ku Ɣaysa s asawad təha tara, inn-as: «Arat iyyanda a dak-in-iqqiman ǝmǝrǝdda: Aglu zanz-in təla-nak kul, takfaɣ inazzan-net i tələqqawen, ad təgrəwaɣ ərrəzəɣ a dak-z-ansin daɣ alaxirat. Dǝffǝr adi amaran tagla-du təlkəmaɣ-i.»
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Isla aləs en i batu ten ɣas, izakkanzar. Inkar, igla əɣšâdan man-net fəlas ǝrrǝzǝɣ aggen a ila.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Issəlal Ɣaysa asawad-net tamattay ta tu-təɣalayɣalayat den, amaran inna i nəttulab-net: «Iket əzzəwi ig-ay iguz ən Taɣmar ta n Məššina fəl win əggərgasnen.»
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Batu ten, təqqan iɣafawan ən nəttulab-net, ilas Ɣaysa inn-asan: «Bararan-in, iket əzzəwi ig-ay iguz ən Taɣmar ta n Məššina!
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Ogar tərɣasay ta iga fəl aḷam aradaɣ daɣ təbuday n ənazmay, i ta iga fǝl ǝmǝggergǝs iguz ǝn Taɣmar ta n Mǝššina.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Batu ta təsammaklal wǝllen ǝs nəttulab, təzzar ad tinəmənnin: «Adi za ma ifragan ad iɣləs daɣ təmsay?»
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Iswad daɣ-san Ɣaysa inna: «Muxal a imos adi ɣur aytedan, mišan Məššina wər sər-əs t-imos, fəlas arat kul ifrâk-ku.»
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Təzzar inn-as Butros: «Nakkanay za? Awak wərgeɣ noyya arat kul nəlkam-ak?»
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggəyyeɣ silakanaɣ-awan as, awedan kul wa ifalan fəl əddəlil-in d əddəlil n Ǝlinjil ehan-net madeɣ imədrayan-net madeɣ šimədrayen-net madeɣ anna-net madeɣ abba-net madeɣ bararan-net madeɣ šiwəgas-net,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 wədi awedan ad igrəw harwa da əmərədda, temeday n ənətfus ən nan madeɣ imədrayan madeɣ šimədrayen madeɣ annaten madeɣ bararan madeɣ šiwǝgas. Amaran adi ketnet ad t-igrəw iddew-as d alɣazab, igrəw deɣ təməddurt təɣlâlat daɣ alaxirat.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Amaran a aggen daɣ win ǝhanen eɣaf ǝmǝrǝdda, ilkâm ad əggəzan ələqqam, win ǝhanen ǝlǝqqam deɣ ǝmǝrǝdda, ilkâm a ǝggǝzan eɣaf.»
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Iha Ɣaysa tarrayt ənta əd nəttulab-net, azzar-asan, taggazzayan ǝs Yerusalam. As itaggu awen ǝššiwašan nəttulab-net, taha deɣ tasa aytedan win das-əlkamnen. Ilas Ɣaysa ikus ən nəttulab-net win maraw d əššin daɣ aytedan y a dasan-iməl arat a fall-as zʼagin daɣ alwaq wər nəggug.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Inn-asan: «Sǝsǝmat: Nakkanay da ǝggǝzzaynen ǝs Yerusalam da. Den da ad za tǝwǝgga nak Ag Aggadǝm daɣ fassan ǝn muzaran ǝn limaman, ǝd musanan n Ǝttawret. Aytedan win a di-ǝxkǝman tǝmattant, agin-i daɣ fassan n aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud,
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 a daɣ-i tajaban, əssutəfan fall-i, ayyawanan-i šiwwit, agin iman-in, mišan a d-ənkəra daɣ təmattant əzəl wa n karad.»
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ǝnkaran nəttulab əššin win maddanəs ən Zabaday əmosnen Yaqub əd Yaxya, ǝhozan-du Ɣaysa, ənnan-as: «Ǝššex, a daɣ-ak nəgməy arat as nəra a danaq-qu-taga.»
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Inn-asan: «Mas təram a dawan-t-aga?»
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Ǝnnan-as: «Nəra daɣ-ak ad aqqam iyyan daɣ-na daɣ əɣil-nak, aqqam wa hadan daɣ zalgat-nak alwaq wad za təggəza tanaya-nak.»
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Inn-asan Ɣaysa: «Wǝr tǝssenam almaɣna n arat wa tǝgmayam ǝddi. Awak tǝfragam a dǝr-i tǝdrǝwam alɣazab wa zʼaga daɣ alwaq wǝr nǝggug?»
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ǝnnan-as: «Awalla, nǝfrâg a dǝr-ǝk tu-nǝdrǝw.» Inn-asan: «Tidət a imos as tǝfrâgam a dǝr-i tǝdrǝwam alɣazab wa, tagim deɣ təmattant ta zʼaga.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Amaran daɣ batu ta təqqalat wa zʼaqqamin daɣ əɣil-in wala zalgat-in, wərgeɣ nak a t-ihakkin. Kalar idaggan win in win as tawasammatagan.»
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Ǝslan maraw nəttulab win hadatnen y awen, ǝššakkan Yaqub əd Yaxya.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Təzzar iɣr-en-du Ɣaysa inn-asan ketnasan: «Təssânam as aytedan win tawattafnen daɣ tišit ǝn muzaran ən tǝmattiwen saknin tarna y aytedan win as azzaran, amaran aytedan win daɣ-san attafnen ǝlxǝkum saknin aytedan win as azzaran taɣmar.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Mišan kawanay ad wər tagim adi gar-ewwan. Kalar as ira iyyan daɣ-wan ad ilu almaqam, wǝdi iqqǝlet zun amaššaɣal-nawan.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Amaran wa daɣ-wan iran tizart, wǝdi iqqǝlet zun akli n awedan kul,
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 fəlas nak Ag Aggadǝm wǝr d-oseɣ ǝddǝnet y a di-ǝšɣǝlan aytedan. Kalar assa a d-ǝge y ad ǝšɣǝla y aytedan, akfa iman-nin fǝl ad sǝddǝrfeɣ ǝs tǝmattant-in aytedan aggotnen daɣ bakkadan-nasan.»
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Igla Ɣaysa əd nəttulab-net har din-ewadan aɣrǝm wa n Yerikaw. As iggaz Ɣaysa šin agamad n əɣrəm wen ənta əd nəttulab-net əd tamattay tagget, ill-ay əmədderɣəl iyyan igân esəm Bartimay ag Timay iqqiman fəl afay ən tarrayt itansay.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Da da ɣas ad isla as Ɣaysa wa n əɣrəm ǝn Nazaret awen, ənta ad idkal əməsli-net ad igannu: «Ya Ɣaysa, Ag ǝnnǝbi Dawǝd, hənəttət-i.»
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ǝrɣaman-as aytedan aggotnen y ad affastu, mišan isahhakat əməsli-net wəllen, igannu: «Ya Ɣaysa, Ag Dawǝd, hənəttət-i.»
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Izzəkkat Ɣaysa, inna: «Aɣriwat-i-t-id». Itawaɣra əmədderɣəl, itawann-as: «Dawat, təbdəda, iɣarr-ik.»
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Igar-in əmədderɣəl asalsaw-net wa n afalla, iggad, innəmad Ɣaysa.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Issəstan-tu Ɣaysa inn-as: «Mas tareɣ a dak-k-aga?» Inn-as əmədderɣəl: «Ǝššex, a əreɣ a di-d-iqqǝl asawad-in.»
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Təzzar inn-as Ɣaysa: «Aglu, izzozay-kay əzəgzan-nak sər-i.» Iqqal-t-id asawad-net daɣ tamazayt ten da, obaz tarrayt, iggaz tamattay ta təlkamat i Ɣaysa.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.