Marcos 10
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB
1 Ifal Ɣaysa edag wen ikka akal ən Yahudǝyya ihân aganna wa hadan n agarew wa n Yordan. Təlas fall-as tamattay tiddawt, a tat-isasaɣru imos awen arat itaggu faw da.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Ǝhozan-t-in Farisaytan ǝgan-as ǝsǝstan imosan tǝnagmayt, ənnan-as: «Awak xalal y aləs ad izəmməzzəy tantut-net meɣ wər xalal?»
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Inn-asan Ɣaysa: «Mas imos alwajib wa dawan-d-oyya Ǝnnəbi Musa daɣ batu tədi?»
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Ǝnnan-as: «Ǝnnəbi Musa ikfâ turagat n ad tǝtǝwǝktəb širawt n əməzzəy i tǝntut, tǝtǝwǝzǝmǝzzǝy.»
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Inn-asan Ɣaysa: «Aššaddat ən taggarmamt ən wallan-nawan a fəl dawan-d-oyya Musa alwajib wədi.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Dər iga awen da ya,
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Adi da a fəl iffâl aləs
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 əqqəlan fəl əššinessan arat iyyanda.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Daɣ adi, awa issərtay Məššina a tu-wər-izəmməzzǝy awedan.»
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 As iggaz Ɣaysa ehan, əssəstanan-tu nəttulab-net əntanay da əd batu ten.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Inn-asan: «I izammazzayan tantut-net, izlaf iyyat, wədi ǝzzəna a iga əddi.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Tantut deɣ ta təmməzzayat d aləs-net, izlaf-tat iyyan, ənta da ǝzzǝna a təga di.»
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 A du-tawayan aytedan bararan əs Ɣaysa fəl a tan-issəwər ifassan-net ittər-asan, mišan ǝššewalan nǝttulab fǝl aytedan win den.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Inay Ɣaysa awen ɣas iššak-ku, inn-asan: «Ayyiwat bararan a di-d-akkin. A tan-in-wər-təwəɣam fall-i, fəlas Taɣmar ta n Məššina šin aytedan win šilaten-nasan.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Ǝggəyyeɣ əsilakanaɣ-awan as, i wər nəga i Taɣmar ta n Məššina əlqəbulat šilat ən ta das-iga barar, wədi wər das-ilkem a tat-iggaz.»
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Təzzar ad itizələmmit Ɣaysa bararan win den, isawar-tan ifassan-net, itattar-asan.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 As zama imitakway Ɣaysa daɣ adag wen iraz-du sər-əs aləs iyyan sər-əs d-ozâlan, igaraffat dat-əs, inn-as: «Ǝššex olâɣan, mas di-iwar igi-net y ad əgrəwa təməddurt ta təɣlalat?»
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Inn-as Ɣaysa: «Mafel as di-təgannaɣ Ǝššex olaɣan? Wər t-illa i olâɣan ar Məššina.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Alwajiban-net təssânaq-qan, ih-en as: "Ad wər tagaɣ iman, ad wər tagaɣ ǝzzǝna, ad wər takəra, ad wər taggayyeɣ əs bahu, ad wər taga tǝkma y awedan, səɣmər abba-nak d anna-nak."»
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Inn-as aləs wen: «Ǝlfəqqi, aratan win di kul harwa da mədrəya as tan-əssəbdada.»
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Təzzar idak-ku Ɣaysa s asawad təha tara, inn-as: «Arat iyyanda a dak-in-iqqiman ǝmǝrǝdda: Aglu zanz-in təla-nak kul, takfaɣ inazzan-net i tələqqawen, ad təgrəwaɣ ərrəzəɣ a dak-z-ansin daɣ alaxirat. Dǝffǝr adi amaran tagla-du təlkəmaɣ-i.»
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Isla aləs en i batu ten ɣas, izakkanzar. Inkar, igla əɣšâdan man-net fəlas ǝrrǝzǝɣ aggen a ila.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Issəlal Ɣaysa asawad-net tamattay ta tu-təɣalayɣalayat den, amaran inna i nəttulab-net: «Iket əzzəwi ig-ay iguz ən Taɣmar ta n Məššina fəl win əggərgasnen.»
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Batu ten, təqqan iɣafawan ən nəttulab-net, ilas Ɣaysa inn-asan: «Bararan-in, iket əzzəwi ig-ay iguz ən Taɣmar ta n Məššina!
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Ogar tərɣasay ta iga fəl aḷam aradaɣ daɣ təbuday n ənazmay, i ta iga fǝl ǝmǝggergǝs iguz ǝn Taɣmar ta n Mǝššina.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Batu ta təsammaklal wǝllen ǝs nəttulab, təzzar ad tinəmənnin: «Adi za ma ifragan ad iɣləs daɣ təmsay?»
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Iswad daɣ-san Ɣaysa inna: «Muxal a imos adi ɣur aytedan, mišan Məššina wər sər-əs t-imos, fəlas arat kul ifrâk-ku.»
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Təzzar inn-as Butros: «Nakkanay za? Awak wərgeɣ noyya arat kul nəlkam-ak?»
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggəyyeɣ silakanaɣ-awan as, awedan kul wa ifalan fəl əddəlil-in d əddəlil n Ǝlinjil ehan-net madeɣ imədrayan-net madeɣ šimədrayen-net madeɣ anna-net madeɣ abba-net madeɣ bararan-net madeɣ šiwəgas-net,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 wədi awedan ad igrəw harwa da əmərədda, temeday n ənətfus ən nan madeɣ imədrayan madeɣ šimədrayen madeɣ annaten madeɣ bararan madeɣ šiwǝgas. Amaran adi ketnet ad t-igrəw iddew-as d alɣazab, igrəw deɣ təməddurt təɣlâlat daɣ alaxirat.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Amaran a aggen daɣ win ǝhanen eɣaf ǝmǝrǝdda, ilkâm ad əggəzan ələqqam, win ǝhanen ǝlǝqqam deɣ ǝmǝrǝdda, ilkâm a ǝggǝzan eɣaf.»
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Iha Ɣaysa tarrayt ənta əd nəttulab-net, azzar-asan, taggazzayan ǝs Yerusalam. As itaggu awen ǝššiwašan nəttulab-net, taha deɣ tasa aytedan win das-əlkamnen. Ilas Ɣaysa ikus ən nəttulab-net win maraw d əššin daɣ aytedan y a dasan-iməl arat a fall-as zʼagin daɣ alwaq wər nəggug.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Inn-asan: «Sǝsǝmat: Nakkanay da ǝggǝzzaynen ǝs Yerusalam da. Den da ad za tǝwǝgga nak Ag Aggadǝm daɣ fassan ǝn muzaran ǝn limaman, ǝd musanan n Ǝttawret. Aytedan win a di-ǝxkǝman tǝmattant, agin-i daɣ fassan n aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud,
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 a daɣ-i tajaban, əssutəfan fall-i, ayyawanan-i šiwwit, agin iman-in, mišan a d-ənkəra daɣ təmattant əzəl wa n karad.»
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Ǝnkaran nəttulab əššin win maddanəs ən Zabaday əmosnen Yaqub əd Yaxya, ǝhozan-du Ɣaysa, ənnan-as: «Ǝššex, a daɣ-ak nəgməy arat as nəra a danaq-qu-taga.»
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Inn-asan: «Mas təram a dawan-t-aga?»
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Ǝnnan-as: «Nəra daɣ-ak ad aqqam iyyan daɣ-na daɣ əɣil-nak, aqqam wa hadan daɣ zalgat-nak alwaq wad za təggəza tanaya-nak.»
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Inn-asan Ɣaysa: «Wǝr tǝssenam almaɣna n arat wa tǝgmayam ǝddi. Awak tǝfragam a dǝr-i tǝdrǝwam alɣazab wa zʼaga daɣ alwaq wǝr nǝggug?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Ǝnnan-as: «Awalla, nǝfrâg a dǝr-ǝk tu-nǝdrǝw.» Inn-asan: «Tidət a imos as tǝfrâgam a dǝr-i tǝdrǝwam alɣazab wa, tagim deɣ təmattant ta zʼaga.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Amaran daɣ batu ta təqqalat wa zʼaqqamin daɣ əɣil-in wala zalgat-in, wərgeɣ nak a t-ihakkin. Kalar idaggan win in win as tawasammatagan.»
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Ǝslan maraw nəttulab win hadatnen y awen, ǝššakkan Yaqub əd Yaxya.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Təzzar iɣr-en-du Ɣaysa inn-asan ketnasan: «Təssânam as aytedan win tawattafnen daɣ tišit ǝn muzaran ən tǝmattiwen saknin tarna y aytedan win as azzaran, amaran aytedan win daɣ-san attafnen ǝlxǝkum saknin aytedan win as azzaran taɣmar.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Mišan kawanay ad wər tagim adi gar-ewwan. Kalar as ira iyyan daɣ-wan ad ilu almaqam, wǝdi iqqǝlet zun amaššaɣal-nawan.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Amaran wa daɣ-wan iran tizart, wǝdi iqqǝlet zun akli n awedan kul,
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 fəlas nak Ag Aggadǝm wǝr d-oseɣ ǝddǝnet y a di-ǝšɣǝlan aytedan. Kalar assa a d-ǝge y ad ǝšɣǝla y aytedan, akfa iman-nin fǝl ad sǝddǝrfeɣ ǝs tǝmattant-in aytedan aggotnen daɣ bakkadan-nasan.»
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Igla Ɣaysa əd nəttulab-net har din-ewadan aɣrǝm wa n Yerikaw. As iggaz Ɣaysa šin agamad n əɣrəm wen ənta əd nəttulab-net əd tamattay tagget, ill-ay əmədderɣəl iyyan igân esəm Bartimay ag Timay iqqiman fəl afay ən tarrayt itansay.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Da da ɣas ad isla as Ɣaysa wa n əɣrəm ǝn Nazaret awen, ənta ad idkal əməsli-net ad igannu: «Ya Ɣaysa, Ag ǝnnǝbi Dawǝd, hənəttət-i.»
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Ǝrɣaman-as aytedan aggotnen y ad affastu, mišan isahhakat əməsli-net wəllen, igannu: «Ya Ɣaysa, Ag Dawǝd, hənəttət-i.»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Izzəkkat Ɣaysa, inna: «Aɣriwat-i-t-id». Itawaɣra əmədderɣəl, itawann-as: «Dawat, təbdəda, iɣarr-ik.»
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Igar-in əmədderɣəl asalsaw-net wa n afalla, iggad, innəmad Ɣaysa.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Issəstan-tu Ɣaysa inn-as: «Mas tareɣ a dak-k-aga?» Inn-as əmədderɣəl: «Ǝššex, a əreɣ a di-d-iqqǝl asawad-in.»
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Təzzar inn-as Ɣaysa: «Aglu, izzozay-kay əzəgzan-nak sər-i.» Iqqal-t-id asawad-net daɣ tamazayt ten da, obaz tarrayt, iggaz tamattay ta təlkamat i Ɣaysa.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.