Marcos 10
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF
1 Ifal Ɣaysa edag wen ikka akal ən Yahudǝyya ihân aganna wa hadan n agarew wa n Yordan. Təlas fall-as tamattay tiddawt, a tat-isasaɣru imos awen arat itaggu faw da.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Ǝhozan-t-in Farisaytan ǝgan-as ǝsǝstan imosan tǝnagmayt, ənnan-as: «Awak xalal y aləs ad izəmməzzəy tantut-net meɣ wər xalal?»
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Inn-asan Ɣaysa: «Mas imos alwajib wa dawan-d-oyya Ǝnnəbi Musa daɣ batu tədi?»
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Ǝnnan-as: «Ǝnnəbi Musa ikfâ turagat n ad tǝtǝwǝktəb širawt n əməzzəy i tǝntut, tǝtǝwǝzǝmǝzzǝy.»
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Inn-asan Ɣaysa: «Aššaddat ən taggarmamt ən wallan-nawan a fəl dawan-d-oyya Musa alwajib wədi.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Dər iga awen da ya,
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Adi da a fəl iffâl aləs
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 əqqəlan fəl əššinessan arat iyyanda.
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Daɣ adi, awa issərtay Məššina a tu-wər-izəmməzzǝy awedan.»
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 As iggaz Ɣaysa ehan, əssəstanan-tu nəttulab-net əntanay da əd batu ten.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 Inn-asan: «I izammazzayan tantut-net, izlaf iyyat, wədi ǝzzəna a iga əddi.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Tantut deɣ ta təmməzzayat d aləs-net, izlaf-tat iyyan, ənta da ǝzzǝna a təga di.»
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 A du-tawayan aytedan bararan əs Ɣaysa fəl a tan-issəwər ifassan-net ittər-asan, mišan ǝššewalan nǝttulab fǝl aytedan win den.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 Inay Ɣaysa awen ɣas iššak-ku, inn-asan: «Ayyiwat bararan a di-d-akkin. A tan-in-wər-təwəɣam fall-i, fəlas Taɣmar ta n Məššina šin aytedan win šilaten-nasan.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Ǝggəyyeɣ əsilakanaɣ-awan as, i wər nəga i Taɣmar ta n Məššina əlqəbulat šilat ən ta das-iga barar, wədi wər das-ilkem a tat-iggaz.»
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Təzzar ad itizələmmit Ɣaysa bararan win den, isawar-tan ifassan-net, itattar-asan.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 As zama imitakway Ɣaysa daɣ adag wen iraz-du sər-əs aləs iyyan sər-əs d-ozâlan, igaraffat dat-əs, inn-as: «Ǝššex olâɣan, mas di-iwar igi-net y ad əgrəwa təməddurt ta təɣlalat?»
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Inn-as Ɣaysa: «Mafel as di-təgannaɣ Ǝššex olaɣan? Wər t-illa i olâɣan ar Məššina.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 Alwajiban-net təssânaq-qan, ih-en as: "Ad wər tagaɣ iman, ad wər tagaɣ ǝzzǝna, ad wər takəra, ad wər taggayyeɣ əs bahu, ad wər taga tǝkma y awedan, səɣmər abba-nak d anna-nak."»
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Inn-as aləs wen: «Ǝlfəqqi, aratan win di kul harwa da mədrəya as tan-əssəbdada.»
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Təzzar idak-ku Ɣaysa s asawad təha tara, inn-as: «Arat iyyanda a dak-in-iqqiman ǝmǝrǝdda: Aglu zanz-in təla-nak kul, takfaɣ inazzan-net i tələqqawen, ad təgrəwaɣ ərrəzəɣ a dak-z-ansin daɣ alaxirat. Dǝffǝr adi amaran tagla-du təlkəmaɣ-i.»
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Isla aləs en i batu ten ɣas, izakkanzar. Inkar, igla əɣšâdan man-net fəlas ǝrrǝzǝɣ aggen a ila.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Issəlal Ɣaysa asawad-net tamattay ta tu-təɣalayɣalayat den, amaran inna i nəttulab-net: «Iket əzzəwi ig-ay iguz ən Taɣmar ta n Məššina fəl win əggərgasnen.»
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Batu ten, təqqan iɣafawan ən nəttulab-net, ilas Ɣaysa inn-asan: «Bararan-in, iket əzzəwi ig-ay iguz ən Taɣmar ta n Məššina!
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 Ogar tərɣasay ta iga fəl aḷam aradaɣ daɣ təbuday n ənazmay, i ta iga fǝl ǝmǝggergǝs iguz ǝn Taɣmar ta n Mǝššina.»
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Batu ta təsammaklal wǝllen ǝs nəttulab, təzzar ad tinəmənnin: «Adi za ma ifragan ad iɣləs daɣ təmsay?»
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Iswad daɣ-san Ɣaysa inna: «Muxal a imos adi ɣur aytedan, mišan Məššina wər sər-əs t-imos, fəlas arat kul ifrâk-ku.»
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Təzzar inn-as Butros: «Nakkanay za? Awak wərgeɣ noyya arat kul nəlkam-ak?»
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggəyyeɣ silakanaɣ-awan as, awedan kul wa ifalan fəl əddəlil-in d əddəlil n Ǝlinjil ehan-net madeɣ imədrayan-net madeɣ šimədrayen-net madeɣ anna-net madeɣ abba-net madeɣ bararan-net madeɣ šiwəgas-net,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 wədi awedan ad igrəw harwa da əmərədda, temeday n ənətfus ən nan madeɣ imədrayan madeɣ šimədrayen madeɣ annaten madeɣ bararan madeɣ šiwǝgas. Amaran adi ketnet ad t-igrəw iddew-as d alɣazab, igrəw deɣ təməddurt təɣlâlat daɣ alaxirat.
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Amaran a aggen daɣ win ǝhanen eɣaf ǝmǝrǝdda, ilkâm ad əggəzan ələqqam, win ǝhanen ǝlǝqqam deɣ ǝmǝrǝdda, ilkâm a ǝggǝzan eɣaf.»
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Iha Ɣaysa tarrayt ənta əd nəttulab-net, azzar-asan, taggazzayan ǝs Yerusalam. As itaggu awen ǝššiwašan nəttulab-net, taha deɣ tasa aytedan win das-əlkamnen. Ilas Ɣaysa ikus ən nəttulab-net win maraw d əššin daɣ aytedan y a dasan-iməl arat a fall-as zʼagin daɣ alwaq wər nəggug.
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 Inn-asan: «Sǝsǝmat: Nakkanay da ǝggǝzzaynen ǝs Yerusalam da. Den da ad za tǝwǝgga nak Ag Aggadǝm daɣ fassan ǝn muzaran ǝn limaman, ǝd musanan n Ǝttawret. Aytedan win a di-ǝxkǝman tǝmattant, agin-i daɣ fassan n aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud,
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 a daɣ-i tajaban, əssutəfan fall-i, ayyawanan-i šiwwit, agin iman-in, mišan a d-ənkəra daɣ təmattant əzəl wa n karad.»
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Ǝnkaran nəttulab əššin win maddanəs ən Zabaday əmosnen Yaqub əd Yaxya, ǝhozan-du Ɣaysa, ənnan-as: «Ǝššex, a daɣ-ak nəgməy arat as nəra a danaq-qu-taga.»
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Inn-asan: «Mas təram a dawan-t-aga?»
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Ǝnnan-as: «Nəra daɣ-ak ad aqqam iyyan daɣ-na daɣ əɣil-nak, aqqam wa hadan daɣ zalgat-nak alwaq wad za təggəza tanaya-nak.»
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Inn-asan Ɣaysa: «Wǝr tǝssenam almaɣna n arat wa tǝgmayam ǝddi. Awak tǝfragam a dǝr-i tǝdrǝwam alɣazab wa zʼaga daɣ alwaq wǝr nǝggug?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Ǝnnan-as: «Awalla, nǝfrâg a dǝr-ǝk tu-nǝdrǝw.» Inn-asan: «Tidət a imos as tǝfrâgam a dǝr-i tǝdrǝwam alɣazab wa, tagim deɣ təmattant ta zʼaga.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Amaran daɣ batu ta təqqalat wa zʼaqqamin daɣ əɣil-in wala zalgat-in, wərgeɣ nak a t-ihakkin. Kalar idaggan win in win as tawasammatagan.»
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Ǝslan maraw nəttulab win hadatnen y awen, ǝššakkan Yaqub əd Yaxya.
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Təzzar iɣr-en-du Ɣaysa inn-asan ketnasan: «Təssânam as aytedan win tawattafnen daɣ tišit ǝn muzaran ən tǝmattiwen saknin tarna y aytedan win as azzaran, amaran aytedan win daɣ-san attafnen ǝlxǝkum saknin aytedan win as azzaran taɣmar.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 Mišan kawanay ad wər tagim adi gar-ewwan. Kalar as ira iyyan daɣ-wan ad ilu almaqam, wǝdi iqqǝlet zun amaššaɣal-nawan.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 Amaran wa daɣ-wan iran tizart, wǝdi iqqǝlet zun akli n awedan kul,
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 fəlas nak Ag Aggadǝm wǝr d-oseɣ ǝddǝnet y a di-ǝšɣǝlan aytedan. Kalar assa a d-ǝge y ad ǝšɣǝla y aytedan, akfa iman-nin fǝl ad sǝddǝrfeɣ ǝs tǝmattant-in aytedan aggotnen daɣ bakkadan-nasan.»
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Igla Ɣaysa əd nəttulab-net har din-ewadan aɣrǝm wa n Yerikaw. As iggaz Ɣaysa šin agamad n əɣrəm wen ənta əd nəttulab-net əd tamattay tagget, ill-ay əmədderɣəl iyyan igân esəm Bartimay ag Timay iqqiman fəl afay ən tarrayt itansay.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 Da da ɣas ad isla as Ɣaysa wa n əɣrəm ǝn Nazaret awen, ənta ad idkal əməsli-net ad igannu: «Ya Ɣaysa, Ag ǝnnǝbi Dawǝd, hənəttət-i.»
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Ǝrɣaman-as aytedan aggotnen y ad affastu, mišan isahhakat əməsli-net wəllen, igannu: «Ya Ɣaysa, Ag Dawǝd, hənəttət-i.»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Izzəkkat Ɣaysa, inna: «Aɣriwat-i-t-id». Itawaɣra əmədderɣəl, itawann-as: «Dawat, təbdəda, iɣarr-ik.»
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Igar-in əmədderɣəl asalsaw-net wa n afalla, iggad, innəmad Ɣaysa.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 Issəstan-tu Ɣaysa inn-as: «Mas tareɣ a dak-k-aga?» Inn-as əmədderɣəl: «Ǝššex, a əreɣ a di-d-iqqǝl asawad-in.»
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Təzzar inn-as Ɣaysa: «Aglu, izzozay-kay əzəgzan-nak sər-i.» Iqqal-t-id asawad-net daɣ tamazayt ten da, obaz tarrayt, iggaz tamattay ta təlkamat i Ɣaysa.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.