Marcos 10

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ifal Ɣaysa edag wen ikka akal ən Yahudǝyya ihân aganna wa hadan n agarew wa n Yordan. Təlas fall-as tamattay tiddawt, a tat-isasaɣru imos awen arat itaggu faw da.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Ǝhozan-t-in Farisaytan ǝgan-as ǝsǝstan imosan tǝnagmayt, ənnan-as: «Awak xalal y aləs ad izəmməzzəy tantut-net meɣ wər xalal?»
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 Inn-asan Ɣaysa: «Mas imos alwajib wa dawan-d-oyya Ǝnnəbi Musa daɣ batu tədi?»
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Ǝnnan-as: «Ǝnnəbi Musa ikfâ turagat n ad tǝtǝwǝktəb širawt n əməzzəy i tǝntut, tǝtǝwǝzǝmǝzzǝy.»
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Inn-asan Ɣaysa: «Aššaddat ən taggarmamt ən wallan-nawan a fəl dawan-d-oyya Musa alwajib wədi.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Dər iga awen da ya,
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Adi da a fəl iffâl aləs
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 əqqəlan fəl əššinessan arat iyyanda.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Daɣ adi, awa issərtay Məššina a tu-wər-izəmməzzǝy awedan.»
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 As iggaz Ɣaysa ehan, əssəstanan-tu nəttulab-net əntanay da əd batu ten.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Inn-asan: «I izammazzayan tantut-net, izlaf iyyat, wədi ǝzzəna a iga əddi.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Tantut deɣ ta təmməzzayat d aləs-net, izlaf-tat iyyan, ənta da ǝzzǝna a təga di.»
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 A du-tawayan aytedan bararan əs Ɣaysa fəl a tan-issəwər ifassan-net ittər-asan, mišan ǝššewalan nǝttulab fǝl aytedan win den.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Inay Ɣaysa awen ɣas iššak-ku, inn-asan: «Ayyiwat bararan a di-d-akkin. A tan-in-wər-təwəɣam fall-i, fəlas Taɣmar ta n Məššina šin aytedan win šilaten-nasan.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Ǝggəyyeɣ əsilakanaɣ-awan as, i wər nəga i Taɣmar ta n Məššina əlqəbulat šilat ən ta das-iga barar, wədi wər das-ilkem a tat-iggaz.»
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Təzzar ad itizələmmit Ɣaysa bararan win den, isawar-tan ifassan-net, itattar-asan.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 As zama imitakway Ɣaysa daɣ adag wen iraz-du sər-əs aləs iyyan sər-əs d-ozâlan, igaraffat dat-əs, inn-as: «Ǝššex olâɣan, mas di-iwar igi-net y ad əgrəwa təməddurt ta təɣlalat?»
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Inn-as Ɣaysa: «Mafel as di-təgannaɣ Ǝššex olaɣan? Wər t-illa i olâɣan ar Məššina.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 Alwajiban-net təssânaq-qan, ih-en as: "Ad wər tagaɣ iman, ad wər tagaɣ ǝzzǝna, ad wər takəra, ad wər taggayyeɣ əs bahu, ad wər taga tǝkma y awedan, səɣmər abba-nak d anna-nak."»
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Inn-as aləs wen: «Ǝlfəqqi, aratan win di kul harwa da mədrəya as tan-əssəbdada.»
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Təzzar idak-ku Ɣaysa s asawad təha tara, inn-as: «Arat iyyanda a dak-in-iqqiman ǝmǝrǝdda: Aglu zanz-in təla-nak kul, takfaɣ inazzan-net i tələqqawen, ad təgrəwaɣ ərrəzəɣ a dak-z-ansin daɣ alaxirat. Dǝffǝr adi amaran tagla-du təlkəmaɣ-i.»
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Isla aləs en i batu ten ɣas, izakkanzar. Inkar, igla əɣšâdan man-net fəlas ǝrrǝzǝɣ aggen a ila.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Issəlal Ɣaysa asawad-net tamattay ta tu-təɣalayɣalayat den, amaran inna i nəttulab-net: «Iket əzzəwi ig-ay iguz ən Taɣmar ta n Məššina fəl win əggərgasnen.»
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Batu ten, təqqan iɣafawan ən nəttulab-net, ilas Ɣaysa inn-asan: «Bararan-in, iket əzzəwi ig-ay iguz ən Taɣmar ta n Məššina!
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Ogar tərɣasay ta iga fəl aḷam aradaɣ daɣ təbuday n ənazmay, i ta iga fǝl ǝmǝggergǝs iguz ǝn Taɣmar ta n Mǝššina.»
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Batu ta təsammaklal wǝllen ǝs nəttulab, təzzar ad tinəmənnin: «Adi za ma ifragan ad iɣləs daɣ təmsay?»
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Iswad daɣ-san Ɣaysa inna: «Muxal a imos adi ɣur aytedan, mišan Məššina wər sər-əs t-imos, fəlas arat kul ifrâk-ku.»
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Təzzar inn-as Butros: «Nakkanay za? Awak wərgeɣ noyya arat kul nəlkam-ak?»
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggəyyeɣ silakanaɣ-awan as, awedan kul wa ifalan fəl əddəlil-in d əddəlil n Ǝlinjil ehan-net madeɣ imədrayan-net madeɣ šimədrayen-net madeɣ anna-net madeɣ abba-net madeɣ bararan-net madeɣ šiwəgas-net,
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 wədi awedan ad igrəw harwa da əmərədda, temeday n ənətfus ən nan madeɣ imədrayan madeɣ šimədrayen madeɣ annaten madeɣ bararan madeɣ šiwǝgas. Amaran adi ketnet ad t-igrəw iddew-as d alɣazab, igrəw deɣ təməddurt təɣlâlat daɣ alaxirat.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Amaran a aggen daɣ win ǝhanen eɣaf ǝmǝrǝdda, ilkâm ad əggəzan ələqqam, win ǝhanen ǝlǝqqam deɣ ǝmǝrǝdda, ilkâm a ǝggǝzan eɣaf.»
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Iha Ɣaysa tarrayt ənta əd nəttulab-net, azzar-asan, taggazzayan ǝs Yerusalam. As itaggu awen ǝššiwašan nəttulab-net, taha deɣ tasa aytedan win das-əlkamnen. Ilas Ɣaysa ikus ən nəttulab-net win maraw d əššin daɣ aytedan y a dasan-iməl arat a fall-as zʼagin daɣ alwaq wər nəggug.
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 Inn-asan: «Sǝsǝmat: Nakkanay da ǝggǝzzaynen ǝs Yerusalam da. Den da ad za tǝwǝgga nak Ag Aggadǝm daɣ fassan ǝn muzaran ǝn limaman, ǝd musanan n Ǝttawret. Aytedan win a di-ǝxkǝman tǝmattant, agin-i daɣ fassan n aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud,
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 a daɣ-i tajaban, əssutəfan fall-i, ayyawanan-i šiwwit, agin iman-in, mišan a d-ənkəra daɣ təmattant əzəl wa n karad.»
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Ǝnkaran nəttulab əššin win maddanəs ən Zabaday əmosnen Yaqub əd Yaxya, ǝhozan-du Ɣaysa, ənnan-as: «Ǝššex, a daɣ-ak nəgməy arat as nəra a danaq-qu-taga.»
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Inn-asan: «Mas təram a dawan-t-aga?»
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Ǝnnan-as: «Nəra daɣ-ak ad aqqam iyyan daɣ-na daɣ əɣil-nak, aqqam wa hadan daɣ zalgat-nak alwaq wad za təggəza tanaya-nak.»
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Inn-asan Ɣaysa: «Wǝr tǝssenam almaɣna n arat wa tǝgmayam ǝddi. Awak tǝfragam a dǝr-i tǝdrǝwam alɣazab wa zʼaga daɣ alwaq wǝr nǝggug?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Ǝnnan-as: «Awalla, nǝfrâg a dǝr-ǝk tu-nǝdrǝw.» Inn-asan: «Tidət a imos as tǝfrâgam a dǝr-i tǝdrǝwam alɣazab wa, tagim deɣ təmattant ta zʼaga.
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 Amaran daɣ batu ta təqqalat wa zʼaqqamin daɣ əɣil-in wala zalgat-in, wərgeɣ nak a t-ihakkin. Kalar idaggan win in win as tawasammatagan.»
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Ǝslan maraw nəttulab win hadatnen y awen, ǝššakkan Yaqub əd Yaxya.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Təzzar iɣr-en-du Ɣaysa inn-asan ketnasan: «Təssânam as aytedan win tawattafnen daɣ tišit ǝn muzaran ən tǝmattiwen saknin tarna y aytedan win as azzaran, amaran aytedan win daɣ-san attafnen ǝlxǝkum saknin aytedan win as azzaran taɣmar.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Mišan kawanay ad wər tagim adi gar-ewwan. Kalar as ira iyyan daɣ-wan ad ilu almaqam, wǝdi iqqǝlet zun amaššaɣal-nawan.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 Amaran wa daɣ-wan iran tizart, wǝdi iqqǝlet zun akli n awedan kul,
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 fəlas nak Ag Aggadǝm wǝr d-oseɣ ǝddǝnet y a di-ǝšɣǝlan aytedan. Kalar assa a d-ǝge y ad ǝšɣǝla y aytedan, akfa iman-nin fǝl ad sǝddǝrfeɣ ǝs tǝmattant-in aytedan aggotnen daɣ bakkadan-nasan.»
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Igla Ɣaysa əd nəttulab-net har din-ewadan aɣrǝm wa n Yerikaw. As iggaz Ɣaysa šin agamad n əɣrəm wen ənta əd nəttulab-net əd tamattay tagget, ill-ay əmədderɣəl iyyan igân esəm Bartimay ag Timay iqqiman fəl afay ən tarrayt itansay.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Da da ɣas ad isla as Ɣaysa wa n əɣrəm ǝn Nazaret awen, ənta ad idkal əməsli-net ad igannu: «Ya Ɣaysa, Ag ǝnnǝbi Dawǝd, hənəttət-i.»
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Ǝrɣaman-as aytedan aggotnen y ad affastu, mišan isahhakat əməsli-net wəllen, igannu: «Ya Ɣaysa, Ag Dawǝd, hənəttət-i.»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Izzəkkat Ɣaysa, inna: «Aɣriwat-i-t-id». Itawaɣra əmədderɣəl, itawann-as: «Dawat, təbdəda, iɣarr-ik.»
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Igar-in əmədderɣəl asalsaw-net wa n afalla, iggad, innəmad Ɣaysa.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Issəstan-tu Ɣaysa inn-as: «Mas tareɣ a dak-k-aga?» Inn-as əmədderɣəl: «Ǝššex, a əreɣ a di-d-iqqǝl asawad-in.»
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 Təzzar inn-as Ɣaysa: «Aglu, izzozay-kay əzəgzan-nak sər-i.» Iqqal-t-id asawad-net daɣ tamazayt ten da, obaz tarrayt, iggaz tamattay ta təlkamat i Ɣaysa.
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.