Lucas 9

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Iɣra-du Ɣaysa inǝttulab-net win maraw d ǝššin, ikf-en tarna d ǝlxǝkum fǝl kǝlǝsuf kul, ikf-en deɣ fǝrregat n ǝzuzǝy ǝn tǝwarnawen.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Izammazal-tan y ad agin isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, ǝzzuzǝyan deɣ imiranan.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Inn-asan: «Ad wǝr tawǝyam wala daɣ ǝšikǝl, gǝr zʼiqqal tallaq wala aɣrǝg, wala allaw, wala azrǝf, wala deɣ a okâyan tǝkadkat iyyadda.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 As din-tosam aɣrǝm, ehan wa tǝggazam isammagarat-kawan, zabbatat daɣ-as har tǝgmǝdam aɣrǝm wǝdi.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Aɣrǝm tǝggazam wǝr kawan-ǝqbelan aytedan-net, as tu-tǝgammadam tǝbbikbakam-in ǝgodrar-net wa iwaran idaran-nawan, ilkâm ad aggayyat awen fall-asan.»
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Ǝglan nǝttulab, ǝllilan šiɣarmaten, ad ǝmmâlan Ǝlinjil daɣ adag kul, zuzǝyan daɣ-as deɣ imiranan.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Isla Herod wa n amuzar n akal ǝn Galilaya aratan kul win itaggu Ɣaysa ǝd nǝttulab-net, iqqan awen eɣaf-net fǝlas ǝllan-tu aytedan ganninen ǝs Ɣaysa: «Awen Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman a d-inkaran daɣ tǝmattant.»
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Wiyyad gannin: «Awen ǝnnǝbi Ilyas a d-izzǝbben.» Wiyyad deɣ gannin: «Awen iyyan daɣ ǝnnǝbitan win ǝrǝwnen a d-inkâran daɣ tǝmattant.»
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Inna Herod: «Yaxya, nak iman-in a d-issǝfrasan eɣaf-net, daɣ adi ma imos alǝs wa fǝl sallaɣ aratan win?» Ad igammay Herod d anay ǝn Ɣaysa.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Ǝqqalan-du nǝmmuzal, ǝssoɣalan i Ɣaysa awa ǝgan kul. Tǝzzar igmad dǝr-san aytedan s adag issufan a din-ikitayyen, ihan anamod ǝn tǝɣrǝmt ta n Betsayda.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Mišan tǝsla tamattay awen, tǝlkam-as. Ig-asan Ɣaysa marxaba, tǝzzar iššewal-asan daɣ salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, izzozay daɣ-san win ǝddǝrarnen s awen.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 As tǝbuk tǝfuk y agadal, ǝhozan-t-idu nǝttulab-net win maraw d ǝššin, ǝnnan-as: «Suɣǝl tamattay a, ad takku šiɣarmaten ǝd ɣawnatan win ǝhoznen, ad tǝgmǝy id tǝnsa d a tǝtša fǝlas edag issufan awa.»
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Inn-asan: «Satšat-tan kawanay iman-nawan da!» Ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝttef ar sǝmmosat tǝgǝlwen d ǝššin kifitan, kundaba za ad nǝglâ nazzanza-du imensewan i tǝxlǝk a kul.»
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Edag ǝn sǝmmos gim n alǝs a ǝllanen den. Inna Ɣaysa i nǝttulab-net: «Saɣɣamiwat aytedan kul, tagim-tan šiɣimten ǝn sǝmmosat sǝmmosat tǝmǝrwen n awedan.»
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Ǝgan nǝttulab awen da, saɣɣaman aytedan kul.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Tǝzzar idkal Ɣaysa sǝmmosat tǝgǝlwen šin den d ǝššin kifitan win, iggǝzzay ijǝnnawan, iga igodan i Mǝššina amaran ikaramkaram šigǝlwen šin, iga awen da i kifitan, ikf-en i nǝttulab-net y a tan-uzanan i tamattay.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Ǝtšan aytedan en ketnasan har əyyəwanan. Tawašadawan-du karammutan win du-tawaglaznen, tawadnayan daɣ-san maraw ǝzmaman d ǝššin.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Ǝzǝl iyyan itattar Ɣaysa ɣas-net, wǝr ɣur-ǝs illa ar inǝttulab-net, dǝffǝr awen issǝstan-tan, inn-asan: «Awak daɣ iduf n aytedan, ma ǝmosa?»
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Ǝnnan-as: «Wiyyad a gannin Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman a tǝmosa, wiyyad a gannin: ǝnnǝbi Ilyas, wiyyad deɣ a gannin iyyan daɣ ǝnnǝbitan win ǝrǝwnen a d-inkâran daɣ tǝmattant.»
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Tǝzzar inn-asan: «Kawanay za ma tǝnnam ma ǝmosa?» Inn-as Butros: «Ǝlmǝsix ǝn Mǝššina a tǝmosa.»
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Issənkad Ɣaysa nǝttulab-net, omar-tan s ad wǝr ǝmǝlan y awedan waliyyan isalan win den.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Inn-asan: «Nak Ag Aggadǝm ilzâm-i ad ǝnǝyaɣ arkanay aggen, unkaran-i muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd muzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret, tǝwǝggin man-in, ǝnkǝra-du deɣ daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad.»
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Dǝffǝr awen inn-asan ketnasan: «Wa iran a di-ilkǝm, wǝdi igmǝdet tara ən man-net, agu imateran-net idkǝl tǝgǝttawt-net akk ǝzǝl, ilkəm-i.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Ǝssǝnat as awedan wa wǝr nǝgǝmmǝy ar aggaz ǝn man-net, wədi ad t-ǝgmǝdan, mišan wa iqbalan ad t-ǝgmǝdan fəl əddǝlil-in, wǝdi ad iɣlǝs.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Ma zʼaknu y awedan ad igrǝw ǝddǝnet ketnet, ǝnta issixrak iman-net, iffota daɣ alaxirat?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Awedan kul wa isakkarakad ləkkum y-i, madeɣ isikarakad-tu əsuɣəl n awal-in, wǝdi nak da, Ag Aggadǝm, a di-isəkkərukəd ǝlqǝbulat-net ǝzǝl wa du-z-ǝqqǝla aheɣ tanaya-nin, tǝmosat tanaya ta n Abba, tǝmos deɣ ta n angalosan a zaddognen.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as, wiyyad daɣ-wan ǝbdâdnen da da, wǝr tan-z-iba wǝr ǝnayan Taɣmar ta n Mǝššina.»
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Edag n ǝttam adan dǝffǝr igi wa dasan-iga Ɣaysa batuten šin den, inkar iddew ǝd Butros ǝd Yaxya ǝd Yaqub s ǝdɣaɣ iyyan fǝl a fall-as ansǝy Mǝššina.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Itattar den da as immǝttay udǝm-net, tǝzzar ǝgan sǝlsa-net tǝmǝllay tǝtassamat.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 — ausente —
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 — ausente —
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 As itaggu awen Butros ǝd midawan-net ibâz-tan-in etǝs. As d-ǝnkaran ǝnayan tanaya ǝn Ɣaysa, ǝnayan deɣ ǝššin meddan win dǝr innǝbdad.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 As iggaz ǝnnǝbi Musa d Ilyas šin ǝgǝlli, inna Butros i Ɣaysa: «Ǝššex, olâɣ as nǝlla da. Ǝndawat ad nǝkrǝs karad hǝktan: iyyan i-nak, iyyan in Musa, iyyan in Ilyas.» Wǝr issen Butros a igannu den.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Igannu Butros awen da as du-tǝnafalal tǝgarak iyyat, tǝlsa Ɣaysa d ǝnnǝbitan ǝššin win dǝr innǝbdad. As tǝlsa Butros ǝd midawan-net, tǝggaz-tan tasa.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Igmad-du ǝmǝsli tǝgarak ten, inna:
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 As tǝnda batu ten, wǝr hǝnnǝyan nǝttulab ar Ɣaysa. Ǝffǝstan fǝl awen, wǝr t-illa awedan ǝs t-ǝmâlan daɣ adan en.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 As ǝzǝl wa ilkaman i wen, izzǝbbat-du Ɣaysa ǝd nǝttulab-net win karad en adɣaɣ, tǝzzar tǝssǝlkad-as-in tamattay tǝgget.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Wala a ihogan idkal alǝs iyyan daɣ ammas ǝn tamattay en ǝmǝsli-net, inna: «Ya Ǝššex, onsayaq-qay a di-tǝhǝnǝtteɣ i barar-in, ǝnta ɣas a ǝleɣ.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Aljayn a t-itabazan, tǝzzar ad izayyak, itizǝbǝrdil, isakafkaf. Gǝrrid as t-itayyu, issikn-ay alɣazab.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Onsâyaɣ inǝttulab-nak a daɣ-as t-ǝkkǝsan, indar-asan.»
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Tǝzzar inna Ɣaysa: «Xa! Iket iba n ǝzǝgzan d ǝššur daɣ aytedan n azzaman a! Awak har ǝmmay ǝddewa dǝr-wan, ǝzmâraɣ-awan? Awǝy-du barar-nak.»
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 As d-ihoz barar Ɣaysa, iggǝdl-ay aggǝsuf, ad itizǝbǝrdil. Iharaššat Ɣaysa aggǝsuf, ikkas-tu daɣ barar, izzay, issoɣal-tu y abba-net.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Aytedan kul tǝsimaklal sǝr-san tǝzzǝwwǝrt ǝn tarna ǝn Mǝššina.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 «Tǝggǝzet batu ta šimǝzzugen-nawan, tǝttafam-tat: "Nak Ag Aggadǝm ǝjwâra ad ǝggâzaɣ ifassan n aytedan."»
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Mišan wǝr ǝgren batu ta dasan-iga den, ittinkal-asan almaɣna-net fǝl a tat-wǝr-agrin, amaran tah-en tasa n ǝsǝstan-net.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Tǝnkar tamazaq gǝr nǝttulab ǝn Ɣaysa daɣ batu ǝn wa daɣ-san ogaran almaqam.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Issân Ɣaysa awa samadranan, a di fǝl d-idkal arat ǝn barar iyyan issǝbdad-tu dǝgma-net,
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 amaran inn-asan: «I iqbalan barar a, fǝl ǝddǝlil-in, nak a iqbal. I di-iqbalan deɣ, wa di-d-izammazalan a iqbal. Wa daɣ-wan wǝr nǝmos arat, ǝnta a zǝwwǝran.»
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Inna Yaxya i Yaysa: «Ǝššex, nǝnây alǝs iyyan itakkasan kǝlǝsuf daɣ aytedan s esǝm-nak, nǝnn-as ad wǝr ilǝs igi n awen, fǝlas wǝr danaɣ-iha ǝs lǝkkum y-ak.»
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Inn-as Ɣaysa: «A das-tu-wǝr-tǝgdǝlam, fǝlas i wər nəgəmməy təkma-nawan, wədi əmidi-nawan.»
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 As d-ǝhozan adan win daɣ zʼassandu Ɣaysa arat wa ixtas Mǝššina, a t-imosan ǝmǝdkǝl-net ǝs jǝnnawan, isaggatakkat y iki n ǝɣrǝm ǝn Yerusalam.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Issǝgla inammazalan dat-ǝs, ǝkkan taɣrǝmt iyyat n akal ǝn Samarǝya y a das-aknin edag n ǝzǝbbi.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Mišan ugayan aytedan ǝn tǝɣrǝmt ten s a dasan-imǝgurǝt fǝlas ikkâ Yerusalam.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 As inay Yaqub ǝd Yaxya win nǝttulab-net awen, ǝnnan: «Ǝmǝli, tareɣ ad nannu i tǝmsay a fall-asan du-tazzabbat, tǝsǝrrǝkǝmmǝt-tan?»
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Imalallay-tan-in Ɣaysa, isannarɣam-asan,
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 tǝzzar okayan ǝs tǝɣrǝmt iyyat.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Jiwanken as inna alǝs iyyan i Ɣaysa: «A dak-ǝlkǝma s adag kul wa tǝkke.»
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Inn-as Ɣaysa: «Izagazan ǝlân enwan, igǝḍad deɣ ǝlân šisǝllula, mišan nak Ag Aggadǝm wǝr ǝleɣ wala edag daɣ ǝssǝnsa eɣaf-in.»
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Inna Ɣaysa y iyyan alǝs: «Ǝlkǝm-i.» Tǝzzar inn-as: «Ǝmǝli, akf-i turagat n ad agla har din-ǝnbǝlaɣ abba-nin tǝzzar.»
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Mišan inn-as Ɣaysa: «Ayyu inǝmmǝttan ad ǝnbǝlan inǝmmǝttan-nasan, kay amaran, aglu taga y aytedan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina.»
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Inn-as iyyan alǝs: «Ǝmǝli, areɣ a dak-ǝlkǝma, mišan akf-i turagat n ad nǝmǝgga d aytedan-in šiwatriwen tǝzzar.»
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Inn-as Ɣaysa: «Awedan wa issǝntan daɣ lǝkkum y-i, mišan wǝr iga awen s ǝwǝl iyyanda, wǝdi wǝr ihor ǝd Taɣmar ta n Mǝššina.»
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.