Lucas 9

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Iɣra-du Ɣaysa inǝttulab-net win maraw d ǝššin, ikf-en tarna d ǝlxǝkum fǝl kǝlǝsuf kul, ikf-en deɣ fǝrregat n ǝzuzǝy ǝn tǝwarnawen.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 Izammazal-tan y ad agin isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, ǝzzuzǝyan deɣ imiranan.
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Inn-asan: «Ad wǝr tawǝyam wala daɣ ǝšikǝl, gǝr zʼiqqal tallaq wala aɣrǝg, wala allaw, wala azrǝf, wala deɣ a okâyan tǝkadkat iyyadda.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 As din-tosam aɣrǝm, ehan wa tǝggazam isammagarat-kawan, zabbatat daɣ-as har tǝgmǝdam aɣrǝm wǝdi.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Aɣrǝm tǝggazam wǝr kawan-ǝqbelan aytedan-net, as tu-tǝgammadam tǝbbikbakam-in ǝgodrar-net wa iwaran idaran-nawan, ilkâm ad aggayyat awen fall-asan.»
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Ǝglan nǝttulab, ǝllilan šiɣarmaten, ad ǝmmâlan Ǝlinjil daɣ adag kul, zuzǝyan daɣ-as deɣ imiranan.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 Isla Herod wa n amuzar n akal ǝn Galilaya aratan kul win itaggu Ɣaysa ǝd nǝttulab-net, iqqan awen eɣaf-net fǝlas ǝllan-tu aytedan ganninen ǝs Ɣaysa: «Awen Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman a d-inkaran daɣ tǝmattant.»
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 Wiyyad gannin: «Awen ǝnnǝbi Ilyas a d-izzǝbben.» Wiyyad deɣ gannin: «Awen iyyan daɣ ǝnnǝbitan win ǝrǝwnen a d-inkâran daɣ tǝmattant.»
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Inna Herod: «Yaxya, nak iman-in a d-issǝfrasan eɣaf-net, daɣ adi ma imos alǝs wa fǝl sallaɣ aratan win?» Ad igammay Herod d anay ǝn Ɣaysa.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Ǝqqalan-du nǝmmuzal, ǝssoɣalan i Ɣaysa awa ǝgan kul. Tǝzzar igmad dǝr-san aytedan s adag issufan a din-ikitayyen, ihan anamod ǝn tǝɣrǝmt ta n Betsayda.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Mišan tǝsla tamattay awen, tǝlkam-as. Ig-asan Ɣaysa marxaba, tǝzzar iššewal-asan daɣ salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, izzozay daɣ-san win ǝddǝrarnen s awen.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 As tǝbuk tǝfuk y agadal, ǝhozan-t-idu nǝttulab-net win maraw d ǝššin, ǝnnan-as: «Suɣǝl tamattay a, ad takku šiɣarmaten ǝd ɣawnatan win ǝhoznen, ad tǝgmǝy id tǝnsa d a tǝtša fǝlas edag issufan awa.»
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Inn-asan: «Satšat-tan kawanay iman-nawan da!» Ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝttef ar sǝmmosat tǝgǝlwen d ǝššin kifitan, kundaba za ad nǝglâ nazzanza-du imensewan i tǝxlǝk a kul.»
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Edag ǝn sǝmmos gim n alǝs a ǝllanen den. Inna Ɣaysa i nǝttulab-net: «Saɣɣamiwat aytedan kul, tagim-tan šiɣimten ǝn sǝmmosat sǝmmosat tǝmǝrwen n awedan.»
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 Ǝgan nǝttulab awen da, saɣɣaman aytedan kul.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Tǝzzar idkal Ɣaysa sǝmmosat tǝgǝlwen šin den d ǝššin kifitan win, iggǝzzay ijǝnnawan, iga igodan i Mǝššina amaran ikaramkaram šigǝlwen šin, iga awen da i kifitan, ikf-en i nǝttulab-net y a tan-uzanan i tamattay.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Ǝtšan aytedan en ketnasan har əyyəwanan. Tawašadawan-du karammutan win du-tawaglaznen, tawadnayan daɣ-san maraw ǝzmaman d ǝššin.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Ǝzǝl iyyan itattar Ɣaysa ɣas-net, wǝr ɣur-ǝs illa ar inǝttulab-net, dǝffǝr awen issǝstan-tan, inn-asan: «Awak daɣ iduf n aytedan, ma ǝmosa?»
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Ǝnnan-as: «Wiyyad a gannin Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman a tǝmosa, wiyyad a gannin: ǝnnǝbi Ilyas, wiyyad deɣ a gannin iyyan daɣ ǝnnǝbitan win ǝrǝwnen a d-inkâran daɣ tǝmattant.»
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Tǝzzar inn-asan: «Kawanay za ma tǝnnam ma ǝmosa?» Inn-as Butros: «Ǝlmǝsix ǝn Mǝššina a tǝmosa.»
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Issənkad Ɣaysa nǝttulab-net, omar-tan s ad wǝr ǝmǝlan y awedan waliyyan isalan win den.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Inn-asan: «Nak Ag Aggadǝm ilzâm-i ad ǝnǝyaɣ arkanay aggen, unkaran-i muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd muzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret, tǝwǝggin man-in, ǝnkǝra-du deɣ daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad.»
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 Dǝffǝr awen inn-asan ketnasan: «Wa iran a di-ilkǝm, wǝdi igmǝdet tara ən man-net, agu imateran-net idkǝl tǝgǝttawt-net akk ǝzǝl, ilkəm-i.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Ǝssǝnat as awedan wa wǝr nǝgǝmmǝy ar aggaz ǝn man-net, wədi ad t-ǝgmǝdan, mišan wa iqbalan ad t-ǝgmǝdan fəl əddǝlil-in, wǝdi ad iɣlǝs.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 Ma zʼaknu y awedan ad igrǝw ǝddǝnet ketnet, ǝnta issixrak iman-net, iffota daɣ alaxirat?
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Awedan kul wa isakkarakad ləkkum y-i, madeɣ isikarakad-tu əsuɣəl n awal-in, wǝdi nak da, Ag Aggadǝm, a di-isəkkərukəd ǝlqǝbulat-net ǝzǝl wa du-z-ǝqqǝla aheɣ tanaya-nin, tǝmosat tanaya ta n Abba, tǝmos deɣ ta n angalosan a zaddognen.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as, wiyyad daɣ-wan ǝbdâdnen da da, wǝr tan-z-iba wǝr ǝnayan Taɣmar ta n Mǝššina.»
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Edag n ǝttam adan dǝffǝr igi wa dasan-iga Ɣaysa batuten šin den, inkar iddew ǝd Butros ǝd Yaxya ǝd Yaqub s ǝdɣaɣ iyyan fǝl a fall-as ansǝy Mǝššina.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Itattar den da as immǝttay udǝm-net, tǝzzar ǝgan sǝlsa-net tǝmǝllay tǝtassamat.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 As itaggu awen Butros ǝd midawan-net ibâz-tan-in etǝs. As d-ǝnkaran ǝnayan tanaya ǝn Ɣaysa, ǝnayan deɣ ǝššin meddan win dǝr innǝbdad.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 As iggaz ǝnnǝbi Musa d Ilyas šin ǝgǝlli, inna Butros i Ɣaysa: «Ǝššex, olâɣ as nǝlla da. Ǝndawat ad nǝkrǝs karad hǝktan: iyyan i-nak, iyyan in Musa, iyyan in Ilyas.» Wǝr issen Butros a igannu den.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Igannu Butros awen da as du-tǝnafalal tǝgarak iyyat, tǝlsa Ɣaysa d ǝnnǝbitan ǝššin win dǝr innǝbdad. As tǝlsa Butros ǝd midawan-net, tǝggaz-tan tasa.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Igmad-du ǝmǝsli tǝgarak ten, inna:
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 As tǝnda batu ten, wǝr hǝnnǝyan nǝttulab ar Ɣaysa. Ǝffǝstan fǝl awen, wǝr t-illa awedan ǝs t-ǝmâlan daɣ adan en.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 As ǝzǝl wa ilkaman i wen, izzǝbbat-du Ɣaysa ǝd nǝttulab-net win karad en adɣaɣ, tǝzzar tǝssǝlkad-as-in tamattay tǝgget.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Wala a ihogan idkal alǝs iyyan daɣ ammas ǝn tamattay en ǝmǝsli-net, inna: «Ya Ǝššex, onsayaq-qay a di-tǝhǝnǝtteɣ i barar-in, ǝnta ɣas a ǝleɣ.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Aljayn a t-itabazan, tǝzzar ad izayyak, itizǝbǝrdil, isakafkaf. Gǝrrid as t-itayyu, issikn-ay alɣazab.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Onsâyaɣ inǝttulab-nak a daɣ-as t-ǝkkǝsan, indar-asan.»
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Tǝzzar inna Ɣaysa: «Xa! Iket iba n ǝzǝgzan d ǝššur daɣ aytedan n azzaman a! Awak har ǝmmay ǝddewa dǝr-wan, ǝzmâraɣ-awan? Awǝy-du barar-nak.»
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 As d-ihoz barar Ɣaysa, iggǝdl-ay aggǝsuf, ad itizǝbǝrdil. Iharaššat Ɣaysa aggǝsuf, ikkas-tu daɣ barar, izzay, issoɣal-tu y abba-net.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Aytedan kul tǝsimaklal sǝr-san tǝzzǝwwǝrt ǝn tarna ǝn Mǝššina.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 «Tǝggǝzet batu ta šimǝzzugen-nawan, tǝttafam-tat: "Nak Ag Aggadǝm ǝjwâra ad ǝggâzaɣ ifassan n aytedan."»
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Mišan wǝr ǝgren batu ta dasan-iga den, ittinkal-asan almaɣna-net fǝl a tat-wǝr-agrin, amaran tah-en tasa n ǝsǝstan-net.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Tǝnkar tamazaq gǝr nǝttulab ǝn Ɣaysa daɣ batu ǝn wa daɣ-san ogaran almaqam.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Issân Ɣaysa awa samadranan, a di fǝl d-idkal arat ǝn barar iyyan issǝbdad-tu dǝgma-net,
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 amaran inn-asan: «I iqbalan barar a, fǝl ǝddǝlil-in, nak a iqbal. I di-iqbalan deɣ, wa di-d-izammazalan a iqbal. Wa daɣ-wan wǝr nǝmos arat, ǝnta a zǝwwǝran.»
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Inna Yaxya i Yaysa: «Ǝššex, nǝnây alǝs iyyan itakkasan kǝlǝsuf daɣ aytedan s esǝm-nak, nǝnn-as ad wǝr ilǝs igi n awen, fǝlas wǝr danaɣ-iha ǝs lǝkkum y-ak.»
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Inn-as Ɣaysa: «A das-tu-wǝr-tǝgdǝlam, fǝlas i wər nəgəmməy təkma-nawan, wədi əmidi-nawan.»
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 As d-ǝhozan adan win daɣ zʼassandu Ɣaysa arat wa ixtas Mǝššina, a t-imosan ǝmǝdkǝl-net ǝs jǝnnawan, isaggatakkat y iki n ǝɣrǝm ǝn Yerusalam.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Issǝgla inammazalan dat-ǝs, ǝkkan taɣrǝmt iyyat n akal ǝn Samarǝya y a das-aknin edag n ǝzǝbbi.
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Mišan ugayan aytedan ǝn tǝɣrǝmt ten s a dasan-imǝgurǝt fǝlas ikkâ Yerusalam.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 As inay Yaqub ǝd Yaxya win nǝttulab-net awen, ǝnnan: «Ǝmǝli, tareɣ ad nannu i tǝmsay a fall-asan du-tazzabbat, tǝsǝrrǝkǝmmǝt-tan?»
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Imalallay-tan-in Ɣaysa, isannarɣam-asan,
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 tǝzzar okayan ǝs tǝɣrǝmt iyyat.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Jiwanken as inna alǝs iyyan i Ɣaysa: «A dak-ǝlkǝma s adag kul wa tǝkke.»
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Inn-as Ɣaysa: «Izagazan ǝlân enwan, igǝḍad deɣ ǝlân šisǝllula, mišan nak Ag Aggadǝm wǝr ǝleɣ wala edag daɣ ǝssǝnsa eɣaf-in.»
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Inna Ɣaysa y iyyan alǝs: «Ǝlkǝm-i.» Tǝzzar inn-as: «Ǝmǝli, akf-i turagat n ad agla har din-ǝnbǝlaɣ abba-nin tǝzzar.»
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Mišan inn-as Ɣaysa: «Ayyu inǝmmǝttan ad ǝnbǝlan inǝmmǝttan-nasan, kay amaran, aglu taga y aytedan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina.»
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 Inn-as iyyan alǝs: «Ǝmǝli, areɣ a dak-ǝlkǝma, mišan akf-i turagat n ad nǝmǝgga d aytedan-in šiwatriwen tǝzzar.»
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Inn-as Ɣaysa: «Awedan wa issǝntan daɣ lǝkkum y-i, mišan wǝr iga awen s ǝwǝl iyyanda, wǝdi wǝr ihor ǝd Taɣmar ta n Mǝššina.»
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.