Lucas 9

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iɣra-du Ɣaysa inǝttulab-net win maraw d ǝššin, ikf-en tarna d ǝlxǝkum fǝl kǝlǝsuf kul, ikf-en deɣ fǝrregat n ǝzuzǝy ǝn tǝwarnawen.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Izammazal-tan y ad agin isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, ǝzzuzǝyan deɣ imiranan.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Inn-asan: «Ad wǝr tawǝyam wala daɣ ǝšikǝl, gǝr zʼiqqal tallaq wala aɣrǝg, wala allaw, wala azrǝf, wala deɣ a okâyan tǝkadkat iyyadda.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 As din-tosam aɣrǝm, ehan wa tǝggazam isammagarat-kawan, zabbatat daɣ-as har tǝgmǝdam aɣrǝm wǝdi.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Aɣrǝm tǝggazam wǝr kawan-ǝqbelan aytedan-net, as tu-tǝgammadam tǝbbikbakam-in ǝgodrar-net wa iwaran idaran-nawan, ilkâm ad aggayyat awen fall-asan.»
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Ǝglan nǝttulab, ǝllilan šiɣarmaten, ad ǝmmâlan Ǝlinjil daɣ adag kul, zuzǝyan daɣ-as deɣ imiranan.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Isla Herod wa n amuzar n akal ǝn Galilaya aratan kul win itaggu Ɣaysa ǝd nǝttulab-net, iqqan awen eɣaf-net fǝlas ǝllan-tu aytedan ganninen ǝs Ɣaysa: «Awen Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman a d-inkaran daɣ tǝmattant.»
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Wiyyad gannin: «Awen ǝnnǝbi Ilyas a d-izzǝbben.» Wiyyad deɣ gannin: «Awen iyyan daɣ ǝnnǝbitan win ǝrǝwnen a d-inkâran daɣ tǝmattant.»
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Inna Herod: «Yaxya, nak iman-in a d-issǝfrasan eɣaf-net, daɣ adi ma imos alǝs wa fǝl sallaɣ aratan win?» Ad igammay Herod d anay ǝn Ɣaysa.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Ǝqqalan-du nǝmmuzal, ǝssoɣalan i Ɣaysa awa ǝgan kul. Tǝzzar igmad dǝr-san aytedan s adag issufan a din-ikitayyen, ihan anamod ǝn tǝɣrǝmt ta n Betsayda.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Mišan tǝsla tamattay awen, tǝlkam-as. Ig-asan Ɣaysa marxaba, tǝzzar iššewal-asan daɣ salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, izzozay daɣ-san win ǝddǝrarnen s awen.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 As tǝbuk tǝfuk y agadal, ǝhozan-t-idu nǝttulab-net win maraw d ǝššin, ǝnnan-as: «Suɣǝl tamattay a, ad takku šiɣarmaten ǝd ɣawnatan win ǝhoznen, ad tǝgmǝy id tǝnsa d a tǝtša fǝlas edag issufan awa.»
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Inn-asan: «Satšat-tan kawanay iman-nawan da!» Ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝttef ar sǝmmosat tǝgǝlwen d ǝššin kifitan, kundaba za ad nǝglâ nazzanza-du imensewan i tǝxlǝk a kul.»
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Edag ǝn sǝmmos gim n alǝs a ǝllanen den. Inna Ɣaysa i nǝttulab-net: «Saɣɣamiwat aytedan kul, tagim-tan šiɣimten ǝn sǝmmosat sǝmmosat tǝmǝrwen n awedan.»
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Ǝgan nǝttulab awen da, saɣɣaman aytedan kul.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Tǝzzar idkal Ɣaysa sǝmmosat tǝgǝlwen šin den d ǝššin kifitan win, iggǝzzay ijǝnnawan, iga igodan i Mǝššina amaran ikaramkaram šigǝlwen šin, iga awen da i kifitan, ikf-en i nǝttulab-net y a tan-uzanan i tamattay.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ǝtšan aytedan en ketnasan har əyyəwanan. Tawašadawan-du karammutan win du-tawaglaznen, tawadnayan daɣ-san maraw ǝzmaman d ǝššin.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Ǝzǝl iyyan itattar Ɣaysa ɣas-net, wǝr ɣur-ǝs illa ar inǝttulab-net, dǝffǝr awen issǝstan-tan, inn-asan: «Awak daɣ iduf n aytedan, ma ǝmosa?»
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Ǝnnan-as: «Wiyyad a gannin Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman a tǝmosa, wiyyad a gannin: ǝnnǝbi Ilyas, wiyyad deɣ a gannin iyyan daɣ ǝnnǝbitan win ǝrǝwnen a d-inkâran daɣ tǝmattant.»
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Tǝzzar inn-asan: «Kawanay za ma tǝnnam ma ǝmosa?» Inn-as Butros: «Ǝlmǝsix ǝn Mǝššina a tǝmosa.»
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Issənkad Ɣaysa nǝttulab-net, omar-tan s ad wǝr ǝmǝlan y awedan waliyyan isalan win den.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Inn-asan: «Nak Ag Aggadǝm ilzâm-i ad ǝnǝyaɣ arkanay aggen, unkaran-i muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd muzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret, tǝwǝggin man-in, ǝnkǝra-du deɣ daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad.»
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Dǝffǝr awen inn-asan ketnasan: «Wa iran a di-ilkǝm, wǝdi igmǝdet tara ən man-net, agu imateran-net idkǝl tǝgǝttawt-net akk ǝzǝl, ilkəm-i.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Ǝssǝnat as awedan wa wǝr nǝgǝmmǝy ar aggaz ǝn man-net, wədi ad t-ǝgmǝdan, mišan wa iqbalan ad t-ǝgmǝdan fəl əddǝlil-in, wǝdi ad iɣlǝs.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ma zʼaknu y awedan ad igrǝw ǝddǝnet ketnet, ǝnta issixrak iman-net, iffota daɣ alaxirat?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Awedan kul wa isakkarakad ləkkum y-i, madeɣ isikarakad-tu əsuɣəl n awal-in, wǝdi nak da, Ag Aggadǝm, a di-isəkkərukəd ǝlqǝbulat-net ǝzǝl wa du-z-ǝqqǝla aheɣ tanaya-nin, tǝmosat tanaya ta n Abba, tǝmos deɣ ta n angalosan a zaddognen.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as, wiyyad daɣ-wan ǝbdâdnen da da, wǝr tan-z-iba wǝr ǝnayan Taɣmar ta n Mǝššina.»
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Edag n ǝttam adan dǝffǝr igi wa dasan-iga Ɣaysa batuten šin den, inkar iddew ǝd Butros ǝd Yaxya ǝd Yaqub s ǝdɣaɣ iyyan fǝl a fall-as ansǝy Mǝššina.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Itattar den da as immǝttay udǝm-net, tǝzzar ǝgan sǝlsa-net tǝmǝllay tǝtassamat.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 — ausente —
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 As itaggu awen Butros ǝd midawan-net ibâz-tan-in etǝs. As d-ǝnkaran ǝnayan tanaya ǝn Ɣaysa, ǝnayan deɣ ǝššin meddan win dǝr innǝbdad.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 As iggaz ǝnnǝbi Musa d Ilyas šin ǝgǝlli, inna Butros i Ɣaysa: «Ǝššex, olâɣ as nǝlla da. Ǝndawat ad nǝkrǝs karad hǝktan: iyyan i-nak, iyyan in Musa, iyyan in Ilyas.» Wǝr issen Butros a igannu den.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Igannu Butros awen da as du-tǝnafalal tǝgarak iyyat, tǝlsa Ɣaysa d ǝnnǝbitan ǝššin win dǝr innǝbdad. As tǝlsa Butros ǝd midawan-net, tǝggaz-tan tasa.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Igmad-du ǝmǝsli tǝgarak ten, inna:
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 As tǝnda batu ten, wǝr hǝnnǝyan nǝttulab ar Ɣaysa. Ǝffǝstan fǝl awen, wǝr t-illa awedan ǝs t-ǝmâlan daɣ adan en.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 As ǝzǝl wa ilkaman i wen, izzǝbbat-du Ɣaysa ǝd nǝttulab-net win karad en adɣaɣ, tǝzzar tǝssǝlkad-as-in tamattay tǝgget.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Wala a ihogan idkal alǝs iyyan daɣ ammas ǝn tamattay en ǝmǝsli-net, inna: «Ya Ǝššex, onsayaq-qay a di-tǝhǝnǝtteɣ i barar-in, ǝnta ɣas a ǝleɣ.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Aljayn a t-itabazan, tǝzzar ad izayyak, itizǝbǝrdil, isakafkaf. Gǝrrid as t-itayyu, issikn-ay alɣazab.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Onsâyaɣ inǝttulab-nak a daɣ-as t-ǝkkǝsan, indar-asan.»
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Tǝzzar inna Ɣaysa: «Xa! Iket iba n ǝzǝgzan d ǝššur daɣ aytedan n azzaman a! Awak har ǝmmay ǝddewa dǝr-wan, ǝzmâraɣ-awan? Awǝy-du barar-nak.»
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 As d-ihoz barar Ɣaysa, iggǝdl-ay aggǝsuf, ad itizǝbǝrdil. Iharaššat Ɣaysa aggǝsuf, ikkas-tu daɣ barar, izzay, issoɣal-tu y abba-net.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Aytedan kul tǝsimaklal sǝr-san tǝzzǝwwǝrt ǝn tarna ǝn Mǝššina.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 «Tǝggǝzet batu ta šimǝzzugen-nawan, tǝttafam-tat: "Nak Ag Aggadǝm ǝjwâra ad ǝggâzaɣ ifassan n aytedan."»
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Mišan wǝr ǝgren batu ta dasan-iga den, ittinkal-asan almaɣna-net fǝl a tat-wǝr-agrin, amaran tah-en tasa n ǝsǝstan-net.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Tǝnkar tamazaq gǝr nǝttulab ǝn Ɣaysa daɣ batu ǝn wa daɣ-san ogaran almaqam.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Issân Ɣaysa awa samadranan, a di fǝl d-idkal arat ǝn barar iyyan issǝbdad-tu dǝgma-net,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 amaran inn-asan: «I iqbalan barar a, fǝl ǝddǝlil-in, nak a iqbal. I di-iqbalan deɣ, wa di-d-izammazalan a iqbal. Wa daɣ-wan wǝr nǝmos arat, ǝnta a zǝwwǝran.»
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Inna Yaxya i Yaysa: «Ǝššex, nǝnây alǝs iyyan itakkasan kǝlǝsuf daɣ aytedan s esǝm-nak, nǝnn-as ad wǝr ilǝs igi n awen, fǝlas wǝr danaɣ-iha ǝs lǝkkum y-ak.»
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Inn-as Ɣaysa: «A das-tu-wǝr-tǝgdǝlam, fǝlas i wər nəgəmməy təkma-nawan, wədi əmidi-nawan.»
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 As d-ǝhozan adan win daɣ zʼassandu Ɣaysa arat wa ixtas Mǝššina, a t-imosan ǝmǝdkǝl-net ǝs jǝnnawan, isaggatakkat y iki n ǝɣrǝm ǝn Yerusalam.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Issǝgla inammazalan dat-ǝs, ǝkkan taɣrǝmt iyyat n akal ǝn Samarǝya y a das-aknin edag n ǝzǝbbi.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Mišan ugayan aytedan ǝn tǝɣrǝmt ten s a dasan-imǝgurǝt fǝlas ikkâ Yerusalam.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 As inay Yaqub ǝd Yaxya win nǝttulab-net awen, ǝnnan: «Ǝmǝli, tareɣ ad nannu i tǝmsay a fall-asan du-tazzabbat, tǝsǝrrǝkǝmmǝt-tan?»
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Imalallay-tan-in Ɣaysa, isannarɣam-asan,
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 tǝzzar okayan ǝs tǝɣrǝmt iyyat.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Jiwanken as inna alǝs iyyan i Ɣaysa: «A dak-ǝlkǝma s adag kul wa tǝkke.»
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Inn-as Ɣaysa: «Izagazan ǝlân enwan, igǝḍad deɣ ǝlân šisǝllula, mišan nak Ag Aggadǝm wǝr ǝleɣ wala edag daɣ ǝssǝnsa eɣaf-in.»
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Inna Ɣaysa y iyyan alǝs: «Ǝlkǝm-i.» Tǝzzar inn-as: «Ǝmǝli, akf-i turagat n ad agla har din-ǝnbǝlaɣ abba-nin tǝzzar.»
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Mišan inn-as Ɣaysa: «Ayyu inǝmmǝttan ad ǝnbǝlan inǝmmǝttan-nasan, kay amaran, aglu taga y aytedan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina.»
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Inn-as iyyan alǝs: «Ǝmǝli, areɣ a dak-ǝlkǝma, mišan akf-i turagat n ad nǝmǝgga d aytedan-in šiwatriwen tǝzzar.»
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Inn-as Ɣaysa: «Awedan wa issǝntan daɣ lǝkkum y-i, mišan wǝr iga awen s ǝwǝl iyyanda, wǝdi wǝr ihor ǝd Taɣmar ta n Mǝššina.»
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.