Lucas 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB
1 Iɣra-du Ɣaysa inǝttulab-net win maraw d ǝššin, ikf-en tarna d ǝlxǝkum fǝl kǝlǝsuf kul, ikf-en deɣ fǝrregat n ǝzuzǝy ǝn tǝwarnawen.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Izammazal-tan y ad agin isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, ǝzzuzǝyan deɣ imiranan.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Inn-asan: «Ad wǝr tawǝyam wala daɣ ǝšikǝl, gǝr zʼiqqal tallaq wala aɣrǝg, wala allaw, wala azrǝf, wala deɣ a okâyan tǝkadkat iyyadda.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 As din-tosam aɣrǝm, ehan wa tǝggazam isammagarat-kawan, zabbatat daɣ-as har tǝgmǝdam aɣrǝm wǝdi.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Aɣrǝm tǝggazam wǝr kawan-ǝqbelan aytedan-net, as tu-tǝgammadam tǝbbikbakam-in ǝgodrar-net wa iwaran idaran-nawan, ilkâm ad aggayyat awen fall-asan.»
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Ǝglan nǝttulab, ǝllilan šiɣarmaten, ad ǝmmâlan Ǝlinjil daɣ adag kul, zuzǝyan daɣ-as deɣ imiranan.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Isla Herod wa n amuzar n akal ǝn Galilaya aratan kul win itaggu Ɣaysa ǝd nǝttulab-net, iqqan awen eɣaf-net fǝlas ǝllan-tu aytedan ganninen ǝs Ɣaysa: «Awen Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman a d-inkaran daɣ tǝmattant.»
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Wiyyad gannin: «Awen ǝnnǝbi Ilyas a d-izzǝbben.» Wiyyad deɣ gannin: «Awen iyyan daɣ ǝnnǝbitan win ǝrǝwnen a d-inkâran daɣ tǝmattant.»
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Inna Herod: «Yaxya, nak iman-in a d-issǝfrasan eɣaf-net, daɣ adi ma imos alǝs wa fǝl sallaɣ aratan win?» Ad igammay Herod d anay ǝn Ɣaysa.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Ǝqqalan-du nǝmmuzal, ǝssoɣalan i Ɣaysa awa ǝgan kul. Tǝzzar igmad dǝr-san aytedan s adag issufan a din-ikitayyen, ihan anamod ǝn tǝɣrǝmt ta n Betsayda.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Mišan tǝsla tamattay awen, tǝlkam-as. Ig-asan Ɣaysa marxaba, tǝzzar iššewal-asan daɣ salan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, izzozay daɣ-san win ǝddǝrarnen s awen.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 As tǝbuk tǝfuk y agadal, ǝhozan-t-idu nǝttulab-net win maraw d ǝššin, ǝnnan-as: «Suɣǝl tamattay a, ad takku šiɣarmaten ǝd ɣawnatan win ǝhoznen, ad tǝgmǝy id tǝnsa d a tǝtša fǝlas edag issufan awa.»
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Inn-asan: «Satšat-tan kawanay iman-nawan da!» Ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝttef ar sǝmmosat tǝgǝlwen d ǝššin kifitan, kundaba za ad nǝglâ nazzanza-du imensewan i tǝxlǝk a kul.»
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Edag ǝn sǝmmos gim n alǝs a ǝllanen den. Inna Ɣaysa i nǝttulab-net: «Saɣɣamiwat aytedan kul, tagim-tan šiɣimten ǝn sǝmmosat sǝmmosat tǝmǝrwen n awedan.»
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Ǝgan nǝttulab awen da, saɣɣaman aytedan kul.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Tǝzzar idkal Ɣaysa sǝmmosat tǝgǝlwen šin den d ǝššin kifitan win, iggǝzzay ijǝnnawan, iga igodan i Mǝššina amaran ikaramkaram šigǝlwen šin, iga awen da i kifitan, ikf-en i nǝttulab-net y a tan-uzanan i tamattay.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Ǝtšan aytedan en ketnasan har əyyəwanan. Tawašadawan-du karammutan win du-tawaglaznen, tawadnayan daɣ-san maraw ǝzmaman d ǝššin.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Ǝzǝl iyyan itattar Ɣaysa ɣas-net, wǝr ɣur-ǝs illa ar inǝttulab-net, dǝffǝr awen issǝstan-tan, inn-asan: «Awak daɣ iduf n aytedan, ma ǝmosa?»
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Ǝnnan-as: «Wiyyad a gannin Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman a tǝmosa, wiyyad a gannin: ǝnnǝbi Ilyas, wiyyad deɣ a gannin iyyan daɣ ǝnnǝbitan win ǝrǝwnen a d-inkâran daɣ tǝmattant.»
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Tǝzzar inn-asan: «Kawanay za ma tǝnnam ma ǝmosa?» Inn-as Butros: «Ǝlmǝsix ǝn Mǝššina a tǝmosa.»
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Issənkad Ɣaysa nǝttulab-net, omar-tan s ad wǝr ǝmǝlan y awedan waliyyan isalan win den.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Inn-asan: «Nak Ag Aggadǝm ilzâm-i ad ǝnǝyaɣ arkanay aggen, unkaran-i muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd muzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret, tǝwǝggin man-in, ǝnkǝra-du deɣ daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad.»
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Dǝffǝr awen inn-asan ketnasan: «Wa iran a di-ilkǝm, wǝdi igmǝdet tara ən man-net, agu imateran-net idkǝl tǝgǝttawt-net akk ǝzǝl, ilkəm-i.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Ǝssǝnat as awedan wa wǝr nǝgǝmmǝy ar aggaz ǝn man-net, wədi ad t-ǝgmǝdan, mišan wa iqbalan ad t-ǝgmǝdan fəl əddǝlil-in, wǝdi ad iɣlǝs.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Ma zʼaknu y awedan ad igrǝw ǝddǝnet ketnet, ǝnta issixrak iman-net, iffota daɣ alaxirat?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Awedan kul wa isakkarakad ləkkum y-i, madeɣ isikarakad-tu əsuɣəl n awal-in, wǝdi nak da, Ag Aggadǝm, a di-isəkkərukəd ǝlqǝbulat-net ǝzǝl wa du-z-ǝqqǝla aheɣ tanaya-nin, tǝmosat tanaya ta n Abba, tǝmos deɣ ta n angalosan a zaddognen.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as, wiyyad daɣ-wan ǝbdâdnen da da, wǝr tan-z-iba wǝr ǝnayan Taɣmar ta n Mǝššina.»
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Edag n ǝttam adan dǝffǝr igi wa dasan-iga Ɣaysa batuten šin den, inkar iddew ǝd Butros ǝd Yaxya ǝd Yaqub s ǝdɣaɣ iyyan fǝl a fall-as ansǝy Mǝššina.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Itattar den da as immǝttay udǝm-net, tǝzzar ǝgan sǝlsa-net tǝmǝllay tǝtassamat.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 As itaggu awen Butros ǝd midawan-net ibâz-tan-in etǝs. As d-ǝnkaran ǝnayan tanaya ǝn Ɣaysa, ǝnayan deɣ ǝššin meddan win dǝr innǝbdad.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 As iggaz ǝnnǝbi Musa d Ilyas šin ǝgǝlli, inna Butros i Ɣaysa: «Ǝššex, olâɣ as nǝlla da. Ǝndawat ad nǝkrǝs karad hǝktan: iyyan i-nak, iyyan in Musa, iyyan in Ilyas.» Wǝr issen Butros a igannu den.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Igannu Butros awen da as du-tǝnafalal tǝgarak iyyat, tǝlsa Ɣaysa d ǝnnǝbitan ǝššin win dǝr innǝbdad. As tǝlsa Butros ǝd midawan-net, tǝggaz-tan tasa.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Igmad-du ǝmǝsli tǝgarak ten, inna:
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 As tǝnda batu ten, wǝr hǝnnǝyan nǝttulab ar Ɣaysa. Ǝffǝstan fǝl awen, wǝr t-illa awedan ǝs t-ǝmâlan daɣ adan en.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 As ǝzǝl wa ilkaman i wen, izzǝbbat-du Ɣaysa ǝd nǝttulab-net win karad en adɣaɣ, tǝzzar tǝssǝlkad-as-in tamattay tǝgget.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Wala a ihogan idkal alǝs iyyan daɣ ammas ǝn tamattay en ǝmǝsli-net, inna: «Ya Ǝššex, onsayaq-qay a di-tǝhǝnǝtteɣ i barar-in, ǝnta ɣas a ǝleɣ.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Aljayn a t-itabazan, tǝzzar ad izayyak, itizǝbǝrdil, isakafkaf. Gǝrrid as t-itayyu, issikn-ay alɣazab.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Onsâyaɣ inǝttulab-nak a daɣ-as t-ǝkkǝsan, indar-asan.»
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Tǝzzar inna Ɣaysa: «Xa! Iket iba n ǝzǝgzan d ǝššur daɣ aytedan n azzaman a! Awak har ǝmmay ǝddewa dǝr-wan, ǝzmâraɣ-awan? Awǝy-du barar-nak.»
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 As d-ihoz barar Ɣaysa, iggǝdl-ay aggǝsuf, ad itizǝbǝrdil. Iharaššat Ɣaysa aggǝsuf, ikkas-tu daɣ barar, izzay, issoɣal-tu y abba-net.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Aytedan kul tǝsimaklal sǝr-san tǝzzǝwwǝrt ǝn tarna ǝn Mǝššina.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 «Tǝggǝzet batu ta šimǝzzugen-nawan, tǝttafam-tat: "Nak Ag Aggadǝm ǝjwâra ad ǝggâzaɣ ifassan n aytedan."»
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Mišan wǝr ǝgren batu ta dasan-iga den, ittinkal-asan almaɣna-net fǝl a tat-wǝr-agrin, amaran tah-en tasa n ǝsǝstan-net.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Tǝnkar tamazaq gǝr nǝttulab ǝn Ɣaysa daɣ batu ǝn wa daɣ-san ogaran almaqam.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Issân Ɣaysa awa samadranan, a di fǝl d-idkal arat ǝn barar iyyan issǝbdad-tu dǝgma-net,
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 amaran inn-asan: «I iqbalan barar a, fǝl ǝddǝlil-in, nak a iqbal. I di-iqbalan deɣ, wa di-d-izammazalan a iqbal. Wa daɣ-wan wǝr nǝmos arat, ǝnta a zǝwwǝran.»
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Inna Yaxya i Yaysa: «Ǝššex, nǝnây alǝs iyyan itakkasan kǝlǝsuf daɣ aytedan s esǝm-nak, nǝnn-as ad wǝr ilǝs igi n awen, fǝlas wǝr danaɣ-iha ǝs lǝkkum y-ak.»
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Inn-as Ɣaysa: «A das-tu-wǝr-tǝgdǝlam, fǝlas i wər nəgəmməy təkma-nawan, wədi əmidi-nawan.»
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 As d-ǝhozan adan win daɣ zʼassandu Ɣaysa arat wa ixtas Mǝššina, a t-imosan ǝmǝdkǝl-net ǝs jǝnnawan, isaggatakkat y iki n ǝɣrǝm ǝn Yerusalam.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Issǝgla inammazalan dat-ǝs, ǝkkan taɣrǝmt iyyat n akal ǝn Samarǝya y a das-aknin edag n ǝzǝbbi.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Mišan ugayan aytedan ǝn tǝɣrǝmt ten s a dasan-imǝgurǝt fǝlas ikkâ Yerusalam.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 As inay Yaqub ǝd Yaxya win nǝttulab-net awen, ǝnnan: «Ǝmǝli, tareɣ ad nannu i tǝmsay a fall-asan du-tazzabbat, tǝsǝrrǝkǝmmǝt-tan?»
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Imalallay-tan-in Ɣaysa, isannarɣam-asan,
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 tǝzzar okayan ǝs tǝɣrǝmt iyyat.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Jiwanken as inna alǝs iyyan i Ɣaysa: «A dak-ǝlkǝma s adag kul wa tǝkke.»
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Inn-as Ɣaysa: «Izagazan ǝlân enwan, igǝḍad deɣ ǝlân šisǝllula, mišan nak Ag Aggadǝm wǝr ǝleɣ wala edag daɣ ǝssǝnsa eɣaf-in.»
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Inna Ɣaysa y iyyan alǝs: «Ǝlkǝm-i.» Tǝzzar inn-as: «Ǝmǝli, akf-i turagat n ad agla har din-ǝnbǝlaɣ abba-nin tǝzzar.»
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Mišan inn-as Ɣaysa: «Ayyu inǝmmǝttan ad ǝnbǝlan inǝmmǝttan-nasan, kay amaran, aglu taga y aytedan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina.»
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Inn-as iyyan alǝs: «Ǝmǝli, areɣ a dak-ǝlkǝma, mišan akf-i turagat n ad nǝmǝgga d aytedan-in šiwatriwen tǝzzar.»
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Inn-as Ɣaysa: «Awedan wa issǝntan daɣ lǝkkum y-i, mišan wǝr iga awen s ǝwǝl iyyanda, wǝdi wǝr ihor ǝd Taɣmar ta n Mǝššina.»
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.