Lucas 8

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dǝffǝr awen illil Ɣaysa iɣǝrman ǝd tǝɣarmaten immâl y aytedan Ǝlinjil, imosan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina. Ǝddewan dǝr-ǝs nǝttulab-net win maraw d ǝššin.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Iddew deɣ ǝd tǝdoden as šiyyad kǝlǝsuf a daɣ-asnat ikkas, šiyyad šiwǝrnawen a daq-qanat izzozay. Ǝmosnat Maryama Madǝl, s ǝnta a d-ǝgmadan ǝssa kǝlǝsuf,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 ǝd Jannata ta n tǝntut ǝn Xuza wa innǝttafan ǝd taɣawšiwen n ǝmǝnokal Herod, ǝd Suzana ǝd šiyyad šidoden aggotnen. Ketnasnat ǝdhâlnat Ɣaysa ǝd nǝttulab-net s awa ǝlanat.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Wǝr t-illa ǝɣrǝm a du-wǝr-gǝmmǝdan aytedan takkin-du Ɣaysa, tǝzzar tǝga fall-as tiddawat tagget, ig-asan ǝlmital wa:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 «Kala ad igla ǝmagyak iyyan y ad inbǝl amasa-net. Daɣ anabal wa itaggu den imosan anabas n amasa, ərtaknat tǝblalen šiyyad fǝl tama ǝn tarrayt, tǝzzar ǝkkokalan daɣ-asnat aytedan, ǝtšan-tanat gǝḍad.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Šiyyad ǝrtaknat daɣ adag ǝhanat tǝhun. As d-ǝgmadnat, ǝqqurnat fǝl iba ǝn bǝddug.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Šiyyad ǝrtaknat daɣ tǝfǝssaɣ, ǝdwalnat dǝr-ǝsnat, ǝlmaznat-tanat.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Šiyyad ǝrtaknat daɣ amaḍal olâɣan, tǝzzar ǝdwalnat. Ǝkkulluk ǝn tǝblalt terâw temeday n iyyat.» As inna Ɣaysa awen idkal ǝmǝsli-net inna: «Wa isallin, isǝsǝmet!»
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Dǝffǝr awen ǝssǝstanan-tu nǝttulab-net d almaɣna n ǝlmital wa iga den.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Inn-asan: «Kawanay tǝgrâwam masnat daɣ ǝssiran ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, mišan aytedan win hadatnen tangalen as dasan-ittǝmal ǝssir wa, fǝl ad iqqǝl as "ǝswâdan, mišan wǝr hǝnnǝyan; ǝssisaman mišan wǝr gǝrrin."»
10 Jesus respondeu:
11 Igla Ɣaysa iššewal, inn-asan: «Ǝlmital wǝdi almaɣna-net da: amasa ǝlmital a imos n Awal ǝn Mǝššina.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Amasa wa irtakan fǝl tama ǝn tarrayt, ǝlmital a imos n aytedan win ǝslanen y awal ǝn Mǝššina, mišan ad d-asu Iblis ikkǝs-tu daɣ wallan-nasan fǝl ad wǝr ǝzzǝgzǝnan, ǝgrǝwan efsan.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Amasa wa irtakan daɣ tǝhun, ǝlmital a imos n aytedan win ǝslanen y Awal ǝn Mǝššina, ǝqbalan-tu ǝs man filawasnen, mišan wǝr ila awen ekay, ǝzǝgzan-nasan wǝr itihag. As tawajarraban, a tan-igmǝd.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Amasa wa irtakan daɣ tǝfǝssaɣ, ǝlmital a imos n aytedan win ǝslanen y awal ǝn Mǝššina ǝqbalan-tu, mišan as tan-ǝdgǝzan aššawašatan n ǝddǝnet ǝd tara n ǝddǝnet d arak deranan, ǝssǝfalan-du dǝnnǝg awal wen, ad igdǝl awen y ǝzǝgzan-nasan alkamalat.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Amasa wa irtakan amaran daɣ amaḍal olaɣan, ǝlmital a imos n aytedan win ǝslanen y awal ǝn Mǝššina ǝlân iwallan olaɣnen lammodnen, tǝzzar ǝqbǝlan-tu, ǝttǝfan-tu s ǝlluɣ, tǝgmad-tan-du tǝnfa fǝlas ǝzmâran y arat kul.»
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Wǝr t-illa awedan isarɣin fǝtǝla tǝzzar isǝbbǝnbǝy fall-as ǝɣǝzu madeɣ ag-et daw tessat. Kalar ǝšilǝy a tat-itaggu tǝšǝššilǝyt-net fǝl ad ǝnǝyan aytedan win du-taggaznen ehan s ǝnnur-net.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Wǝr t-illa a iɣbâran ǝs wǝrgeɣ ad affaggu, wala iyyan istâran ǝs wǝrgeɣ a d-inǝnǝfilǝl, itǝwǝssǝn ezal a mallan.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Daɣ adi ǝnkǝdat y ǝmmǝk was tǝsasamam. Awedan wa ilan, a das-itǝwǝšitu awa ila; wa wǝr nǝla amaran, arat n awas iɣîl il-ay da a daɣ-as attarmas.»
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Tosa-du anna ǝn Ɣaysa ǝd mǝdrayan-net, mišan orn-en a t-in-awǝdan fǝl igǝt ǝn tamattay.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Itawann-as: «Anna-nak ǝd mǝdrayan-nak ǝbdâdan-ak, ǝrân anay-nak.»
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Mišan inn-asan Ɣaysa: «Anna-nin ǝd mǝdrayan-in aytedan win sasamnen y awal ǝn Mǝššina, tamazalan s awa inna.»
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Ǝzǝl iyyan iggaz Ɣaysa aɣlal n aman ǝnta ǝd nǝttulab-net. Inn-asan: «Nǝɣrǝset agaraw ǝs tagadamayt-net ta hadat.» Tǝzzar ǝglan.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Ǝglân fǝl aman as din-ibaz etǝs Ɣaysa. Wala a ihogan igar-du aḍu issohen fǝl agaraw, ad idakkar ǝɣlal aman, ǝggazan zega n a tan-atšin aman.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Ǝhozan-du nǝttulab Ɣaysa, a tu-sankaran daɣ etǝs, gannin as: «Ǝššex, Ǝššex, nǝhlak.» Inkar-du Ɣaysa isannarɣam y aḍu ǝd tanazzamaren takkinen ijǝnnawan, tǝzzar ibdad aḍu, idrar arat kul.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Amaran inn-asan Ɣaysa: «Ma iga ǝzǝgzan-nawan?» Issirmaq-qan awen, isimaklal sǝr-san. Ad tinǝmǝnnin: «Ma imos wa daɣ awedan as wala aḍu d aman ittâf daɣ-san tanat?»
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Dǝffǝr awen ewadan-in akal ǝn Garassenatan inimaɣlayan agaraw d akal wa n Galilaya.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Da da ɣas a d-izzǝbbat Ɣaysa aɣlal n aman ǝnta a das-d-issǝlkad alǝs iyyan ǝhân kǝlǝsuf. Alǝs wen in ǝɣrǝm ihan akal en da. Irǝw as issǝnsa isǝlsa, igmad aɣaywan, ixsar daɣ zǝkwan.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Inay Ɣaysa ɣas, ad itakkas imaslan labasnen, tǝzzar issǝjad i Ɣaysa, idkal ǝmǝsli-net wǝllen inna: «Ya Ɣaysa wa n Barar ǝn Mǝššina di n Amadkol ma daɣ-i tareɣ? Onsâyaq-qay a di-wǝr-tǝzǝɣɣǝba.»
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Innâ awen fǝlas Ɣaysa a omaran aggǝsuf wa t-ihan s a t-id-igmǝd. Iyyǝwan-du sǝr-ǝs aggǝsuf en ǝsǝnkǝr, karradan-tu aytedan ǝs sassaran ǝd tǝzabagawen mišan ad iɣtǝs awen kul, awǝy-tu aggǝsuf s ǝsuf.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Issǝstan-tu Ɣaysa, inn-as: «Ma esǝm-nak?» Ijjiwwab-as inn-as: «Esǝm-in Egan.» Inn-as alǝs en awen fǝlas kǝlǝsuf aggotnen a t-ǝhanen.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ad tansayan kǝlǝsuf win t-ǝhanen Ɣaysa a tan-wǝr-issuku anu wa wǝr nǝla eder.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Illât-tu ǝsǝgǝn aggen ǝn ladayan ǝdânnen fǝl tasaga ǝn tǝkašwart. Onsayan kǝlǝsuf Ɣaysa y a tan-akfu turagat n ad ǝggǝzan iladayan en, ikf-asan-tat.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ǝgmadan kǝlǝsuf alǝs en, ǝggazan iladayan. Tǝzzar ozalan-du ladayan fǝl azagada ǝn təkašwart ad titǝrǝgtǝrigan daɣ agaraw, tattan-tan aman.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 As ǝnayan madanan ǝn layadayan awa igan den, ozalan, ǝgan isalan n awen daɣ ǝɣrǝm en ǝd ɣǝlǝyɣǝlayan-net.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ǝglan aytedan y ad ǝnǝyan awa igan. As din-osan Ɣaysa ogazan-in ɣur-ǝs alǝs wa ǝgmadan kǝlǝsuf, iqqim ɣur daran-net, ilsâ, tǝqqâl-t-idu deɣ tayttay-net, tǝzzar tǝggaz-tan tasa.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ǝgan daɣ-san aytedan win ǝgǝyyatnen y awen isalan n ǝmmǝk was itawasafsa alǝs wa daɣ tawakkasan kǝlǝsuf.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Mišan ǝnkaran-du aytedan kul win akal ǝn Garassenatan ad gammayan daɣ Ɣaysa a tan-ugag fǝlas tasa a tan-tǝggazat zǝwwǝrat. Iggaz Ɣaysa aɣlal n aman iqqal.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Onsay-tu alǝs wa ǝgmadan kǝlǝsuf ad t-ayyu a dǝr-ǝs idaw, mišan issoɣal-tu Ɣaysa inn-as:
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 «Ǝqqǝl ehan-nak, tǝmǝla y aytedan iket n arraxmat ta dak-iga Mǝššina da.» Tǝzzar igla ad immal daɣ ǝɣrǝm en ketnet arat kul wa das-iga Ɣaysa.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 As iqqal Ɣaysa ǝsǝlim wa hadan n agaraw, tǝssǝlkad-as-du tamattay as ketnet tǝqqâl-as.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Alwaq wen da a d-osa alǝs iyyan igân esǝm Jayɣus imosan iyyan daɣ muzaran n ahan n ǝlɣibada wa n Kǝl-Ǝlyǝhud ǝn tǝɣrǝmt ten. Issǝjad dat Ɣaysa, ad t-itansay ad idawan s ahan-net,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 fǝlas elles tǝmosat wǝlǝt maraw elan d ǝššin, s ǝnta ɣas a ila, a tǝbukat y iba.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Tamattay en tah-et təntut təgât maraw elan d əššin igammad-tat əzni. Tǝnɣa tǝla-net kul daɣ nasmagalan, mišan wǝr t-illa awedan ifrâgan ǝzuzǝy-net.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Tǝhoz-du Ɣaysa sa sǝr tǝɣǝrden, tǝdas tǝbǝnik ǝn tǝkadkat-net, izzǝkkat ǝzni wa tat-igammadan tamazayt ten da. Tǝzzay.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Tǝzzar inna Ɣaysa: «Ma di-idasan?» Iggad awedan kul as t-idâs, amaran inn-as Butros: «Ǝššex, tamattay a ketnet as kay-taɣalayɣalay, tǝsâs-kay.»
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Mišan ya inna Ɣaysa: «Awedan iyyan idâs-i fǝlas ǝfrâya i tarna iyyat as di-tǝgmad.»
46 Mas Jesus insistiu:
47 As tǝssan tǝntut ten as tǝffigga, tǝkka-du Ɣaysa tǝndaw-tat taysǝst, tǝssǝjad dat-ǝs, tǝmal-as dat aytedan kul ǝddǝlil wa fǝl tu-tǝdas ǝd tǝmǝzzǝyt ta tǝga tamazayt ten da.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Inn-as Ɣaysa: «Tabarart-in, ǝzǝgzan-nam sǝr-i a kam-izzozayan, aglu daɣ alxer.»
48 Então Jesus lhe disse:
49 Harwada iššewal Ɣaysa as d-osa awedan iyyan a d-ifalan aɣaywan ǝn Jayɣus wa n ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, inn-as: «Allek aba-tat, mazzay d ǝddaguz n Ǝššex.»
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Isla Ɣaysa y awen, inna i Jayɣus: «Ad wǝr tǝrmǝɣa, zǝgzǝn ɣas, allek ad tǝzzǝy.»
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 As din-ewad Ɣaysa ehan ǝn Jayɣus, igdal y aytedan ad t-ǝggǝzan, wǝr oyya ar Butros ǝd Yaxya ǝd Yaqub d abba ǝn tǝbarart d anna-net.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Aytedan kul win ǝllanen den, hallan, sikalalan fǝl tǝbarart mišan inn-asan Ɣaysa: «Ayyiwat tala, tǝbarart wǝr tat-aba, etǝs ɣas a tǝga.»
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 A daɣ-as tajaban fǝlas ǝssânan as wǝr tǝdder.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Tǝzzar iggaz Ɣaysa fǝl tǝbarart, ibaz ǝfus-net, iɣr-et, inn-as: «Tabarart ǝnkǝr-du!»
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Ǝqqalan-tat-du man-net tǝbdad-du daɣ tamazayt ten da, tǝzzar omar-tan Ɣaysa s a tat-akfin a tǝtša.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ǝhagan marwan ǝn tǝbarart, mišan irɣam-asan Ɣaysa fǝl amel n awen y awedan waliyyan.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.