Lucas 8

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dǝffǝr awen illil Ɣaysa iɣǝrman ǝd tǝɣarmaten immâl y aytedan Ǝlinjil, imosan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina. Ǝddewan dǝr-ǝs nǝttulab-net win maraw d ǝššin.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Iddew deɣ ǝd tǝdoden as šiyyad kǝlǝsuf a daɣ-asnat ikkas, šiyyad šiwǝrnawen a daq-qanat izzozay. Ǝmosnat Maryama Madǝl, s ǝnta a d-ǝgmadan ǝssa kǝlǝsuf,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 ǝd Jannata ta n tǝntut ǝn Xuza wa innǝttafan ǝd taɣawšiwen n ǝmǝnokal Herod, ǝd Suzana ǝd šiyyad šidoden aggotnen. Ketnasnat ǝdhâlnat Ɣaysa ǝd nǝttulab-net s awa ǝlanat.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Wǝr t-illa ǝɣrǝm a du-wǝr-gǝmmǝdan aytedan takkin-du Ɣaysa, tǝzzar tǝga fall-as tiddawat tagget, ig-asan ǝlmital wa:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 «Kala ad igla ǝmagyak iyyan y ad inbǝl amasa-net. Daɣ anabal wa itaggu den imosan anabas n amasa, ərtaknat tǝblalen šiyyad fǝl tama ǝn tarrayt, tǝzzar ǝkkokalan daɣ-asnat aytedan, ǝtšan-tanat gǝḍad.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Šiyyad ǝrtaknat daɣ adag ǝhanat tǝhun. As d-ǝgmadnat, ǝqqurnat fǝl iba ǝn bǝddug.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Šiyyad ǝrtaknat daɣ tǝfǝssaɣ, ǝdwalnat dǝr-ǝsnat, ǝlmaznat-tanat.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Šiyyad ǝrtaknat daɣ amaḍal olâɣan, tǝzzar ǝdwalnat. Ǝkkulluk ǝn tǝblalt terâw temeday n iyyat.» As inna Ɣaysa awen idkal ǝmǝsli-net inna: «Wa isallin, isǝsǝmet!»
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Dǝffǝr awen ǝssǝstanan-tu nǝttulab-net d almaɣna n ǝlmital wa iga den.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Inn-asan: «Kawanay tǝgrâwam masnat daɣ ǝssiran ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, mišan aytedan win hadatnen tangalen as dasan-ittǝmal ǝssir wa, fǝl ad iqqǝl as "ǝswâdan, mišan wǝr hǝnnǝyan; ǝssisaman mišan wǝr gǝrrin."»
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Igla Ɣaysa iššewal, inn-asan: «Ǝlmital wǝdi almaɣna-net da: amasa ǝlmital a imos n Awal ǝn Mǝššina.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Amasa wa irtakan fǝl tama ǝn tarrayt, ǝlmital a imos n aytedan win ǝslanen y awal ǝn Mǝššina, mišan ad d-asu Iblis ikkǝs-tu daɣ wallan-nasan fǝl ad wǝr ǝzzǝgzǝnan, ǝgrǝwan efsan.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Amasa wa irtakan daɣ tǝhun, ǝlmital a imos n aytedan win ǝslanen y Awal ǝn Mǝššina, ǝqbalan-tu ǝs man filawasnen, mišan wǝr ila awen ekay, ǝzǝgzan-nasan wǝr itihag. As tawajarraban, a tan-igmǝd.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Amasa wa irtakan daɣ tǝfǝssaɣ, ǝlmital a imos n aytedan win ǝslanen y awal ǝn Mǝššina ǝqbalan-tu, mišan as tan-ǝdgǝzan aššawašatan n ǝddǝnet ǝd tara n ǝddǝnet d arak deranan, ǝssǝfalan-du dǝnnǝg awal wen, ad igdǝl awen y ǝzǝgzan-nasan alkamalat.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Amasa wa irtakan amaran daɣ amaḍal olaɣan, ǝlmital a imos n aytedan win ǝslanen y awal ǝn Mǝššina ǝlân iwallan olaɣnen lammodnen, tǝzzar ǝqbǝlan-tu, ǝttǝfan-tu s ǝlluɣ, tǝgmad-tan-du tǝnfa fǝlas ǝzmâran y arat kul.»
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Wǝr t-illa awedan isarɣin fǝtǝla tǝzzar isǝbbǝnbǝy fall-as ǝɣǝzu madeɣ ag-et daw tessat. Kalar ǝšilǝy a tat-itaggu tǝšǝššilǝyt-net fǝl ad ǝnǝyan aytedan win du-taggaznen ehan s ǝnnur-net.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Wǝr t-illa a iɣbâran ǝs wǝrgeɣ ad affaggu, wala iyyan istâran ǝs wǝrgeɣ a d-inǝnǝfilǝl, itǝwǝssǝn ezal a mallan.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Daɣ adi ǝnkǝdat y ǝmmǝk was tǝsasamam. Awedan wa ilan, a das-itǝwǝšitu awa ila; wa wǝr nǝla amaran, arat n awas iɣîl il-ay da a daɣ-as attarmas.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Tosa-du anna ǝn Ɣaysa ǝd mǝdrayan-net, mišan orn-en a t-in-awǝdan fǝl igǝt ǝn tamattay.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Itawann-as: «Anna-nak ǝd mǝdrayan-nak ǝbdâdan-ak, ǝrân anay-nak.»
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Mišan inn-asan Ɣaysa: «Anna-nin ǝd mǝdrayan-in aytedan win sasamnen y awal ǝn Mǝššina, tamazalan s awa inna.»
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Ǝzǝl iyyan iggaz Ɣaysa aɣlal n aman ǝnta ǝd nǝttulab-net. Inn-asan: «Nǝɣrǝset agaraw ǝs tagadamayt-net ta hadat.» Tǝzzar ǝglan.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Ǝglân fǝl aman as din-ibaz etǝs Ɣaysa. Wala a ihogan igar-du aḍu issohen fǝl agaraw, ad idakkar ǝɣlal aman, ǝggazan zega n a tan-atšin aman.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Ǝhozan-du nǝttulab Ɣaysa, a tu-sankaran daɣ etǝs, gannin as: «Ǝššex, Ǝššex, nǝhlak.» Inkar-du Ɣaysa isannarɣam y aḍu ǝd tanazzamaren takkinen ijǝnnawan, tǝzzar ibdad aḍu, idrar arat kul.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Amaran inn-asan Ɣaysa: «Ma iga ǝzǝgzan-nawan?» Issirmaq-qan awen, isimaklal sǝr-san. Ad tinǝmǝnnin: «Ma imos wa daɣ awedan as wala aḍu d aman ittâf daɣ-san tanat?»
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Dǝffǝr awen ewadan-in akal ǝn Garassenatan inimaɣlayan agaraw d akal wa n Galilaya.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Da da ɣas a d-izzǝbbat Ɣaysa aɣlal n aman ǝnta a das-d-issǝlkad alǝs iyyan ǝhân kǝlǝsuf. Alǝs wen in ǝɣrǝm ihan akal en da. Irǝw as issǝnsa isǝlsa, igmad aɣaywan, ixsar daɣ zǝkwan.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Inay Ɣaysa ɣas, ad itakkas imaslan labasnen, tǝzzar issǝjad i Ɣaysa, idkal ǝmǝsli-net wǝllen inna: «Ya Ɣaysa wa n Barar ǝn Mǝššina di n Amadkol ma daɣ-i tareɣ? Onsâyaq-qay a di-wǝr-tǝzǝɣɣǝba.»
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Innâ awen fǝlas Ɣaysa a omaran aggǝsuf wa t-ihan s a t-id-igmǝd. Iyyǝwan-du sǝr-ǝs aggǝsuf en ǝsǝnkǝr, karradan-tu aytedan ǝs sassaran ǝd tǝzabagawen mišan ad iɣtǝs awen kul, awǝy-tu aggǝsuf s ǝsuf.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Issǝstan-tu Ɣaysa, inn-as: «Ma esǝm-nak?» Ijjiwwab-as inn-as: «Esǝm-in Egan.» Inn-as alǝs en awen fǝlas kǝlǝsuf aggotnen a t-ǝhanen.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ad tansayan kǝlǝsuf win t-ǝhanen Ɣaysa a tan-wǝr-issuku anu wa wǝr nǝla eder.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Illât-tu ǝsǝgǝn aggen ǝn ladayan ǝdânnen fǝl tasaga ǝn tǝkašwart. Onsayan kǝlǝsuf Ɣaysa y a tan-akfu turagat n ad ǝggǝzan iladayan en, ikf-asan-tat.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ǝgmadan kǝlǝsuf alǝs en, ǝggazan iladayan. Tǝzzar ozalan-du ladayan fǝl azagada ǝn təkašwart ad titǝrǝgtǝrigan daɣ agaraw, tattan-tan aman.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 As ǝnayan madanan ǝn layadayan awa igan den, ozalan, ǝgan isalan n awen daɣ ǝɣrǝm en ǝd ɣǝlǝyɣǝlayan-net.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ǝglan aytedan y ad ǝnǝyan awa igan. As din-osan Ɣaysa ogazan-in ɣur-ǝs alǝs wa ǝgmadan kǝlǝsuf, iqqim ɣur daran-net, ilsâ, tǝqqâl-t-idu deɣ tayttay-net, tǝzzar tǝggaz-tan tasa.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Ǝgan daɣ-san aytedan win ǝgǝyyatnen y awen isalan n ǝmmǝk was itawasafsa alǝs wa daɣ tawakkasan kǝlǝsuf.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Mišan ǝnkaran-du aytedan kul win akal ǝn Garassenatan ad gammayan daɣ Ɣaysa a tan-ugag fǝlas tasa a tan-tǝggazat zǝwwǝrat. Iggaz Ɣaysa aɣlal n aman iqqal.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Onsay-tu alǝs wa ǝgmadan kǝlǝsuf ad t-ayyu a dǝr-ǝs idaw, mišan issoɣal-tu Ɣaysa inn-as:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 «Ǝqqǝl ehan-nak, tǝmǝla y aytedan iket n arraxmat ta dak-iga Mǝššina da.» Tǝzzar igla ad immal daɣ ǝɣrǝm en ketnet arat kul wa das-iga Ɣaysa.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 As iqqal Ɣaysa ǝsǝlim wa hadan n agaraw, tǝssǝlkad-as-du tamattay as ketnet tǝqqâl-as.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Alwaq wen da a d-osa alǝs iyyan igân esǝm Jayɣus imosan iyyan daɣ muzaran n ahan n ǝlɣibada wa n Kǝl-Ǝlyǝhud ǝn tǝɣrǝmt ten. Issǝjad dat Ɣaysa, ad t-itansay ad idawan s ahan-net,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 fǝlas elles tǝmosat wǝlǝt maraw elan d ǝššin, s ǝnta ɣas a ila, a tǝbukat y iba.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Tamattay en tah-et təntut təgât maraw elan d əššin igammad-tat əzni. Tǝnɣa tǝla-net kul daɣ nasmagalan, mišan wǝr t-illa awedan ifrâgan ǝzuzǝy-net.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Tǝhoz-du Ɣaysa sa sǝr tǝɣǝrden, tǝdas tǝbǝnik ǝn tǝkadkat-net, izzǝkkat ǝzni wa tat-igammadan tamazayt ten da. Tǝzzay.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Tǝzzar inna Ɣaysa: «Ma di-idasan?» Iggad awedan kul as t-idâs, amaran inn-as Butros: «Ǝššex, tamattay a ketnet as kay-taɣalayɣalay, tǝsâs-kay.»
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Mišan ya inna Ɣaysa: «Awedan iyyan idâs-i fǝlas ǝfrâya i tarna iyyat as di-tǝgmad.»
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 As tǝssan tǝntut ten as tǝffigga, tǝkka-du Ɣaysa tǝndaw-tat taysǝst, tǝssǝjad dat-ǝs, tǝmal-as dat aytedan kul ǝddǝlil wa fǝl tu-tǝdas ǝd tǝmǝzzǝyt ta tǝga tamazayt ten da.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Inn-as Ɣaysa: «Tabarart-in, ǝzǝgzan-nam sǝr-i a kam-izzozayan, aglu daɣ alxer.»
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Harwada iššewal Ɣaysa as d-osa awedan iyyan a d-ifalan aɣaywan ǝn Jayɣus wa n ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, inn-as: «Allek aba-tat, mazzay d ǝddaguz n Ǝššex.»
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Isla Ɣaysa y awen, inna i Jayɣus: «Ad wǝr tǝrmǝɣa, zǝgzǝn ɣas, allek ad tǝzzǝy.»
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 As din-ewad Ɣaysa ehan ǝn Jayɣus, igdal y aytedan ad t-ǝggǝzan, wǝr oyya ar Butros ǝd Yaxya ǝd Yaqub d abba ǝn tǝbarart d anna-net.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Aytedan kul win ǝllanen den, hallan, sikalalan fǝl tǝbarart mišan inn-asan Ɣaysa: «Ayyiwat tala, tǝbarart wǝr tat-aba, etǝs ɣas a tǝga.»
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 A daɣ-as tajaban fǝlas ǝssânan as wǝr tǝdder.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Tǝzzar iggaz Ɣaysa fǝl tǝbarart, ibaz ǝfus-net, iɣr-et, inn-as: «Tabarart ǝnkǝr-du!»
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Ǝqqalan-tat-du man-net tǝbdad-du daɣ tamazayt ten da, tǝzzar omar-tan Ɣaysa s a tat-akfin a tǝtša.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Ǝhagan marwan ǝn tǝbarart, mišan irɣam-asan Ɣaysa fǝl amel n awen y awedan waliyyan.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.