Lucas 8

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dǝffǝr awen illil Ɣaysa iɣǝrman ǝd tǝɣarmaten immâl y aytedan Ǝlinjil, imosan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina. Ǝddewan dǝr-ǝs nǝttulab-net win maraw d ǝššin.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Iddew deɣ ǝd tǝdoden as šiyyad kǝlǝsuf a daɣ-asnat ikkas, šiyyad šiwǝrnawen a daq-qanat izzozay. Ǝmosnat Maryama Madǝl, s ǝnta a d-ǝgmadan ǝssa kǝlǝsuf,
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 ǝd Jannata ta n tǝntut ǝn Xuza wa innǝttafan ǝd taɣawšiwen n ǝmǝnokal Herod, ǝd Suzana ǝd šiyyad šidoden aggotnen. Ketnasnat ǝdhâlnat Ɣaysa ǝd nǝttulab-net s awa ǝlanat.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Wǝr t-illa ǝɣrǝm a du-wǝr-gǝmmǝdan aytedan takkin-du Ɣaysa, tǝzzar tǝga fall-as tiddawat tagget, ig-asan ǝlmital wa:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 «Kala ad igla ǝmagyak iyyan y ad inbǝl amasa-net. Daɣ anabal wa itaggu den imosan anabas n amasa, ərtaknat tǝblalen šiyyad fǝl tama ǝn tarrayt, tǝzzar ǝkkokalan daɣ-asnat aytedan, ǝtšan-tanat gǝḍad.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Šiyyad ǝrtaknat daɣ adag ǝhanat tǝhun. As d-ǝgmadnat, ǝqqurnat fǝl iba ǝn bǝddug.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Šiyyad ǝrtaknat daɣ tǝfǝssaɣ, ǝdwalnat dǝr-ǝsnat, ǝlmaznat-tanat.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Šiyyad ǝrtaknat daɣ amaḍal olâɣan, tǝzzar ǝdwalnat. Ǝkkulluk ǝn tǝblalt terâw temeday n iyyat.» As inna Ɣaysa awen idkal ǝmǝsli-net inna: «Wa isallin, isǝsǝmet!»
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Dǝffǝr awen ǝssǝstanan-tu nǝttulab-net d almaɣna n ǝlmital wa iga den.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Inn-asan: «Kawanay tǝgrâwam masnat daɣ ǝssiran ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, mišan aytedan win hadatnen tangalen as dasan-ittǝmal ǝssir wa, fǝl ad iqqǝl as "ǝswâdan, mišan wǝr hǝnnǝyan; ǝssisaman mišan wǝr gǝrrin."»
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Igla Ɣaysa iššewal, inn-asan: «Ǝlmital wǝdi almaɣna-net da: amasa ǝlmital a imos n Awal ǝn Mǝššina.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Amasa wa irtakan fǝl tama ǝn tarrayt, ǝlmital a imos n aytedan win ǝslanen y awal ǝn Mǝššina, mišan ad d-asu Iblis ikkǝs-tu daɣ wallan-nasan fǝl ad wǝr ǝzzǝgzǝnan, ǝgrǝwan efsan.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Amasa wa irtakan daɣ tǝhun, ǝlmital a imos n aytedan win ǝslanen y Awal ǝn Mǝššina, ǝqbalan-tu ǝs man filawasnen, mišan wǝr ila awen ekay, ǝzǝgzan-nasan wǝr itihag. As tawajarraban, a tan-igmǝd.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Amasa wa irtakan daɣ tǝfǝssaɣ, ǝlmital a imos n aytedan win ǝslanen y awal ǝn Mǝššina ǝqbalan-tu, mišan as tan-ǝdgǝzan aššawašatan n ǝddǝnet ǝd tara n ǝddǝnet d arak deranan, ǝssǝfalan-du dǝnnǝg awal wen, ad igdǝl awen y ǝzǝgzan-nasan alkamalat.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Amasa wa irtakan amaran daɣ amaḍal olaɣan, ǝlmital a imos n aytedan win ǝslanen y awal ǝn Mǝššina ǝlân iwallan olaɣnen lammodnen, tǝzzar ǝqbǝlan-tu, ǝttǝfan-tu s ǝlluɣ, tǝgmad-tan-du tǝnfa fǝlas ǝzmâran y arat kul.»
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Wǝr t-illa awedan isarɣin fǝtǝla tǝzzar isǝbbǝnbǝy fall-as ǝɣǝzu madeɣ ag-et daw tessat. Kalar ǝšilǝy a tat-itaggu tǝšǝššilǝyt-net fǝl ad ǝnǝyan aytedan win du-taggaznen ehan s ǝnnur-net.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Wǝr t-illa a iɣbâran ǝs wǝrgeɣ ad affaggu, wala iyyan istâran ǝs wǝrgeɣ a d-inǝnǝfilǝl, itǝwǝssǝn ezal a mallan.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Daɣ adi ǝnkǝdat y ǝmmǝk was tǝsasamam. Awedan wa ilan, a das-itǝwǝšitu awa ila; wa wǝr nǝla amaran, arat n awas iɣîl il-ay da a daɣ-as attarmas.»
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Tosa-du anna ǝn Ɣaysa ǝd mǝdrayan-net, mišan orn-en a t-in-awǝdan fǝl igǝt ǝn tamattay.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Itawann-as: «Anna-nak ǝd mǝdrayan-nak ǝbdâdan-ak, ǝrân anay-nak.»
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Mišan inn-asan Ɣaysa: «Anna-nin ǝd mǝdrayan-in aytedan win sasamnen y awal ǝn Mǝššina, tamazalan s awa inna.»
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Ǝzǝl iyyan iggaz Ɣaysa aɣlal n aman ǝnta ǝd nǝttulab-net. Inn-asan: «Nǝɣrǝset agaraw ǝs tagadamayt-net ta hadat.» Tǝzzar ǝglan.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Ǝglân fǝl aman as din-ibaz etǝs Ɣaysa. Wala a ihogan igar-du aḍu issohen fǝl agaraw, ad idakkar ǝɣlal aman, ǝggazan zega n a tan-atšin aman.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Ǝhozan-du nǝttulab Ɣaysa, a tu-sankaran daɣ etǝs, gannin as: «Ǝššex, Ǝššex, nǝhlak.» Inkar-du Ɣaysa isannarɣam y aḍu ǝd tanazzamaren takkinen ijǝnnawan, tǝzzar ibdad aḍu, idrar arat kul.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Amaran inn-asan Ɣaysa: «Ma iga ǝzǝgzan-nawan?» Issirmaq-qan awen, isimaklal sǝr-san. Ad tinǝmǝnnin: «Ma imos wa daɣ awedan as wala aḍu d aman ittâf daɣ-san tanat?»
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Dǝffǝr awen ewadan-in akal ǝn Garassenatan inimaɣlayan agaraw d akal wa n Galilaya.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Da da ɣas a d-izzǝbbat Ɣaysa aɣlal n aman ǝnta a das-d-issǝlkad alǝs iyyan ǝhân kǝlǝsuf. Alǝs wen in ǝɣrǝm ihan akal en da. Irǝw as issǝnsa isǝlsa, igmad aɣaywan, ixsar daɣ zǝkwan.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Inay Ɣaysa ɣas, ad itakkas imaslan labasnen, tǝzzar issǝjad i Ɣaysa, idkal ǝmǝsli-net wǝllen inna: «Ya Ɣaysa wa n Barar ǝn Mǝššina di n Amadkol ma daɣ-i tareɣ? Onsâyaq-qay a di-wǝr-tǝzǝɣɣǝba.»
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Innâ awen fǝlas Ɣaysa a omaran aggǝsuf wa t-ihan s a t-id-igmǝd. Iyyǝwan-du sǝr-ǝs aggǝsuf en ǝsǝnkǝr, karradan-tu aytedan ǝs sassaran ǝd tǝzabagawen mišan ad iɣtǝs awen kul, awǝy-tu aggǝsuf s ǝsuf.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Issǝstan-tu Ɣaysa, inn-as: «Ma esǝm-nak?» Ijjiwwab-as inn-as: «Esǝm-in Egan.» Inn-as alǝs en awen fǝlas kǝlǝsuf aggotnen a t-ǝhanen.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ad tansayan kǝlǝsuf win t-ǝhanen Ɣaysa a tan-wǝr-issuku anu wa wǝr nǝla eder.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Illât-tu ǝsǝgǝn aggen ǝn ladayan ǝdânnen fǝl tasaga ǝn tǝkašwart. Onsayan kǝlǝsuf Ɣaysa y a tan-akfu turagat n ad ǝggǝzan iladayan en, ikf-asan-tat.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Ǝgmadan kǝlǝsuf alǝs en, ǝggazan iladayan. Tǝzzar ozalan-du ladayan fǝl azagada ǝn təkašwart ad titǝrǝgtǝrigan daɣ agaraw, tattan-tan aman.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 As ǝnayan madanan ǝn layadayan awa igan den, ozalan, ǝgan isalan n awen daɣ ǝɣrǝm en ǝd ɣǝlǝyɣǝlayan-net.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ǝglan aytedan y ad ǝnǝyan awa igan. As din-osan Ɣaysa ogazan-in ɣur-ǝs alǝs wa ǝgmadan kǝlǝsuf, iqqim ɣur daran-net, ilsâ, tǝqqâl-t-idu deɣ tayttay-net, tǝzzar tǝggaz-tan tasa.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Ǝgan daɣ-san aytedan win ǝgǝyyatnen y awen isalan n ǝmmǝk was itawasafsa alǝs wa daɣ tawakkasan kǝlǝsuf.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Mišan ǝnkaran-du aytedan kul win akal ǝn Garassenatan ad gammayan daɣ Ɣaysa a tan-ugag fǝlas tasa a tan-tǝggazat zǝwwǝrat. Iggaz Ɣaysa aɣlal n aman iqqal.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Onsay-tu alǝs wa ǝgmadan kǝlǝsuf ad t-ayyu a dǝr-ǝs idaw, mišan issoɣal-tu Ɣaysa inn-as:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 «Ǝqqǝl ehan-nak, tǝmǝla y aytedan iket n arraxmat ta dak-iga Mǝššina da.» Tǝzzar igla ad immal daɣ ǝɣrǝm en ketnet arat kul wa das-iga Ɣaysa.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 As iqqal Ɣaysa ǝsǝlim wa hadan n agaraw, tǝssǝlkad-as-du tamattay as ketnet tǝqqâl-as.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Alwaq wen da a d-osa alǝs iyyan igân esǝm Jayɣus imosan iyyan daɣ muzaran n ahan n ǝlɣibada wa n Kǝl-Ǝlyǝhud ǝn tǝɣrǝmt ten. Issǝjad dat Ɣaysa, ad t-itansay ad idawan s ahan-net,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 fǝlas elles tǝmosat wǝlǝt maraw elan d ǝššin, s ǝnta ɣas a ila, a tǝbukat y iba.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Tamattay en tah-et təntut təgât maraw elan d əššin igammad-tat əzni. Tǝnɣa tǝla-net kul daɣ nasmagalan, mišan wǝr t-illa awedan ifrâgan ǝzuzǝy-net.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Tǝhoz-du Ɣaysa sa sǝr tǝɣǝrden, tǝdas tǝbǝnik ǝn tǝkadkat-net, izzǝkkat ǝzni wa tat-igammadan tamazayt ten da. Tǝzzay.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Tǝzzar inna Ɣaysa: «Ma di-idasan?» Iggad awedan kul as t-idâs, amaran inn-as Butros: «Ǝššex, tamattay a ketnet as kay-taɣalayɣalay, tǝsâs-kay.»
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Mišan ya inna Ɣaysa: «Awedan iyyan idâs-i fǝlas ǝfrâya i tarna iyyat as di-tǝgmad.»
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 As tǝssan tǝntut ten as tǝffigga, tǝkka-du Ɣaysa tǝndaw-tat taysǝst, tǝssǝjad dat-ǝs, tǝmal-as dat aytedan kul ǝddǝlil wa fǝl tu-tǝdas ǝd tǝmǝzzǝyt ta tǝga tamazayt ten da.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Inn-as Ɣaysa: «Tabarart-in, ǝzǝgzan-nam sǝr-i a kam-izzozayan, aglu daɣ alxer.»
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Harwada iššewal Ɣaysa as d-osa awedan iyyan a d-ifalan aɣaywan ǝn Jayɣus wa n ǝmuzar n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, inn-as: «Allek aba-tat, mazzay d ǝddaguz n Ǝššex.»
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Isla Ɣaysa y awen, inna i Jayɣus: «Ad wǝr tǝrmǝɣa, zǝgzǝn ɣas, allek ad tǝzzǝy.»
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 As din-ewad Ɣaysa ehan ǝn Jayɣus, igdal y aytedan ad t-ǝggǝzan, wǝr oyya ar Butros ǝd Yaxya ǝd Yaqub d abba ǝn tǝbarart d anna-net.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Aytedan kul win ǝllanen den, hallan, sikalalan fǝl tǝbarart mišan inn-asan Ɣaysa: «Ayyiwat tala, tǝbarart wǝr tat-aba, etǝs ɣas a tǝga.»
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 A daɣ-as tajaban fǝlas ǝssânan as wǝr tǝdder.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Tǝzzar iggaz Ɣaysa fǝl tǝbarart, ibaz ǝfus-net, iɣr-et, inn-as: «Tabarart ǝnkǝr-du!»
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Ǝqqalan-tat-du man-net tǝbdad-du daɣ tamazayt ten da, tǝzzar omar-tan Ɣaysa s a tat-akfin a tǝtša.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Ǝhagan marwan ǝn tǝbarart, mišan irɣam-asan Ɣaysa fǝl amel n awen y awedan waliyyan.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.