Lucas 7

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 As iɣrad Ɣaysa emel ǝn salan win den kul i tamattay en, iggaz taɣrǝmt ǝn Kafarnahum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Taɣrǝmt ten ih-et kabtan iyyan ǝn sojitan n Ǝrrum ilân akli-net ikna tara irinan, ibuk y iba.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 As isla kabtan en isalan ǝn Ɣaysa, izammazal sǝr-ǝs arat daɣ muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud fǝl a t-ansǝyan a d-asu izzuzǝy akli-net.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Osan-in Ɣaysa, onsayan-tu, ǝnnan-as: «Alǝs a, ihôr a das-tagaɣ tǝnǝfust ta,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 fǝlas irâ tamattay-nana, ǝnta fadda a danaɣ-issǝkrasan ehan-nana wa n ǝlɣibada.»
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Tǝzzar iddew dǝr-san Ɣaysa. As din-ihoz Ɣaysa ehan, izammazal-du sǝr-ǝs kabtan en imidawan-net y a das-annin: «Ǝmǝli, ad wǝr tǝsǝlliyǝɣaɣ iman-nak, nak wǝr ǝwedaɣ ad tǝggǝzaɣ ehan-in.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Adi da fǝl kay-in-wǝr-oseɣ nak iman-in. Annu arat ɣas ad izzǝy amaššaɣal-in.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Ǝssâna daɣ adi fǝlas awedan a ǝmosaɣ a daɣ ǝttafan wiyyad tanat, ǝttâfaq-qat nak iman-in daɣ sojitan win daw-i ǝllanen. As ǝnneɣ y iyyan: "Aglu", ad aglu, as ǝnneɣ y iyyan: "Iyyaw", a di-d-asu. As ǝnneɣ y ǝkli-nin: "agu awa", ad t-agu.»
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 As isla Ɣaysa y awen, isammaklal sǝr-ǝs, imalallay-in aytedan win das-ǝlkamnen, inna: «Ǝnneɣ-awan, wala Kǝl-Israyil wǝr daɣ-san ǝnayaɣ awedan igân ǝzǝgzan ewâdan wa iga alǝs a.»
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 As din-ǝqqalan meddan win ǝmmozalnen ehan, osan-in akli wa irinan izzây.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Dǝffǝr awen ikka Ɣaysa aɣrǝm iyyan igân esǝm Nayn, ǝddewan dǝr-ǝs nǝttulab-net ǝd tamattay tagget.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 As din-ihoz imi n ǝɣrǝm immǝnay d aytedan aggotnen ewaynen ǝnǝmmettǝn y a t-in-ǝnbǝlan. Alǝs wa n ǝnǝmmettǝn en, wǝr tǝla anna-net ar ǝnta, abba-net deɣ wǝr idder.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 As tat-inay Ǝmǝli tǝsahhanatat-tu, inn-as: «Ayyu tala.»
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ikka-du ǝnǝmmettǝn, idas tǝssut ta daɣ immeway, ǝbdadan aytedan win t-ewaynen, tǝzzar inna: «Ǝmawad ǝnneɣ-ak: Ǝnkǝr!»
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Iqqim-du alǝs wa aba, iššewal, issoɣal-tu Ɣaysa y anna-net.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ǝrmaɣan aytedan kul, ad ǝmmalan Mǝššina gannin: «Ǝnnǝbi zǝwwǝran a d-inafalalan daɣ-na, Mǝššina osa-du tamattay-net fǝl a daɣ-as issǝn.»
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Tǝzzar tǝffǝzzat sallat ǝn Ɣaysa daɣ akal ǝn Yahudǝyya ketnet, ǝd kallan win tu-ɣalayɣalaynen.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Igraw Yaxya isalan win den kul ɣur attalamitan-net. Iɣra-du ǝššin daɣ-san,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 izammazal-tan s Ǝmǝli Ɣaysa y a das-annin: «Awak kay da was nǝqqǝl y a d-asu, meɣ ak ad nǝssǝgǝd y iyyan?»
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 As din-osan Ɣaysa, ǝnnan-as: «Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman a dana-d-izammazalan sǝr-ǝk, inn-ak: "Awak kay da was nǝqqǝl y a d-asu, meɣ ak ad nǝssǝgǝd y iyyan?"»
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Assaɣat ten da iman-net, izozay daɣ-as Ɣaysa aytedan aggotnen daɣ tǝwǝrnawen ǝd tǝlawayyen ǝd kǝlǝsuf, issǝswad deɣ imǝddǝrɣal aggotnen.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ijjǝwwab Ɣaysa i meddan win sǝr-ǝs d-ǝmmozalnen, inn-asan: «Ǝqqǝlat Yaxya tǝssuɣǝlam-as awa tǝnayam d awas tǝslam, tannim-as: Imǝddǝrɣal ǝhannayan, inǝbdan jawanken, aytedan win igraw kǝtru ǝzzayan zaddogan, imzagan ǝgrawan tesalay, inǝmmǝttan nakkaran-du daɣ tǝmattant, šilǝqqawen deɣ sallanat y Ǝlinjil.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ibbilal awedan wa wǝr igmed ǝzǝgzan-net fǝlas wǝr iga aššak daɣ awa ǝmosa.»
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 As ǝglan meddan win d-izammazal Yaxya, issǝnta Ɣaysa amagrad i tamattay daɣ batu ǝn Yaxya, inna: «Ma imos arat was tǝkkam ǝsuf y a tu-tǝnǝyam? Awak telant isiwǝliwil aḍu? Kala!
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Daɣ adi ma tǝkkam y a t-id-tǝnǝyam? Awak alǝs ilsân tabdoq tǝknat šihussay? Kala! Ǝnǝyat za aytedan win ǝlsanen tabdoq ta tǝhossayat, ǝgân deɣ tǝmǝddurt daɣ ǝnniflayan, inan ǝn mǝnokalan a ǝhan.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Adi za ma tǝkkam y a t-id-tǝnǝyam? Awak ǝnnǝbi? Wǝllen zʼâs ǝnnǝbi. Amaran Yaxya ogar tišit n ǝnnǝbi fadda.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Fǝlas Yaxya ǝnta a fǝl ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Ǝnǝy za a dat-ǝk assaglaɣ anammazul-in a zʼaknin tarrayt-nak."
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ǝnneɣ-awan, wǝr kala a d-ihǝw awedan ogaran Yaxya; dǝr iga awen da wala ɣas wa ogaran tǝmmǝdrǝyt daɣ Taɣmar ta n Mǝššina, da ogar Yaxya.»
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Aytedan win ǝslanen y awal ǝn Yaxya, harkid nabazan n amana, kul ǝqbalan as tarrayt ta n Mǝššina ǝnta a toɣadat, adi a fǝl ǝrḍan issǝlmaq-qan Yaxya daɣ aman.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Mišan Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret, ǝntanay ǝssǝknan ǝs tugǝyt ta ǝgan s a tan-issǝlmǝɣ Yaxya daɣ aman, iba ǝn tǝrǝddawt-nasan s awa ixtas Mǝššina.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Inna Ɣaysa: «Mas zʼammattalaɣ aytedan n azzaman win nǝha da? Awak ma dǝr olan?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Olân ǝd bararan ǝqqimnen daɣ ǝssuk tinǝmǝɣrin gannin:
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 «Ǝnneɣ-awan adi fǝlas Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman as d-osa, issigat ǝzum wǝr isǝssu deɣ esmad n alɣanab, tǝnnam aggǝsuf a t-izdaɣan.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Amaran, nak Ag Aggadǝm ose-du, ǝtatta ǝsassa, mišan tǝnnam: "Ǝnawat alǝs wen n amawwalay en, isassin esmad s igǝt, imos ǝmidi ǝn nabazan ǝn takǝsen d ark aytedan!"»
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Masnat ta du-tǝfalat Mǝššina amaran, aytedan kul win ǝhanen tarrayt ta n Mǝššina, ǝntanay a sataddinen aqqad-net.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Igmay Farisay iyyan daɣ Ɣaysa a ɣur-ǝs atšu. Tǝzzar ika Ɣaysa ehan ǝn Farisay wen, saɣɣamaran ad tamansawan.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Wala a ihogan tǝraz-du tǝntut iyyat ǝn tanasbakkadt tǝhât aɣrǝm en da, tǝslât as Ɣaysa imigarat i Farisay wen. As du-tosa tewây butalay n alwardi.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Tǝmal-du dǝffǝr Ɣaysa, ɣur daran-net ad tǝhallu har tǝssǝbdag idaran ǝn Ɣaysa ǝs mǝttawan-net, tǝmmas-tan ǝs jǝkkad-net. A dasan-tǝtamallat tǝnaqqal fall-asan alwardi.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 As inay Farisay wa isimuguren Ɣaysa awen, inna daɣ man-net: «Ǝnnar imos alǝs a ǝnnǝbi, issǝn as tǝntut ta tu-tǝddasat da, tanasbakkadt.»
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Inn-as Ɣaysa: «Simɣon, a dak-annaɣ arat.» Inn-as Simɣon: «Šiwǝl, Ǝššex!»
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Inn-as Ɣaysa: «Kala a t-illa alǝs iyyan irwâsan ǝššin meddan. Iyyan irwâs-tu sǝmmosat tǝmad ǝn tamma n ǝzrǝf, wa hadan irwâs-tu sǝmmosat tǝmǝrwen.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Dad wǝr ǝlen as ǝrzaman, oyy-asan awa tan-irwas. Awak ma tǝnneɣ mǝni daɣ-san wa tu-z-iren wǝllen?»
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Inn-as Simɣon: «Ordeɣ as was oyya ǝmarwas wa aggen.» Inn-as Ɣaysa: «Tidǝt-nak.»
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Amaran imalallay-in tantut tǝzzar inna i Simɣon: «Tahannayaɣ tantut ta? As d-ǝggazaɣ ehan-nak wǝr di-tǝkfeɣ aman ǝs ǝššorada idaran-in, mišan ǝnta tǝssǝbdak-kan ǝs mǝttawan-net tǝmas-tan ǝs jǝkkad-net.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 As d-oseɣ ehan-nak wǝr di-du-tǝssǝlkada, mišan ǝnta a d-oseɣ tǝtamallat i daran-in fǝl saɣmar a di-tǝga.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Kay wǝr tǝzwayaɣ eɣaf-in, mišan ǝnta idaran-in a fǝl tǝnɣal alwardi.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Adi a fǝl dak-ǝnneɣ: tara zǝwwǝrat ta di-tǝssǝkna tǝsitadda as ibakkadan-net tiwasarafan-as kul kuddeɣ ǝggǝtan; mišan awedan wa igrawan tǝsureft n a ǝndǝrran, ǝnta tara-net ši ǝndǝrrat.»
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Tǝzzar inna Ɣaysa i tǝntut ten: «Ibakkadan-nam tiwasarafan-am.»
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ad gannin aytedan win dǝr-ǝs ǝdrawnen imensewan daɣ man-nasan: «Ma imos wa daɣ awedan as wala ibakkadan isuruf-tan y aytedan?»
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Amaran inna Ɣaysa i tǝntut ten: «Ǝzǝgzan-nam a kam-iɣlasan, aglu daɣ alxer.»
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.