Lucas 7

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 As iɣrad Ɣaysa emel ǝn salan win den kul i tamattay en, iggaz taɣrǝmt ǝn Kafarnahum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Taɣrǝmt ten ih-et kabtan iyyan ǝn sojitan n Ǝrrum ilân akli-net ikna tara irinan, ibuk y iba.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 As isla kabtan en isalan ǝn Ɣaysa, izammazal sǝr-ǝs arat daɣ muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud fǝl a t-ansǝyan a d-asu izzuzǝy akli-net.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Osan-in Ɣaysa, onsayan-tu, ǝnnan-as: «Alǝs a, ihôr a das-tagaɣ tǝnǝfust ta,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 fǝlas irâ tamattay-nana, ǝnta fadda a danaɣ-issǝkrasan ehan-nana wa n ǝlɣibada.»
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Tǝzzar iddew dǝr-san Ɣaysa. As din-ihoz Ɣaysa ehan, izammazal-du sǝr-ǝs kabtan en imidawan-net y a das-annin: «Ǝmǝli, ad wǝr tǝsǝlliyǝɣaɣ iman-nak, nak wǝr ǝwedaɣ ad tǝggǝzaɣ ehan-in.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Adi da fǝl kay-in-wǝr-oseɣ nak iman-in. Annu arat ɣas ad izzǝy amaššaɣal-in.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Ǝssâna daɣ adi fǝlas awedan a ǝmosaɣ a daɣ ǝttafan wiyyad tanat, ǝttâfaq-qat nak iman-in daɣ sojitan win daw-i ǝllanen. As ǝnneɣ y iyyan: "Aglu", ad aglu, as ǝnneɣ y iyyan: "Iyyaw", a di-d-asu. As ǝnneɣ y ǝkli-nin: "agu awa", ad t-agu.»
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 As isla Ɣaysa y awen, isammaklal sǝr-ǝs, imalallay-in aytedan win das-ǝlkamnen, inna: «Ǝnneɣ-awan, wala Kǝl-Israyil wǝr daɣ-san ǝnayaɣ awedan igân ǝzǝgzan ewâdan wa iga alǝs a.»
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 As din-ǝqqalan meddan win ǝmmozalnen ehan, osan-in akli wa irinan izzây.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Dǝffǝr awen ikka Ɣaysa aɣrǝm iyyan igân esǝm Nayn, ǝddewan dǝr-ǝs nǝttulab-net ǝd tamattay tagget.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 As din-ihoz imi n ǝɣrǝm immǝnay d aytedan aggotnen ewaynen ǝnǝmmettǝn y a t-in-ǝnbǝlan. Alǝs wa n ǝnǝmmettǝn en, wǝr tǝla anna-net ar ǝnta, abba-net deɣ wǝr idder.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 As tat-inay Ǝmǝli tǝsahhanatat-tu, inn-as: «Ayyu tala.»
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Ikka-du ǝnǝmmettǝn, idas tǝssut ta daɣ immeway, ǝbdadan aytedan win t-ewaynen, tǝzzar inna: «Ǝmawad ǝnneɣ-ak: Ǝnkǝr!»
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Iqqim-du alǝs wa aba, iššewal, issoɣal-tu Ɣaysa y anna-net.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Ǝrmaɣan aytedan kul, ad ǝmmalan Mǝššina gannin: «Ǝnnǝbi zǝwwǝran a d-inafalalan daɣ-na, Mǝššina osa-du tamattay-net fǝl a daɣ-as issǝn.»
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Tǝzzar tǝffǝzzat sallat ǝn Ɣaysa daɣ akal ǝn Yahudǝyya ketnet, ǝd kallan win tu-ɣalayɣalaynen.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Igraw Yaxya isalan win den kul ɣur attalamitan-net. Iɣra-du ǝššin daɣ-san,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 izammazal-tan s Ǝmǝli Ɣaysa y a das-annin: «Awak kay da was nǝqqǝl y a d-asu, meɣ ak ad nǝssǝgǝd y iyyan?»
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 As din-osan Ɣaysa, ǝnnan-as: «Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman a dana-d-izammazalan sǝr-ǝk, inn-ak: "Awak kay da was nǝqqǝl y a d-asu, meɣ ak ad nǝssǝgǝd y iyyan?"»
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Assaɣat ten da iman-net, izozay daɣ-as Ɣaysa aytedan aggotnen daɣ tǝwǝrnawen ǝd tǝlawayyen ǝd kǝlǝsuf, issǝswad deɣ imǝddǝrɣal aggotnen.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ijjǝwwab Ɣaysa i meddan win sǝr-ǝs d-ǝmmozalnen, inn-asan: «Ǝqqǝlat Yaxya tǝssuɣǝlam-as awa tǝnayam d awas tǝslam, tannim-as: Imǝddǝrɣal ǝhannayan, inǝbdan jawanken, aytedan win igraw kǝtru ǝzzayan zaddogan, imzagan ǝgrawan tesalay, inǝmmǝttan nakkaran-du daɣ tǝmattant, šilǝqqawen deɣ sallanat y Ǝlinjil.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Ibbilal awedan wa wǝr igmed ǝzǝgzan-net fǝlas wǝr iga aššak daɣ awa ǝmosa.»
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 As ǝglan meddan win d-izammazal Yaxya, issǝnta Ɣaysa amagrad i tamattay daɣ batu ǝn Yaxya, inna: «Ma imos arat was tǝkkam ǝsuf y a tu-tǝnǝyam? Awak telant isiwǝliwil aḍu? Kala!
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Daɣ adi ma tǝkkam y a t-id-tǝnǝyam? Awak alǝs ilsân tabdoq tǝknat šihussay? Kala! Ǝnǝyat za aytedan win ǝlsanen tabdoq ta tǝhossayat, ǝgân deɣ tǝmǝddurt daɣ ǝnniflayan, inan ǝn mǝnokalan a ǝhan.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Adi za ma tǝkkam y a t-id-tǝnǝyam? Awak ǝnnǝbi? Wǝllen zʼâs ǝnnǝbi. Amaran Yaxya ogar tišit n ǝnnǝbi fadda.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Fǝlas Yaxya ǝnta a fǝl ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Ǝnǝy za a dat-ǝk assaglaɣ anammazul-in a zʼaknin tarrayt-nak."
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Ǝnneɣ-awan, wǝr kala a d-ihǝw awedan ogaran Yaxya; dǝr iga awen da wala ɣas wa ogaran tǝmmǝdrǝyt daɣ Taɣmar ta n Mǝššina, da ogar Yaxya.»
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Aytedan win ǝslanen y awal ǝn Yaxya, harkid nabazan n amana, kul ǝqbalan as tarrayt ta n Mǝššina ǝnta a toɣadat, adi a fǝl ǝrḍan issǝlmaq-qan Yaxya daɣ aman.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Mišan Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret, ǝntanay ǝssǝknan ǝs tugǝyt ta ǝgan s a tan-issǝlmǝɣ Yaxya daɣ aman, iba ǝn tǝrǝddawt-nasan s awa ixtas Mǝššina.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Inna Ɣaysa: «Mas zʼammattalaɣ aytedan n azzaman win nǝha da? Awak ma dǝr olan?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Olân ǝd bararan ǝqqimnen daɣ ǝssuk tinǝmǝɣrin gannin:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 «Ǝnneɣ-awan adi fǝlas Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman as d-osa, issigat ǝzum wǝr isǝssu deɣ esmad n alɣanab, tǝnnam aggǝsuf a t-izdaɣan.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Amaran, nak Ag Aggadǝm ose-du, ǝtatta ǝsassa, mišan tǝnnam: "Ǝnawat alǝs wen n amawwalay en, isassin esmad s igǝt, imos ǝmidi ǝn nabazan ǝn takǝsen d ark aytedan!"»
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Masnat ta du-tǝfalat Mǝššina amaran, aytedan kul win ǝhanen tarrayt ta n Mǝššina, ǝntanay a sataddinen aqqad-net.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Igmay Farisay iyyan daɣ Ɣaysa a ɣur-ǝs atšu. Tǝzzar ika Ɣaysa ehan ǝn Farisay wen, saɣɣamaran ad tamansawan.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Wala a ihogan tǝraz-du tǝntut iyyat ǝn tanasbakkadt tǝhât aɣrǝm en da, tǝslât as Ɣaysa imigarat i Farisay wen. As du-tosa tewây butalay n alwardi.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Tǝmal-du dǝffǝr Ɣaysa, ɣur daran-net ad tǝhallu har tǝssǝbdag idaran ǝn Ɣaysa ǝs mǝttawan-net, tǝmmas-tan ǝs jǝkkad-net. A dasan-tǝtamallat tǝnaqqal fall-asan alwardi.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 As inay Farisay wa isimuguren Ɣaysa awen, inna daɣ man-net: «Ǝnnar imos alǝs a ǝnnǝbi, issǝn as tǝntut ta tu-tǝddasat da, tanasbakkadt.»
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Inn-as Ɣaysa: «Simɣon, a dak-annaɣ arat.» Inn-as Simɣon: «Šiwǝl, Ǝššex!»
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Inn-as Ɣaysa: «Kala a t-illa alǝs iyyan irwâsan ǝššin meddan. Iyyan irwâs-tu sǝmmosat tǝmad ǝn tamma n ǝzrǝf, wa hadan irwâs-tu sǝmmosat tǝmǝrwen.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Dad wǝr ǝlen as ǝrzaman, oyy-asan awa tan-irwas. Awak ma tǝnneɣ mǝni daɣ-san wa tu-z-iren wǝllen?»
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Inn-as Simɣon: «Ordeɣ as was oyya ǝmarwas wa aggen.» Inn-as Ɣaysa: «Tidǝt-nak.»
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Amaran imalallay-in tantut tǝzzar inna i Simɣon: «Tahannayaɣ tantut ta? As d-ǝggazaɣ ehan-nak wǝr di-tǝkfeɣ aman ǝs ǝššorada idaran-in, mišan ǝnta tǝssǝbdak-kan ǝs mǝttawan-net tǝmas-tan ǝs jǝkkad-net.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 As d-oseɣ ehan-nak wǝr di-du-tǝssǝlkada, mišan ǝnta a d-oseɣ tǝtamallat i daran-in fǝl saɣmar a di-tǝga.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Kay wǝr tǝzwayaɣ eɣaf-in, mišan ǝnta idaran-in a fǝl tǝnɣal alwardi.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Adi a fǝl dak-ǝnneɣ: tara zǝwwǝrat ta di-tǝssǝkna tǝsitadda as ibakkadan-net tiwasarafan-as kul kuddeɣ ǝggǝtan; mišan awedan wa igrawan tǝsureft n a ǝndǝrran, ǝnta tara-net ši ǝndǝrrat.»
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Tǝzzar inna Ɣaysa i tǝntut ten: «Ibakkadan-nam tiwasarafan-am.»
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Ad gannin aytedan win dǝr-ǝs ǝdrawnen imensewan daɣ man-nasan: «Ma imos wa daɣ awedan as wala ibakkadan isuruf-tan y aytedan?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Amaran inna Ɣaysa i tǝntut ten: «Ǝzǝgzan-nam a kam-iɣlasan, aglu daɣ alxer.»
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.