Lucas 7
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs BKJ
1 As iɣrad Ɣaysa emel ǝn salan win den kul i tamattay en, iggaz taɣrǝmt ǝn Kafarnahum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Taɣrǝmt ten ih-et kabtan iyyan ǝn sojitan n Ǝrrum ilân akli-net ikna tara irinan, ibuk y iba.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 As isla kabtan en isalan ǝn Ɣaysa, izammazal sǝr-ǝs arat daɣ muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud fǝl a t-ansǝyan a d-asu izzuzǝy akli-net.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Osan-in Ɣaysa, onsayan-tu, ǝnnan-as: «Alǝs a, ihôr a das-tagaɣ tǝnǝfust ta,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 fǝlas irâ tamattay-nana, ǝnta fadda a danaɣ-issǝkrasan ehan-nana wa n ǝlɣibada.»
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Tǝzzar iddew dǝr-san Ɣaysa. As din-ihoz Ɣaysa ehan, izammazal-du sǝr-ǝs kabtan en imidawan-net y a das-annin: «Ǝmǝli, ad wǝr tǝsǝlliyǝɣaɣ iman-nak, nak wǝr ǝwedaɣ ad tǝggǝzaɣ ehan-in.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Adi da fǝl kay-in-wǝr-oseɣ nak iman-in. Annu arat ɣas ad izzǝy amaššaɣal-in.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ǝssâna daɣ adi fǝlas awedan a ǝmosaɣ a daɣ ǝttafan wiyyad tanat, ǝttâfaq-qat nak iman-in daɣ sojitan win daw-i ǝllanen. As ǝnneɣ y iyyan: "Aglu", ad aglu, as ǝnneɣ y iyyan: "Iyyaw", a di-d-asu. As ǝnneɣ y ǝkli-nin: "agu awa", ad t-agu.»
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 As isla Ɣaysa y awen, isammaklal sǝr-ǝs, imalallay-in aytedan win das-ǝlkamnen, inna: «Ǝnneɣ-awan, wala Kǝl-Israyil wǝr daɣ-san ǝnayaɣ awedan igân ǝzǝgzan ewâdan wa iga alǝs a.»
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 As din-ǝqqalan meddan win ǝmmozalnen ehan, osan-in akli wa irinan izzây.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Dǝffǝr awen ikka Ɣaysa aɣrǝm iyyan igân esǝm Nayn, ǝddewan dǝr-ǝs nǝttulab-net ǝd tamattay tagget.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 As din-ihoz imi n ǝɣrǝm immǝnay d aytedan aggotnen ewaynen ǝnǝmmettǝn y a t-in-ǝnbǝlan. Alǝs wa n ǝnǝmmettǝn en, wǝr tǝla anna-net ar ǝnta, abba-net deɣ wǝr idder.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 As tat-inay Ǝmǝli tǝsahhanatat-tu, inn-as: «Ayyu tala.»
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ikka-du ǝnǝmmettǝn, idas tǝssut ta daɣ immeway, ǝbdadan aytedan win t-ewaynen, tǝzzar inna: «Ǝmawad ǝnneɣ-ak: Ǝnkǝr!»
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Iqqim-du alǝs wa aba, iššewal, issoɣal-tu Ɣaysa y anna-net.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Ǝrmaɣan aytedan kul, ad ǝmmalan Mǝššina gannin: «Ǝnnǝbi zǝwwǝran a d-inafalalan daɣ-na, Mǝššina osa-du tamattay-net fǝl a daɣ-as issǝn.»
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Tǝzzar tǝffǝzzat sallat ǝn Ɣaysa daɣ akal ǝn Yahudǝyya ketnet, ǝd kallan win tu-ɣalayɣalaynen.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Igraw Yaxya isalan win den kul ɣur attalamitan-net. Iɣra-du ǝššin daɣ-san,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 izammazal-tan s Ǝmǝli Ɣaysa y a das-annin: «Awak kay da was nǝqqǝl y a d-asu, meɣ ak ad nǝssǝgǝd y iyyan?»
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 As din-osan Ɣaysa, ǝnnan-as: «Yaxya wa isalmaɣan daɣ aman a dana-d-izammazalan sǝr-ǝk, inn-ak: "Awak kay da was nǝqqǝl y a d-asu, meɣ ak ad nǝssǝgǝd y iyyan?"»
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Assaɣat ten da iman-net, izozay daɣ-as Ɣaysa aytedan aggotnen daɣ tǝwǝrnawen ǝd tǝlawayyen ǝd kǝlǝsuf, issǝswad deɣ imǝddǝrɣal aggotnen.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Ijjǝwwab Ɣaysa i meddan win sǝr-ǝs d-ǝmmozalnen, inn-asan: «Ǝqqǝlat Yaxya tǝssuɣǝlam-as awa tǝnayam d awas tǝslam, tannim-as: Imǝddǝrɣal ǝhannayan, inǝbdan jawanken, aytedan win igraw kǝtru ǝzzayan zaddogan, imzagan ǝgrawan tesalay, inǝmmǝttan nakkaran-du daɣ tǝmattant, šilǝqqawen deɣ sallanat y Ǝlinjil.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Ibbilal awedan wa wǝr igmed ǝzǝgzan-net fǝlas wǝr iga aššak daɣ awa ǝmosa.»
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 As ǝglan meddan win d-izammazal Yaxya, issǝnta Ɣaysa amagrad i tamattay daɣ batu ǝn Yaxya, inna: «Ma imos arat was tǝkkam ǝsuf y a tu-tǝnǝyam? Awak telant isiwǝliwil aḍu? Kala!
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Daɣ adi ma tǝkkam y a t-id-tǝnǝyam? Awak alǝs ilsân tabdoq tǝknat šihussay? Kala! Ǝnǝyat za aytedan win ǝlsanen tabdoq ta tǝhossayat, ǝgân deɣ tǝmǝddurt daɣ ǝnniflayan, inan ǝn mǝnokalan a ǝhan.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Adi za ma tǝkkam y a t-id-tǝnǝyam? Awak ǝnnǝbi? Wǝllen zʼâs ǝnnǝbi. Amaran Yaxya ogar tišit n ǝnnǝbi fadda.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Fǝlas Yaxya ǝnta a fǝl ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Ǝnǝy za a dat-ǝk assaglaɣ anammazul-in a zʼaknin tarrayt-nak."
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Ǝnneɣ-awan, wǝr kala a d-ihǝw awedan ogaran Yaxya; dǝr iga awen da wala ɣas wa ogaran tǝmmǝdrǝyt daɣ Taɣmar ta n Mǝššina, da ogar Yaxya.»
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Aytedan win ǝslanen y awal ǝn Yaxya, harkid nabazan n amana, kul ǝqbalan as tarrayt ta n Mǝššina ǝnta a toɣadat, adi a fǝl ǝrḍan issǝlmaq-qan Yaxya daɣ aman.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Mišan Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret, ǝntanay ǝssǝknan ǝs tugǝyt ta ǝgan s a tan-issǝlmǝɣ Yaxya daɣ aman, iba ǝn tǝrǝddawt-nasan s awa ixtas Mǝššina.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Inna Ɣaysa: «Mas zʼammattalaɣ aytedan n azzaman win nǝha da? Awak ma dǝr olan?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Olân ǝd bararan ǝqqimnen daɣ ǝssuk tinǝmǝɣrin gannin:
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 «Ǝnneɣ-awan adi fǝlas Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman as d-osa, issigat ǝzum wǝr isǝssu deɣ esmad n alɣanab, tǝnnam aggǝsuf a t-izdaɣan.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Amaran, nak Ag Aggadǝm ose-du, ǝtatta ǝsassa, mišan tǝnnam: "Ǝnawat alǝs wen n amawwalay en, isassin esmad s igǝt, imos ǝmidi ǝn nabazan ǝn takǝsen d ark aytedan!"»
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Masnat ta du-tǝfalat Mǝššina amaran, aytedan kul win ǝhanen tarrayt ta n Mǝššina, ǝntanay a sataddinen aqqad-net.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Igmay Farisay iyyan daɣ Ɣaysa a ɣur-ǝs atšu. Tǝzzar ika Ɣaysa ehan ǝn Farisay wen, saɣɣamaran ad tamansawan.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Wala a ihogan tǝraz-du tǝntut iyyat ǝn tanasbakkadt tǝhât aɣrǝm en da, tǝslât as Ɣaysa imigarat i Farisay wen. As du-tosa tewây butalay n alwardi.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Tǝmal-du dǝffǝr Ɣaysa, ɣur daran-net ad tǝhallu har tǝssǝbdag idaran ǝn Ɣaysa ǝs mǝttawan-net, tǝmmas-tan ǝs jǝkkad-net. A dasan-tǝtamallat tǝnaqqal fall-asan alwardi.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 As inay Farisay wa isimuguren Ɣaysa awen, inna daɣ man-net: «Ǝnnar imos alǝs a ǝnnǝbi, issǝn as tǝntut ta tu-tǝddasat da, tanasbakkadt.»
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Inn-as Ɣaysa: «Simɣon, a dak-annaɣ arat.» Inn-as Simɣon: «Šiwǝl, Ǝššex!»
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Inn-as Ɣaysa: «Kala a t-illa alǝs iyyan irwâsan ǝššin meddan. Iyyan irwâs-tu sǝmmosat tǝmad ǝn tamma n ǝzrǝf, wa hadan irwâs-tu sǝmmosat tǝmǝrwen.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Dad wǝr ǝlen as ǝrzaman, oyy-asan awa tan-irwas. Awak ma tǝnneɣ mǝni daɣ-san wa tu-z-iren wǝllen?»
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Inn-as Simɣon: «Ordeɣ as was oyya ǝmarwas wa aggen.» Inn-as Ɣaysa: «Tidǝt-nak.»
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Amaran imalallay-in tantut tǝzzar inna i Simɣon: «Tahannayaɣ tantut ta? As d-ǝggazaɣ ehan-nak wǝr di-tǝkfeɣ aman ǝs ǝššorada idaran-in, mišan ǝnta tǝssǝbdak-kan ǝs mǝttawan-net tǝmas-tan ǝs jǝkkad-net.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 As d-oseɣ ehan-nak wǝr di-du-tǝssǝlkada, mišan ǝnta a d-oseɣ tǝtamallat i daran-in fǝl saɣmar a di-tǝga.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Kay wǝr tǝzwayaɣ eɣaf-in, mišan ǝnta idaran-in a fǝl tǝnɣal alwardi.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Adi a fǝl dak-ǝnneɣ: tara zǝwwǝrat ta di-tǝssǝkna tǝsitadda as ibakkadan-net tiwasarafan-as kul kuddeɣ ǝggǝtan; mišan awedan wa igrawan tǝsureft n a ǝndǝrran, ǝnta tara-net ši ǝndǝrrat.»
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Tǝzzar inna Ɣaysa i tǝntut ten: «Ibakkadan-nam tiwasarafan-am.»
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Ad gannin aytedan win dǝr-ǝs ǝdrawnen imensewan daɣ man-nasan: «Ma imos wa daɣ awedan as wala ibakkadan isuruf-tan y aytedan?»
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Amaran inna Ɣaysa i tǝntut ten: «Ǝzǝgzan-nam a kam-iɣlasan, aglu daɣ alxer.»
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.