Lucas 6

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ǝzǝl iyyan imosan ǝzǝl wa n tǝsanfawt ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ijiwankat Ɣaysa daɣ tǝwǝgas n alkama, rassaban-du nǝttulab-net šiɣaɣanen, tifǝffǝren-tanat gǝr fassan-nasan, tattin-tanat.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Tǝzzar ǝnnan-asan arat daɣ Farisaytan: «Mafǝl tǝtaggim arat xarâman daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt?»
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa, inn-asan: «Ak teɣaray a wǝr tǝgem awa iga ǝnnǝbi Dawǝd ǝzǝl wa t-iggaz gǝlǝk ǝnta ǝd midawan-net?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Awak wǝrgeɣ iguz a iga ehan ǝn Mǝššina, idkal šigǝlwen šin ǝmosnen takutay tǝskâtat i Mǝššina ǝs limaman ɣas as təxalal tattay-nasnat, itša daɣ-asnat, ikfa daɣ-asnat deɣ aytedan-net?»
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Nak Ag Aggadǝm a ixkaman fǝl ǝzǝl wa n tǝsanfawt.»
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Ǝzǝl iyyan ǝn tǝsanfawt ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, iggaz Ɣaysa ehan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ad isasaɣru. Ehan-en ih-ay alǝs as immût ǝfus-net wa n ǝɣil.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Ǝgaran daɣ-as musanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan šittawen fǝl ad ǝssǝnan kud ad izzuzǝy awedan daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt wala, fǝl tara n ad ǝgrǝwan ǝddǝlil ǝs tǝxtǝst-net.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Ɣaysa ǝnta issân awa ihan iman-nasan. Inna y alǝs was immût ǝfus-net: «Ǝnkǝr, ǝbdǝd daɣ ammas n ǝljǝmaɣat.» Inkar alǝs, ibdad.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Ǝssistanaq-qawan, awak xalal daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt igi n arat olâɣan meɣ igi n a labasan, ereg n awedan daɣ tǝmattant meɣ awak šiyyit-net iba-tu?»
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Issǝlal-tan Ɣaysa asawad-net ketnasan, amaran inna y alǝs was immût ǝfus-net: «Ǝzzǝl ǝfus-nak» Iga awa das-inna, izzay ǝfus-net.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Arat wen iga daɣ-san alham labasan, ad tinǝmǝšiwwiran gar-essan fǝl awa zʼagin i Ɣaysa.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Adan en da a daɣ ikka Ɣaysa adɣaɣ iyyan y a fall-as agu šiwatriwen. Iga fall-as ahad iɣrâdan itattar.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 As affaw iɣra-du inǝttulab-net, isannafran daɣ-san maraw d ǝššin, ig-asan esǝm inǝmmuzal.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Ismawan-nasan da: Simɣon was iga esǝm Butros d amadray-net Andrawǝs; Yaqub, Yaxya, Filibus, Bartulamawǝs,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Matta, Tuma, Yaqub wa n ag Alfay, Simɣon was itawannu wa Isaggatakken,
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Yahuz wa n ag Yaqub ǝd Yahuza Isxarǝyuti wa zʼakkaddalan Ɣaysa.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Dǝffǝr awen izzǝbbat dǝr-san Ɣaysa adɣaɣ, ibdad daɣ ataɣas iyyan a daɣ tǝbdâd tamattay tagget ǝn nalkiman-net ǝd tamattay tagget a du-tǝfâlat akal ǝn Yahudǝyya ǝd Yerusalam ǝd ɣǝrman win Tir ǝd Sidon ǝhanen tagadamayt n agaraw wa zǝwwǝran.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Aytedan en osân-du fǝl ad ǝssǝsǝman y awa isasaɣru Ɣaysa, tǝwǝzuzǝyan deɣ daɣ tǝwǝrnawen-nasan. Izzozay daɣ-san deɣ win ǝhan kǝlǝsuf.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Tamattay en ketnet tǝgammay d ades ǝn Ɣaysa fǝlas tarna t-id-tǝgammadat tǝzuzǝy-tan ketnasan.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Iswad Ɣaysa daɣ nǝttulab-net, inna:
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Tǝbbilalam kawanay
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Tǝbbilalam kawanay
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Dawatat, tǝfǝliwǝsam ǝzǝl wǝdi,
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 Mišan kawanay imǝggǝrgas
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Iket alɣazab iqqâl-awan
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Iket alɣazab iqqâl-awan
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 «Kawanay win di-ǝssǝsamnen amaran, ǝnneɣ-awan: "Iriwat izǝnga-nawan, ad tǝtamazalam ǝlluɣ i win kawan-ǝkyadnen.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Tattarat a igan arraxmat i win kawan-sawarnen allaɣanat, tansǝyam Mǝššina a igan alxer i win dawan-tagginen taršǝxšad.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 As dak-iqqas awedan, takfaq-qu amdǝd-nak wa hadan. As daɣ-ak irkab awedan ǝbǝrnuz-nak, alɣaššaba-nak da ayy-as-tu.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 I kay-onsayan takfaq-qu. Ad wǝr tǝgmǝya daɣ awedan a kay-d-issuɣǝl awa daɣ-ak irkab."»
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 «Arat was tǝram a dawan-t-agin aytedan, agat-asan-tu kawanay da.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 Kud wǝr tarem ar aytedan win kawan-ǝranen, awak ma imos aroz wa za tǝgrǝwam? Wala ark aytedan da ǝrân aytedan win tan-ǝranen.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Kud wǝr tǝtǝggim a olaɣan ar i win dawan-tu-tagginen, awak ma imos aroz wa za tǝgrǝwam? Wala arak aytedan taggin adi.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Kud deɣ wǝr tǝsǝmǝrwisam ar aytedan win as tordam as a dawan-ǝrzǝman, awak ma imos aroz wa za tǝgrǝwam? Ark aytedan da tinǝmǝkfin imarwasan gar-essan fǝlas ǝssânan as a tan-d-iqqǝl awa sammarwasan ketnet.»
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 «Kalar iriwat izǝnga-nawan, ad tǝtaggim y aytedan awa olaɣan, tǝtizǝbǝnem i win daɣ-wan ǝgmaynen ǝzǝbǝna. Tagim adi ketnet da wǝr tǝgem attama n a dawan-itǝwǝggu. Ǝddi ad igat aroz-nawan, tǝqqǝlam bararan ǝn Mǝššina di n Amadkol fǝlas ǝnta itaggu ǝlluɣ y aytedan win wǝr iha agoda ǝd win maksanan.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Tǝggǝzet-kawan tǝhanint ta tǝhat Abba-nawan.»
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 «Ad wǝr tannim ark arat s awedan fǝl a sǝr-wan wǝr itǝwǝnnu. Ad wǝr tǝssǝwǝram awedan lahan fǝl a kawan-wǝr-itǝwǝsǝwǝr kawanay da. Sirufat, ad tǝgrǝwam tǝsureft.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Hakkat, ad tǝtǝwakfim. Tǝsǝkǝt tolâɣat, tǝdkârat, tǝssiksakat har tǝfǝtǝnɣǝl a dawan-z-itǝwǝggin daɣ sǝbbǝtǝran-nawan. Tǝsǝkǝt tas tǝkkatam y aytedan ǝnta as dawan-z-ikǝt Mǝššina.»
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Ig-asan deɣ Ɣaysa tangalt, inn-asan: «Awak ǝmǝdderɣǝl ifrâg alaway n iyyan ǝmǝdderɣǝl? As iga adi wǝrgeɣ ketnasan as zʼuden daɣ anu?
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Attalami wǝr oger ǝššex-net, mišan attalami kul wa issǝxtaman, ad agdu d ǝššex-net.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Mafǝl tǝhannaya tezawt ta tǝhat šat n amadray-nak, kay amaran wǝr din-tǝgreɣ šilǝlt ta tǝhat šat ta-nak?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Manǝmmǝk as tǝganna y amadray-nak: "Ayy-i a dak-ǝkkǝsaɣ tezawt ta tǝhat šat-nak?" As iga awen, kay iman-nak wǝr tǝhǝnnǝya šilǝlt ta tǝhat šat ta-nak. Ǝmunafiq, ǝkkǝs tǝzzar šilǝlt ta tǝhat šat-nak, ǝddi ad za tannaflayaɣ daɣ tazawt ta tǝhat šat n amadray-nak, tǝkkǝsaɣ-as-tat!»
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 «Wǝr t-illa ašǝk isxân itârawan âratăn ǝbrarnen, wala iyyan wǝr nǝsxa itârawan âratăn olaɣnen.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Ǝkkulluk n ašǝk âratăn-net as itawazday. Wǝr tǝnimidan aratan ǝn fig daɣ tazzayt, wala deɣ itanamad alɣanab daɣ tamat.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Awedan wa olaɣan, ǝlluɣ wa ihan ǝwǝl-net a daɣ d-itakkas awa olaɣan, mišan anallabus ǝnta, talbast ta tǝhat ǝwǝl-net a daɣ d-itakkas awa labasan. Awa idkaran ǝwǝl n awedan a d-igammadan imi-net.»
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 «Ma fel as di-tǝgannim: "Ǝmǝli, Ǝmǝli!" Mišan wǝr tǝtǝggim awa dawan-ganna?»
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 «Awedan kul wa di-d-itasin isasam y awal-in, itamazal s awa ǝnneɣ, a dawan-ǝmǝla awedan wa s tu-z-ammattala.
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Immittalaq-qu s awedan ikarrasan ehan. Iɣaz wǝllen har ewad tǝsǝlit, ikras-du fall-as ehan-net. Dǝffǝr awen osa-du ǝngǝy issohen, irzak-ku mišan wǝr t-isammatakway fǝlas tǝsǝlit a fǝl d-ikras.»
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 «Amaran awedan wa isasaman y awal-in mišan wǝr sǝr-ǝs itǝmizil, iha ǝlmital n awedan ikrasan ehan-net da wǝr t-iɣez. Osa-du ǝngǝy, istab-as. Ibarajjat, iɣrad ahluk.»
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.