Lucas 6
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB
1 Ǝzǝl iyyan imosan ǝzǝl wa n tǝsanfawt ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ijiwankat Ɣaysa daɣ tǝwǝgas n alkama, rassaban-du nǝttulab-net šiɣaɣanen, tifǝffǝren-tanat gǝr fassan-nasan, tattin-tanat.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Tǝzzar ǝnnan-asan arat daɣ Farisaytan: «Mafǝl tǝtaggim arat xarâman daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt?»
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa, inn-asan: «Ak teɣaray a wǝr tǝgem awa iga ǝnnǝbi Dawǝd ǝzǝl wa t-iggaz gǝlǝk ǝnta ǝd midawan-net?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Awak wǝrgeɣ iguz a iga ehan ǝn Mǝššina, idkal šigǝlwen šin ǝmosnen takutay tǝskâtat i Mǝššina ǝs limaman ɣas as təxalal tattay-nasnat, itša daɣ-asnat, ikfa daɣ-asnat deɣ aytedan-net?»
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Nak Ag Aggadǝm a ixkaman fǝl ǝzǝl wa n tǝsanfawt.»
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Ǝzǝl iyyan ǝn tǝsanfawt ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, iggaz Ɣaysa ehan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ad isasaɣru. Ehan-en ih-ay alǝs as immût ǝfus-net wa n ǝɣil.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Ǝgaran daɣ-as musanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan šittawen fǝl ad ǝssǝnan kud ad izzuzǝy awedan daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt wala, fǝl tara n ad ǝgrǝwan ǝddǝlil ǝs tǝxtǝst-net.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Ɣaysa ǝnta issân awa ihan iman-nasan. Inna y alǝs was immût ǝfus-net: «Ǝnkǝr, ǝbdǝd daɣ ammas n ǝljǝmaɣat.» Inkar alǝs, ibdad.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Ǝssistanaq-qawan, awak xalal daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt igi n arat olâɣan meɣ igi n a labasan, ereg n awedan daɣ tǝmattant meɣ awak šiyyit-net iba-tu?»
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Issǝlal-tan Ɣaysa asawad-net ketnasan, amaran inna y alǝs was immût ǝfus-net: «Ǝzzǝl ǝfus-nak» Iga awa das-inna, izzay ǝfus-net.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Arat wen iga daɣ-san alham labasan, ad tinǝmǝšiwwiran gar-essan fǝl awa zʼagin i Ɣaysa.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Adan en da a daɣ ikka Ɣaysa adɣaɣ iyyan y a fall-as agu šiwatriwen. Iga fall-as ahad iɣrâdan itattar.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 As affaw iɣra-du inǝttulab-net, isannafran daɣ-san maraw d ǝššin, ig-asan esǝm inǝmmuzal.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Ismawan-nasan da: Simɣon was iga esǝm Butros d amadray-net Andrawǝs; Yaqub, Yaxya, Filibus, Bartulamawǝs,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matta, Tuma, Yaqub wa n ag Alfay, Simɣon was itawannu wa Isaggatakken,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yahuz wa n ag Yaqub ǝd Yahuza Isxarǝyuti wa zʼakkaddalan Ɣaysa.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Dǝffǝr awen izzǝbbat dǝr-san Ɣaysa adɣaɣ, ibdad daɣ ataɣas iyyan a daɣ tǝbdâd tamattay tagget ǝn nalkiman-net ǝd tamattay tagget a du-tǝfâlat akal ǝn Yahudǝyya ǝd Yerusalam ǝd ɣǝrman win Tir ǝd Sidon ǝhanen tagadamayt n agaraw wa zǝwwǝran.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Aytedan en osân-du fǝl ad ǝssǝsǝman y awa isasaɣru Ɣaysa, tǝwǝzuzǝyan deɣ daɣ tǝwǝrnawen-nasan. Izzozay daɣ-san deɣ win ǝhan kǝlǝsuf.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Tamattay en ketnet tǝgammay d ades ǝn Ɣaysa fǝlas tarna t-id-tǝgammadat tǝzuzǝy-tan ketnasan.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Iswad Ɣaysa daɣ nǝttulab-net, inna:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Tǝbbilalam kawanay
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Tǝbbilalam kawanay
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Dawatat, tǝfǝliwǝsam ǝzǝl wǝdi,
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Mišan kawanay imǝggǝrgas
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Iket alɣazab iqqâl-awan
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Iket alɣazab iqqâl-awan
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 «Kawanay win di-ǝssǝsamnen amaran, ǝnneɣ-awan: "Iriwat izǝnga-nawan, ad tǝtamazalam ǝlluɣ i win kawan-ǝkyadnen.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Tattarat a igan arraxmat i win kawan-sawarnen allaɣanat, tansǝyam Mǝššina a igan alxer i win dawan-tagginen taršǝxšad.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 As dak-iqqas awedan, takfaq-qu amdǝd-nak wa hadan. As daɣ-ak irkab awedan ǝbǝrnuz-nak, alɣaššaba-nak da ayy-as-tu.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 I kay-onsayan takfaq-qu. Ad wǝr tǝgmǝya daɣ awedan a kay-d-issuɣǝl awa daɣ-ak irkab."»
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 «Arat was tǝram a dawan-t-agin aytedan, agat-asan-tu kawanay da.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 Kud wǝr tarem ar aytedan win kawan-ǝranen, awak ma imos aroz wa za tǝgrǝwam? Wala ark aytedan da ǝrân aytedan win tan-ǝranen.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Kud wǝr tǝtǝggim a olaɣan ar i win dawan-tu-tagginen, awak ma imos aroz wa za tǝgrǝwam? Wala arak aytedan taggin adi.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Kud deɣ wǝr tǝsǝmǝrwisam ar aytedan win as tordam as a dawan-ǝrzǝman, awak ma imos aroz wa za tǝgrǝwam? Ark aytedan da tinǝmǝkfin imarwasan gar-essan fǝlas ǝssânan as a tan-d-iqqǝl awa sammarwasan ketnet.»
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 «Kalar iriwat izǝnga-nawan, ad tǝtaggim y aytedan awa olaɣan, tǝtizǝbǝnem i win daɣ-wan ǝgmaynen ǝzǝbǝna. Tagim adi ketnet da wǝr tǝgem attama n a dawan-itǝwǝggu. Ǝddi ad igat aroz-nawan, tǝqqǝlam bararan ǝn Mǝššina di n Amadkol fǝlas ǝnta itaggu ǝlluɣ y aytedan win wǝr iha agoda ǝd win maksanan.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Tǝggǝzet-kawan tǝhanint ta tǝhat Abba-nawan.»
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 «Ad wǝr tannim ark arat s awedan fǝl a sǝr-wan wǝr itǝwǝnnu. Ad wǝr tǝssǝwǝram awedan lahan fǝl a kawan-wǝr-itǝwǝsǝwǝr kawanay da. Sirufat, ad tǝgrǝwam tǝsureft.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Hakkat, ad tǝtǝwakfim. Tǝsǝkǝt tolâɣat, tǝdkârat, tǝssiksakat har tǝfǝtǝnɣǝl a dawan-z-itǝwǝggin daɣ sǝbbǝtǝran-nawan. Tǝsǝkǝt tas tǝkkatam y aytedan ǝnta as dawan-z-ikǝt Mǝššina.»
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Ig-asan deɣ Ɣaysa tangalt, inn-asan: «Awak ǝmǝdderɣǝl ifrâg alaway n iyyan ǝmǝdderɣǝl? As iga adi wǝrgeɣ ketnasan as zʼuden daɣ anu?
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Attalami wǝr oger ǝššex-net, mišan attalami kul wa issǝxtaman, ad agdu d ǝššex-net.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 Mafǝl tǝhannaya tezawt ta tǝhat šat n amadray-nak, kay amaran wǝr din-tǝgreɣ šilǝlt ta tǝhat šat ta-nak?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Manǝmmǝk as tǝganna y amadray-nak: "Ayy-i a dak-ǝkkǝsaɣ tezawt ta tǝhat šat-nak?" As iga awen, kay iman-nak wǝr tǝhǝnnǝya šilǝlt ta tǝhat šat ta-nak. Ǝmunafiq, ǝkkǝs tǝzzar šilǝlt ta tǝhat šat-nak, ǝddi ad za tannaflayaɣ daɣ tazawt ta tǝhat šat n amadray-nak, tǝkkǝsaɣ-as-tat!»
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 «Wǝr t-illa ašǝk isxân itârawan âratăn ǝbrarnen, wala iyyan wǝr nǝsxa itârawan âratăn olaɣnen.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Ǝkkulluk n ašǝk âratăn-net as itawazday. Wǝr tǝnimidan aratan ǝn fig daɣ tazzayt, wala deɣ itanamad alɣanab daɣ tamat.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Awedan wa olaɣan, ǝlluɣ wa ihan ǝwǝl-net a daɣ d-itakkas awa olaɣan, mišan anallabus ǝnta, talbast ta tǝhat ǝwǝl-net a daɣ d-itakkas awa labasan. Awa idkaran ǝwǝl n awedan a d-igammadan imi-net.»
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 «Ma fel as di-tǝgannim: "Ǝmǝli, Ǝmǝli!" Mišan wǝr tǝtǝggim awa dawan-ganna?»
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 «Awedan kul wa di-d-itasin isasam y awal-in, itamazal s awa ǝnneɣ, a dawan-ǝmǝla awedan wa s tu-z-ammattala.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Immittalaq-qu s awedan ikarrasan ehan. Iɣaz wǝllen har ewad tǝsǝlit, ikras-du fall-as ehan-net. Dǝffǝr awen osa-du ǝngǝy issohen, irzak-ku mišan wǝr t-isammatakway fǝlas tǝsǝlit a fǝl d-ikras.»
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 «Amaran awedan wa isasaman y awal-in mišan wǝr sǝr-ǝs itǝmizil, iha ǝlmital n awedan ikrasan ehan-net da wǝr t-iɣez. Osa-du ǝngǝy, istab-as. Ibarajjat, iɣrad ahluk.»
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.