Lucas 6
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC
1 Ǝzǝl iyyan imosan ǝzǝl wa n tǝsanfawt ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ijiwankat Ɣaysa daɣ tǝwǝgas n alkama, rassaban-du nǝttulab-net šiɣaɣanen, tifǝffǝren-tanat gǝr fassan-nasan, tattin-tanat.
1 E aconteceu que, num sábado, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Tǝzzar ǝnnan-asan arat daɣ Farisaytan: «Mafǝl tǝtaggim arat xarâman daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt?»
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa, inn-asan: «Ak teɣaray a wǝr tǝgem awa iga ǝnnǝbi Dawǝd ǝzǝl wa t-iggaz gǝlǝk ǝnta ǝd midawan-net?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Awak wǝrgeɣ iguz a iga ehan ǝn Mǝššina, idkal šigǝlwen šin ǝmosnen takutay tǝskâtat i Mǝššina ǝs limaman ɣas as təxalal tattay-nasnat, itša daɣ-asnat, ikfa daɣ-asnat deɣ aytedan-net?»
4 Como entrou na Casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não lhes era lícito comer, senão só aos sacerdotes?
5 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Nak Ag Aggadǝm a ixkaman fǝl ǝzǝl wa n tǝsanfawt.»
5 E dizia-lhes: O Filho do Homem é senhor até do sábado.
6 Ǝzǝl iyyan ǝn tǝsanfawt ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, iggaz Ɣaysa ehan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ad isasaɣru. Ehan-en ih-ay alǝs as immût ǝfus-net wa n ǝɣil.
6 E aconteceu também, em outro sábado, que entrou na sinagoga e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Ǝgaran daɣ-as musanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan šittawen fǝl ad ǝssǝnan kud ad izzuzǝy awedan daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt wala, fǝl tara n ad ǝgrǝwan ǝddǝlil ǝs tǝxtǝst-net.
7 E os escribas e fariseus atentavam nele, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Ɣaysa ǝnta issân awa ihan iman-nasan. Inna y alǝs was immût ǝfus-net: «Ǝnkǝr, ǝbdǝd daɣ ammas n ǝljǝmaɣat.» Inkar alǝs, ibdad.
8 Mas ele, conhecendo bem os seus pensamentos, disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Ǝssistanaq-qawan, awak xalal daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt igi n arat olâɣan meɣ igi n a labasan, ereg n awedan daɣ tǝmattant meɣ awak šiyyit-net iba-tu?»
9 Então, Jesus lhes disse: Uma
10 Issǝlal-tan Ɣaysa asawad-net ketnasan, amaran inna y alǝs was immût ǝfus-net: «Ǝzzǝl ǝfus-nak» Iga awa das-inna, izzay ǝfus-net.
10 E, olhando para todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Arat wen iga daɣ-san alham labasan, ad tinǝmǝšiwwiran gar-essan fǝl awa zʼagin i Ɣaysa.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Adan en da a daɣ ikka Ɣaysa adɣaɣ iyyan y a fall-as agu šiwatriwen. Iga fall-as ahad iɣrâdan itattar.
12 E aconteceu que, naqueles dias, subiu ao monte a orar e passou a noite em oração a Deus.
13 As affaw iɣra-du inǝttulab-net, isannafran daɣ-san maraw d ǝššin, ig-asan esǝm inǝmmuzal.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Ismawan-nasan da: Simɣon was iga esǝm Butros d amadray-net Andrawǝs; Yaqub, Yaxya, Filibus, Bartulamawǝs,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matta, Tuma, Yaqub wa n ag Alfay, Simɣon was itawannu wa Isaggatakken,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yahuz wa n ag Yaqub ǝd Yahuza Isxarǝyuti wa zʼakkaddalan Ɣaysa.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Dǝffǝr awen izzǝbbat dǝr-san Ɣaysa adɣaɣ, ibdad daɣ ataɣas iyyan a daɣ tǝbdâd tamattay tagget ǝn nalkiman-net ǝd tamattay tagget a du-tǝfâlat akal ǝn Yahudǝyya ǝd Yerusalam ǝd ɣǝrman win Tir ǝd Sidon ǝhanen tagadamayt n agaraw wa zǝwwǝran.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão do povo de toda a Judeia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom;
18 Aytedan en osân-du fǝl ad ǝssǝsǝman y awa isasaɣru Ɣaysa, tǝwǝzuzǝyan deɣ daɣ tǝwǝrnawen-nasan. Izzozay daɣ-san deɣ win ǝhan kǝlǝsuf.
18 os quais tinham vindo para o ouvir e serem curados das suas enfermidades, como também os atormentados dos espíritos imundos. E eram curados.
19 Tamattay en ketnet tǝgammay d ades ǝn Ɣaysa fǝlas tarna t-id-tǝgammadat tǝzuzǝy-tan ketnasan.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude que curava todos.
20 Iswad Ɣaysa daɣ nǝttulab-net, inna:
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia:
21 Tǝbbilalam kawanay
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Tǝbbilalam kawanay
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos aborrecerem, e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do Homem.
23 Dawatat, tǝfǝliwǝsam ǝzǝl wǝdi,
23 Folgai nesse dia, exultai, porque é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Mišan kawanay imǝggǝrgas
24 Mas ai de vós, ricos! Porque
25 Iket alɣazab iqqâl-awan
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome!
26 Iket alɣazab iqqâl-awan
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas!
27 «Kawanay win di-ǝssǝsamnen amaran, ǝnneɣ-awan: "Iriwat izǝnga-nawan, ad tǝtamazalam ǝlluɣ i win kawan-ǝkyadnen.
27 Mas a vós, que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos aborrecem,
28 Tattarat a igan arraxmat i win kawan-sawarnen allaɣanat, tansǝyam Mǝššina a igan alxer i win dawan-tagginen taršǝxšad.
28 bendizei os que vos maldizem e orai pelos que vos caluniam.
29 As dak-iqqas awedan, takfaq-qu amdǝd-nak wa hadan. As daɣ-ak irkab awedan ǝbǝrnuz-nak, alɣaššaba-nak da ayy-as-tu.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses.
30 I kay-onsayan takfaq-qu. Ad wǝr tǝgmǝya daɣ awedan a kay-d-issuɣǝl awa daɣ-ak irkab."»
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o
31 «Arat was tǝram a dawan-t-agin aytedan, agat-asan-tu kawanay da.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira fazei-lhes vós também.
32 Kud wǝr tarem ar aytedan win kawan-ǝranen, awak ma imos aroz wa za tǝgrǝwam? Wala ark aytedan da ǝrân aytedan win tan-ǝranen.
32 E, se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Kud wǝr tǝtǝggim a olaɣan ar i win dawan-tu-tagginen, awak ma imos aroz wa za tǝgrǝwam? Wala arak aytedan taggin adi.
33 E, se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Kud deɣ wǝr tǝsǝmǝrwisam ar aytedan win as tordam as a dawan-ǝrzǝman, awak ma imos aroz wa za tǝgrǝwam? Ark aytedan da tinǝmǝkfin imarwasan gar-essan fǝlas ǝssânan as a tan-d-iqqǝl awa sammarwasan ketnet.»
34 E, se emprestardes
35 «Kalar iriwat izǝnga-nawan, ad tǝtaggim y aytedan awa olaɣan, tǝtizǝbǝnem i win daɣ-wan ǝgmaynen ǝzǝbǝna. Tagim adi ketnet da wǝr tǝgem attama n a dawan-itǝwǝggu. Ǝddi ad igat aroz-nawan, tǝqqǝlam bararan ǝn Mǝššina di n Amadkol fǝlas ǝnta itaggu ǝlluɣ y aytedan win wǝr iha agoda ǝd win maksanan.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei o bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno
36 Tǝggǝzet-kawan tǝhanint ta tǝhat Abba-nawan.»
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 «Ad wǝr tannim ark arat s awedan fǝl a sǝr-wan wǝr itǝwǝnnu. Ad wǝr tǝssǝwǝram awedan lahan fǝl a kawan-wǝr-itǝwǝsǝwǝr kawanay da. Sirufat, ad tǝgrǝwam tǝsureft.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Hakkat, ad tǝtǝwakfim. Tǝsǝkǝt tolâɣat, tǝdkârat, tǝssiksakat har tǝfǝtǝnɣǝl a dawan-z-itǝwǝggin daɣ sǝbbǝtǝran-nawan. Tǝsǝkǝt tas tǝkkatam y aytedan ǝnta as dawan-z-ikǝt Mǝššina.»
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos darão; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Ig-asan deɣ Ɣaysa tangalt, inn-asan: «Awak ǝmǝdderɣǝl ifrâg alaway n iyyan ǝmǝdderɣǝl? As iga adi wǝrgeɣ ketnasan as zʼuden daɣ anu?
39 E disse-lhes uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Attalami wǝr oger ǝššex-net, mišan attalami kul wa issǝxtaman, ad agdu d ǝššex-net.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Mafǝl tǝhannaya tezawt ta tǝhat šat n amadray-nak, kay amaran wǝr din-tǝgreɣ šilǝlt ta tǝhat šat ta-nak?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho do teu irmão e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Manǝmmǝk as tǝganna y amadray-nak: "Ayy-i a dak-ǝkkǝsaɣ tezawt ta tǝhat šat-nak?" As iga awen, kay iman-nak wǝr tǝhǝnnǝya šilǝlt ta tǝhat šat ta-nak. Ǝmunafiq, ǝkkǝs tǝzzar šilǝlt ta tǝhat šat-nak, ǝddi ad za tannaflayaɣ daɣ tazawt ta tǝhat šat n amadray-nak, tǝkkǝsaɣ-as-tat!»
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 «Wǝr t-illa ašǝk isxân itârawan âratăn ǝbrarnen, wala iyyan wǝr nǝsxa itârawan âratăn olaɣnen.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Ǝkkulluk n ašǝk âratăn-net as itawazday. Wǝr tǝnimidan aratan ǝn fig daɣ tazzayt, wala deɣ itanamad alɣanab daɣ tamat.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Awedan wa olaɣan, ǝlluɣ wa ihan ǝwǝl-net a daɣ d-itakkas awa olaɣan, mišan anallabus ǝnta, talbast ta tǝhat ǝwǝl-net a daɣ d-itakkas awa labasan. Awa idkaran ǝwǝl n awedan a d-igammadan imi-net.»
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração, tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração, tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 «Ma fel as di-tǝgannim: "Ǝmǝli, Ǝmǝli!" Mišan wǝr tǝtǝggim awa dawan-ganna?»
46 E por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 «Awedan kul wa di-d-itasin isasam y awal-in, itamazal s awa ǝnneɣ, a dawan-ǝmǝla awedan wa s tu-z-ammattala.
47 Qualquer que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Immittalaq-qu s awedan ikarrasan ehan. Iɣaz wǝllen har ewad tǝsǝlit, ikras-du fall-as ehan-net. Dǝffǝr awen osa-du ǝngǝy issohen, irzak-ku mišan wǝr t-isammatakway fǝlas tǝsǝlit a fǝl d-ikras.»
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre rocha.
49 «Amaran awedan wa isasaman y awal-in mišan wǝr sǝr-ǝs itǝmizil, iha ǝlmital n awedan ikrasan ehan-net da wǝr t-iɣez. Osa-du ǝngǝy, istab-as. Ibarajjat, iɣrad ahluk.»
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.