Lucas 5
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 Ǝzǝl iyyan ibdâd Ɣaysa daɣ tǝšǝšwit n agaraw wa n Ganazaret, tǝtanabdaɣ fall-as tamattay fǝl ad aslin y awal ǝn Mǝššina wa immal.
1 Aconteceu que, ao apertá-lo a multidão para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré;
2 Inay Ɣaysa ǝššin ǝɣlalan n aman daɣ tǝšǝšwit n agaraw. Iɣlalan win ǝgmâdan-tan mǝssawsan, takkasan tǝjjǝrgǝnt daɣ sangaytan-nasan win as tabazan kifitan.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores, havendo desembarcado, lavavam as redes.
3 Tǝzzar iggaz daɣ-san wa n Simɣon, igmay daɣ-as a din-izzǝnkǝz fǝl tǝšǝšwit, amaran iqqim ad isasaɣru tamattay.
3 Entrando em um dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 As iraz daɣ ǝsǝssǝɣri inna i Simɣon: «Akku kay ǝd midawan-nak dad zagrotan aman, tǝgǝram sangaytan-nawan, tabǝzam kifitan.»
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Inn-as Simɣon: «Ǝššex, ahad iɣrâdan a nǝga nǝšɣâl eges wǝr nǝbez wala, mišan ya zama adi a tǝnneɣ, adi za ad ǝgǝra sangaytan daɣ aman.»
5 Respondeu-lhe Simão: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos, mas sob a tua palavra lançarei as redes.
6 Ǝgan awa dasan-inna Ɣaysa, tǝzzar ǝbazan kifitan s awa ǝgan daɣ igǝt har ǝbukan sangaytan-nasan y azarru.
6 Isto fazendo, apanharam grande quantidade de peixes; e rompiam-se-lhes as redes.
7 Ad tallafan i midawan-nasan win ǝhanen aɣlal n aman wa hadan y a d-aglin a dasan-ilalan. Osan-du, ǝdnayan ǝššin ǝɣlalan win den har ǝbukan y ǝdǝkǝyyi.
7 Então, fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase irem a pique.
8 As inay Simɣon Butros awen, issǝjad i Ɣaysa, inn-as: «Ya Ǝmǝli, nǝmǝggǝg dǝr-i fǝlas anasbakkad a ǝmosa.»
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, retira-te de mim, porque sou pecador.
9 Innâ awen fǝlas ǝnta ǝd midawan-net ketnasan as ǝhagan ɣur anay-nasan igǝt ǝn kifitan win ǝbazan.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Eheg wa iga Simɣon den, ǝnta a iga Yaqub ǝd Yaxya win maddanǝs ǝn Zabaday dǝr idrâw ǝššǝɣǝl. Tǝzzar inna Ɣaysa i Simɣon: «Ad wǝr tǝrmǝɣa, a obazan ɣur ǝmǝrǝdda, tǝqqalam meddan a sər-i du-za-tawaynen aytedan y a tan-assafsa daɣ bakkadan-nasan.»
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Disse Jesus a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Amaran ǝssoɣalan iɣlalan-nasan tǝgadamayt n agaraw, oyyan arat kul ǝlkaman-as.
11 E, arrastando eles os barcos sobre a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Iha Ɣaysa aɣrǝm iyyan, as t-inay alǝs as tǝlsa tǝwǝrna ǝn kǝtru elam-net ketnet. Ikk-ay-du issǝjad dat-ǝs, onsay-tu, inn-as: «Ǝmǝli, as tareɣ adi, tǝfrâgaɣ a di-tǝzzuzǝyaɣ, izdaga.»
12 Aconteceu que, estando ele numa das cidades, veio à sua presença um homem coberto de lepra; ao ver a Jesus, prostrando-se com o rosto em terra, suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, podes purificar-me.
13 Izzal-in Ɣaysa ǝfus-net, idas-tu, inn-as: «Areɣ adi, ǝzzǝy tizdaga!» Amazay wen daɣ ad izzay daɣ kǝtru.
13 E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, fica limpo! E, no mesmo instante, lhe desapareceu a lepra.
14 Tǝzzar issǝnkad-tu Ɣaysa, inn-as: «Ǝnǝy za, ad wǝr tǝmǝla y awedan waliyyan awa igan da, amaran aglu tassaknaɣ iman-nak y ǝlimam, taga takutay ǝn tazdak ta kay-issǝwar ǝššǝriɣa n ǝnnǝbi Musa, ad iqqǝl adi y aytedan tǝgǝyya ǝn tǝmǝzzǝyt-nak.»
14 Ordenou-lhe Jesus que a ninguém o dissesse, mas vai, disse, mostra-te ao sacerdote e oferece, pela tua purificação, o sacrifício que Moisés determinou, para servir de testemunho ao povo.
15 Dǝr iga awen da ya, tǝgla sallat ǝn Ɣaysa tǝtittǝy, tǝttiddaw fall-as tamattay tagget fǝl a das-tǝssǝsǝm, izzuzǝy deɣ šiwǝrnawen-nasan.
15 Porém o que se dizia a seu respeito cada vez mais se divulgava, e grandes multidões afluíam para o ouvirem e serem curadas de suas enfermidades.
16 Mišan ǝnta, itakku idaggan ǝssufnen y a daɣ-san iɣbǝd Mǝššina.
16 Ele, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Ǝzǝl iyyan isasaɣru Ɣaysa, ǝqqiman Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret a d-ǝgmâdnen šiɣarmaten kul šin n akal ǝn Galilaya ǝd wa n Yahudǝyya ǝd Yerusalam. As itaggu awen Ɣaysa igrâw ɣur Ǝmǝli tarna n ǝzuzǝy n aytedan.
17 Ora, aconteceu que, num daqueles dias, estava ele ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Har d-osan meddan wiyyad misawaynen alǝs n anabdon daɣ tǝssut. Ad gammayan a dǝr-ǝs ǝggǝzan, assansin-tu dat Ɣaysa.
18 Vieram, então, uns homens trazendo em um leito um paralítico; e procuravam introduzi-lo e pô-lo diante de Jesus.
19 As dasan-aba tǝmǝwit as dǝr-ǝs ǝggazan fǝl igǝt n aytedan, ǝwaran afalla ǝn taɣazamt, olaman ǝsǝfǝl-net, ǝssǝrasan-tu daɣ-as iha tǝssut-net har tǝssǝnsan daɣ ammas ǝn tamattay, dat Ɣaysa.
19 E, não achando por onde introduzi-lo por causa da multidão, subindo ao eirado, o desceram no leito, por entre os ladrilhos, para o meio, diante de Jesus.
20 As inay Ɣaysa ǝzǝgzan-nasan, inna y anabdon wen: «Ibakkadan-nak tiwasarafan-ak.»
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Homem, estão perdoados os teus pecados.
21 Ǝslan musanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan y awen ɣas, ad gannin daɣ man-nasan: «Ma imos alǝs wa itaggin amadraw da? Ma ifragan ǝsurǝf ǝn bakkadan ar Mǝššina ɣas?»
21 E os escribas e fariseus arrazoavam, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Issan Ɣaysa awa samadranan, inn-asan: «Mafǝl tətihənzəmmem adi daɣ wallan-nawan?
22 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Que arrazoais em vosso coração?
23 Ma ogaran tǝrɣǝsay gǝr i innan: "Tiwasarafan-ak bakkadan-nak" meɣ ak i innan: "Ǝbdǝd jǝwǝnkǝt?"
23 Qual é mais fácil, dizer: Estão perdoados os teus pecados ou: Levanta-te e anda?
24 Amaran areɣ a tǝssǝnam as nak Ag Aggadǝm ǝleɣ daɣ ǝddǝnet tanaya a di-tǝšišawadat ad ǝssurǝfa y awedan ibakkadan-net.» Tǝzzar inna Ɣaysa y anabdon: «Ǝbdǝd, tǝdkǝla tǝssut-nak, takkaɣ aɣaywan-nak.»
24 Mas, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico: Eu te ordeno: Levanta-te, toma o teu leito e vai para casa.
25 Ibdad alǝs wen tamazayt ten da dat aytedan kul, idkal tǝssut-net, iqqal ehan-net, immâl Mǝššina.
25 Imediatamente, se levantou diante deles e, tomando o leito em que permanecera deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Aytedan kul isimaklal sǝr-san awen wǝllen. Ǝmmâlan Mǝššina, tǝh-en tasa gannin: «Azalada nǝnây aratan as wǝr kala ǝtawanayan!»
26 Todos ficaram atônitos, davam glória a Deus e, possuídos de temor, diziam: Hoje, vimos prodígios.
27 Igmad Ɣaysa edag en, ogga alǝs iyyan igân esǝm Lebi iqqim daɣ adag wa n ǝzǝrzǝm n ǝzrǝf ǝn takǝs, inn-as: «Ǝlkǝm-i.»
27 Passadas estas coisas, saindo, viu um publicano, chamado Levi, assentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me!
28 Ibdad Lebi, oyya awa iha kul, ilkam i Ɣaysa.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Dǝffǝr awen iga Lebi i Ɣaysa imǝgura zawwarnen daɣ ahan-net. Ǝdrawan d aytedan aggotnen ǝn nǝzzǝrzam ǝn takǝsen d aytedan wiyyad.
29 Então, lhe ofereceu Levi um grande banquete em sua casa; e numerosos publicanos e outros estavam com eles à mesa.
30 Ǝnayan Farisaytan ǝd musanan-nasan win Ǝttawret awen ɣas gatantanan, ad gannin i nǝttulab ǝn Ɣaysa: «Mafel tǝdrâwam ǝd nǝzzǝrzam ǝn takǝsen ǝd nasbakkadan?»
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pecadores?
31 Inn-asan Ɣaysa: «Aytedan wǝr nǝfray, wǝr ǝddǝraran s anasmagal, imiranan a sǝr-ǝs ǝddǝrarnen.
31 Respondeu-lhes Jesus: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
32 Nak wǝr d-oseɣ fǝl ǝddǝlil n aytedan win ɣur iga as oɣadân, kalar ǝmazal ad-ǝgeɣ fǝl a d-aɣraɣ inasbakkadan ǝs tǝtubt.»
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Dǝffǝr awen ǝnnan-as Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret: «Inǝttulab ǝn Yaxya ǝd win Farisaytan tuzaman faw, tattaran, win-nak amaran tattin sassin.»
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João e bem assim os dos fariseus frequentemente jejuam e fazem orações; os teus, entretanto, comem e bebem.
34 Inn-asan Ɣaysa: «Awak tǝfrâgam ad tǝzzuzǝmam ilagatan a ɣur illa ǝmazlay?
34 Jesus, porém, lhes disse: Podeis fazer jejuar os convidados para o casamento, enquanto está com eles o noivo?
35 Mišan ǝlkâman adan a ɣur-san zʼammadkal ǝmazlay. Adan win di, ad uzaman.»
35 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim, jejuarão.
36 Ig-asan Ɣaysa tangalt iyyat, inn-asan: «Wǝr t-illa i du-z-ikkǝsan šikǝst daɣ tabdoq taynayat y a tat-iwǝt daɣ iyyat waššarat, fǝlas as iga adi, ad iɣšǝd tabdoq ta taynayat, šikǝst deɣ ta daɣ-as d-ikkas wǝr tǝnnǝha ǝd tabdoq ta waššarat.
36 Também lhes disse uma parábola: Ninguém tira um pedaço de veste nova e o põe em veste velha; pois rasgará a nova, e o remendo da nova não se ajustará à velha.
37 Wǝr t-illa deɣ i zʼagin esmad n alɣanab aynayan daɣ gǝdad. I igan adi ad abbaqqen gǝdad win, tǝzzar affatu daɣ esmad ǝd gǝdad.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, pois o vinho novo romperá os odres; entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão.
38 Kalar esmad n alɣanab aynayan, ibǝyaɣ aynaynen a daɣ itawaggu.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos [e ambos se conservam].
39 Awedan išwân esmad n alɣanab waššaran, wǝr zʼiru dǝffǝr adi tessay ǝn wa aynayan, fǝlas ad annu: "Wa waššaran a izodan."»
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo; porque diz: O velho é excelente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.