Lucas 4
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Igmad Ɣaysa tamawen n agarew wa n Yordan idkâr-tu Infas wa Zǝddigan. Infas wa da a t-issokan teneray.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Iga daɣ-as ǝkkozat tǝmǝrwen n ǝzǝl itajarrab-tu Iblis. Adan win kul ig-en wǝr itša wala, as ǝɣradan ih-ay laz.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Inn-as Iblis: «Kud kay Barar ǝn Mǝššina, tamǝra tǝhunt ta s ad tǝqqǝl amensay.»
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Inn-as Ɣaysa: «Wǝrgeɣ ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Awedan wǝr itǝddǝr ǝs mensewan ɣas."»
4 Jesus respondeu:
5 Ikka dǝr-ǝs Iblis edag iknan ǝhuki, issǝswad-tu daɣ taɣmaren kul n ǝddǝnet daɣ ellaf ǝn šat.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Amaran inn-as: «A kay-akfa taɣmaren en kul ǝd tǝhussay-nasnat fǝlas tiwakfanat-i hakkaq-qanat deɣ i was tanat-ǝreɣ.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Daɣ adi as di-tǝssǝjada ad tǝgrǝwaɣ awen kul.»
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Inn-as Ɣaysa: «Wǝrgeɣ ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Ǝmǝli-nak Mǝššina as za tǝssǝjǝda, ǝnta ɣas a za tǝɣbǝda."»
8 Jesus respondeu:
9 Tǝzzar ikka dǝr-ǝs Iblis Yerusalam, issǝbdad-tu fǝl afalla n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, inn-as: «Kud kay Barar ǝn Mǝššina tǝtǝrǝgge,
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 fǝlas ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Ad amǝr angalosan-net a kay agǝzan daɣ ǝššur,"
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 iktâb deɣ as: "A kay-ǝkbǝlan daɣ fassan-nasan fǝl a dak-wǝr-tǝnkǝf tǝhunt."»
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Inn-as Ɣaysa: «Wǝrgeɣ za Ǝlkǝttaban di ǝnnân: "Ad wǝr tǝtajjarraba Ǝmǝli-nak Mǝššina."»
12 Então Jesus respondeu:
13 As t-iɣrad Iblis ǝjǝrrǝb, igla oyy-ay har sǝr-ǝs ilǝs agaraw ǝn tarrayt.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Dǝffǝr awen, iqqal Ɣaysa akal ǝn Galilaya, tǝh-ay tarna n Infas wa Zǝddigan. Tǝffǝzzat sallat-net daɣ akal en ketnet.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Isasaɣru aytedan daɣ nan win ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ketnasan ǝssiɣmaran-tu.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Osa deɣ Ɣaysa Nazaret, aɣrǝm wa daɣ idwal. As ǝzǝl wa n tǝsanfawt iggaz ehan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud imos awen arat itaggu faw. Ibdad y ad aɣru awal ǝn Mǝššina.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Itawakf-ay-in ǝlkǝttab wa n ǝnnǝbi Isayas. Ikkas y ǝlkǝttab aḍḍa wa iga, olam fǝl adag a daɣ iktab as:
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 «Iwâr-i Infas n Ǝmǝli, fǝlas isinafran-i y ad ǝmǝlaɣ isalan n Ǝlinjil i tǝlǝqqawen. Izimazal-i-du y ad agaɣ isalan i win tawattafnen, ǝgrǝwan iman-nasan, ǝzzuzǝyaɣ imǝddǝrɣal, aytedan win tawadgaznen deɣ agaq-qan daɣ tara ǝn man-nasan,
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 ǝmǝlaɣ awatay taha arraxmat n Ǝmǝli.»
19 e anunciar que chegou o tempo
20 As iɣrad Ɣaysa teɣaray ihar ǝlkǝttab, issoɣal-tu y amaššaɣal n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, iqqim. Ǝgaran daɣ-as aytedan kul win ǝllanen den šittawen.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Amaran inn-asan: «Azalada awal ǝn Mǝššina was tǝslam da, inda.»
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Ketnasan ǝmmâlan-tu. Simaklalnat sǝr-san batuten olaɣnen šin du-gammadnen imi-net, ad gannin: «Ak awa wǝrgeɣ ag Yusǝf?»
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Inn-asan Ɣaysa: «Illikan as a di-du-tassaktim iggi wa innan: "Anasmagal, zuzǝy iman-nak," tǝzzar tannim-i: "Agu daɣ akal-nak da da awas nǝsla as tǝgêq-qu daɣ ǝɣrǝm ǝn Kafarnahum."»
23 Então Jesus disse:
24 Inn-asan deɣ: «Ǝggǝyyaɣ silakanaɣ-awan as wǝr t-illa ǝnnǝbi itiwaqbalan daɣ aɣrǝm wa daɣ idwal.
24 E continuou:
25 Amaran a dawan-ǝmǝla tidǝt: Daɣ elan n ǝnnǝbi Ilyas akal n Israyil ǝhânat-tu tǝdoden aggotnen ǝs wǝr ǝdderan meddan-nasnat. Elan en da a daɣ iga akonak karad elan d aganna wǝr iwet, iga laz labasan daɣ akal ketnet.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Dǝr iga awen da ya, wǝr izammazal Mǝššina ǝnnǝbi Ilyas ǝs waliyyat daɣ tǝdoden en. Kalar izammazal-tu s iyyat tǝxsârat daɣ tǝɣrǝmt ta n Sarǝfta tǝhât akal ǝn Sidon.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Ǝhân deɣ kǝtrutan aggotnen akal n Israyil daɣ elan n ǝnnǝbi Elisayas, mišan wǝr tan-iha i itawazozayan ar Naɣman wa n akal ǝn Surǝya.»
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 As ǝslan aytedan win ǝhanen ehan n ǝlɣibada y awen, iggaz-tan alham labasan.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Ǝbdadan, ǝgan ifassan da Ɣaysa, ǝkkasan-tu daɣ ǝɣrǝm, ewayan-tu s afalla n ǝdɣaɣ wa fǝl ikras ǝɣrǝm y ad t-ǝgǝran daɣ ǝɣǝɣi, iba-tu.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Mišan illam Ɣaysa gar-essan igla.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Dǝffǝr awen iras Ɣaysa ǝs tǝɣrǝmt tǝgât Kafarnahum tǝhât ǝnta da akal wa n Galilaya, ad isasaɣru aytedan daɣ ahan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ jilan win tǝsanfawt.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Isimaklal sǝr-san ǝmmǝk was isasaɣru, fǝlas ǝsǝssǝɣri-net in awedan ilân tanaya.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Ehan n ǝlɣibada wen, ih-ay alǝs iha aggǝsuf. Idkal alǝs wen ǝmǝsli-net, ad igannu:
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 «Xa! Ɣaysa wa n Nazaret, ma daɣ-na tareɣ? Ǝngǝm assa a du-tǝgeɣ y a dana-tǝhlǝka? Ǝssanaɣ awa tǝmosa: Ǝmizdag wa d-izammazal Mǝššina.»
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Iharaššat-tu Ɣaysa, inn-as: «Fastu, tǝgmǝdaɣ alǝs di!» Tǝzzar iggǝdla aggǝsuf alǝs en gǝr aytedan, amaran igmad-tu wǝr das-ixšed arat.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Ǝhagan aytedan ketnasan, ad tinǝmǝnnin gar-essan: «Ma imos almaɣna n awal n alǝs wa? Kǝlǝsuf da ittâf daɣ-san tanat, itamar-tan ǝs tanaya, gammadan aytedan.»
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Tǝwazawaz sallat ǝn Ɣaysa daɣ id t-illa adag daɣ akal en kul.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 As igmad Ɣaysa ehan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ikka ehan ǝn Simɣon. As itaggu awen tǝdaggalt ǝn Simɣon tǝfrâyat, tǝnnid wǝllen, tǝzzar ǝgmayan daɣ-as aytedan a tat-izzuzǝy.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Inaz-in fall-as Ɣaysa, isannarɣam i tanaday, tǝzzar tǝwat fall-as. Tǝnkar daɣ tǝmazayt ten da a tan-tǝsimǝgurit.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 As tuda tǝfuk, ewayan-du sǝr-ǝs aytedan imiranan-nasan ǝgânen šiwǝrnawen ǝmosnen ǝzzǝnǝfan. Akk iyyan issǝwar-tu ifassan-net, izzozay-tu.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Gammadan deɣ kǝlǝsuf aytedan aggotnen, saɣaren kǝlǝsuf en, gannin: «Kay Barar ǝn Mǝššina», mišan isannarɣam-asan, igdal-asan awal, id masnat a ǝgan as ǝnta a imosan Ǝlmǝsix.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 As affaw, igmad Ɣaysa aɣrǝm, ikka edag issufan. A das-tǝsaggad tamattay har t-in-tosa. Ad gammayan tǝmǝwit tas das-z-ǝgdǝlan a tan-ifǝl.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Mišan inn-asan: «Iwâr-i ad ǝmǝla Ǝlinjil, imosan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, i ɣǝrman win hadatnen ǝntanay da, fǝlas adi da a fǝl d-ǝmmozala.»
43 Mas Jesus disse:
44 Tǝzzar igla Ɣaysa, itaggu tǝlxutbat daɣ nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win n akal ǝn Yahudǝyya.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.