Lucas 4
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 Igmad Ɣaysa tamawen n agarew wa n Yordan idkâr-tu Infas wa Zǝddigan. Infas wa da a t-issokan teneray.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Iga daɣ-as ǝkkozat tǝmǝrwen n ǝzǝl itajarrab-tu Iblis. Adan win kul ig-en wǝr itša wala, as ǝɣradan ih-ay laz.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Inn-as Iblis: «Kud kay Barar ǝn Mǝššina, tamǝra tǝhunt ta s ad tǝqqǝl amensay.»
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Inn-as Ɣaysa: «Wǝrgeɣ ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Awedan wǝr itǝddǝr ǝs mensewan ɣas."»
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Ikka dǝr-ǝs Iblis edag iknan ǝhuki, issǝswad-tu daɣ taɣmaren kul n ǝddǝnet daɣ ellaf ǝn šat.
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Amaran inn-as: «A kay-akfa taɣmaren en kul ǝd tǝhussay-nasnat fǝlas tiwakfanat-i hakkaq-qanat deɣ i was tanat-ǝreɣ.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Daɣ adi as di-tǝssǝjada ad tǝgrǝwaɣ awen kul.»
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Inn-as Ɣaysa: «Wǝrgeɣ ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Ǝmǝli-nak Mǝššina as za tǝssǝjǝda, ǝnta ɣas a za tǝɣbǝda."»
8 Mas Jesus respondeu:
9 Tǝzzar ikka dǝr-ǝs Iblis Yerusalam, issǝbdad-tu fǝl afalla n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, inn-as: «Kud kay Barar ǝn Mǝššina tǝtǝrǝgge,
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 fǝlas ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Ad amǝr angalosan-net a kay agǝzan daɣ ǝššur,"
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 iktâb deɣ as: "A kay-ǝkbǝlan daɣ fassan-nasan fǝl a dak-wǝr-tǝnkǝf tǝhunt."»
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Inn-as Ɣaysa: «Wǝrgeɣ za Ǝlkǝttaban di ǝnnân: "Ad wǝr tǝtajjarraba Ǝmǝli-nak Mǝššina."»
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 As t-iɣrad Iblis ǝjǝrrǝb, igla oyy-ay har sǝr-ǝs ilǝs agaraw ǝn tarrayt.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Dǝffǝr awen, iqqal Ɣaysa akal ǝn Galilaya, tǝh-ay tarna n Infas wa Zǝddigan. Tǝffǝzzat sallat-net daɣ akal en ketnet.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Isasaɣru aytedan daɣ nan win ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ketnasan ǝssiɣmaran-tu.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Osa deɣ Ɣaysa Nazaret, aɣrǝm wa daɣ idwal. As ǝzǝl wa n tǝsanfawt iggaz ehan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud imos awen arat itaggu faw. Ibdad y ad aɣru awal ǝn Mǝššina.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Itawakf-ay-in ǝlkǝttab wa n ǝnnǝbi Isayas. Ikkas y ǝlkǝttab aḍḍa wa iga, olam fǝl adag a daɣ iktab as:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 «Iwâr-i Infas n Ǝmǝli, fǝlas isinafran-i y ad ǝmǝlaɣ isalan n Ǝlinjil i tǝlǝqqawen. Izimazal-i-du y ad agaɣ isalan i win tawattafnen, ǝgrǝwan iman-nasan, ǝzzuzǝyaɣ imǝddǝrɣal, aytedan win tawadgaznen deɣ agaq-qan daɣ tara ǝn man-nasan,
18 “O Espírito do Senhor
19 ǝmǝlaɣ awatay taha arraxmat n Ǝmǝli.»
19 e proclamar o ano aceitável
20 As iɣrad Ɣaysa teɣaray ihar ǝlkǝttab, issoɣal-tu y amaššaɣal n ahan wa n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, iqqim. Ǝgaran daɣ-as aytedan kul win ǝllanen den šittawen.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Amaran inn-asan: «Azalada awal ǝn Mǝššina was tǝslam da, inda.»
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Ketnasan ǝmmâlan-tu. Simaklalnat sǝr-san batuten olaɣnen šin du-gammadnen imi-net, ad gannin: «Ak awa wǝrgeɣ ag Yusǝf?»
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Inn-asan Ɣaysa: «Illikan as a di-du-tassaktim iggi wa innan: "Anasmagal, zuzǝy iman-nak," tǝzzar tannim-i: "Agu daɣ akal-nak da da awas nǝsla as tǝgêq-qu daɣ ǝɣrǝm ǝn Kafarnahum."»
23 Então Jesus disse:
24 Inn-asan deɣ: «Ǝggǝyyaɣ silakanaɣ-awan as wǝr t-illa ǝnnǝbi itiwaqbalan daɣ aɣrǝm wa daɣ idwal.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Amaran a dawan-ǝmǝla tidǝt: Daɣ elan n ǝnnǝbi Ilyas akal n Israyil ǝhânat-tu tǝdoden aggotnen ǝs wǝr ǝdderan meddan-nasnat. Elan en da a daɣ iga akonak karad elan d aganna wǝr iwet, iga laz labasan daɣ akal ketnet.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Dǝr iga awen da ya, wǝr izammazal Mǝššina ǝnnǝbi Ilyas ǝs waliyyat daɣ tǝdoden en. Kalar izammazal-tu s iyyat tǝxsârat daɣ tǝɣrǝmt ta n Sarǝfta tǝhât akal ǝn Sidon.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Ǝhân deɣ kǝtrutan aggotnen akal n Israyil daɣ elan n ǝnnǝbi Elisayas, mišan wǝr tan-iha i itawazozayan ar Naɣman wa n akal ǝn Surǝya.»
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 As ǝslan aytedan win ǝhanen ehan n ǝlɣibada y awen, iggaz-tan alham labasan.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Ǝbdadan, ǝgan ifassan da Ɣaysa, ǝkkasan-tu daɣ ǝɣrǝm, ewayan-tu s afalla n ǝdɣaɣ wa fǝl ikras ǝɣrǝm y ad t-ǝgǝran daɣ ǝɣǝɣi, iba-tu.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Mišan illam Ɣaysa gar-essan igla.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Dǝffǝr awen iras Ɣaysa ǝs tǝɣrǝmt tǝgât Kafarnahum tǝhât ǝnta da akal wa n Galilaya, ad isasaɣru aytedan daɣ ahan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ jilan win tǝsanfawt.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Isimaklal sǝr-san ǝmmǝk was isasaɣru, fǝlas ǝsǝssǝɣri-net in awedan ilân tanaya.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Ehan n ǝlɣibada wen, ih-ay alǝs iha aggǝsuf. Idkal alǝs wen ǝmǝsli-net, ad igannu:
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 «Xa! Ɣaysa wa n Nazaret, ma daɣ-na tareɣ? Ǝngǝm assa a du-tǝgeɣ y a dana-tǝhlǝka? Ǝssanaɣ awa tǝmosa: Ǝmizdag wa d-izammazal Mǝššina.»
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Iharaššat-tu Ɣaysa, inn-as: «Fastu, tǝgmǝdaɣ alǝs di!» Tǝzzar iggǝdla aggǝsuf alǝs en gǝr aytedan, amaran igmad-tu wǝr das-ixšed arat.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Ǝhagan aytedan ketnasan, ad tinǝmǝnnin gar-essan: «Ma imos almaɣna n awal n alǝs wa? Kǝlǝsuf da ittâf daɣ-san tanat, itamar-tan ǝs tanaya, gammadan aytedan.»
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Tǝwazawaz sallat ǝn Ɣaysa daɣ id t-illa adag daɣ akal en kul.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 As igmad Ɣaysa ehan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ikka ehan ǝn Simɣon. As itaggu awen tǝdaggalt ǝn Simɣon tǝfrâyat, tǝnnid wǝllen, tǝzzar ǝgmayan daɣ-as aytedan a tat-izzuzǝy.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Inaz-in fall-as Ɣaysa, isannarɣam i tanaday, tǝzzar tǝwat fall-as. Tǝnkar daɣ tǝmazayt ten da a tan-tǝsimǝgurit.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 As tuda tǝfuk, ewayan-du sǝr-ǝs aytedan imiranan-nasan ǝgânen šiwǝrnawen ǝmosnen ǝzzǝnǝfan. Akk iyyan issǝwar-tu ifassan-net, izzozay-tu.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Gammadan deɣ kǝlǝsuf aytedan aggotnen, saɣaren kǝlǝsuf en, gannin: «Kay Barar ǝn Mǝššina», mišan isannarɣam-asan, igdal-asan awal, id masnat a ǝgan as ǝnta a imosan Ǝlmǝsix.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 As affaw, igmad Ɣaysa aɣrǝm, ikka edag issufan. A das-tǝsaggad tamattay har t-in-tosa. Ad gammayan tǝmǝwit tas das-z-ǝgdǝlan a tan-ifǝl.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Mišan inn-asan: «Iwâr-i ad ǝmǝla Ǝlinjil, imosan isalan ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, i ɣǝrman win hadatnen ǝntanay da, fǝlas adi da a fǝl d-ǝmmozala.»
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Tǝzzar igla Ɣaysa, itaggu tǝlxutbat daɣ nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win n akal ǝn Yahudǝyya.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.