Lucas 2
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Azzaman win daɣ zʼihǝw Ɣaysa a daɣ omar Qaysara Ogǝstǝs wa n ǝttǝbǝl n Ǝrrum s ad uddanan aytedan kul win taɣmar-net.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Tuddant ten ǝnta a tazzarat. As tǝga Kirinǝyas a imosan ǝmuzar n akal wa n Surǝya.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Aytedan kul gallin ad uddanan. Ǝkkulluk n awedan ikka aɣrǝm ǝn marawan-net.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Adi fǝl igmad Yusǝf ǝnta da aɣrǝm wa n Nazaret ihân akal ǝn Galilaya, igǝzzay s ǝɣrǝm n aljad-net ǝmǝnokal Dawǝd a t-imosan aɣrǝm ǝn Betalxam, ihân akal ǝn Yahudǝyya,
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 fǝl a daɣ-as uddan. Iddew ǝd Maryama dǝr isimarkas. As itaggu awen da tǝga tadist.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Ǝhân Betalxam as fall-as iga alwaq n iguz n ǝmzur.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Tǝggaz Maryama amzur n aɣafadday-net. Itaggu awen dǝgma n ǝsǝgǝn n aharay osaɣan d ahan wa ɣur ǝzzǝbben fǝlas edag a wǝr ǝgrewan daɣ ahan en. Tǝttal barar daɣ ǝfǝr, tǝssǝns-ay daɣ ǝɣlal ilân den.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Akal en ǝhân-tu madanan ǝssimbarnen eharay-nasan.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Den da a d-inafalal dat-san angalos n Ǝmǝli, tǝsammalawlaw tanaya n Ǝmǝli edag wa ǝhan, ǝgan tǝrǝmmeq zǝwwǝrat.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Inn-asan angalos: «Ad wǝr tǝrmǝɣam, isalan olaɣnen a dawan-d-ewaya a du-z-awǝynen tǝdǝwit tagget ǝs tamattay ketnet.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Azalada Ǝmaɣlas-nawan ihǝw daɣ ǝɣrǝm n Dawǝd. Ǝnta a imosan Ǝlmǝsix Ǝmǝli.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Ǝnta da awas tu-za-tǝzdǝyam: "Ad tǝnǝyam ajanɣay ittalan daɣ ǝfǝr, isrâd daɣ ǝɣlal."»
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Wala a ihogan inafalal-du agan zǝwwǝran n angalosan ɣur wen, ǝmmâlan Mǝššina gannin:
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 «Tǝmmal i Mǝššina daɣ jǝnnawan,
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Ǝqqalan angalosan ijǝnnawan ɣas, namannan madanan: «Ǝndawat Betalxam, ad nǝnǝy awa danaɣ-imal Ǝmǝli da.»
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Tǝzzar ǝglan ǝhâzan. Osan-in Maryama ǝd Yusǝf d ajanɣay, isrâd daɣ ǝɣlal.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 As ǝnayan madanan barar, ǝssoɣalan awa dasan-itawannan sǝr-ǝs.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Aytedan kul win ǝslanen y awa ǝnnan madanan isimaklal sǝr-san awen.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Maryama ǝnta, tǝttâf isalan en kul daɣ man-net, tǝnaẓẓar daɣ-san.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Tǝzzar ǝqqalan madanan ǝmmâlan adkul ǝn Mǝššina, taggin-as tǝmmalen fǝl aššaddat n arat kul was ǝslan ǝd wa ǝnayan, ǝs ketnet iga s ǝmmǝk wa daɣ as dasan-ittǝmal.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 As ǝzǝl wa n ǝttam, itawasamankad barar, itawagg-as esǝm Ɣaysa, imos as esǝm wa da a imal angalos y anna-net dat igi-net tadist.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 As d-ewad alwaq ǝn zazdag wa imal Ǝttawret n ǝnnǝbi Musa, iddew Yusǝf ǝd Maryama s ǝɣrǝm ǝn Yerusalam fǝl ad ǝzzǝzdǝgan iman-nasan. Ewâyan deɣ barar y ad tagin da tǝɣlift ǝn Mǝššina,
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 s ǝmmǝk as iktâb daɣ ǝššǝriɣa n Ǝmǝli as «Barar kul wa n aɣafadday, ad iskǝt y Ǝmǝli.»
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Yusǝf ǝd Maryama issiwar-tan ǝššǝriɣa n Ǝmǝli daɣ tarrayt n ǝzǝzdǝg-nasan ad akfin tǝzǝgzǝmt ǝn sanatat tǝdǝbren šin ǝsuf madeɣ sanatat šin ǝɣrǝm.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Aɣrǝm ǝn Yerusalam ixsâr daɣ-as alǝs igân esǝm Simɣon n alɣadil n ǝmiksad ǝn Mǝššina. Igâ attama n Ǝnǝssesmǝd a du-z-asin assafsu Israyil. Simɣon en izzîbbad-du fall-as Infas wa Zǝddigan,
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 s ǝnta a das-isannafalan as wǝr tu-z-iba wǝr inay Ǝlmǝsix n Ǝmǝli.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Eway-t-id Infas ǝn Mǝššina s Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Imazayyat-du ǝd marwan ǝn Ɣaysa tamazalan s alɣadat ta tan-issǝwar ǝššǝriɣa daɣ batu ǝn barar-nasan.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Idkal Simɣon barar, iga tǝmmal i Mǝššina, inna:
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 «Ǝmǝrǝdda Ǝmǝli ad tayyaɣ akli-nak
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 fǝlas ǝnaya ǝs šittawen šin-da-nin
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 wa du-tǝsammatagaɣ i tǝmattiwen kul,
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 imos ǝnnur
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Abba-net d anna-net ǝqqânan ɣafawan-nasan y aratan win sǝr-ǝs tawanninen da.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Tǝzzar ittar-asan Simɣon a dasan-igan albaraka, amaran inna i Maryama anna ǝn Ɣaysa: «Ǝssǝn as barar a isinafran-tu Mǝššina fǝl ad d-awǝy agadal ǝd tanakra ǝn Kǝl-Israyil aggotnen, iqqǝl ǝssǝbab n ǝnǝmǝzray gǝr aytedan.
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 Ǝmmǝk wǝdi as zʼisǝffǝggu awa ihan iwallan n aytedan aggotnen. Kam iman-nam a kam-izzuẓǝr ǝwǝl zun tu-tǝrzâg takoba.»
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Tǝll-ay deɣ tǝnnǝbit iyyat tǝknât tušaray tǝgât esǝm Xǝnnǝtu wǝlǝt Fanwal ǝn tawšet ta n Aššir, ǝdâsan ǝssa elan n azalaf daɣ tǝmmǝdrǝyt-net.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 A aba alǝs-net wǝr tǝles azalaf, har tǝga ǝttamat tǝmǝrwen n awatay d ǝkkoz. Faw tǝha Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Tǝɣbâd Mǝššina ehad ezal, tǝtuzam, tǝtattar.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Tamazayt tenda a daq-qan du-tosa, tǝga igodan i Mǝššina. Ad tǝtaggu isalan ǝn Ɣaysa y aytedan kul win ǝganen attama n ad d-izǝzzǝbbǝt Mǝššina tǝdarfit-net fǝl Yerusalam.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 As ǝssǝndan marwan ǝn Ɣaysa igi n arat kul wa tan-issǝwar ǝššǝriɣa n Ǝmǝli, ǝqqalan aɣrǝm-nasan Nazaret ihan akal ǝn Galilaya.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Idaggal barar, itilu tayttay d ǝgǝrri, izazabbat-du fall-as Mǝššina arraxmat-net.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 — ausente —
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 — ausente —
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 As ǝɣradan adan win amud, ǝqqalan aɣaywan, Ɣaysa amaran iqqim-in daɣ Yerusalam wǝr ǝssenan daɣ awen.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 A ǝɣilan iha aljamaɣat ǝn mǝššukal win dǝr ǝddewan. As ǝgan ǝšikǝl n ǝzǝl, a das-saggadan daɣ šǝqqaɣan-nasan ǝd tǝmǝzdǝyt-nasan.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Mišan wǝr t-ǝgrewan, tǝzzar ǝqqalan Yerusalam, saggadan-as.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 As ǝzǝl-nasan wa n karad gar-essan dǝr-ǝs, osan-t-id daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada iniɣama ǝd musanan n Ǝttǝwret, issisam-asan, isastan-tan deɣ.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Aytedan kul win ǝslanen y awa igannu, tǝsimaklal sǝr-san tayttay-net d aljawaban-net.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 As t-ǝnayan marwan-net ǝhagan, tǝnn-as anna-net: «Barar-in ma imos awa dana-tǝge da? Nak d abba-nak tǝššiwaš-ana taɣara-nak, nosa edag kul nǝsaggad-ak.»
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Inn-asan: «Ma fel za as di-tǝsaggadam? Masnat a wǝr tǝgem as tǝlzâm-i tǝɣimit daɣ ahan n Abba-nin?»
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Mišan wǝr ǝgren awa dasan-inna den.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Iddew Ɣaysa ǝd marwan-net, zagadayan ǝqqalan aɣrǝm ǝn Nazaret, ibbirdag-asan. Anna-net tǝttâf aratan en kul daɣ man-net.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Idaggal Ɣaysa, tǝtittǝy tǝla-net ǝgǝrri, ikannu gǝrrezat i Mǝššina d aytedan.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.