Lucas 2
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs BKJ
1 Azzaman win daɣ zʼihǝw Ɣaysa a daɣ omar Qaysara Ogǝstǝs wa n ǝttǝbǝl n Ǝrrum s ad uddanan aytedan kul win taɣmar-net.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Tuddant ten ǝnta a tazzarat. As tǝga Kirinǝyas a imosan ǝmuzar n akal wa n Surǝya.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Aytedan kul gallin ad uddanan. Ǝkkulluk n awedan ikka aɣrǝm ǝn marawan-net.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Adi fǝl igmad Yusǝf ǝnta da aɣrǝm wa n Nazaret ihân akal ǝn Galilaya, igǝzzay s ǝɣrǝm n aljad-net ǝmǝnokal Dawǝd a t-imosan aɣrǝm ǝn Betalxam, ihân akal ǝn Yahudǝyya,
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 fǝl a daɣ-as uddan. Iddew ǝd Maryama dǝr isimarkas. As itaggu awen da tǝga tadist.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ǝhân Betalxam as fall-as iga alwaq n iguz n ǝmzur.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Tǝggaz Maryama amzur n aɣafadday-net. Itaggu awen dǝgma n ǝsǝgǝn n aharay osaɣan d ahan wa ɣur ǝzzǝbben fǝlas edag a wǝr ǝgrewan daɣ ahan en. Tǝttal barar daɣ ǝfǝr, tǝssǝns-ay daɣ ǝɣlal ilân den.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Akal en ǝhân-tu madanan ǝssimbarnen eharay-nasan.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Den da a d-inafalal dat-san angalos n Ǝmǝli, tǝsammalawlaw tanaya n Ǝmǝli edag wa ǝhan, ǝgan tǝrǝmmeq zǝwwǝrat.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Inn-asan angalos: «Ad wǝr tǝrmǝɣam, isalan olaɣnen a dawan-d-ewaya a du-z-awǝynen tǝdǝwit tagget ǝs tamattay ketnet.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Azalada Ǝmaɣlas-nawan ihǝw daɣ ǝɣrǝm n Dawǝd. Ǝnta a imosan Ǝlmǝsix Ǝmǝli.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ǝnta da awas tu-za-tǝzdǝyam: "Ad tǝnǝyam ajanɣay ittalan daɣ ǝfǝr, isrâd daɣ ǝɣlal."»
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Wala a ihogan inafalal-du agan zǝwwǝran n angalosan ɣur wen, ǝmmâlan Mǝššina gannin:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 «Tǝmmal i Mǝššina daɣ jǝnnawan,
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Ǝqqalan angalosan ijǝnnawan ɣas, namannan madanan: «Ǝndawat Betalxam, ad nǝnǝy awa danaɣ-imal Ǝmǝli da.»
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Tǝzzar ǝglan ǝhâzan. Osan-in Maryama ǝd Yusǝf d ajanɣay, isrâd daɣ ǝɣlal.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 As ǝnayan madanan barar, ǝssoɣalan awa dasan-itawannan sǝr-ǝs.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Aytedan kul win ǝslanen y awa ǝnnan madanan isimaklal sǝr-san awen.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Maryama ǝnta, tǝttâf isalan en kul daɣ man-net, tǝnaẓẓar daɣ-san.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Tǝzzar ǝqqalan madanan ǝmmâlan adkul ǝn Mǝššina, taggin-as tǝmmalen fǝl aššaddat n arat kul was ǝslan ǝd wa ǝnayan, ǝs ketnet iga s ǝmmǝk wa daɣ as dasan-ittǝmal.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 As ǝzǝl wa n ǝttam, itawasamankad barar, itawagg-as esǝm Ɣaysa, imos as esǝm wa da a imal angalos y anna-net dat igi-net tadist.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 As d-ewad alwaq ǝn zazdag wa imal Ǝttawret n ǝnnǝbi Musa, iddew Yusǝf ǝd Maryama s ǝɣrǝm ǝn Yerusalam fǝl ad ǝzzǝzdǝgan iman-nasan. Ewâyan deɣ barar y ad tagin da tǝɣlift ǝn Mǝššina,
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 s ǝmmǝk as iktâb daɣ ǝššǝriɣa n Ǝmǝli as «Barar kul wa n aɣafadday, ad iskǝt y Ǝmǝli.»
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Yusǝf ǝd Maryama issiwar-tan ǝššǝriɣa n Ǝmǝli daɣ tarrayt n ǝzǝzdǝg-nasan ad akfin tǝzǝgzǝmt ǝn sanatat tǝdǝbren šin ǝsuf madeɣ sanatat šin ǝɣrǝm.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Aɣrǝm ǝn Yerusalam ixsâr daɣ-as alǝs igân esǝm Simɣon n alɣadil n ǝmiksad ǝn Mǝššina. Igâ attama n Ǝnǝssesmǝd a du-z-asin assafsu Israyil. Simɣon en izzîbbad-du fall-as Infas wa Zǝddigan,
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 s ǝnta a das-isannafalan as wǝr tu-z-iba wǝr inay Ǝlmǝsix n Ǝmǝli.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Eway-t-id Infas ǝn Mǝššina s Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Imazayyat-du ǝd marwan ǝn Ɣaysa tamazalan s alɣadat ta tan-issǝwar ǝššǝriɣa daɣ batu ǝn barar-nasan.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Idkal Simɣon barar, iga tǝmmal i Mǝššina, inna:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 «Ǝmǝrǝdda Ǝmǝli ad tayyaɣ akli-nak
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 fǝlas ǝnaya ǝs šittawen šin-da-nin
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 wa du-tǝsammatagaɣ i tǝmattiwen kul,
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 imos ǝnnur
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Abba-net d anna-net ǝqqânan ɣafawan-nasan y aratan win sǝr-ǝs tawanninen da.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Tǝzzar ittar-asan Simɣon a dasan-igan albaraka, amaran inna i Maryama anna ǝn Ɣaysa: «Ǝssǝn as barar a isinafran-tu Mǝššina fǝl ad d-awǝy agadal ǝd tanakra ǝn Kǝl-Israyil aggotnen, iqqǝl ǝssǝbab n ǝnǝmǝzray gǝr aytedan.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Ǝmmǝk wǝdi as zʼisǝffǝggu awa ihan iwallan n aytedan aggotnen. Kam iman-nam a kam-izzuẓǝr ǝwǝl zun tu-tǝrzâg takoba.»
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Tǝll-ay deɣ tǝnnǝbit iyyat tǝknât tušaray tǝgât esǝm Xǝnnǝtu wǝlǝt Fanwal ǝn tawšet ta n Aššir, ǝdâsan ǝssa elan n azalaf daɣ tǝmmǝdrǝyt-net.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 A aba alǝs-net wǝr tǝles azalaf, har tǝga ǝttamat tǝmǝrwen n awatay d ǝkkoz. Faw tǝha Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Tǝɣbâd Mǝššina ehad ezal, tǝtuzam, tǝtattar.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Tamazayt tenda a daq-qan du-tosa, tǝga igodan i Mǝššina. Ad tǝtaggu isalan ǝn Ɣaysa y aytedan kul win ǝganen attama n ad d-izǝzzǝbbǝt Mǝššina tǝdarfit-net fǝl Yerusalam.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 As ǝssǝndan marwan ǝn Ɣaysa igi n arat kul wa tan-issǝwar ǝššǝriɣa n Ǝmǝli, ǝqqalan aɣrǝm-nasan Nazaret ihan akal ǝn Galilaya.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Idaggal barar, itilu tayttay d ǝgǝrri, izazabbat-du fall-as Mǝššina arraxmat-net.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 — ausente —
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 — ausente —
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 As ǝɣradan adan win amud, ǝqqalan aɣaywan, Ɣaysa amaran iqqim-in daɣ Yerusalam wǝr ǝssenan daɣ awen.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 A ǝɣilan iha aljamaɣat ǝn mǝššukal win dǝr ǝddewan. As ǝgan ǝšikǝl n ǝzǝl, a das-saggadan daɣ šǝqqaɣan-nasan ǝd tǝmǝzdǝyt-nasan.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Mišan wǝr t-ǝgrewan, tǝzzar ǝqqalan Yerusalam, saggadan-as.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 As ǝzǝl-nasan wa n karad gar-essan dǝr-ǝs, osan-t-id daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada iniɣama ǝd musanan n Ǝttǝwret, issisam-asan, isastan-tan deɣ.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Aytedan kul win ǝslanen y awa igannu, tǝsimaklal sǝr-san tayttay-net d aljawaban-net.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 As t-ǝnayan marwan-net ǝhagan, tǝnn-as anna-net: «Barar-in ma imos awa dana-tǝge da? Nak d abba-nak tǝššiwaš-ana taɣara-nak, nosa edag kul nǝsaggad-ak.»
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Inn-asan: «Ma fel za as di-tǝsaggadam? Masnat a wǝr tǝgem as tǝlzâm-i tǝɣimit daɣ ahan n Abba-nin?»
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Mišan wǝr ǝgren awa dasan-inna den.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Iddew Ɣaysa ǝd marwan-net, zagadayan ǝqqalan aɣrǝm ǝn Nazaret, ibbirdag-asan. Anna-net tǝttâf aratan en kul daɣ man-net.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Idaggal Ɣaysa, tǝtittǝy tǝla-net ǝgǝrri, ikannu gǝrrezat i Mǝššina d aytedan.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.